.ſ.
¶ Incipit liber primꝰ machabeorum. ¶ Ca. I.T factū ē pꝰqͣꝫꝑcuſſit alexander Philippimacedo ꝗ pͥmꝰreguauit ī grecia/ egreſſusde terra cethī: dariū regeꝫꝑſaꝝ ⁊ medoꝝ: conſtituitp̄lia ml̓ta: et obtinuit oīuꝫmuūnitiōes: ⁊ īterfecit r̄gesterre. Et pertrāſijt vſqꝫ adfines terre: ⁊ accepit ſpōlia multitudinis gētiū: et ſiluit terra ī ꝯſpectu eiꝰ. Etcongregauit virtutē ⁊ exercitū forte nimis: ⁊ exaltatūē ⁊ eleuatū cor eius: ⁊ obtinuit regiōs gentiū ⁊ tyrannos: et facti ſunt illi ī tributū. Et poſt hec decidit ī lectū: ſet cognouit qꝛ moreret̉. Et u̓ocauit pueros ſuos nobiles qui ſecū erant
nutriti a iuuētute ſua: ⁊ diuiſit illis regnuꝫ ſuū cū adhuc viueret. Et regnauitalexāder ānis duodeciꝫ: ⁊mortuꝰ eſt. Et obtinueruntpueri eius regnū vnuſquiſqꝫ ī loco ſuo: ⁊ īpoſueruntom̄es ſibi diademata poſtmortē eiꝰ: ⁊ filij eoruꝫ poſteos annis multis: et multiplicata ſunt mala ī terra.Et exijt ex eis radix peccati antiochus illuſtris filiusantiochi regis qui fueratrome obſes: et regnauit ināno centeſimo triceſimoſeptīo regni grecoꝝ. In diēbꝰ illis exierūt ex iſrl̓ filijiniꝗ: ſet ſuaſerūt multis dicētes: Eamꝰ ⁊ diſpōamꝰ teſtamentuꝫ/ cum gentibusque circa noſ ſunt: quia exquo receſſimus ab eis īuenerunt nos multa mala.
¶ Per figurā igit̉ p̄poſitam patet proceſſus regni ſyrie quātum ad prīcipes qui iudeoꝝ ppl̓m afflixerunt.Diuiſio tn̄ libri accipienda eſt ſcd̓m duces qui populūiſrl̓ liberauerunt: tn̄ liber totalis primo in duaſ ꝑtes diuidit̉ ſcd̓m duos libros partiales primū .ſ. ⁊ ſcd̓m. Primꝰ aūt liber diuidit̉ ī quattuor ꝑtes: qꝛ prīo ponit̉liberatio ppl̓i ſb̓matathia: ſecūdo ſb̓ iuda. iij. ca.tertio ſub ionatha. ix. capitulo:quarto ſub ſimone. xiij. capl̓o.Prima in duas:qꝛ primo pōiturdeiectio populi ⁊templi facta ꝑ antiochum epiphanē: ſecūdo defenſio facta ꝑ matathiam: captl̓o ſequēti. Prima adhuc ī tres ſcd̓ꝫ triplicē ꝑcuſſionemꝑ antiochum factā. prima factafuit ꝑ ipſum ꝑſonalit̓: ſecūda pereius ducē: que ponit̉: ibi Et pꝰ duos annos: tertiaꝑ eius nuncios ⁊ſcripturā: ibi Etſcripſit. Circa primū primo deſcribitur affligentisorigo: ſecūdo afflictiōis occaſio: ibi In diebꝰ illis: tertio afflictionis tēpuſ⁊ ordo: ibi Et p̄paratū eſt. quarto multiplex afflictoꝝoppreſſio: ibi Et ꝯuertit. Circa pͥmū dr̄: a ¶ Et factueſt ⁊cͣj.ſ. magnus. b ¶ Philippi regis ⁊cͣꝭ .ſ. tota. naꝫī macedonia q̄ eſt q̄dā ꝑs grecie priꝰ regnauerat pr̄ eius⁊ plures alij: ſꝫ iſte fuit primꝰ monarcha nō ſolū grecie:ſꝫ etiā totiꝰ orientis: ꝓpt̓ quod ab eo īcipit regnū grecorū. c ¶ Gariū rege perſaꝝ. iſte dariꝰ ſcd̓m hebreos fuit filius aſſueri ⁊ heſter regine: ſicut dictū ē ī pͥncipio libri heſter: ⁊ dan̄. ix. ⁊ pluribꝰ alijs locis. Scd̓ꝫ alios vero hiſtoriographos fuit aliꝰ dariꝰ qͥ poſtea regnauit ꝑlongū tempꝰ. d ¶ Cōſtituit p̄lia multa. ꝯtra regna reſiſtētia ſibi. e ¶ Et obtinuit omniū. ſibi reſiſtentiuꝫ.