Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I.

⁊ additi ſunt ad eos exercitꝰ ſyrie ⁊ terre alienigenaꝝ.Et uidit iudas ⁊ fratreſ eiquia multiplicata ſunt mala: ⁊ exercitus applicabatad fineſ eorum ⁊ cognouerunt verba regis que mandauit populo facere in interitum ⁊ conſummationēEt dixerūt vnuſquiſqꝫ adproximum ſuū: Erigamuſdeiectionem populi noſtri⁊ pugnemuſ ꝓ populo noſtro ⁊ ſanctis noſtriſ. Et cōgregatus eſt conuentus vteſſent parati in prelium: ⁊vt orarent ⁊ peterent miſericordiam ⁊ miſerationes.Et hie̓ruſalem non habitabatur: ſed erat ſicut deſertūNō erat qui ingrederetur⁊ egrederetur de natis eiꝰ:et ſanctum conculcabaturEt filij alienigenarum erātin arce: ibi erat habitatiogentium. Et ablata eſt voluptas a iacob: ⁊ d̓fecit ibitibia ⁊ cithara. Et congregati ſunt ⁊ vēnerūt in maſphat ꝯͣ hierl̓em: Iquia eratlocus orationis ī maſphatante in iſrael. Et iēiunauerunt illa die: ēt indueruntſe cilicijs et cinerem impoſuerunt capiti ſuo: ēt ſciderunt veſtimenta ſua. Et expanderunt libros legis dequibus ſcrutabantur gentes ſimilitudinem ſimulacrorum ſuorum: ēt attulerunt ornamenta ſacerdotalia ⁊ primitias ⁊ decimas:

⁊ ſuſcitauerunt nazareosqut impleuerant dies. Etclamauerunt voce magnain celum dicentes. Quidfaciemus iſtis: et quo eosducemus: Et ſanctā tuaconculcata ſunt et contaminata ſunt: ēt ſacerdotestui facti ſunt in luctum/ etin humilitatem. Et ecce nationes conuenerūt aduerſum nos: vt nos diſperdant. Tu ſcis que cogitātin nos. Quomodo poterimus ſubſiſtere ante faciemeorum: niſi tu deus adiuues noſ: Et tubis exclamauerunt voce magna. Etpoſt hec conſtituit iudasduces populi:: tribunos ētcenturiones: et pentacontarchos ēt decuriones. Etdixit his qui edificabantdomos ⁊ ſponſabant vxores ⁊ plantabant vineas ⁊formidoloſis: vt redirentvnuſquiſqꝫ in domum ſuam ſcd̓m legem. Et mouerunt caſtra: et collocauerunt ad auſtrum ammaum. Et ait iudas: Accingimini ⁊ eſtote filij potentes:⁊ eſtote parati in mane vtpugnetis aduerſus nationes has que conueneruntdiſperdere noſ ⁊ ſancta noſtra: quoniam melius eſtnos mori in bello: qͣꝫ ū̓idere mala gentis noſtre ⁊ ſāctorum. Sicut autem fuerit voluntas in celo ſic fiat

ſeruos ⁊ ancillas: ꝓpter qd̓ venerūt ad caſtra eorum.y Et vidit iudas. Hic ꝯn̄t̉ ponit̉ apparatꝰ belli ex parte iudeoꝝ: ⁊ prīo ꝑ humilē ⁊ deuota orationeꝫ: ſcd̓o ꝑbellatoꝝ diſpoſitionē: ibi Et pꝰ hoc. Circa pͥmū pꝫ lr̄aex p̄dictis vſqꝫ ibi. z Et hierl̓m n̄ habitabat̉. hoc īterpōit̉ ad reddendū cām qͣre n̄ iuerūt ī hierl̓ꝫ ad orādū: cū ibi eſſetlocꝰ dīni cultus.a Et ſanctū. .i.templi locus.b Cōculcabat̉.⁊ ſubdit̉ a qͥbus:c Et filij alienigenaꝝ erat ī arceꝓpinqua tēplo.d Et ꝯgregati.ſūt iudei. e Etvenerūt ⁊cͣl. i. venerūt adorar̄ ibi:verſa facie ad hieruſalē: ſicut dr̄ d̓daniele ꝙ orabatv̓ſuſ hierl̓ꝫ. Dan̄.vj. ⁊ ſubditur cāorādi ī maſphat:cū dr̄: f Quialocꝰ oratiōis erat⁊cͣl. i. pͥoribꝰ tēporibꝰ. g In iſrꝭibi .n. cōgregabat̉ppl̓s iſrl̓ ad orandū dn̄m: vt hr̄ pͥmo Regum. vij.h Et ieiunauerūt die illa. ad ſecorā dn̄o affligendum in victu.i Et induerūtſe cilicijs. ad ſe affligēdū ī veſtitu.k Et cinerempoſuerūt ⁊cͣ) in ſignū humiliatiōiſ Et ſciderunt⁊cͣꝭ. .i. ſciderunt īſignū afflictiōis.m Et expāder̄tlibros legꝭ. ad on̄dēdum ꝙ paratierāt ꝓ lege ſe periculis mortis tradere. n Debꝰ ſcrutabant̉ gtes ⁊cͣ aliqui enīgētiles magis ſubtiles: ⁊ lr̄ati volebāt arguē̓ cultuꝫidoloruꝫ ex librismoyſi. nā Exodixxv. p̄cipit̉ ꝙ intra ſanctū ſanctoꝝ ponerent̉ imaginescherubin: ſed hoc nō valet: qꝛ nō ponebāt̉ ibi ad hoc ꝙcolerent̉: ſꝫ vt oſtēderet̉ ꝙ angeli per cherubin repreſentati ſeruiūt deo: cuiꝰ ſedes figurabat̉ ꝑ ꝓpiciatoriuꝫ: qd̓remanebat vacuū: ad ſignificadū ꝙ deitas non pōt per

imaginē repreſentari: vt diffuſiꝰ dictū fuit ibidem. o Etattulerūt ornamēta ⁊cͣ. ⁊ ſubdit̉ cā quare iſta adduxer̄t adillū locū: cū dr̄: p Et clamauer̄t. ad īpetrādū dei mīaꝫ.q Quid faciemꝰ iſtis. nā extra hierl̓ꝫ n̄ erat locꝰ ſacrificij:nazarei v̓o tenebāt̉ offerr̄ ſacrificia ī expletiōe voti ſui: Nume. vj. Sil̓r ſacerdotes nō poterāt vti veſtibꝰ ſacerdotalibꝰ niſiī mīſterio tēpli: ad qd̓n̄ poterāt accedē ꝓpt̓gentiles qͥ erāt ī arcevt p̄dictū ē: iō ſb̓dit̉r Et quo ⁊cͣl. q. d.non eſt aliꝰ locus.s Et fācta tua .i. tēpli loca. t Cōculcata ſūt. a gētilibus.v Et ꝯtaminata.ex luxurijs ⁊ idolatriis ibidem exercitis.x Sacerdotes tui⁊cͣ) nō potēteſ tibi miniſtrare: ſꝫ ſolū miſeriā ſuā luge̓. y Etī humilitatē .i. diectōnē. z Et ecce natōneſ ꝯuenerūt ⁊cͣ. q. d.nō ſufficiūt eis malanobis illata: niſi nospenitꝰ deleāt d̓ terra.a Et tubiſ exclamauerūt. vt mīam īplorarēt nō ſolū vocibꝰhumanis ſꝫ etiā muſicꝭ īſtrumētis: ſic̄ aliqn̄ pulſant̉ eccl̓ie campāe ꝯͣ periculū fulguris ⁊ tēpeſtatꝭ. b Etpꝰ hec. hic ꝯn̄t̉ ponit̉apꝑatꝰ iudeoꝝ ꝑ exercitꝰ diſpoſitiōeꝫ: cumdr̄: b Et pꝰ hec cōſtituit iudaſ duceſ populi. nā ī ꝑiculis nō ēdimittēdū ſciēt̓ qd̓ ẜꝫhumanā ꝓuidētiampōt fieri: alit̓ vide̓t̉ q̄dā tētatō d̓i. c Tribunos. qͥ p̄eſſēt millebellatoribꝰ. d Etcēturiōes. qui cetum.e Petacōtarchos.qͥ qͥnqͣgīta: ⁊ dr̄ a penta qd̓ ē qͥnqꝫ ⁊ cōſtesdecē ⁊ archos pͥncepſqꝛ qͥnqꝫ decenarijſ p̄ſidebat. f Et d̓curiōes qͥ decē p̄eſſent.g Et dixit his qͥ edificabāt domos ⁊cͣ.ſequit̉ ẜm legē que hr̄Deuto. xx. ⁊ eoꝝ rō fuit ibi dictaEt collocauer̄t adauſtrū ammaū. ioſephꝰ dic̄ emaux: q̄ diſtat a hierl̓ꝫ. lx. ſtadijs: vt hr̄ luce vltīo. i Melius eſt nobis mori in bello.iuſto que mors ē virtuoſa. k Quā videre mala ⁊cͣ q̄ ēvita probroſa: cui bona mors eſt preeligenda.