C .II.
regreſſuſqꝫ eſt ātiochiā. Ethoc modo regis profectioT reditus ꝓceſſit. ¶ XIIII.Ed poſt triennij tēpcognouit iudaſ ⁊ quicū eo erant d̓meteriū ſeleuci cuꝫ multitudine valida ⁊nauibus per portuꝫ tripol̓aͦſcediſſe ad loca opportūaet tenuiſſe regiones aduerſus antiochum ⁊ eius ducē lyſiam. Alchimu̓s aūtꝗdam ꝗ ſūmus ſacerdoſ fuerat: ſed voluntarie coincnatus eſt tēporibus cōmixtionis conſiderans nullomō ſibi eſſe ſaluteꝫ neqꝫ acceſſuꝫ ad altare: uenit ad regem demetriū cēteſimo ꝗnqͣgeſimo anno offērēs eicoronā aureā ⁊ palmā: Iſūper hec ⁊ talos ꝗ tēpli eſſevidebant̉. Et ip̄a quidē dieſiluit. Tempus aūt opportunū dementie ſue nactꝰ cōuocatus a demetrio ad cōſiliū: ⁊ interrogatus quibꝰrebus ⁊ cōſilijs iudei niterentur rn̄dit. Ip̄i qui dicūt̉aſſidei iudeoꝝ quibꝰ preeſtiudas machabeꝰ bella nut̓unt ⁊ ſeditiōes mouēt: necpatiūt̉ regnū eē ꝗetū. Naꝫ⁊ ego defraudatuſ paretuꝫgl̓ia: dico āt ſūmo ſacerdotio huc veni: primo quideꝫvtilitatibꝰ regis) fideꝫ ẜuāſſecūdo autē etiā ciuibꝰ cōſulens. Nam illoꝝ prauitate vniuerſū genꝰ noſtrū nō
minime vexat̉. Sꝫ oro hisſingulis o rex cognitis ⁊ regioni ⁊ generi ſcd̓uꝫ hūanitatē tuā promulgatā/ oībꝰꝓſpice. Nā qͣꝫdiu ſuꝑeſt iudas: īpoſſibile ē pace eē negocijs. Talibꝰ auteꝫ ab hͦdictis: et ceteri amici hoſtilit̓ ſe habētes adu̓ſus iudāinflāmauerunt demetriuꝫ.Qui ſtatiꝫ nicanorē p̄poſitū elephantoꝝ ducē miſit īiudea: datis mandatiſ vt ipſuꝫ quidē udam caperet viuum: eos vero qui cuꝫ illoerant diſpergeret ⁊ cōſtitueret alchimū maximi templi ſūmuꝫ ſacerdotē. Tu̓ncgentes q̄ de iudea fugerantiudā: Iſegregatī ſe nicanorimiſcebāt miſerias ⁊ cladeſiudeoruꝫ proſperitates reruꝫ ſuarū exiſtimanteſ. Audito itaqꝫ iudei nicanorꝭ aduentū ⁊ conuentu nationūconſperſi terra rogabāt eūqui ppl̓m ſuū ꝯſtituit: in et̓nū/ cuſtodieret: quiqꝫ ſuaꝫportionē ſignis euidētibuſꝓtegit. Imꝑāte aūt duceſtatī īde mouer̄t: ꝯuenerūtqꝫ ad caſtellū d̓ſſaū. Simōv̓o frat̓ iude cōmiẜat cū nicanore: ſꝫ conterritꝰ ē repentio aduetu adu̓ſarioꝝ: nicanor tn̄ audiēſ v̓tute cōmitūiude ⁊ aī magnitudinē quāꝓ pr̄ie certamībꝰ hēbāt ſanguineꝫ iudiciuꝫ face metuebat. Quāobre p̄miſit poſſi
eſt cōuentio regiſ ⁊ iude. s ¶ Regreſſuſqꝫ eſt antiochiam. Hic aūt omittit̉ qual̓r īde fugauit philippū: qꝛ ſupra. ix. capl̓o ꝑ āticipatiōeꝫ poſitū fuit. ¶ Ca. XIIII.Ed poſt triennij tempus. Deſcripto iude conflictu tempore antiochi nobiliſ ⁊ eupatoris eiꝰ filij: hic tertio ponitur eiꝰ cōflictus tēpore demetrij. Et diuiditur in tres parteſqꝛ primo pōiturdemetij ſublimatio: 2º iude ſocioꝝqꝫ eiuſ accuſatio.Alchimꝰ aūt. 3º eorum exterminiiuſſio: ibi Quiſtatim. Circa primum dicitur:a ¶ Sed poſt triennij tempus ⁊cͣ.iſtud trienniū accipitur a morte ātiochi epiphanis⁊ īthronizationefilij ſui euꝑatoriſ:qd̓ ſcd̓m nūerationem in hoc