zacharie.
menſoꝝ. Et dixi: quo tu vadis? Et dixit ad me: Vt mētiar hieruſalē ēt videā quāta ſit lōgitudo eiꝰ: et quātalatitudo eius. Et ecce angelus ꝗ loquebat̉ in me egrediebat̉: ⁊ aliꝰ angelus egrediebat̉ ī occurſū eiꝰ: ⁊ dixitad eū: Curre: loq̄re ad puerū iſtū dicēs: Abſqꝫ murohabitabit̉ hierl̓m pre ml̓titudine hoͣminū ⁊ iumētoꝝin medio eius. Et ego eroei ait dn̄s murꝰ ignis in circuitu: et in gl̓ia ero ī medioeius. Oōͦ o fugite de terraaꝗlonis dic̄ dn̄s: quoniā īqͣttuor vētos celi diſꝑſi vosdicit dn̄s. O ſyon fuge̓ que
habitas apud filiā babylonis: ꝗa hec dic̄ dn̄s exercituū. Poſt gl̓iam miſit mead gētes: q̄ ſpoliauerūt voſQui enī tetigerit vos: tāgitpupillā ocl̓i mei. Quia ecce ego leuo manū meā ſūꝑeos: ēt erūt prede his ꝗ ſeruiebant ſibi: et cognoſcetꝭ:ꝗā dn̄s exercituū miſit mē.Lauda ⁊ letare filia ſyon:ꝗa̓ ecce ego venio et habitabo in medio tui ait dn̄s:Et applicabunt̉ gētes multe ad dn̄m in die illa: et erūtmihi ī populum. Et habitabo ī medio tui: ⁊ ſciēs ꝗadn̄s exercituū miſit me adte. Et poſſidebit dn̄s iudā
ſaniculus menſoꝝ .i. aptus ad mēſurandū loca ī quibꝰdebēt fieri edificia: ideo ſubdit̉: e ¶ Ut metiar hieruſalē. ꝙͣtum ad ciuitatē metropolim f ¶ Et videā. ꝙͣtūad alia loca in iudea. g ¶ Quāta ſit latitudo eiꝰ ⁊cͣ.anteꝙͣ enī edificent̉ ciuitates ⁊ loca. accipiunt̉ menſureedificioꝝ ẜm longitudine ⁊ latitudinē h ¶ Et ecce.Hic ꝯſequēter intendit vt metiat̉edificiū ſpiritual̓hieruſalē: illa enīque ſequūtur nūꝙ fuerūt in hieruſalē ꝑ neemiā reedificata: ſed ſemꝑfuit in timore aduerſarioꝝ ⁊ ſubiectiōe extraneoꝝvſqꝫ ad eius deſtructiōꝫ ꝑ exercituꝫ romanoꝝ: dicit ergo: h ¶ Etecce angelꝰ. mihiꝓ cuſtodia deputatus i ¶ Egrediebat̉. ad habendū r̄uelationē nōuā de futuris abangelo ſuꝑiori qꝛẜm ordinem hierarchicū ſuꝑioreſangeli illumināt medioſ ⁊ medij inferiores: ⁊ ex hoc pꝫꝙ hec reuelatio eſt de alia re ꝙͣ p̄cedēs: qꝛ eſt de hierl̓mſpūali: ideo ſequit̉: k ¶ Abſqꝫ muro habitabit̉ hierl̓ꝫ.qꝛ eccleſia nō ꝯfidit ī muroꝝ fortitudine: ſed in diuinaꝓtectiōe. l ¶ Pre multitudine. qd̓ īpletū videt̉ in fideliū multiplicatiōe ꝑ orbē vniuerſum. m ¶ Hominū ⁊iumētoꝝ. qꝛ credentiū aliqui ſūt ſapiētes ⁊ litterati quihomīes dicūt̉: alij v̓o ſimplices ⁊ illitterati qui