Liber

bibat quotidie? Et ait daniel arridens: Ne erres rex.Iſte ē enī ītrinſecus luteusforinſecꝰ ereus: neqꝫ comedit aliqn̄. Et iratꝰ rex vocauit ſacerdotes eiꝰ: ⁊ ait eis:Niſi dixeritꝭ mihi: ꝗs eſt ꝙcomedat īpenſas has moriemini. Si āt on̄deritꝭ qm̄bel comedat hec: morieturdāniel: qꝛ blaſphemauit inbel. Et dixit daniel regi: Fiat iuxta v̓bū tuū. Erāt aūtſacerdotes bel ſeptuagīta:exceptꝭ vxoribꝰ ⁊ ꝑuulis etfilijs. Et venit rex cū dāniele in templū belis. Et dixerūt ſacerdotes belis: Eccenos egrediemur foras: ⁊ tūrex pōe eſcas ⁊ vinū miſceet claude oſtiū ⁊ ſigna ānulo tuo. Et cū īgreſſus fuerꝭmane: niſi īueneris omniacomeſta a bel morte moriemur: vel daniel ꝗ mētitus ēaduerſū nos. Contēnebātaūt: quia fecerāt ſub menſaabſcōditū ītroitū: ⁊ ꝑ illū īgrediebant̉ ſꝑ ⁊ deuorabātea. Factu ē igit̉ poͣſtqͣꝫ egreſſi ſūt illi: ⁊ rex poſuit cibosan̄ bel: p̄cepit daniel puerꝭſuis: et attuler̄t cinerē ⁊ cri-

brauit ꝑ totū templū coraꝫrege: ⁊ egreſſi clauſer̄t oſtiū⁊ ſignātes ānulo regꝭ abierūt. Sacerdotes aūt īgreſſi ſunt nocte iuxta ꝯſuetudinē ſuā et vxores et filij eoꝝet comederūt omīa ⁊ biberūt. Surrexit aūt rex pͥmodiluculo: et daniel cum eo.Et ait rex: Salua ne ſunt ſignacula daniel? Qui reſpōdit: Salua rex. Statīqꝫ cūaperuiſſet oſtiū: intuit rexmēſaꝫ e̓xclamauit voce magna. Magn̄ eſt bel e̓t noneſt apud te dolus ꝗſqͣꝫ: Etriſit dāniel: et tenuit rege neīgrederet̉ intro: et dixit: Ecce pauimentuꝫ: aīaduerte:cuiꝰ veſtigia ſunt hec. Et dixit rex: Uideo veſtigia viroꝝ et mulieꝝ et infantiū.IEt irātus eſt rex. Tu̓nc app̄hendit rex ſacerdotes etvxores et filios eoꝝ. et oſtēderūt ei abſcondita oſtiolaꝑ q̄ īgrediebāt̉ ⁊ ꝯſumebātqͥ erāt ſuꝑ mēſam. Occiditergo illoſ rex e̓t tradidit belī ptātē dāniel̓: qui ſubuertiteū ēt tēpluꝫ eiꝰ. Et erat draco magnus in loco illo: etcolebant eum babylonij.

videtur tibi bel eſſe deus viuens ⁊cͣ. Argumentū aūt ſumitꝙ viuat ex ꝯmeſtione: quia nihil̓ carens vita comedit: cumſit actus vegetatiue anime. a ¶ Et ait daniel ⁊cͣ. intrīſecꝰluteus eſt ⁊cͣ. ⁊ ꝑ ꝯſequēs nō habēs vitā nec viſcera nec hꝰmodi mēbra cibū recipientia: et ſic patet pͥmū .ſ. erroris accuſactio ꝑ danielem.b ¶ Et iratꝰ rex. Hicꝯſequēter ponit̉ erroris accuſati diſqͥſitio:⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉: Etiratꝰ rex ⁊cͣ. ratio fuitqꝛ ille expenſe fiebantde burſa regis: ⁊ alianeceſſaria ſacerdotūdabant̉ a cōmunitatepopuli: ⁊ ſic erant ingrauamen regni: hocenim fuit obſeruatuꝫapud omnes gentesquaſi de iure gentiuꝫꝙ ſacerdotes vacātesdiuino cultui recipiebant neceſſaria a cōmunitate populi: velab illo qui perat cōmunitati. Und̓ dicit̉gen̄. xlvij. ꝙ ſacerdotes egypti nō ſunt cōpulſi vendere poſſeſſiones ſuas tꝑe famis:qꝛ eis victualia p̄bebant̉ ex horreis publicis. Qd̓ ſequit̉ patꝫin littera vſqꝫ ibi:c ¶ Tu rex pone eſcaſſuꝑ menſam ante bel⁊ vinū miſce .i. tēpora aqua ſecūdū modū illius terre in quaꝓpter vini fortitudinem nō bibit̉ ſine aq̄mixtōe. d ¶ Et claude oſtiū ⁊ ſigna ānulo tuo. hic enim eratmodus ſigillādi antiquitꝰ: vt habet̉ heſterviij. ⁊ in ānulo iſto erat imago regis ſculpta. ſequit̉: e ¶ Cōtemebant aūt. hoc eſt pro nihilo habebāt facere talem obligationē: ⁊ cauſa ſudit̉: f ¶ Quia fecerāt ſub mēſa abſcōditū introitū. ad quē vniebant ꝑ viam ſubterraneam dedomibus in quibus manebāt extra templū: qd̓ de leui poterat fieri in ciuitate babylonica: que nō erat habitata niſivalde diffuſe: quia vt dictum eſt ſupra danielis. iiij. caº. ciuitas babylonica tenebat. viij. leucas in quadrum: ita ꝙ intra ciuitatem erant agri ⁊ vinee et ſimilia: in quibus creſcebant terre naſcentia de quibus poterāt homīes diu viuereobſidionis temꝑe. g ¶ Factu eſt igit̉. Hic ponit̉ inquiſiti erroris īuētio. h ¶ Quia poſtꝙͣ egreſſi ſunt .ſ. ſacerdotes detēplo: i ¶ Precepit daniel puerꝭ ſuis .i. ſeruis. k ¶ Et altulerūt cinerē ⁊ ꝑ totū tēplū cribrauit corā rege. ad hͦͨ vt videret rex manifeſte ꝙ nulla veſtigia erāt ibi qn̄ exiuit de templo. Et ſignatū eſt oſtium vt dep̄henderent̉ ſacerdotes perviam alia intraſſe qd̓ patet in littera vſqꝫ ibi: l ¶ Statīqꝫcum aperuiſſent oſtiū intuitⁿ rex mēſaꝫ. ad videndū ſi ciba-

ria erāt ꝯmeſta. m ¶ Exclamauit voce magna. ad laudandū deū ſuū. n ¶ Magnꝰ eſt bel. in virtute qͥ tātacomediſti. Uidit enī mēſam vacuā ꝙ totū comediſſeto ¶ Et nō eſt apud te dolus quiſꝙͣ .i. illa fraudulentiaqua daniel affirmabat. p ¶ Et riſit daniel. ex regiſ ſimplicitate. q ¶ Ettenuit regē ne ingredieret̉ ītro. donec vidiſſet veſtigia illorū qui denocte intrabantad comedendumea q̄ erant poſitaſuꝑ mēſaꝫ: ꝓpterqd̓ ſequit̉: r ¶ Etdixit .ſ. daniel regi: s ¶ Eece pauim̄tū: aīaduertecuiꝰ veſtigia ⁊cͣ. Iveſtigia aūt īfantiū a veſtigijs viroꝝ diſtinxit perquātitatē pedis: qͥminor ē in puerisꝙͣ in viris. Ueſtigia autē mulierūdiſtinxit a veſtigijs viroꝝ ꝑ figurā: qꝛ ml̓ieres habent calciamentaalterius figure ꝙͣviri in terra illa.t ¶ Et iratus eſtrex. qꝛ ꝑ euidensſignū cognouit .ſ.falſitateꝫ ſacerdotū. v ¶ Tūc apprehendit rex ſacerdotes ⁊cͣ. tanꝙͣcōuictos x ¶ Etoſtenderūt ei abſcondita oſtia. qꝛfuerunt poſiti inqueſtionibꝰ ⁊ tormētis ad talia reuelandū. ¶ Oc̄cidit ergo. Hic cōſequēter poniturerroris inuenti extirpatio ꝑ mortē ſacerdotū ⁊ deſtructionē idoli ⁊ templi: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉ hic: Occidit ergo illos rex .i. occidi fecit. z ¶ Et tradidit bel in poteſtatē danielis. ad faciendū quicqͥd vellet. a ¶ Qui ſubuertit eū. idolū cōminuēdo: b ¶ Et templū eiꝰ. ip̄m deſtruēdo. c ¶ Eterat draco. Hic on̄dit̉ dānielis audacia in īuaſiōe draconis venenoſi: ⁊ diuidit̉ ī duas partes: quia pͥmo ponit̉īuaſiōis ratio: ſecūdo ip̄a īuaſio: ibi Tu aūt rex. Ratioāt īuaſiōis fuit: qꝛ rex volebat vt daniel draconē colēt:⁊ hͦ ē qd̓ dr̄ h̓ c ¶ Et erat dra. ma. ī illo loco. i. ī babylone ī qͦdā tēplo in qͦ locꝰ ſubt̓raneꝰ erat vbi ille draco eratd ¶ Et cole. eū babylonij. qꝛ ſic̄ dictū ē qn̄ homīeſ vdiebat īſolitū qͥd ⁊ mirabile excedēs hoīs v̓tutē: reputabātilld̓ tāꝙͣ deū. Modꝰ aūt colēdi vt dicūt aliqͥ erat ꝑ q̄dāinſtrumēta facta de corio vitulīo plena aqͣ: ⁊ iō dicebat̉hydrulia: ab hydros qd̓ ē aqͣ. Sacerdotes igit̉ illiꝰ tēpliꝑcutiebāt illa hydrulia v̓giſ: ⁊ ſic r̄ddebāt ſonitū t̓ribilē