Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

C.II.

maioreꝫ autē partem exercitus nicanoris vulneribuſdebilē ſcm̄ fugere ꝯpuler̄t.Pecunijs v̓o eorum ꝗ adeptionē ip̄orū venerāt ſublatis ip̄os vſqꝫ qͣqꝫ ꝑſecutiſūt: ſꝫ reuerſi ſūt ora concluſi. Naꝫ erat ante ſabbatūquā ob cāꝫ nō ꝑſeuerauer̄tīſequētes. Arma aūt ip̄orū⁊ ſpolia ꝯgregātes ſabbatū agebāt bn̄dicētes dn̄ꝫ ꝙliberauit eos in iſto die: miẜicordie initiū ſtillās ī eos.Poſt ſabbatū v̓o debilibꝰ⁊ orphanis ⁊ viduiſ diuiſerūt ſpolia: ⁊ reſidua ipſi cūſuiſ habuere. His itaqꝫ geſtis ⁊ cōit̓ ab oībꝰ facta obſecratōe: miẜicordē dn̄ꝫ poſtulabāt: vt ī fineꝫ ẜuis ſuisrecōciliaret̉. Et ex his ꝗ cūtimotheo ⁊ bachide erantꝯͣ ſe ꝯtēdētes ſuꝑ vigīti milia int̓fecerūt: ⁊ mūitōes excelſas obtinuer̄t: ⁊ pl̓es predas diuiſerunt: equā portionē d̓bilibꝰ pupilliſ ⁊ viduis ſꝫ ⁊ ſenioribꝰ faciētes. Etcū arma eorū diligent̓ collegiſſēt oīa ꝯpoſuer̄t ī lociſopportūiſ. Reſidua v̓o ſpōlia hieroſolymā d̓tulerūt: ⁊philarchē ꝗ cuꝫ timotheoerat int̓fecerūt viꝝ ſceleſtū:ꝗ ī multis iudeoſ afflixeratet cū epinichia agerēt ī hieroſolymiſ Ie̓oſ ꝗ ſacras ianuas īcēderūt .i. caliſthenēcuꝫ ī quoddā domiciliū refugiſſēt incēde̓runt: dignaeis mercēde ꝓ īpietatibꝰ ſu

is reddita. Facinoroſiſſimꝰaūt nicanor qu̓i mille negociātes ad iudeoꝝ venditionē adduxerat: humiliatꝰ auxilio dn̄i ab his qu̓oſ nll̓oſexiſtimaue̓at dēpoſita veſtegl̓ie ꝑ mēditerranea fugiēsſoͣlus venit antiochiam: ſūmā īfelicitatē de interitu ſuiexercitꝰ ꝯſecutus. Et ꝗ promiſerat romāis ſe tributuꝫreſtituere d̓ captiuitate hieroſolymorum: predicabatnunc protectoreꝫ deuꝫ habere iudeos ⁊ ob ipſuꝫ īuulnerabiles eſſe: eo ꝙ ſequerentur leges ab ipſo cōſtitutas.C IX. Odem tēpore antiochus inhoneſte reuertebat̉de ꝑſide. Intrauerat enī ineaꝫ qu̓e dicitur perſipolis:⁊ tentauit expoliare tēplū:⁊ ciuitatem opprimere: ſedmultitudine ad arma concurrente in fugā reuerſi ſūt⁊ ita contigit vt antiochuspoſt fugaꝫ turpiter rediret.Et cum veniſſet circa egbathanan: recognouit que erga nicanorem ⁊ timotheūgeſta ſunt. Elatus autem īira arbitrabatur ſe iniuriaꝫillorum qui ſe fugauerantpoſſe in iudeos retorquere: ideoqꝫ iuſſit agitari currum ſuum ſine intermiſſione agens iter: celeſti euꝫ iudicio perurgente: eo ꝙ itaſuperbe locutuſ ē ſe veturūhieroſolymā: ⁊ cōgeriē ſepulchri iudeorū eā factuꝝ