iumētanomīant̉: pſal. lxxij. Et iumētū factꝰ ſum apud te: ⁊ egoſemꝑ tecuꝫ. n ¶ Et ego ero ei ait dominꝰ murꝰ .i. ꝓtector ⁊ defenſor. o ¶ Et in gloria ero in medio eius. qꝛdeus in eccleſia honorat̉: ⁊ ideo ad eā homīes inuitant̉:cū ſubdit̉: p ¶ O do fugite de terra aqͥlonis .i. de poteſtate diaboli. q ¶ Qm̄ in. iiij. ventꝭ celi diſꝑſi vos.ideſt ſpargi ꝑmiſi ꝑ varios errores ante aduentu chriſtir ¶ O ſyon .i. populus p̄uiſus ad fidē: nomīe enī hieruſale ⁊ nomīe ſyon intelligit̉ eccleſia vt declaratum fuitEſaie. ij. caͦ. que eſt idē qd̓ fidelis populꝰ: qꝛ eccl̓ia nō eſtip̄i ꝑietes: ſed fideles. s ¶ Fuge. de poteſtate diaboli.t ¶ Que habitas apud filiā babylonis .i. cultuꝫ idolatrie: nō enī poteſt hic intelligi ꝯuenienter ꝑ filiā babylonis ciuitas vel terra babylonie: quia longe ante tempuſhuiꝰ ꝓphetie ciuitas babylonis fuerat deſtructa ꝑ cyrū⁊ dariū: ⁊ iudei remiſſi in iudeā: vt habet̉ .jͣ. eſdre. ⁊ licetaliqui remāſerūt ī terra babylonis detēti amore vxorūquas ibi acceperāt: ⁊ ꝓlis quā ibi fecerāt: vt dictuꝫ fuitibidē: tn̄ illi vident̉ ꝓbabiliter fuiſſe pauci ꝯꝑatiue: quiaomnes naturalit̓ inclinant̉ ad reuertendū in terrā originis ſue: ⁊ maxīe de terra in qͣ detinent̉ ī captiuitate ⁊ ſeruitute: Nec ratōnabilit̓ pōt dici ꝙ illi qui r̄māſerūt moneant̉ hic fugere ꝓpter vaſtationē īminentē illi terre: qꝛa tꝑe cyri legit̉ regnū eius ⁊ ſucceſſoꝝ ſuoꝝ ſatiſ quietūfuiſſe vſqꝫ ad tempꝰ alexandri magni: qui regnū illudvi armoꝝ ſubiecit ſibi. Itē qꝛ terra q̄ hic dicit̉ filia ba-
bylonis īmediate ſupra dicit̉ terra aqͥlonis. babylonia v̓o n̄eſt ad aquilonē reſpectu iudee: ſed magis ad orientē: ⁊ ideoꝑ babylon q̄ ꝯfuſio interp̄tat̉: ⁊ ꝑ aquilonē de quo diciturhiere. jͣ. Ab aquilone pandet̉ om̄e malū: poteſtas demonismetaphorice ſeu figuralit̓ deſignat̉: ſicut ⁊ beatꝰ petrꝰ ī finepͥme canonice ſue dic̄Salutat vos eccleſiain babylone collecta.ideſt in roma: qꝛ tūctꝑe neronis ibi vigebat poteſtas demoīs.v ¶ Quia dicit dn̄sexercituū .i. angelorūvn̄ in hebreo ponit̉ h̓nomen dn̄i tetragrāmatō ſoli deo appropriatū: vbi tranſlationr̄a habet: dominus.x ¶ Poſt gloriā miſitme. ẜm ſeriē textꝰ nōeſt verbū zacharie: ſꝫdei dicentis ſe mitti:qd̓ verificat̉ in xp̄o qͥeſt verus deꝰ a patremiſſus ꝓ ſalutē