Machabeorum
⁊ tēdēbāt ei inſidias ī mōtibus: ip̄e auteꝫ occurrit exaduerſo. Inſidie vero exurrexerūt de locis ſuis: ⁊ cōmiſerūt p̄liuꝫ. Et fuge̓rūt.erāt ex ꝑte ionathe Ioēs: ⁊nemo relictus ē ex eis niſimatathias filiꝰ abſolomi:⁊ iudaſ filiꝰ calphi: pͥncepsmilitie exercitus: et ſcidit ionathaſ veſtimēta ſua: let poſuit t̓raꝫ in capite ſuo: ⁊ orauit. Et reuerſuſ ē iōathaſad eos) ī p̄liū: et cōuertit eos in fuga: ⁊ pugnauerūt.Et uiderūt ꝗ fugiebāt ꝑtisilliꝰ: et reuerſi ſūt ad eū et inſequebāt̉ cū eo oēſ u̓ſqꝫ cades ad caſtra ſua: ⁊ ꝑuenerūt vſqꝫ illuc. Et ceciderūtde alienigenis ī die illa triamilia viroꝝ: ⁊ reuerſuſ ē ionathaſ in hierl̓m. ¶. XII.T ūidit ionathas qꝛtp̄ſ eū iuuat: ſet elegitviros ⁊ miſit eos romā ſtatue̓ ⁊ renouare cū eiſ amicitiam: ⁊ ad ſpartiatas ⁊ adalia loca miſit ēpl̓as ſcd̓meādeꝫ formā. Et abieruntromā: ⁊ ītrauerūt curiaꝫ ⁊dixerūt: Ionathas ſūmꝰ ſacerdos ⁊ gens iudeoꝝ miſerūt nos: vt renouem amicitiam ⁊ ſocietatē ẜm priſtinū. Et dederūt ill̓ epl̓as adip̄os per loca: vt deducerēt
eos ī t̓rā iuda cū pace. et hͦē exēplū epl̓arū qͣs ſcripſitiōathas ſpartatꝭ: Ionathaſſūmus ſacerdoſ: ⁊ ſenioresgētis ⁊ ſacerdoteſ ⁊ reliquꝰpopulus iudeoruꝫ: ſpartiatis fratribus ſalutem. Iampridem miſſe erāt epiſtolead oniam ſummū ſacerdotē a dario ꝗ regnabat apd̓vos: quoniam eſtis fratresnoſtri: ſicut ſcriptum continet qd̓ ſubiectum eſt. Et ſūſcepit onias virum qui miſſus fuerat/ cum honore: ⁊accepit epiſtolaſ in quibusſignificabatur de ſocietate⁊ de amicitia. Noͣs eniꝫ cunullo horū īdigeremꝰ Ihabentes ſolatio ſcōſ libros Iqui ſūt in manibus noſtrismaluimus mitte̓ ad vos renonuare fraternitatē ⁊ amicitiam ne forte alieni efficiamur a vob̓. Multa .n. tꝑratrāſier̄t: ex qͦ miſiſtiſ ad noſNos ergo in oī tꝑe ſine int̓miſſione ī diebꝰ ſolēnibꝰ ⁊cet̓iſ: ꝗbꝰ oportet mē̓moresſumꝰ vr̄i ī ſacrificijs) q̄ offerimꝰ: et ī obſeruatiōibuſ: ſic̄phas ē ⁊ decet mēiniſſe fratrū. Letamur itaqꝫ de gl̓iavr̄a. Noͣs aūt circūdederūtmulte tribulationes ⁊ multa p̄lia: ⁊ īpugnauerūt nosreges ꝗ ſunt ī circuitu nr̄o.
k ¶ Et tēdebāt ⁊cͣ.) ignorāte iōatha. l¶ Ip̄e aūt occurrit ex aduerſo illoꝝ qͥ erāt in cāpo. m ¶ Et fugerūt ⁊cͣ. It̓riti ex īſidiaꝝ repētina īſurrectōe. n ¶ Et ſcidit iōathaſ⁊cͣ j. i. paramēta q̄ ponūt̉ ad decorē ſuꝑ arma: ⁊ hͦ fec̄ in ſignū doloris. o ¶ Et poſuit t̓rā ⁊cͣ. ſe hūilādo. p ¶ Et reuerſꝰ ē ⁊cͣj. i. ad aduerſarioſ ſuoſ. ¶ Et cōuertit illoſ. iā .n. recedebāt tanꝙͣ victoresfugientibus iudeis: ſꝫiōathas īuitās eoſ adp̄liū fecit eos cōuertead ſe r ¶ Et vider̄tāqͥugiebat ptꝭ illiꝰ .ſ.ōfathe. s ¶ Et reuerſi ſūt ad euꝫ. eꝰ exēploaīati. t ¶ Et inſeq̄bantur cū eo. aduerſarioſ. v ¶ Uſqꝫ cades. vnde venerat adprelium. ¶ Ca. XII.T vidit ionaIthas. Hic conſequent̓ deſcribit̉ ducatus ionathe ſb̓ antiocho filio alexādriiaꝫ regnāte: ſub qͦ videns ſibi ꝓſꝑe ſuccedere ⁊ nolens omittēde his q̄ ſcd̓ꝫ hūanaꝫꝓuidentiaꝫ face̓ poterat ad firmāduꝫ ppl̓ꝫſuū in pace: primo cūextraneis ſe cōfederauit: 2º ꝯͣdictoreſ alexādri regis expugnauitibi Et audiuit ionathas: tertio triphoneuꝫ defraudauit: ibiEt cum cogitaſſet triphon. pͥma in duas:qꝛ pͥmo ponit̉ eiꝰ ꝯfederationis epl̓aꝝ cōſcriptio: 2º ſētentie recitatō: ibi Et hoc ē exemplū. Circa pͥmū dr̄a ¶ Et vidit ioathaſ⁊cͣ I. dr̄ āt tp̄s eſſe bonū ⁊ iuuare qn̄ cōtingūt ī eo ꝓſꝑa: maluꝫaūt ⁊ noce qn̄ aduerſa. b ¶ At elegit viroſ. ad talē legatioēꝫaptos. ſeqͥt̉: c ¶ Miſit epl̓aſ ⁊cͣ. li. eadē ſnīam de aīcitia ſtatuēda ⁊ renouāda.cet̓a patēt. d ¶ Et hͦ ē exēplū. Hic ꝯn̄t̉ pōit̉ recitatio ſnīeepl̓aꝝ: ⁊ pͥº epl̓e ionathe miſſe ſꝑtiatis: ⁊º epl̓e reſpōſiue abeis: ibi Et hoc reſcriptū. In epl̓a v̓o ionathe fit mētio d̓. v.pͥmo de qͣdā epl̓a prius miſſa tꝑe onie ſūmi ſacerdotꝭ a rege ſꝑtiatarum iudeis: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄: e ¶ Iā pridē ⁊cͣ. a dario. Ioſephus liº. xij. antiquitatꝭ iudaice nomīat euꝫ ariuꝫ⁊ eſt idem nomen: ſicut in latīo nicolaus ⁊ colinus. vocattamē ſpartiatas lacedemōios: recitās epl̓am in hac formaRex lacedemonioꝝ arius onie ſalutē. Legentes ſcripturaꝫaliquā inuenimꝰ ex vno genere iudeoſ ⁊ lacedemōe) extitiſſe: ⁊ familiaritatem cum abraam ſocialit̓ habuiſſe. iuſtum
eſt ergo vt fratres exiſtatis ⁊ tranſmittere ad nos ⁊ petere que vobis neceſſaria iudicatis. Facimꝰ vero ⁊ nosidem ⁊ veſtra propria ſimul ⁊ noſtra cōia reputamꝰ.Portitor litterarum dimocius epiſtolas vobis defertquadrangulo ſcriptas ſignaculū hn̄tes aquilā draconēvnguibꝰ d̓portanteꝫ f ¶ Et ſuſceſcepit ⁊cͣ. Ia regeſpartiatarum ſeulacedemonioruꝫ.g ¶ Quꝫ honoreacceptans eius legatōnē. h ¶ Nosenim cum nullo.hic ſcd̓o in epiſtola ionathe ponit̉cauſa ſcribēdi cuꝫdicitur: Nos eniꝫcum nullo ⁊cͣ l. i.cū nos nō eſſemꝰin aduerſitate ſedꝓſperitate. q. d.nō ſcribimuſ vobis ex aliqua neceſſitate a qͣ nuncvelimus per voseleuari: ſꝫ ex ſolaamicitia ⁊ charitate int̓ nos ⁊ voſnutrienda.i ¶ Habētes ⁊cͣꝭ.legis ⁊ prophetarum. k ¶ Quiſunt in manibusnoſtris .i. non ſumꝰ pro nūc occupati ī exercitio armorum: ſicut tꝑeprecedenti: ſꝫ magis in lectione ſanctorum librorumcetera patēt ex dictis. Scd̓um ioſephuꝫ hec littera:Nos cū nullo horuꝫ indigeremus⁊cͣ. refert̉ ad ſcripturam quam lacedemones dicebāt ſe īueniſſe cōtinentem ꝙ erantde genere abraā:de qua dicit ionathas ꝙ non indigebant illa ſcriptura ad ꝓpoſitum probandū: qꝛ per libros ſanctoſ quos habebat iudei apud ſe hoc ſciebant:qui ſint illi libri nō dicit ioſephus in ꝑticulari: tn̄ infraeodē capl̓o dicā quid ſuꝑ hoc mihī videtur. l ¶ Nosergo. Hic 3º in epiſtola dcā fit mentio de fidelitate iudeeoꝝ erga ſpartiatas cū dr̄: ¶ Noſ ergo in oī tempore.ex qͦ miſiſtis ad nos ꝓ aīcitia ⁊ fraternitate. m ¶ Memores ſumꝰ ⁊cͣ. que fiebāt d̓ aīalibus. n ¶ Et ī obſeruationibus .i. alijs oblationibus ⁊ vigilijs ⁊ oratiōibꝰ.o ¶ Nos autem. Hic quarto ponit̉ ratio quare nō ſcripſerāt ſpartiatꝭ tꝑe tribulatiōis ⁊ belloꝝ que acciderātiudeis: cum dicitur Nos autē ⁊cͣ. vt patet per predicta.