o Sꝫ reuerſi ⁊cͣ. l. i. repreſſi: nam īminebat hora decima a qua īcipebat obſeruatio ſabbati: ſꝫ hoc nō videbatur īpedire: qꝛ ſupra pͥmo libro ſcd̓o capl̓o: iaꝫ erat d̓claratuꝫ ꝙ licitum erat eis ī ſabbato bellare. Dicenduꝫꝙ verū ē ſe defendendo: naꝫ hoc eſt neceſſitatis: nō aūtinuadēdo ſeu perſequēdo. p Arma aūt. hic ob victoriam ſubditurgr̄arū actio: cū ſb̓ditur: q Sabbatum agebant.ab operibꝰ ſecuilibus quieſcendo:⁊ diuinis laudibꝰvacādo: iō ſb̓dit̉benedicēteſ dn̄m.r Poſt ſabbatu v̓o ⁊cͣ. qꝛ partēprede debilibuſ ⁊pauperibꝰ d̓der̄t.cetera patent̉.s Et ex hiſ. hicconſequent̓ int̓ponitur de cōflictucum timotheo ⁊bachide qͥ plenihēt̉ pͥmo libro. v.caº. videt̉ tn̄ ꝙ iſtebachides ſit aliuſab illo quē miſitdemetriᵗ cū alchimo cōtra iudeoſ:vt hēt̉ ſupra pͥmolibro. vij. ca. naꝫplures erant pͥncipes ⁊ milites eiuſdeꝫ nō iſ ſic̄ ⁊ mō.Cetera patent vſꝫibi: t Et cumepichinia ⁊cͣ. I. i.ſolennitates d̓ victorijs ꝯtra timotheū ⁊ bachidemobtētꝭ. ⁊ dicit̉ abep̄i qd̓ ē ſupra ⁊nicos qd̓ ē victoria. vn̄ alia trāſlatio hꝫ: Dieſ victorie vt dr̄ ī gloſa.v Eos qͥ ſacraſianuas .ſ. templi.x Incederūt .i.caliſthenē. it̓ iſtospͥncipalē. y Cūin quoddā domiciliū refugiſſet. ꝓſui tuitione.z Incederunt.⁊ ſic pēa correſpodet culpe. a Facinoroſiſſim aūt. Hic reuertit̉ auctor ad loquēdū d̓ ſupradicti nicanoris cōfuſione: cū dicit̉: b Qui millenegociātes ⁊cͣ .i. multos ita ꝙ ponit̉ hic nūerus determinatus pro nūero īdeterminato: ſicut aliqn̄ fit in ſcriptura: ꝓut fuit oſtenſum in apocalypſi. c Humiliatus

auxilio dn̄i ab his .ſ. iudeis. d Quos nulloſ exiſtimauerat .i. nullius eſſe virtutis. e Depoſita veſte gl̓ie. ne cogͦſceretur. f Per mediteranea fugiēs .i. per loca occulta.g Solꝰ vēit antiochiā .i. cū valde paucis: hoc enī mō dr̄pͥnceps ſolꝰ qn̄ hēt paucoſ ſecū. h Predicabat nūc ⁊cͣ. Ihͦ dicebat magꝭ ad excuſationē ſui d̓ ſua d̓iectione ⁊ exercitꝰ ſuidebellatiōe ꝙͣ ad exaltationē diuini nōiſ ⁊ꝯmēdationē dīne legiſ: ⁊ obẜuatoꝝ ip̄iꝰ.Capl̓m. IX.oOdeꝫ tempore. Deſcriptaliberatōne ppl̓i ab ātiochi ducibꝰ: hic cōſequēter d̓ſcribit̉ liberatio ppl̓i a perſonaipſius: ⁊ hoc per diuinaꝫ percuſſionē. Circa quam primo ponitur huius percuſſiōiſratio: ſcd̓o ipſa percuſſio: ibi Sed qͥ vniuerſa: tertio percuſſihumiliatio: ibi Hincigit̉: quarto humiliati exterminatio: ibiIgr̄ homicida. Ratōvero percuſſionis antiochi fuit: qꝛ nō ſufficiebant ſibi mala q̄iudeis fecerat: vt patet ex ſupradictis: ſedcum hoc anhelabatad gentem iudeoruꝫtotaliter deſtruendaꝫ⁊ ciuitateꝫ dei hieruſalem fūditus ſubuertendam: vt ſic repulſionem ſui de perſide:⁊ debellationē ducuꝫſuorū in iudeos vindicaret. Et his dictispꝫ littera paucis exceptis: que diſcurrent̉.b Que dicitur ꝑſipolis. hec eſt illa ciuitas que primo libº.ſexto capitl̓o diciturelymaida: ⁊ hoc proprīo nomine: ⁊ hic ꝑſipolis: eo ꝙ erat metropolis perſidis circa egbathanan: heceſt ciuitas que vocat̉Egbathanis: primoeſdre vj. ⁊ Iudith. j.c Celeſti eum iudicio perurgente .i. īpellente. Ad cuius intelligentiam ſciendum ꝙ in hac feſtīatione duo erant: ſcilicet ītētio antiochi peruerſa ad populideletionem: ⁊ ciuitatis ſubuerſionem: ⁊ hoc nō erat a deoimpellente qui non eſt auctor mali culpe: ſed erat ab antiochi malicia. Aliud erat velocitas motionis: ad quā ſecutꝰ

fiOd 2