qui ꝯpelle̓t iudeoſ ūt ſe trāſferret a pr̄ijs ⁊ dei legibꝰ:ꝯtamīare et qd̓ ī hieroſolymiſ erat tēplū: ſ⁊ cognominare iouis olympij: et ī garicim ꝓut erāt hi qui locuꝫihabitabāt iouiſ hoſpital̓.Peſſima autē ⁊ vniuerſisgrāuiſ erat maloꝝ īcurſio.Naꝫ tēplū llxuria ⁊ ꝯmeſſatiōib erat plenū: ⁊ ſcortātiū cū meretricibꝰ: ſacratiſqꝫ edibꝰ mulieres ſe vltro īgerebāt: ītroferētes ea q̄ nōlicebāt. Altare ēt ple̓nuꝫ erat illicitis: q̄ legibꝰ ꝓhibebāt̉. Neqꝫ aūt ſabbata cuſtodiebant̉: neqꝫ dies ſolēnes pr̄ij ẜuabāt̉: nec ſimpl̓rſe ꝗſqͣꝫ iudeuꝫ ꝯfitebatur.Ducebāt̉ āt cuꝫ amara neceſſitate ī diē natal̓ regis adſacrificia: et cuꝫ liberi ſacra
celebrarēt̉: cōgebāt̉ he̓deracorōati libero circuire. Decretū aūt exijt ī ꝓximas ciꝰuitates gētiliū ſūggerētibptolemeiſ: vt pari mō ⁊ ip̄iaduerſus iudeos ageret vtſacrificarēt: eos āt ꝗ nollēttrāſire ad īſtituta gētiliū interficerēt. Erāt ergo videremiſeriā. Due .n. mulieres d̓late ſūt naͣtos ſuos circūcidiſſe: quaſ ad vbera īfātibꝰſuſpēſis cū publice ꝑ ciuitatē circūduxiſſēt: ꝑ muroſ p̄cipitauer̄t. Alij v̓o ad ꝓximas coeūtes ſpēlūcas ⁊ latent̓ ſabbati die celebrāteſcuꝫ indicati eēt philippoflammis ſuccēſi ſunt: eo ꝙverebantur propter religinē ⁊ obſeruātiā: manu ſibimet auxiliū ferre. Obſe̓croaūt eos ꝗ hūc librū lecturi
gētilē: idē .n. ſignificat ſenex ī greco: qd̓ p̄ſbyter ī latīo:vn̄ prīo de aīa vbi trāſlatio nr̄a hꝫ: ſi ſenex hēret oculūiuuenis vide̓t vtiqꝫ vt iuuenis. ī antiqͣ trāſlatiōe habet̉Si p̄ſbyt̓ hr̄et ocl̓ū iuuēiſ ⁊cͣ. c ¶ Qui ꝯpelle̓t iudeoſ.prīo v̓bis ꝑſuaſiuis: pꝰ ea tormētꝭ. d ¶ Et ſe trāſferrēt⁊cͣIa legib datis īmōte ſynai pr̄ibꝰ.e ¶ Lotaminareēt. hic ſcd̓o ꝙͣtuꝫad ꝯtamīatōeꝫ tēpli: cū dr̄: e ¶ Cōtamīare ēt ⁊cͣ) dedicādo ip̄ꝫ cultuiiouiſ olympij: qd̓priꝰ erat d̓dicatūcultui veri deif ¶ Et ī garicim⁊cͣ. Ad ītellectuꝫhuiꝰ ſciēdū qd̓ ſic̄dicit ioſephꝰ antiqͥtatꝭ iudaice lib.xij. ſanalbath ſamaritanꝰ dedit filiā ſuā vxorē manaſſe fratri ſūmiſacerdotis iudeorū: qͥ volēſ hr̄e honore ſacerdotalē:rogauit ſoceꝝ vtedificaret ſibi inmōte gariciꝫ templū: qd̓ nomīauittēplū ſūmi dei: ⁊hoc fuit tꝑe alexādri magni: ſꝫ poſtea vidētes ſamaritani ꝙ antiochꝰrex hr̄et iudeos exoſos: ſcripſerūt ātiocho ſe nihil hr̄ecōe cū iudeis: petētes ꝙ tēplū apd̓ eos edificatū ī mōtegaricim ioui dedicaret̉: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄: f ¶ Et ī gazariꝫꝓut erāt ſupple poſtulātes. g ¶ Hi qͥ locū ihabitabat.ſ. ſamaritani. h ¶ Puis hoſpital̓. idē erat cū iouē olympo: ſꝫ dupl̓r noīabat̉ ꝓ duobꝰ locis ī qͥbꝰ ſolēnit̓ colebat̉: ſic̄ apd̓ noſ dr̄ ſctūs michael d̓ mōte gargano ⁊ d̓mōte tūba: lꝫ ſint alia ml̓ta loca ī qͥbꝰ ſctūs michael venerat̉. i ¶ Peſſima aūt ⁊ vniuerſis. vere iudeis.k ¶ Grauis erat maloꝝ īcurſio. nā eis ml̓ta ſiml̓ occurrebāt mala. l ¶ Nā tēplū. deo d̓dicatū. m ¶ Luxuria ⁊ ꝯmeſſatiōibꝰ erat plenū ⁊cͣ. ītroferētes ⁊cͣj .ſ. oblatōes idolaticas. n ¶ Altare ēt. holocauſtoꝝ. o ¶ Plenū erat illicitꝭ .i. hoſtijs gētiliū īmūdiſ. p ¶ Neqꝫ aūt.hic t̓tio pōit̉ gētilitatꝭ ītroductio ī violatiōe tꝑis ſacri:cū dr̄: p ¶ Nteqꝫ aūt ſabbata cuſtodiebāt̉. qd̓ tn̄ erat p̄ceptū: Exo. xx. ī memoriā bn̄ficij creatiōis. q ¶ Neqꝫdies ſolēnes pr̄ij .i. a pr̄ibꝰ obſeruati ſic̄ dies paſche ī memoriā liberatiōis ppl̓i de egypto: ⁊ pētecoſtes: ī memoriā datiōis legiſ ī mote ſynai: ⁊ ſic de alijs: vt pleniꝰ fuitdictū ī Exo. ⁊ leuitico. r ¶ Nec ſimpl̓r .i. manifeſte.s ¶ Se qͥſꝙͣ iudeū ⁊cͣ mortiſ timore: erāt tn̄ aliqui quiSoc ꝯſtant ⁊ manifeſte confitebāt̉: vt ex ſequētibus apꝑebit: qꝛ tn̄ erāt pauci ꝯꝑatiue: ideo ꝓ nullis reputāt̉ ſicut dicitur cōmuniter ꝙ nullus ē ī eccleſia quādo ſuntibi pauci reſpectu multudinis que deberet ibi eſſe: ⁊ ſecūdo phyſicoꝝ dicit̉ ꝙ illud qd̓ modicū eſt quaſi nihilreputat̉. t ¶ Ducebant̉ autē. Hic quarto ponit̉ gētilitatis introductio in veneratione idoli: cū dr̄. t ¶ Du-
cebant̉ aūt .ſ. iudei. v ¶ Tu in amara neceſſitate. nā hocfaciebāt mortis timore. x ¶ In die natalis regis. antiochi. a ¶ Ad ſacrificia. que tunc fiebāt ſolēniter ad honorē bachi: nā rex credebat eū fauiſſe ſue natiuitati. b ¶ Etcū liberi. ideſt bachi: vnde verſus: Liber .i. bachꝰ: vel vir ſine compede natus.c ¶ Logebant̉. iudei.d Hedera coronari .i. habētes ſerta incapitibꝰ de hedera: eoꝙ hꝫ ſimilitudinē cūvite: ⁊ īuenit̉ viridisoī tꝑe: nō ſic aūt vitiſ⁊ maxīe tꝑe natal̓ dicti regis. e ¶ Libero circuire .i. ad honorem eiꝰ chorizare.f ¶ Decretū. Hic quīto pōit̉ ītroductio gētilitatis ī oblatiōe ſacrificij: nā ml̓ti iudeinō ſolū ī hierl̓m ⁊ iudea: ſꝫ ēt in ciuitatibꝰgētiliū habitabāt diſꝑſi: ⁊ illis ciuitatibusmādatū fuit ꝑ regꝭ decretū: vt iudeos habitātes ibi ꝯpellerēt addimiſſione ſue legis:⁊ ſuſceptionē ritꝰ gētilis: ⁊ hoc ē qd̓ dicit̉:f ¶ Decretū aūt exijt⁊cͣ. ⁊ pꝫ ex dictis littera: hoc excepto:g ¶ Suggerētibꝰ ptolemeis .i. ſeqͣcibꝰ ptolemei: qui ꝑ falſā ſuggeſtionē deduxit regē a ſentētia ꝯͣ menelaū ferēda ſupra qͣrtoca. h ¶ Erat ergo. Introducta gētilitatis forma: hic ꝯn̄t̉renitētibꝰ īfligit̉ pena: et prīo ꝓ circūciſiōis tenore: ſcd̓o ꝓſabbati honore: ibi Alij vero: ttio ꝓ illiciti cibi horrorē: ibiIgit̉ eleazarꝰ. Circa pͥmū dr̄: h ¶ Erat gͦ vide̓ miſeriā. ſichn̄t libri correcti: et ē ſēſus: Erat aūt .i. ꝯtīgebat tūc oībusaſſiſtētibꝰ vide̓ miſeriā q̄ ſb̓dit̉: i ¶ Que .n. mulieres dlate ſūt .i. accuſate. k ¶ Natos ſuos circūcidiſſe. qd̓ apparerebat ex p̄putij p̄ciſione. l ¶ Quas. ſicut hn̄t libri correcti. m ¶ Ad vbera īfātibꝰ ſuſpēſis. qd̓ erat valde miſerābile .ſ. ꝙ pueri ſuſpēdio necārēt̉ ad vbera qͥbꝰ deberēt nutriri: ꝑꝑ qd̓ p̄ceptū fuit iudeis: Exo. xxiij. Nō coqͥs hēduꝫ ī lacte mr̄is ſue: videbat̉ .n. nimis duꝝ ⁊ crudele: ꝙ hedꝰ cōq̄retur ī lacte vn̄ ſolebat viue̓: ſicut ibidē pleniꝰ fuit dictū.n ¶ Alij vero. Hic conſequenter pena obſeruantiū ſabbatu ponit̉: et primo hec pena. ſecundo remouet̉ opinio falſa: ibi Obſecro autem. Circa primū dicitur: o ¶ Ad proximas coeuntes. ideſt conuenientes. p ¶ Spelucas ⁊ latēter ⁊cͣlibidem mēditationibus diuinis ⁊ orationibꝰ vacando. q ¶ Cum indicati eſſent philippo. qui poſitus erat inhieruſalem ad affligendum iudeorum gentem: vt habeturcapitulo precedenti. r ¶ Flammis ſuccenſi ſunt. ſcilicetfumiferis: vt dicit ioſephus: quibus necati ſunt in ſpeluncis. s ¶ Eo ꝙ verebant̉ ꝓpter religionem ⁊cͣ. propter qd̓ꝑ matathiā ⁊ alios ſapientes fuit declaratuꝫ ſupra primolibro: ſecundo capitulo: ꝙ licitum erat eis ſe defendere ī diebus ſabbatorum. a ¶ Obſecro. Hic conſequenter remouetur opinio falſa: qꝛ poſſet aliqͥs credere ꝙ deꝰ ꝑmitte̓t iudeis talia ꝯtigiſſe ex eiꝰ odio ꝯͣ eos. ad qd̓ remouēdū dr̄ hic