Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

zacharie

TT fāctū ē in āno qͣrtoꝑarij regis: factū ē verbū dn̄i ad zachariā ī qu̓arta mēſis noni ꝗ ē caſleū. Etmiſerūt ad domū dei ſaraſar et rogomelech et viri ꝙerāt cū eis ad p̄candū faciedn̄i: ut dicerent ſacerdotibꝰdomꝰ dn̄i exercituū ⁊ prophetis loquentes: Nunꝗdflendū ē mihi ī ꝗntō menſevel ſanctificare me debeo ſicūt feci iā multis annis? Etfactū ē verbū dn̄i exercituūad me dicēs: Loquere adoēm ppl̓m terre: ⁊ ad ſacerdotes dicēs: Cūꝫ ieiunaretis ⁊ plāgeretꝭ in ꝗnto ēt ſeptimo per hos ſeptuagītaannos: nunꝗd ieiuniū ieiunaſtis mihi; Et cum comediſtis ⁊ bibiſtis: nunꝗd nōvobis comediſtis ⁊ vobiſmetipſis bibiſtis? Nu̓nꝗdnō ſūt v̓ba q̄ locuiꝰ eſt dn̄sin manu ꝓph̓aꝝ prioꝝ cūadhuc hierl̓m habitaret̉ eteſſet opulēta: ⁊ ip̄a ⁊ vrbesin circuitu eius: ⁊ ad auſtꝝ⁊ in cāpeſtribꝰ hītaret̉? Etfactū eſt v̓bū dn̄i ad zachariā dicēſ: Hec dic̄ dn̄s exercituū dicēſ: Iudiciū veꝝ iudicate: et miſericordiā et miſeratōes facite vnuſꝗſqꝫ cū

fratre ſuo. Et viduaꝫ ⁊ pupillū ⁊ aduenaꝫ ⁊ pauperēnolite calūniari: ⁊ malū u̓itfratri ſuo non cogitet ī corde ſuo. Et noͣluerūt attēdere ⁊ auerterūt ſcapulā recedētes: ⁊ aures ſuas aggrauauerūt ne audirent: ⁊ corſuū poſuerūt vt adamantēne audirēt legē ⁊ v̓ba q̄ miſit dn̄s exercituū in ſpū ſuoſancto ꝑ manū ꝓph̓aꝝ priorū. Et facta eſt indignatiomagna a dn̄o exercituū. Etfactū eſt: ſic̄ locuiꝰ ſum ⁊ nōaudierūt: ſic clamabūt ⁊ n̄exaudiā dic̄ dn̄s exercituūEt diſperſi eos ꝑ oīa regnaq̄ neſcierūt: et t̓ra deſolata ēab eis eo ꝙ nō eſſet trāſiēs⁊ reuertēs: et poſuer̄t terrādeſiderabilē ī deſertū. VIII.T fāctū eſt verbū do¶mini exercituū dicēs:Hec dicit dominus exercituū: Sēlatus ſum ſyon celomagno: ⁊ indignatiōe magna c̨elatus ſum eam. Hecdicit dominꝰ exercituū: Rēuerſus ſum ad ſyon: et habitabo in medio hieruſalēEt vocabit̉ hieruſaleꝫ ciuitas veritatꝭ: ⁊ mons dn̄i exercituū mons ſanctificatusHec dicit dn̄s exercituum

in babylone miſerūt nūcios in hierl̓m ad ꝓph̓as ⁊ ſacerdotes: querēdo ſi deberēt ab illo ieiunio ceſſare: ⁊ heſt qd̓ dicit̉: a Et factū eſt ī anno. iiij. darij regis. incuiꝰ anno ſexto templū fuit ꝯſummatū. b In quarta .ſ. die mēſis. ix. qͥ eſt caſſeū. cui apud nos correſpōdetnouēber: ⁊ ſic accipit̉ hic nonꝰ mēſis ẜm ordineꝫ feſtoꝝ: in qͦ ordinemartiꝰ eſt primuſvt declaratū fuitdiffuſe: Gen̄. vij.et Exodi. xij.c Et miſerūt. d̓babylōe d Addomum dei ſaraſar. iſte pͥncipaliserat inter nūciose Ad p̄cādumfacieꝫ domini. qꝛomni bono negocio p̄mittenda eſtoratio: f Ut dicerēt ſacerdo tibꝰ⁊cͣ. qui debent reſpōdere de lege etde alijs dubijs.g Nūqͥd flendūe mihi .i. populoiudaico h Inqͥnto mēſe. licꝫ eīciuitas fuerit capta quarto mēſe:tn̄ nō fuit ꝯbuſtavſqꝫ ad menſemquītū: vt dictū ēſupra hier̄. xxxix.et habet̉. iiij. regūvlti. i Et factūeſt. Hic ꝯſequēterqueſtio poſita ſoluit̉ ī qua ſolutiōeſic ꝓcedit̉: qꝛ primo increpant̉ demodo ieiunandipreterito: ſecūdoꝯſolant̉ de bonofuturo: caͦ. ſeq̄ntitertio ꝯplet̉ queſtiōis ſolutio verſus finē eiuſdē capituli: ibi Et factū eſt. Prima ī duas: qꝛ pͥmo ꝓpheta arguit modū indebitū ieiunādi: ſecūdo inducit ad rectū modū viuēdi:ibi Et ſactū eſt. Circa pͥmū ſciendū ꝙ licet iudei ī diebꝰieiunioꝝ ſuoꝝ abſtinerēt ab aliquibꝰ cibis: nō tamē abſtinebāt a vicijſ: ꝓpter qd̓ erāt rep̄henſibiles: ẜm ꝙ diffuſe on̄dit̉ eſaie. lviij ideo ibidē dicit̉: Nolite ieiunare ſicut ad hāc diem. ⁊ hoc mō arguit eos ꝓpheta dicens:k Cū ieiunaretꝭ ⁊ plāgeretꝭ ī qͥnto .ſ. mēſe ꝓ ciuitatis⁊ templi deſtructiōe: l Et ſeptimo. ꝓ īterfectiōe godolie: ad quā ſecuta eſt diſꝑſio reliquiarū populi iudem Per hos. lxx. annos .ſ. captiuitatis: n Nunqͥdieiuniū ieiunaſtꝭ mihi i. ad honorē meū. q. d. nō. qꝛ noabſtinuiſtis a peccatis. o Et cū comediſtꝭ ⁊ bibiſtis.laute pꝰ ieiuniū: p Nūquid nō vo. come. ⁊ bibiſtꝭ

