Machabeorum

et tormenta ad lapides iactādos: ⁊ ſpicula et ſcorpios ad mittendas ſagittas⁊ fundibula. Fecerunt autem et ipſi machinas aduerſus machinas eorum:⁊ pugnauerūt dies ml̓tos.Eſce aūt n̄ erāt ī ciuitate: eoꝙ ſeptimꝰ ānꝰ eēt: ⁊ ꝗ remāſerāt ī iudea de gētibꝰ ꝯſumpſerāt reliꝗas eoꝝ q̄ repoſite fuerāt. Et remāſerūt inſanctis viri pauci qm̄ obtinuerat eos fames: ⁊ diſꝑſiſūt vnuſꝗſqꝫ ī locū ſuuꝫ. Etaudiuit lyſias ꝙ Philippuſ que ꝯſtituerat rex antiochꝰ cū adhuc viueret vt nutriret ātiochū filiū ſuū ⁊ regnaret: reuerſus ē a ꝑſide ⁊media: ⁊ exercitꝰ ꝗ abieratcū ipſo: ⁊ qꝛ q̄rit ſuſcipe̓ regni negocia. Et feſtinauitire: ⁊ dice̓ ad regeꝫ ⁊ ducesexercitꝰ: Deficim quotidieet eſca nobis modica ē: ētlocꝰ quē obſidemꝰ ē muitꝰ: Iet īcubit nob̓ ordinare d̓ regno. Nūc ita̓qꝫ demꝰ dextras hōibꝰ iſtis: ⁊ faciamuſcū illis pace ⁊ cū om̄i gēteeoꝝ: ⁊ ꝯſtituamꝰ illis vt ambulent in legitimis ſuis ſicut prius. Proper legitima enim ipſorum que deſpeximus irati ſunt: ⁊ fecerunt omīa hec. Et placuitſermo in conſpectu regis⁊ principuꝫ: ⁊ miſit ad eospacem facere ⁊ ceperunt illam: ⁊ iurauit illis rex ⁊ prīcipes ⁊ exierunt de muniti

tione. Et intrauit rex montem ſyon: et vidit munitionem loci: et rupit citiuſ iuramentum qd̓ iurauit: ⁊ mandauit deſtruere murum ingyro. Et diſceſſit feſtinanter ⁊ reuerſus eſt antiochiam: ⁊ inuenit philippumdn̄antē ciuitati: ⁊ pugnauitaduerſus eū ⁊ occupauit ciuitatem. ¶ Ca. VII.Nno centeſimo quinquageſimo ⁊ primo:exijt demetrius ſeleuci filiꝰab vrbe roma: ēt aſcenditcū pauciſ viris ī ciuitatemmaritimā: let regnauit illic.Et factū ē vt īgreſſus ē domū regni patruꝫ ſuorum:cōmp̄hendit exercitꝰ antiochū ⁊ lyſiā/ vt adducerenteos ad eū: ⁊ res ei innotuit⁊ ait: Nolite mihi on̄de̓ facieꝫ eoꝝ. Et occidit eos exercitꝰ. Et ſedit demetriꝰ ſuꝑſedē r̄gni ſui: et venerūt adeū viri iniꝗ ⁊ īpij ex iſrael:⁊ alchimꝰ dux eoꝝ: ꝗ volebat fieri ſacerdos. Et accuſauerūt populū apd̓ regeꝫdicētes: Perdidit iudas ⁊frēs eiꝰ amicos tuos: ⁊ nosdiſꝑdidit de t̓ra nr̄a. Nūcergo mitte viruꝫ cui credisvt eat ⁊ videat exterminiūoē qd̓ fecit nob̓ ī regiōibuſregis: ⁊ pūiat oēs amicoseiꝰ ⁊ adiutores eoꝝ. Et elegit rex ex amicis ſuiſ bachidē ꝗ dn̄abat̉ trās flumenmagnū ī r̄gno ⁊ fidelē regi⁊ miſit eū vt videret ext̓mi-

p ¶ Et tormenta. ⁊cͣ lideſt petrarias ⁊ mangonnellos.q ¶ Et ſcorpios .i. inſtrumēta ad mittēdū ſagittas venenatas. r ¶ Eſce autem non erant in ciuitate ⁊cͣ. hoc ſubditur ad oſtendendum ꝙ non poterant diu tenere fortaliciūs ¶ Et audiuit. Hic cōſeq̄nter ponitur liberatio populi exbn̄ficio dei: qꝛ facitcū tentatione prouētum: ⁊ ideo miſit rumores lyſie per quosfuit compulſus ſolutionē obſidionis procurare: ⁊ hoc ē quoddr̄: s ¶ Et audiuit hſias ꝙ philippus ⁊cͣ.ad quod ſequebaturelongatio lyſie a familiaritate regis ⁊ regni negocijs qd̓ formidabat: ideo diſſoluere obſidionem ꝓcurabat dicens:t ¶ Deficimus quotidie. nam aliqui interficiebantur: ⁊ aliqͥinfirmabantur: ſicutſolet accidere in obſidione. v ¶ Et eſca⁊cͣ. Iita ꝙ non poterimus diu tenere obſidionem. x ¶ Et lolocꝰ ⁊cͣꝭ .ſ. hominibuſarmis ⁊ cibis: hoc dicebat ad habendumintentuꝫ: tamen eratfalſum ſicut premittitur parte precedenti:vbi dicitur. Et remāſerunt in ſanctis viripauci quoniam obtinuerat eos fames.y ¶ Et incumbit ⁊cͣꝭ.q. d. maiora negocianos vrgent ad dimittendum hanc obſidionem: ideo concludit: z ¶ Nunc itaqꝫ ⁊cͣ. modus enimhominum facientiuꝫ paceꝫ ad inuicemerat dare mutuo dexteras manus. ceterapatent vſqꝫ ibi:a ¶ Et vidit munitionem loci. ideſt fortitudinem. b ¶ Etrupit. ⁊cͣ. Ideſtruendo locum: ne ſi iudeirebellarēt hērent ibirecurſū. Ca. ¶. VII.Ano centeſimo. Poſtꝙͣ deſcriptꝰ ē ꝯflictꝰ iude tēꝑe antiochi eupatoris:hic conſequēter deſcribitur eius conflictus tempore deme

ma in tres: nam primo circa demetrium oſtēditur adeptio regni: ſecundo occaſio belli: ibi Et venerūt ad eū.tertio congreſſio prelij: ibi Et elegit rex. Circa primūdicitur: a ¶ Anno. cli. ſcilicet regni grecorum.b ¶ Exijt demetriꝰ. ⁊cͣ. videns .n. ſe priuatum regnopatris ſui per patruum ſuum antiochum epyphanē: abijt roma adcōquerēdū de eoſꝫ ipſo viuente nihil ꝓfecit: ꝓpterqd̓ ipſo mortuoredijt ad obtinendum regnuꝫ contra cognatum ſuum: maxīe qꝛ tūcr̄gnū erat quodāmodo diuiſum ꝑlyſiam ⁊ philippū: eo ꝙ quilibetvolebat eē tutorantiochi eupatoris ⁊ age̓ negociaregni: vt patet exp̄dictis. c ¶ Etaſcēdit. ⁊cͣ. I.ſ. tyrum vt dicit ioſephus.ⁱ d ¶ Et regnauit illic. quiamulti veneruntad eum recipientes ipſum taquaꝫregem ⁊ dominum: tuꝫ quia regnum ſibi debebatur ex ſucceſſion paterna: tumpropter diuiſionem predictam.e ¶ Et ſc̄m ē. ⁊cͣ.ſcilicet palatiumantiochie que erat metropolis.f ¶ Cōprehendit⁊cͣ. in d̓metrij fauorem. g ¶ Etvenerūt. Hic cōſeq̄nt̓ ponit̉ occaſiobelli: q̄ fuit accuſatio iud̓ ⁊ aīcoꝝſuoꝝ ꝑ īiqͦs d̓ iſrl̓⁊ pꝫ lr̄a. h ¶ Etelegit rex. Hic ꝯſeq̄nt d̓ſcribit̉ ꝯgreſſio belli: ⁊ primocontra alchimuꝫſacerdotē: ſecundo ꝯtra nichanoreꝫ: ibi Uidit autem alchimꝰ. Prima ī duas: qꝛ prīo deſcribit̉ bachidis ⁊ alchimi dolus:ſcd̓o iude cōflictꝰ: ibi Et vidit iudas. Prīa adhuc ī duas: qꝛ prīo deſcribit̉ ꝑceptio doli: ſcd̓o deceptio populi:ibi At ꝯuenerūt ad alchimū. Circa pͥmū dr̄: h ¶ Etelegit rex. ⁊cͣ. Ierat .n. a rege ꝯſtitutꝰ ad illiꝰ t̓re cuſtodiā.