¶ Danielis
Porro ſuſanna erat delicata nimis ⁊ pulchra ſpecie.At iniqu̓i illi iuſſerūt: vt diſcooꝑiret̉: erat enī cooꝑta:u̓t vel ſic ſatiarēt̉ decore eiꝰFlebāt igit̉ ſui: ⁊ om̄s ꝗ nouerāt eā. Cōſurgētes auteꝫduo p̄ſbyteri ī medio ppl̓ipoſuerūt manꝰ ſuas ſuꝑ caput eius. Que flēs ſuſpexitad celū. Erat enī cor eiꝰ fiduciā hn̄s ī dn̄o. Et dixe̓r̄tp̄ſbyteri: Cū deābularemꝰin pomario ſoli: īgreſſa eſthec cuꝫ duabus puellis: etclauſit oſtia pomarij: ⁊ dimiſit a ſe puellas: venitqꝫad eam adoleſcēs: qui eratabſcōditus: ⁊ ꝯcubuit cumea. Poͣrro nos cū eſſemusin angulo pomarij vidētesiniꝗtatē: cūcurrimꝰ ad eos⁊ vidimꝰ eos parit̓ cōmiſceri. Et illum ꝗdeꝫ nō quimꝰꝯp̄hendere: ꝗa fortior nob̓erat: ⁊ aperto oſtio exiliuitHanc aūt cū app̄hendiſſemus īterrogauimꝰ ꝗſnameſſet adoleſces: ⁊ noluit indicare nob̓. Huiꝰ rei teſtesſumꝰ. Crēdidit eis multitudo qͣſi ſenibꝰ ⁊ iudicibꝰ ppl̓i
⁊ ꝯdemnauerūt eā ad mortem. Exclamauit aūt vocemagna ſuſāna: ⁊ dixit: Deet̓ne ꝗ abſconditoꝝ es cognitor: ꝗ noſti omīa anteqͣꝫfiāt: tu ſcis qm̄ falſū teſtimoniū tulerūt ꝯͣ me: ⁊ ecce morior: cuꝫ nihil hoꝝ fecerī: q̄iſti malicioſe ꝯpoſuerūt aduerſuꝫ me. Exaudiuit autēdn̄s vocē eiꝰ. Cunqꝫ duce̓t̉ad mortē: ſuſcitauit dn̄s ſpiritū pueri iunioris: cuiꝰ nomen daniel: et exclamauitvoce magna: Mūdus egoſum a ſanguīe huiꝰ. Et conuerſus oīs ppl̓us ad eū dixit: ꝗs eſt iſte ſermo: quē tulocutꝰ es? Qui cuꝫ ſtaret inmedio eoꝝ ait: Sic fatui filij iſrl̓ nō iudicāteſ: neqꝫ qd̓verū ē cognoſcētes: ꝯdēnaſtis filiaꝫ iſrael? Reuertimiad indiciū: ꝗa falſū teſtimoniū locuti ſunt aduerſus eāReuerſus ē ergo ppl̓us cūfeſtīatiōe. Et dixer̄t ei ſenesUe̓ni ⁊ ſede ī medio nr̄m:e̓t īdica nob̓: ꝗa̓ tibi deꝰ dedit honorē ſenectutꝭ. Et dixit ad eos daīel: ſeꝑate illoſab īuicē ꝓcul: ⁊ diiudicabo
cū parētibꝰ. qꝛ non poterat ſola ſuffice̓ ire ad iudicium.Amici autē eius venerūt cum ea ip̄i cōpatientes ꝓpterſanctitatē eius quā nouerāt. ſequit̉: f ¶ At iniqui illiiuſſerūt vt diſcooꝑiretur. quia forte volebāt inducerepopulū ad ſuſpicandū male de ea ex rubore vultꝰ eius.ſciebant enī ip̄aꝫeſſe verecundā.g ¶ Erat eī cooꝑta ⁊cͣ. Hoc poteſtītelligi dupliciterUno mō referendo ad p̄ceptuꝫ ſenū qͥ iuſſerūt eaꝫdiſcooꝑiri: vt ſicreficerent̉ eiꝰ aſpectu: exquo nō poterāt ſibi copulari nephario actuAlio mō pōt ītelligi referendo adip̄am ſuſannā etad amicos eiꝰ quicooꝑuerāt eam:vt ſit ſenſus. ¶ gErat eī cooꝑta.ſcꝫ amicoꝝ ſuorūꝯſilio. h ¶ Ut vl̓ſic ſatiarentur decore eiꝰ .i. vt nonvidētes eius pulchritudineꝫ minꝰinflamarent̉ d̓ ea⁊ ſic nō accuſarēteaꝫ crudeliter: qꝛamici eius .ſ. ſuſāne ſciebāt cauſaꝫaccuſationis ꝑ reuelatōnē ſuſannei ¶ Flebāt igit̉ ſui⁊cͣ .