libpoſitā cōtigit anno. cxlviij. vt deeſt ſupra. xj. capl̓oDemetrius autēregnum obtinuitanno. cl. qui ē idēannus cum. clj. qͦdicitur demetriꝰ ītraſſe regnuꝫ ſcd̓ꝫcōputatione poſitam primo librocapl̓o ſeptimo: ⁊ſic triennium nōfuit completuꝫ: ſꝫintelligitur per ſynecdochē: ſic̄ corpus chriſti dicit̉fuiſſe per triduuꝫin ſepulchro.b ¶ Aſcediſſe adloca opportuna.i. fortia ⁊ munitac ¶ Et tenuiſſe r̄giones ⁊cͣ. I. quoad mandatuꝫ demetrij exercituſ īterfecit: vt habet̉primo libro ſeptimo caͦ. d ¶ Alchimuſ autē. Hicconſequenter deſcribitur iude ſociorumqꝫ eius accuſatio: cum dicitur: d ¶ Alchimus autem qͥdā ⁊cͣ. I. nonde iure ſed de facto intruſus: primo per antiochum epiphanem: qꝛ licet eſſet de genere aaron: tamen non deſcēderat ab eo per lineam ſacerdotalem: vt dictum fuit ſupra primo libro ſeptimo capitulo. e ¶ Sed voluntarie coinquinatus eſt. cibis ⁊ ſacrificijs gētiliū. f ¶ Teporibus commixtionis .i. quando antiochus illuſtris
cogebat iudeos ad ſuſcipiendum ritum gentilium: ita ꝙ inter iudeos ⁊ gentileſ nulla eſſet diſtinctio. g ¶ Conſiderāſnullo modo ſibi eſſe ſaluteꝫ corporis. h ¶ Nec acceſſumad altare. ꝙͣ diu iudex ſtaret in poteſtate. i ¶ Uenit ad regeꝫ ⁊cͣ. ⁊ ſic in regni ſui principio. k ¶ Offerens ei ⁊cͣ. I.in ſignū victorie ⁊ dignitatꝭ regie. ¶ Super hec ⁊ talos .i. vaſa offertoria ī moduꝫturrium facta: quibꝰvtebantur ſacerdoteſin ſolennitatibus magnis. m ¶ Et ipſa qͥdem die ſiluit. vt donum ſuum regi magꝭeſſet gratioſum. cetera patent vſqꝫ ibi.n ¶ Aſi qui dicunt̉aſſidei .i. aſſidue vacantes diuino cultui:temporibus tamē adhoc aptis. o ¶ Priºqͥdeꝫ ⁊cͣ. I. mētit̉ ſicuthomo fallax quia venerat ad obtinenduꝫſūmū facerdotium.p ¶ Secundum humanitem ⁊cͣ. Iideſt ſecundum benignitatētuam ſcilicet famoſāq ¶ Et ceteri amicieius. ſcilicet alchimi.r ¶ Qui ſtatim. Hiccōſequenter ponituriuſſio regis de exterminio iudaice gentisEt diuiditur in trespartes: nam ad hocagenduꝫ primo nicanor mittitur: ſcd̓o cūiuda federe iungitur:ibi Nicanor tamen.tertio fedꝰ huiuſmodi rumpitur: ibi Alchimus autem. Primum patet vſqꝫ ibi:s ¶ Tunc gentes q̄de iudea fugerant iudam. eo ꝙ erant preuaricatores legiſ. cetera patent vſqꝫ ibi:t ¶ Conſperſi terrarogabant eum. namin precibꝰ deuotiſ magis ꝙͣ in armis confidebant. v ¶ Quipopulum ſuum conſtituit in eternum .ſ.duraturum. Nam lex vetus non eſt amota per chriſtū ſedmagis perfecta: Matthei quinto: Non veni ſoluere legemſed adimplere: nec per ꝯſequens populus eſt amotuſ: ſꝫ perfectior factus; ſicut frequenter oſtendi in libris noui ac veteris teſtamēti. x ¶ Quiqꝫ ſuā portionē ⁊cͣ. I. ſicut dictūeſt pluries in hoc libro. cetera patent. y ¶ Nicanor tamē.Hic̄ conſequenter ponitur cōfederatio nicanoris ⁊ iude: ⁊patet littera paucis exceptis. z ¶ Sāguīe iudiciū ⁊cͣ l. i. ꝑ