Liber
paleſtinoꝝ: et ad optima qͦqꝫ regna horuꝫ: ſi latior terminuſ eoꝝ termino veſtroeſt. Qui ſeꝑati eſtis in dicꝫmalū: ⁊ appropinqͣtiſ ſolioiniquitatis. Qui dormitisin lectiſ eburneis: ⁊ laſciuitis ī ſtratis veſtris. Qui comeditis agnū de grege: etvitulos de medio armentiqui canitis ad voceꝫ ſpalterij. Sicūt dauid putauerunt ſe habere vaſa cantici: bibētes vinū in phialis⁊ optimo vnguēto delibuti: et nihil patiebātur ſuperꝯtritōe ioſeph. Quapropt̓nunc migrabunt in capitetrāſmigrantiū: ēt auferet̉ factio laſciuiētiū. Iurauit dominus deus in aīa ſua: dic̄dn̄s deus exercituū: De̓teſtor ego ſuperbiam iacob:et domos eiuſodi: et tradāciuitate cū habitatoribꝰ ſuis. Quod ſi reliqui fuerint
decē viri ī domo vna: et ipſi morientur. Et toͣllet eumpropinquus ſuus: et cōburret eū: u̓t offerat oſſa de domo. et dicet ei: ꝗ in penetralibus domus eſt: Nūquidadhuc eſt penes te? Et reſpondebit: Finis eſt. Et dicet ei: Tace et non recorderis nominis dn̄i. Quiā ecce dn̄s mandauit: et percutiet domū maiorem ruiniset domū minoreꝫ ſciſſionibꝰ. Nūquid currere queūtī petris equi: aut arari pōt ībubalis. Quoniā conuertiſtis in amaritudineꝫ iudicium et fructum iuſticie inabſynthium: qui letaminiin nihili: qui dicitis: Nunquid nō ī fortitudīe nr̄a aſſupſimꝰ nob̓ cornua. Ecce̓.n. ſuſcitabo ſuꝑ vos domiſrael: dic̄ dn̄s deꝰ exercituūgentē: et ꝯtē̓t voſ ab ītroituemathuſqꝫ ad torrētē deẜti
i ¶ Si latior terminus eoꝝ ter. veſtro eſt. q. d. nō: īmo d̓divobis latiorem ⁊ meliorem terrā: ⁊ hoc ē verū ſi cōſiderentur pͥncipia iſtoꝝ regnoꝝ q̄ fuerūt minora ī extenſionē ⁊ bonitate a pͥncipio ꝙͣ regnū iudee: datum ppl̓o iſrl̓ a deo: ſꝫ regnū babylonie ⁊ antiochie poſtea fuerūt magis dilatata īſpacio ⁊ ī fortitudinek ¶ Qui ſeꝑati eſtis.ī dei p̄ſciētia. l ¶ Indiē magnū .i. ad punitioneꝫ magnam: eo ꝙvobis regno dato abuſi eſtis: ideo ſubdit̉Et appropinquatꝭ ſolio iniquitatis. ꝯn̄terarguit eos de carnalitate dicēs: m ¶ Quidormitꝭ ī lectꝭ eburneis ⁊cͣ. notās eos de nimia curioſitate ⁊ luxuria: ſil̓r et de gula:ibi Qui comeditis agnū ⁊cͣ. ⁊ de īepta letitia: ibi Qui canitis⁊cͣ. n ¶ Sicut dauidputauerunt ſe hr̄e vaſa cantici .i. īſtrumētiſmuſicis vti: quaſi diceret: non eſt ita: eo ꝙdauid ī diuinis laudibus vtebatur iſtis: ipſi aūt in laſciuijs ⁊ diſolutionibus. o ¶ Inphialis vinū bibēteſ.cū exceſſu ⁊ nimietate. p ¶ Et optīo vnvnguēto delibuti. adodorem ſue carnis ꝓcurandū. Et dicūt h̓aliqͥ ꝙ vnguentū optimū dr̄ illud qͦ vngebāt̉ vaſa diuīo cultuiapplicanda: de qͦ precipitur Exo. xxx. ꝙ nullus ſb̓ pēa mortis utat̉ ipſo ad odorē ſue carnis. q ¶ Et nihil patiebant̉ .i.cōpatiebat̉. r ¶ Suꝑ cōtritōe ioſeph .i. deſtructiōe populiiſrl̓ per prophetas nunciata: reputabant enim uerba eoruꝫfriuola. s Quapropt̉̓. Hic ꝯn̄ter ſb̓dit̉ debita pena: ⁊ diuiditur in duas partes: qꝛ pͥº predicit̉ pena: 2º reſumitur culpa: ibi Nunqͥd currere. Lirca pͥmū dr̄: s ¶ Quapropt̉ .i. ꝓpter predictas culpas. t ¶ Nuc migrabūt .i. cito migrabūtv ¶ In capite .i. optimates qui ſūt capitanei ppl̓i erūt ī captiuitate pͥmi. x ¶ At auferet̉ factio laſciuiētiū .i. adulatioeoꝝ qui nutriebāt eos in