ſ ¶ Munitiōes .i. caſtra ⁊ fortalicia ⁊ bōa ī eis repoſita. g ¶ Et ꝑtranſijt. ⁊cͣ. Habitabilis ex parte oriētis.h ¶ Et filuit t̓ra ⁊cͣ qꝛ nullus audebat ſibi reſiſte verbo vel facto. i ¶ Et ꝯgregauit virtutē ⁊cͣ. hoc pōiturad rn̄dēdū tacite queſtiōi qua poſſet q̄ri. Quomō fec̄tāta cū ꝑuū eēt regnū macedonie; ⁊ rn̄det̉ ꝙ ꝯgregauitſibi exercitū valde fortē: nō ſolū de macedonia: ſꝫ etiāde alijs locꝭ: ⁊ bellatores vn̄cūqꝫ ſibi libent̓ adherebāt.Nā ī victorijs nō retinebat ſibi niſi bonū honorabile:ꝯcedens alijs bonū vtile ex ſua liberalitate. k ¶ Et facti ſūt illi ī tributū. ad ſui exercitꝰ ſuſtētamētū. l ¶ Phec ⁊cͣꝭ egrititudine valida. m ¶ Et cognouit ⁊cͣ) habuerat .n. de hoc rn̄ſū ab arboribꝰ ſoli ⁊ lune ꝯſecratis:a qͥbꝰ q̄ſierat ſi deuicto orbe terraꝝ rediret ad matrem
ſuā ⁊ ſorores chariſſimas: ⁊ rn̄ſū ē ꝙ nō: qꝛ cito eſſet moriturꝰ. n ¶ Et vocauit ⁊cͣꝭ .i. ſocios familiares: nullus eniꝫde filijs ſuis ſi tn̄ aliquos habuit legit̉ poſt eū regnaſſe.o ¶ Et multiplicata ⁊cͣ qꝛ regnum ſyrie ⁊ regnū egypti abalexandro deſcendentia afflixerūt ppl̓m iſrl̓ colente dn̄m: ⁊qꝛ premiſſa dicta ſūtvt ad antiochū illuſtrē deueniret̉: iō ſubdit̉: p ¶ Et exijt exeis .ſ. a regibꝰ ſyrie: vtpatet in figura ſuprapoſita. q ¶ Radixpeccati. nā ex eo pullulauerunt plura mala ꝙͣ ex alijs precedētibꝰ. r ¶ Antiochꝰ illuſtris .i. p̄clarus ſeunobilis: ⁊ ſignificatidē qd̓ epiphanēs qd̓eſt nomē grecū: ⁊ dicit̉ ab ep̄i quod eſt ſupra ⁊ phaneſ apꝑitōquaſi ſuꝑ alios eminens vel apparens.s ¶ Filius antiochi.magni. t ¶ Qui fuerat rome obſes. namantiochꝰ magnꝰ patereiꝰ ꝑ romanos fuit repreſſus ab infeſtatiōevicinaꝝ ſibi gētiumromanis federatarū.⁊ ad maiorē ſecuritatē acceperūt obſidemfiliū ſuū iuniorē: quiaudita morte ſui pr̄iſ⁊ īertia ſeleuci ſui fratris de roma clam receſſit: ⁊ in ſyriā veniens aliquas ciuitates maritimas habuit ⁊ tandē regnuꝫ: iōſubdit̉: v ¶ Et regnauit ⁊cͣ qd̓ incepit ab alexandro magno: vt dictū eſt ſupra. Dicunt tn̄ aliqui ꝙ hec numeratioincipit a primo āno ſeleuci: qui īmediate ſucceſſit alexādromagno in ſyria: ſed hoc nō videt̉ bene dictū: qꝛ hic ⁊ infravj. ca. ⁊ dan̄. viij. alexander dr̄ primus in regno grecorum:nec obſtat ꝙ ipſi per tempora regū intermedioꝝ numerātcxxxvij. ānos a primo āno ſeleuci vſqꝫ ad primū annū antiochi epiphanis: qꝛ idē annꝰ dr̄ vltimꝰ regis p̄cedētis: ⁊ primus īmediate ſequentis: ⁊ ſic bis computat̉. Antiochꝰ autēepiphanes fuit nonꝰ ab alexandro magno: ⁊ ſic per talē cōputationeꝫ vnius anni bis computati habent̉. ix. anni minus ſcd̓m veritatem: qui fuerūt de tēpore alexādri magnipoſtꝙͣ regnauit ī tota grecia. Duodeci aūt anni quibus dr̄regnaſſe: incipiūt a tēpore quo poſt pr̄eꝫ īmediate regnauitī macedonia tm̄: ⁊ ſic regnū grecie inchoādū eſt ab eo.x ¶ An diebꝰ illis. Poſita origine ꝑſecutoris: hic ꝯſequēterponitur occaſio ꝑſecutionis: que proceſſit ex malicia aliqͦꝝde ppl̓o iſrl̓: iō dicitur: x ¶ In diebꝰ illis ⁊cͣꝭ non ſoluꝫ inſeipſis formaliter: ſed etiam in alijs effectiue: iō ſubditur:y ¶ Et ſuaſerunt ⁊cͣꝭ. i. fedus ſocietatis. z ¶ Cum gentibꝰīcircūciſis ⁊ idolatris: nos eis ꝯformādo: ⁊ ſubdit̉ ratio:⁊ ¶ Qꝛ exquo ⁊cͣ) liſtud dictū videbat̉ hēre colorē: qꝛ an̄ captiuitatē babylonicā ppl̓us iſrl̓ multū declinauit ad idolatriā: vt pꝫ tertio ⁊ qͣrto regū: ⁊ tn̄ habuit reges potēteſ .ſ. ī ſamaria ⁊ hierl̓m. Poſt redituꝫ vero captiuitatis babylōicevſqꝫ ad hoc tēpꝰ ad idolatriā nō declinauerat: ⁊ tn̄ regē nō
Aa 2