ſ. ex pietate cognoſcentes innocentiam ſuſanne.k ¶ Cōſurgenteſ.Hic ponit̉ acuſantiuꝫ iuratio: exhabet̉ argumētūꝙ de crimīe vndealiqͥs debeat mori nō eſt credēdū alicui ſimplici v̓bo ſuo cuiuſcūqꝫ auctoritatis ⁊ ſanctitatis ſit: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄ hic: k ¶ Conſurgētes aūt duo p̄ſbyteri. qͥ erant iudices ⁊ ſacerdotespopuli. l¶ Poſuerūt manꝰ ſuas ſuꝑ caput eius. Iſteenī erat modꝰ iurādi ꝯtra ꝑſonā ꝯdemnandā ad mortēvt teſtes ī iurādo ⁊ teſtimoniū ꝓferēdo ponerēt manuſſuꝑ caput eiuſ: vt habet̉ leui. xxiiij. m ¶ Que flens. qꝛvidebat ꝙ crimīalit̓ agebāt ꝯtra eam. n ¶ Suſpexit īcelū. qꝛ aliūde nō poterat habere auxiliū: ⁊ ꝓpriū ē dinitatis ſuccurrere ī caſibus deſperatiſ. o ¶ Et dixerūtp̄ſbyteri. Hic ponit̉ iuratoꝝ teſtificatō. o ¶ Cū deābularemꝰ ī pomario ſoli. hͦ dicūt ne requirat̉ aliꝰ teſtis cūeis. ſeqͥt̉: p ¶ Clauſit oſtiū pomarij: ⁊ dimiſit puellas.hͦ dicūt ī argumētū ſui dicti qd̓ ſeqͥt̉: q ¶ Uenitqꝫ adea ado. qͥ erat abſcō. ⁊ ꝯcu. cū ea. qꝛ aliter nō poterantoſtēdere ſuſannā morte dignam niſi allegarēt factū turpe: ꝓ peccato enī voluptatis vel ꝯcupiſcētie non ſtatuit̉aliqua pena in lege. r ¶ Porro cū eſſemꝰ in angulo po
marij. hoc dicūt ad colorationē dicti ſui: qꝛ ſi fuiſſent ī palādictū eoꝝ nō habuiſſet aliquā ꝓbabilitatem .ſ. ꝙ ſuſannavellet tale quid cōmittere ip̄is vidētibus. s ¶ Lucurrimꝰ⁊ vidimꝰ ip̄os parit̓ ꝯmiſceri. qꝛ de facto nō credit̉ teſtimonio alicuiꝰ niſi dicat ſe vidiſſe. t ¶ Et illū quidem neqͥuimus ꝯp̄hendere quiafortior nobis erat. tāꝙͣ iuueniſ exiſtēs: nosaūt ſenes v ¶ Hancaūt cū ꝯp̄hen. īterro.qͥſnaꝫ eſſet ado. ⁊ no.indi. nobis. hoc autēdixerunt ne quereret̉ab eis qͥs eſſet adoleſcens ⁊ ꝑ hoc poſſentdep̄hendi. x ¶ Credidit. Hic deſcribiturip̄ius ſuſanne iniuſtaꝯdemnatio: q̄ oſtēdit̉ex duobus .ſ. ex ppl̓iignorantia qui credidit ſenibꝰ ꝓpter etateꝫ⁊ auctoritatē eorumabſqꝫ diligēti examinatōe: ꝓpter qd̓ de hinfra dep̄hendunt̉ adaniele vbi dicit̉: Sicfatui filij iſrl̓ ⁊cͣ. ex hͦhabet̉ argumentū: ꝙꝓ nll̓a etate vl̓ auctoritate ſeu ſāctitate debent applicari teſtes īcauſa crimīali maxīeſine diligēti examīation. Secūdo oſtēdit̉cōdēnatio iniuſta exſuſanne īnocētia cuꝫdr̄: y ¶ Exclamauitaūt vo. ma. ſuſanna.ex cordis affectu ⁊ cōſcīa pura: z Deuseter. qͥ abſco. es cognitor. qꝛ ip̄e ſoluſ nouitſecreta cordiū. Diuīaenī ſcīa et̓nitate mēſurat̉: iō ita cogͦſcit futura ſic̄ p̄ſentia. a Exaudiuit. Hic ponit̉ ſuſanne digna liberatio: ⁊ diuidit̉ ī quattuor ꝑtes: qꝛ pͥmo ponit̉ danielis appellatio a ſentētia iniqua: ſecūdo teſtiū diligēs examīatio: ibi Reuerſus ē ppl̓us. tertio ip̄oꝝ ꝯdēnatioibi Exclamauit itaqꝫ. quarto pro p̄dictis gratiaꝝ actio: ibiHelchias aūt. In prima ꝑte dicit̉ ſic: a ¶ Exaudiuit dn̄saūt vocē eius .i. cū affectu audiuit. b ¶ Cūqꝫ duce. ad mor.tē ſuſci. dn̄s ⁊cͣ. ex quo patet ꝙ daniel hoc nō fecit ex hūanaͣ induſtria: ſꝫ ex diuino inſtinctu. c ¶ Et exclamauit voce magna. vt poſſet ab oībus audiri. d ¶ Mūdꝰ ſuꝫ a ſan.hꝰ. hͦ ē dictū n̄ aſſentio huic ſnīe: ſꝫ magꝭ ab ea appello tāꝙͣab iniqͣ: vt pꝫ ꝑ v̓ba ſequētia. e ¶ Reuerſus ē ppl̓s. ad locūſcꝫ iudicij. f ¶ Et dixerūt ei ſenes. nō illi duo qͥ accuſabātſuſānā: ſꝫ alij ſenes ppl̓i iſrl̓: g ¶ Ueni ⁊ ſede ī medio nr̄m.in loco iudicij. h ¶ Et indica nobis. qͣliter poſſit veritasaperiri. i ¶ Quia tibi dedit deꝰ honorē ſenectutꝭ .i. ſapīaꝫq̄ ſolet eſſe in antiqͥs: vt dicit̉ Iob. xij. In antiqͥs eſt ſapientia ⁊ in multo tempore inuenitur prudentia. k ¶ Et dixitad eos daniel: Separate illos ⁊cͣ. ne confingant aliud men-