facinoribus ſuis. y Iurauit dominus. i firmiter ſtatuit: ꝙ hec pena erit: ideo ſubditur:¶ Deteſtor ego ſuꝑbiā iacob .i. ppl̓i iſrl̓. a ¶ Et domos eiꝰodi .i. domū. x. tribuū ⁊ domū duaꝝ. b ¶ Et tradā ciuitatem .i. ciuitates ī manibꝰ aduerſarioꝝ. ¶ Qd̓ ſi reliqui fuerint. euadētes aduerſarios ꝑ abſcōſionē ſui ī locis occultisd ¶ Et ip̄i morient̉. ibi fāe vl̓ fumo incēdij. e ¶ Et tollet eū.i. quēlibet ſic mortuū. f ¶ Propinquus ſuus. qui euaſitmanus aſſyrioꝝ. g ¶ Et cōburet eū. n̄ potes eū deferre adlocū ſepulture. h ¶ Ut efferat oſſa. que faciliꝰ pn̄t portariad locū ſepulture ꝙ totū corpus. i ¶ Et dicet ſdictus ꝓpinquus: k Ei qͥ in penetralibꝰ do. ē. querēs mortuos inlocis occultis. l ¶ Nunqͥd adhuc penes te eſt. ſupple aliqͥsmortuus. m ¶Et rn̄debit finis ē .i. nō inuenio plures.n ¶ Et dicet ei .i. ꝓxīo ab eo q̄rēti. o ¶ Tace ⁊ non recor
deris noīs dn̄i. qui nobis fecit mala iſta: ita ꝙ eſt v̓bumhoīs impatientis ꝯͣ dn̄m ſcd̓m expoſitores noſtros. ſecūdū vero hebreos hec ē lr̄a: Et tollet eū ꝓpinquus ſuꝰde cōbuſtione ſua .i. de loco vbi fuerat cōbuſtus: vt efferat oſſa de cōbuſtiōe remanētia: et ſepeliat ea. Et dicetei ⁊cͣ. et exponat̉:vt ſupra vſqꝫ ibiEt dicet ei .i. ꝓpiquo ſibi loquēti:Tace .i. nō loquaris vltra de iſta īquiſitione ⁊ ſepelitione. ⁊ ſb̓diturrō: p ¶ Et n̄ adrecordādū nomēdn̄i .i. iſta morscōtingit eis: eo ꝙnō recordabāturnoīs dn̄i: ⁊ iō nōeſt curandū d̓ eorū ſepultura: ſicexponūt hebre.q ¶ Quia eccedn̄s mandauit .i.aduerſarijs iudeorum inſpirauitvolūtatē veniēdiꝯͣ eos. q ¶ Et ꝑcutiet. per eoſ.r ¶ Domū maiorem ruinis .i. regnū. x. tribuū irreꝑabil̓r. s ¶ Etdomū mīorē .i. regnū duaꝝ t̓buū:t ¶ Sciſſionibꝰ.q̄ tn̄ ſūt reꝑabileſvnd̓ ⁊ captiuitasduaꝝ tribuuꝫ relaxata fuit ꝑ cyꝝCaptiuitas verodecem tribuum adhuc non eſt relaxata ẜm hebreos.v ¶ Nūquid. Hic ꝓpheta reſumit ppl̓i maliciā dicens:Nūquid currere queūt in petris equi ⁊cͣ. q. d. nō: quiahoc eſſet contra ſolitū nature curſum: et tn̄ ſic facitis īmoralibus: iō ſequitur: x ¶ Qm̄ ī amari. ver. iudi ⁊cͣ.ducētes vitā paupeꝝ ad amaritudinē ꝑuerſiōe iuſticie:iō ſb̓dit̉: ¶ Qui letamini ī nihili .i. ī vana gl̓ia mūdiz ¶ Qui dicitiſ. vos iactādo. a Nūqͥd nō ī forti. no.aſſū. no. cor. i. poteſtatē tꝑalē acqͥſiuimus nobis propͥav̓tute ⁊ īduſtria: qͣſi dicāt ſic: iō ſb̓dit̉ pena: b ¶ Ecceenī ſuſcitabo ⁊cͣ. gentē .ſ. aſſyrioꝝ ꝯͣ regnū iſrael: ⁊ chaldeoꝝ cōtra iuda. ¶¶ Et cōteret vos ab ītroitu emathqͥ eſt iuxta terminū iudee ī ꝑte aqͥlonari. d ¶ Uſqꝫ adtorrentē deſerti. qui eſt in extremitate auſtrali: ⁊ ſic cōminatur deſtructionem totius iudee. ¶ Capl̓m. VII.Ec on̄dit. Superius amos denunciauit ſuaꝫꝓphetiam: hic ex hoc patitur calūniam: ſecūIdū ꝙ dicit Iohānes os aureū: Incurrit odium qui arguit criminoſos. ⁊ diuiditur in duas partesqꝛ pͥmo patitur calūniā: 2º reſumit ſuā ꝓphetiā ca. ſeq̄nti. Prima ī duas: qꝛ pͥmo pōit̉ calūnie ſpecialis occaſio2º calūnie īpoſitio: ibi Et miſit. Prima adhuc ī duas:qꝛ pͥmo ponitur occaſio indirecta: ſcd̓o directa: ibi Hecon̄dit. Licet aūt tota prophetia amos fuerit occaſio calūniādi ip̄m generaliter: tn̄ ꝓphetia ī hoc ca. poſita fu-