generis hūani: ⁊ huic conſonat quedā gloſa hebraica a Ra ſa. inducta q̄ talis ē. Poſt gloriā miſit me. glo. poſthonorē redditū eſauveniet meſſiaſ. In antiquis etiā gloſis hebraicis princeps romanꝰ frequēter eſau⁊ roma monſ ſeyr nomīant̉: ⁊ ſic impletū ē in dn̄o ieſu xp̄oqꝛ poſt gloriā monarchie adeptā a romano principe ceſareauguſto: ꝓpter qd̓ fecit deſcribi orbē vniuerſum tanꝙͣ ſibiſubiectū: natus ſuit chriſtꝰ: vt patꝫ Luc̄. ij. y ¶ Ad gentesq̄ ſpoliauerūt vos .i. ad iudeos qui fideles pͥmitiue eccleſiegrauiter tractauerūt: act. viij. quibꝰ p̄dicauit dn̄s in ꝑſonaꝓpria: ⁊ dicunt̉ hic gentes: qꝛ tūc nō viuebāt ẜm legē vt iudei: ſed trāſgrediebant̉ ꝓpter mādata hoīm: vt pꝫ in euangelio. Uel ad gentes. i romanos pͥncipes qͥ in pͥmitiua eccleſia fideles ꝑſequebant̉ in corporibꝰ ſuis ⁊ bonis: quibꝰ p̄dicauit xp̄s ꝑ apl̓os petrū ⁊ paulū: ⁊ alios doctores ſequētesz ¶ Qui enim tetigerit vos ⁊cͣ .i. ſolicite vos cuſtodiā: ſicutcuſtodit̉ oculi pupilla. licꝫ enī tunc chriſtus ꝑmiſerit fidelescorporalit̓ ꝑturbari: tn̄ cuſtodiuit eos ſolicite in ſpūalibusbonis: in quibꝰ tūc creuit eccleſia merito ⁊ numero fideliuꝫmagis ꝙͣ tꝑe pacis: qd̓ fuit figuratū in filijs iſrl̓ qui quātomagis affligebant̉ ab egyptijs: tāto magis multiplicabant̉:Exo. j. ideo ſubdit̉: a ¶ Ecce ego leuo manū meā .i. virtutē. b ¶ Suꝑ eos .i. principes romanos ⁊ eoꝝ miniſtros.c ¶ Et erūt p̄de his qͥ ſeruiebāt ſibi. qꝛ principes romani: etalij ſubiecti qͥ in pͥmitiua eccl̓ia affligebant fideles ſeruitutedura: ⁊ eis abſtulerūt bona ſua: mō ſuppoſuerūt colla ſuaiugo xp̄i ⁊ eiꝰ mīſtris: dotātes eccl̓ias tꝑalibꝰ bonis. d ¶ Etcogͦſcētis. ꝑ exꝑientiā bonoꝝ ⁊ miraculoꝝ. e ¶ Quia dn̄sexercituū .i. deꝰ pater dn̄s angeloꝝ f ¶ Miſit me. ꝓ generis hūani ſalutē: ⁊ iō ꝓ tāto bn̄ficio īuitat̉ eccl̓ia ad laudemdiuinā: cuꝫ dr̄: Lauda ⁊ letare ⁊cͣ. g ¶ Quia ecce ego venio. ꝑ carnis aſſumptiōꝫ. h ¶ Et habitabo in medio tui.ꝯuerſando ⁊ p̄dicādo: Ioh̓. j. Uerbū caro factū ē ⁊ habitauit ī nobis. ¶ ¶ Et applica. gen. mul. ad dn̄m. qd̓ pꝫ īꝑletūꝑ ꝯuerſiōꝫ gētiū ad fidē xp̄i ꝑ orbē vuniuerſū. k ¶ Et erūtmi ī ppl̓m. qꝛ int̓ credētes nō ē diſtinctio iudei ⁊ greci: namidē dn̄s oīm: ad Ro. x. c. l ¶ Et poſſidebit domꝰ iuda. ideſt
hH H 4