¶ Machabeorum
ſōſtratꝰ āt p̄latꝰ ē ciprijs. Etcuꝫ hͦ agerēt̉ contigit tharſēſes ⁊ mallotas ſe̓ditionēmoue̓: eo ꝙ ātiochi regꝭ cōcubie dono eēt dati. Feſtināter itaqꝫ rex venit ſedareillos: re̓licto ſuffecto unoex comitibꝰ ſuis ādronico.Ratꝰ aūt me̓nelaꝰ accepiſſeſe tp̄s opportunū: laurea q̄dā vaſa ē tēplo furatꝰ donauit ādronico: ⁊ alia vēdiderat tyro ⁊ ꝑ vicinas ciuitates. Qd̓ cū certiſſīe cognouiſſet onias: arguebat euꝫ:ipſe ī loco tuto ſe ꝯtinēſ antiochie ſecꝰ daphnē. Vndemenelaꝰ accedēs ad andronicū rogabat vt oniā īterfice̓t. Qui cū veniſſet ad oniaꝫ: ⁊ datis dextris cū iureiurādo qͣꝫuiſ eēt ei ſuſpectꝰſuaſiſſet de aſylo ꝓcede̓: ſtatiꝫ eū ꝑemit n̄ veritꝰ iuſticiaꝫ. Ob qu̓ā cauſā n̄ ſolū iudei: ſꝫ ēt alie quoqꝫ natiōeſīdignabant̉: ⁊ moleſte ferebāt de nece tāti viri īiuſta.Sꝫ regreſſū rege de cilicielocis adierūt iudei apd̓ antiochiā ſil̓ ⁊ greci: ꝯqͥrētesde iniqͣ nece onie. Cōtriſtatꝰ itaqꝫ ē aīo ātiochˡ ꝓpteroniā: ⁊ flexus ad mīam lachrymas fudit: recordatuſdēfūcti ſobrietatē et modeſtiā. Accēſuſqꝫ aīs andronicū purpura exutū ꝑ totāciuitatē iubet) circūduci: e̓tin eo loco in quo in oniaꝫimpietatē ꝯmiſerat ſacrilegū vita pͥuari: dn̄o illi cōdignā retribuēte penā. Multis aūt ſacrilegijs ī tēplo alyſimacho ꝯmiſſis) mē̓ne
lai conſilio ēt diuulgata fama: cōgregata ē ml̓titudoaduerſu lyſimachuꝫ: ml̓toiā auro exportato. Turbiſaūt īſurgētibꝰ ⁊ aīs ira r̄pletis: lyſimachꝰ armatis feretribꝰ milibꝰ: iniꝗs manibꝰvti cepit: duce quodā tyrānō etate parit̓ ⁊ demētiā ꝓuecto. Sꝫ vt ītellexerūt conatum lyſimachi: alij lapides: alij fuſtes validos arripuere: ꝗdā v̓o cinere ī laſimachū iece̓. Et ml̓ti ꝗdemvulnerati: ꝗdā āt ⁊ ꝓſtrati:oēs v̓o ī fugā ꝯuerſi ſūt. Ipſuꝫ ēt ſacrilegū ſecꝰ erariūīterfecerūt. De his gͦ ce̓pitiudiciū aduerſꝰ menelaū agitari. Et cū vēiſſet rex tyrū ad ipſū negociū d̓tuler̄tmiſſi tres viri a ſenioribuſ.Et cū ſuꝑaret̉ menelaꝰ: promiſit ptolemeo multas pecunias dare ad ſuadēdū regi. Itaqꝫ p̄tolemeus ī quodā atrio poſitū qͣſi refrigerādi gr̄a rege adijt e̓t deduxit a ſnīa: ⁊ menelaū ꝗdemvniuerſe malicie reu criminibꝰ abſoluit: miſc̓ros autēqui ēt ſi apd̓ ſcithas cāꝫ dixiſſēt īnocētes iudicarent̉:hos morte dānauit. Citōergo īiu̓ſtā penā d̓der̄t quiꝓ ciuitate et ppl̓o et ſacrisvaſis cauſā ꝓſecuti ſt̓. Quāobre tyrij quoqꝫ īdigͣti: erga ſepulturā eoꝝ liberaliſſimi extiterūt. Mēnelausaūt ꝑꝑ eoꝝ ꝗ ī potētia erātauaritiā ꝑmāebāt ī ptāte:creſces ī malitia ad īſidiasciuiū.¶ Capitulum.
us videt̉ dici ſeq̄ndo textū libri: ꝙ iſti tres .ſ. lyſimachꝰ: menelaꝰ: ⁊ ſimon tēpli p̄poſitꝰ frēs fuerūt. e ¶ Soſtratꝰ autēp̄latꝰ eſt ciprijs. ſicut frequēter mutāt̉ baliui regis. īſula v̓ocypri ſubiecta tc̄ erat ātiocho regi. f ¶ Et cū hͦ. Hic īt̓pōit̉mors onie: cuiꝰ prīo d̓ſcribit̉ occiſio: ⁊ vidicatō: ibi Ob quācāꝫ Circa pͥmū p̄mittit̉ tꝑis opportuitas:cuꝫ dr̄: g ¶ Cōtigittharſēſes ⁊ mallotaſ.i. ciues duaꝝ ciuitatū. h ¶ Seditioneꝫmoue̓. ꝯ regem antiochū. i ¶ Eo ꝙ ātiochi regis ꝯcubie. ī datiuo caſu. k ¶ Donō eēt dati. dolebāt.n. ꝙ ſub dominio talis mulieris eēt poſiti. ¶¶ Feſtināter itaqꝫ ⁊cͣ ne maius malū oriret̉ ꝯͣ ipſū: ſed ꝑquē modū nō dr̄ hic:ſꝫ veriſimile eſt ꝙ donū illd̓ retractauit: ⁊ꝯcubine ſue alit̓ ꝓuidit. m ¶ Relicto ſuifecto .i. ſub ſe facto: locū eiꝰ tenēte. n ¶ Unō ex comitibus ſuisandronico. ī ātiochena ciuitate. o ¶ Ratus .i. opinatꝰ: ⁊ dr̄ areor reris. p ¶ Menelaꝰ accepiſſe ⁊cͣ) admortē onie ꝓcurādūī regꝭ abſētia ꝑ andronicū cupidū. cet̓a patēt vſqꝫ ibi: q ¶ Arguebat euꝫ. de furtonotabili rei ſacre.r ¶ In loco tuto ſe cōtines. ī qͦ nullꝰ ſb̓ pēamortis audebat aliqͣꝫlede̓: ꝑꝑ qd̓ dicebat̉ aſyluꝫ: ab a qd̓ ē ſine ⁊ſylen qd̓ ē tractꝰ qꝛ nōē fas alicui ibi tagere⁊ offēdere aliū. ceterapatēt. s ¶ Ob quācauſā. Hic ꝯn̄t̉ ponit̉occiſiōis dicte vindicatio. ⁊ patet lr̄a vſqꝫibi: t ¶ Defūcti ſobrietatē. ī potibꝰ ⁊ cibiſ. v ¶ Et modeſtiam. ī verbis ⁊ factis.x ¶ Andronicū purpura exutū. tāꝙͣ d̓ ſtatu dignitatis depoſituꝫ ⁊ degradatum:¶ Per totā ⁊cͣ vt vidicta ſcelerꝭ oībꝰ apparet. z ¶ Et ī eodē loco ⁊cͣ. vt ſic culpe rn̄deret pēa. a ¶ Vl̓tis āt. Poſtꝙͣ ſuprapoſita ē lyſimachiīſtitutio: h̓ ponit̉ eius deſtitutio: ⁊ ſcd̓o menelai reſtitutio:
ibi De his gͦ. Circa pͥmū dr̄: a ¶ Ml̓tiſ āt ⁊cͣꝭ.ſ. ī dīnicultꝰ diſſipatiōe: ⁊ vaſoꝝ aureoꝝ furtiua ſb̓tractiōe.b ¶ Menelai ꝯſilio. vt de auro ꝑtē hēret: ⁊ vt ppl̓o ꝯͣlyſimachū ꝯcitato ip̄e ſacēdotiū r̄cuparꝫ: ſic̄ ⁊ ſctm̄fuitvt ex ſequentibus patebit. c ¶ Et diuulgata fama. dedictꝭ ſacrilegijs alyſimacho ꝯmiſſis. d ¶ Cōgregata ē ml̓titudo ⁊cͣ.īiqͥs māibꝰ vti cepit. ml̓titudinē ꝯͣſe ꝯmotā int̓ficiēdo ꝑ īiqͦſ qͦſ armauerat. ceta patētvſqꝫ ibi: e ¶ Oēſv̓o ī fugā ꝯv̓ſi ſt̓. ſqͥ erāt cuꝫ lyſimacho. Ip̄ꝫ ēt ſacrileguꝫ .ſ. lyſimachū ſecꝰ erariū īt̓fecer̄t. ¶ De hiſgͦ. h̓ ꝯn̄t deſcribit̉menelai r̄ſtitutō:qͥ cū p̄dictꝭ d̓buiſſet ad mortē ꝯdēnari: ꝑ pecūiaſ tn̄fuit r̄ſtitutꝰ ad pͥncipatū ſacerdotij.dicit igit̉: g ¶ Dehiſgͦ .ſ. d̓ auro furtiue ſb̓lato d̓ templo. h ¶ Cepit iudiciū ⁊cͣꝭ qꝛ fctm̄fuerat eiꝰ cōſilio:⁊ quia ad hoc ſecuta fuerat plurium occiſio.i ¶ Et cū ſuꝑaret̉menelaꝰ .i. ꝯuīce̓t̉d̓ dictꝭ criminibꝰ.k ¶ Promiſit ptolemeo. r̄gi familiri. l ¶ Ad ſuadēdū regi. ꝓ menelao ⁊ ꝯͣ ad v̓ſarioſſuos. m ¶ Et deduxit a ſn̄ia. quācogitaueat dar̄ ꝯͣmenelaū: dāſ ſn̄iāꝑ ꝯͣriū. n ¶ Miſeros āt .ſ. accuſāteſ menelaum.o ¶ Qui ēt ſi apd̓ſcithaſ. qͥ ſt̓ babaiirrōnales ⁊ crudeles ppl̓i. itogͦ .i. p̄cipitat ⁊ male. ¶ ¶ Iniuſtā penā d̓der̄t. ſupple eij. r ¶ Qui ꝓciuitate. hierl̓ꝫ. & ¶ Etilum. v.ppl̓o. fideli. ¶ Etſacrꝭ vaſiſ furatꝭ.v ¶ Caꝫ ꝓſecuti ſt̓ꝯͣ menelaū. x ¶ Menelaꝰ āt ⁊cͣ qꝛ ꝑꝑ dona eiꝰ ꝯmēdabāt eū apd̓ r̄gē. ¶ ¶ Permaebat ī ptāte. ſūmi ſacerdotij