ideſt ad veſtrā voluptatē. q. d. ſic. ⁊ nihil pauperibꝰ dediſtꝭq Nūquid nō ſunt ver. qͥ locu. ē dn̄s. de modo ieiunādiindebito r In manu ꝓph̓aꝝ prioꝝ. ſic̄ allegatū eſt deeſaia: qui ſuo tꝑe arguit ieiunātes male. s Et factū eſt.Hic ꝯn̄ter inducit ppl̓m ad debitū viuēdi modū: ⁊ ſubdit̉:t Iudiciū verū iudicate. nō deferentesalicui ꝯtra iuſticiā timore aut fauore. oEt miſericordiā; ꝙtum ad mētis affectūx Et miſeratiōes.ꝙͣtum ad multiplicēeffectuꝫ y Facite.cū ꝑſonis indigentibꝰcuiuſcūqꝫ conditiōisaut ſexus. z Uirfratri ſuo .i. ꝓxio ſuoa Nō cogitet ī corde ſuo malū. ex qͦ patet falſitas ioſephi dicētis libroʳ antiqͥtatūxij. ꝙ cogitatio nō eſtpeccatuꝫ niſi ꝓcedatad effectum. b Etnoluerūt attēdere. adverba ꝓphetaꝝ pr̄esveſtri qui erāt ī hieruſalē ⁊ regno iude ātedeſtructōeꝫ hieruſalēſed magiſ ꝓphetas ꝑſecuti ſunt ad morte.c Et facta ē īdignatio magna a dn̄o. quiꝑ chaldeos ciuitatem⁊ templuꝫ deſtruxit:populū ꝑtim occidēdo ⁊ ꝑtim captiuādoideo ſequit̉: d Etdiſꝑſi eoſ ꝑ oīa regna.i. ꝑ multa: vt ꝑ r̄gnaaſſyrioꝝ: chaldeoꝝ:ꝑſaꝝ: ⁊ medoꝝ: NeEt t̓ra d̓ſolata ē abeis .i. ꝓpt̓ eoꝝ demerita. f Et poſuer̄tterrā deſiderabileꝫ .i.iudeā q̄ fuit deſiderabilis pr̄ibꝰ ſanctꝭ: nontā ꝓpter eiꝰ fertilitatēqꝛ terra egypti ē fertilior: ꝙͣ ꝓpter mūdi redemptorē qui oꝑatus eſt ſalutē. Capl̓m. VIII.T factum eſt. Hic poſt populi increpationem ponitꝓpheta boni ꝓmiſſionē: vt bonus ſamaritanꝰ poſtvinū mordicatiuū infundēs oleū lenitiuū: et diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͥmo ponit̉ dicta ꝓmiſſio: ſecūdo promiſſionis ꝯfirmatio: ibi Hec dicit. Promiſſio v̓o iſta eſt deꝓſꝑa hītatiōe ciuitatꝭ hierl̓m reedificate. Premittit̉ tn̄ p̄terita caſtigatio: cū dr̄ in ꝑſona dei: b Ielatꝰ ſū ſyon. ſic̄ virvxorē: qͥ acriter corripit eā delīquētē: ⁊ accipit̉ h̓ ſyon ꝓ populo qͥ ibi ꝯueniebat ad tēplū: ⁊ etiā ꝓ tēplo: qꝛ ppl̓us caſtigatꝰ fuit ꝑ captiuitatē: ⁊ templū īcenſū ꝓpter populi maliciam c Reuerſus ſum ad ſyon. in dulcedine clementie:d Et habitabo ī medio hierl̓m. qꝛ poſt reedificationē tēpli ibi viguit cultus dei: et etiam ibi erit multitudo populi: