Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Danielis

Porro ſuſanna erat delicata nimis ⁊ pulchra ſpecie.At iniqu̓i illi iuſſerūt: vt diſcooꝑiret̉: erat enī cooꝑta:u̓t vel ſic ſatiarēt̉ decore eiꝰFlebāt igit̉ ſui: ⁊ om̄s ꝗ nouerāt eā. Cōſurgētes auteꝫduo p̄ſbyteri ī medio ppl̓ipoſuerūt manꝰ ſuas ſuꝑ caput eius. Que flēs ſuſpexitad celū. Erat enī cor eiꝰ fiduciā hn̄s ī dn̄o. Et dixe̓r̄tp̄ſbyteri: Cū deābularemꝰin pomario ſoli: īgreſſa eſthec cuꝫ duabus puellis: etclauſit oſtia pomarij: ⁊ dimiſit a ſe puellas: venitqꝫad eam adoleſcēs: qui eratabſcōditus: ⁊ ꝯcubuit cumea. Poͣrro nos cū eſſemusin angulo pomarij vidētesiniꝗtatē: cūcurrimꝰ ad eos⁊ vidimꝰ eos parit̓ cōmiſceri. Et illum ꝗdeꝫ nō quimꝰꝯp̄hendere: ꝗa fortior nob̓erat: ⁊ aperto oſtio exiliuitHanc aūt cū app̄hendiſſemus īterrogauimꝰ ꝗſnameſſet adoleſces: ⁊ noluit indicare nob̓. Huiꝰ rei teſtesſumꝰ. Crēdidit eis multitudo qͣſi ſenibꝰ ⁊ iudicibꝰ ppl̓i

⁊ ꝯdemnauerūt eā ad mortem. Exclamauit aūt vocemagna ſuſāna: ⁊ dixit: Deet̓ne ꝗ abſconditoꝝ es cognitor: ꝗ noſti omīa anteqͣꝫfiāt: tu ſcis qm̄ falſū teſtimoniū tulerūt ꝯͣ me: ⁊ ecce morior: cuꝫ nihil hoꝝ fecerī: q̄iſti malicioſe ꝯpoſuerūt aduerſuꝫ me. Exaudiuit autēdn̄s vocē eiꝰ. Cunqꝫ duce̓t̉ad mortē: ſuſcitauit dn̄s ſpiritū pueri iunioris: cuiꝰ nomen daniel: et exclamauitvoce magna: Mūdus egoſum a ſanguīe huiꝰ. Et conuerſus oīs ppl̓us ad eū dixit: ꝗs eſt iſte ſermo: quē tulocutꝰ es? Qui cuꝫ ſtaret inmedio eoꝝ ait: Sic fatui filij iſrl̓ nō iudicāteſ: neqꝫ qd̓verū ē cognoſcētes: ꝯdēnaſtis filiaꝫ iſrael? Reuertimiad indiciū: ꝗa falſū teſtimoniū locuti ſunt aduerſus eāReuerſus ē ergo ppl̓us cūfeſtīatiōe. Et dixer̄t ei ſenesUe̓ni ⁊ ſede ī medio nr̄m:e̓t īdica nob̓: ꝗa̓ tibi deꝰ dedit honorē ſenectutꝭ. Et dixit ad eos daīel: ſeꝑate illoſab īuicē ꝓcul: ⁊ diiudicabo

cū parētibꝰ. qꝛ non poterat ſola ſuffice̓ ire ad iudicium.Amici autē eius venerūt cum ea ip̄i cōpatientes ꝓpterſanctitatē eius quā nouerāt. ſequit̉: f At iniqui illiiuſſerūt vt diſcooꝑiretur. quia forte volebāt inducerepopulū ad ſuſpicandū male de ea ex rubore vultꝰ eius.ſciebant enī ip̄aꝫeſſe verecundā.g Erat eī cooꝑta ⁊cͣ. Hoc poteſtītelligi dupliciterUno mō referendo ad p̄ceptuꝫ ſenū qͥ iuſſerūt eaꝫdiſcooꝑiri: vt ſicreficerent̉ eiꝰ aſpectu: exquo nō poterāt ſibi copulari nephario actuAlio mō pōt ītelligi referendo adip̄am ſuſannā etad amicos eiꝰ quicooꝑuerāt eam:vt ſit ſenſus. gErat eī cooꝑta.ſcꝫ amicoꝝ ſuorūꝯſilio. h Ut vl̓ſic ſatiarentur decore eiꝰ .i. vt nonvidētes eius pulchritudineꝫ minꝰinflamarent̉ d̓ ea⁊ ſic nō accuſarēteaꝫ crudeliter: qꝛamici eius .ſ. ſuſāne ſciebāt cauſaꝫaccuſationis ꝑ reuelatōnē ſuſannei Flebāt igit̉ ſui⁊cͣ .ſ. ex pietate cognoſcentes innocentiam ſuſanne.k Cōſurgenteſ.Hic ponit̉ acuſantiuꝫ iuratio: exhabet̉ argumētūꝙ de crimīe vndealiqͥs debeat mori nō eſt credēdū alicui ſimplici v̓bo ſuo cuiuſcūqꝫ auctoritatis ⁊ ſanctitatis ſit: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄ hic: k Conſurgētes aūt duo p̄ſbyteri. qͥ erant iudices ⁊ ſacerdotespopuli. l¶ Poſuerūt manꝰ ſuas ſuꝑ caput eius. Iſteenī erat modꝰ iurādi ꝯtra ꝑſonā ꝯdemnandā ad mortēvt teſtes ī iurādo ⁊ teſtimoniū ꝓferēdo ponerēt manuſſuꝑ caput eiuſ: vt habet̉ leui. xxiiij. m Que flens. qꝛvidebat ꝙ crimīalit̓ agebāt ꝯtra eam. n Suſpexit īcelū. qꝛ aliūde nō poterat habere auxiliū: ⁊ ꝓpriū ē dinitatis ſuccurrere ī caſibus deſperatiſ. o Et dixerūtp̄ſbyteri. Hic ponit̉ iuratoꝝ teſtificatō. o Cū deābularemꝰ ī pomario ſoli. hͦ dicūt ne requirat̉ aliꝰ teſtis cūeis. ſeqͥt̉: p Clauſit oſtiū pomarij: ⁊ dimiſit puellas.hͦ dicūt ī argumētū ſui dicti qd̓ ſeqͥt̉: q Uenitqꝫ adea ado. qͥ erat abſcō. ⁊ ꝯcu. cū ea. qꝛ aliter nō poterantoſtēdere ſuſannā morte dignam niſi allegarēt factū turpe: ꝓ peccato enī voluptatis vel ꝯcupiſcētie non ſtatuit̉aliqua pena in lege. r Porro cū eſſemꝰ in angulo po

marij. hoc dicūt ad colorationē dicti ſui: qꝛ ſi fuiſſent ī palādictū eoꝝ nō habuiſſet aliquā ꝓbabilitatem .ſ. ꝙ ſuſannavellet tale quid cōmittere ip̄is vidētibus. s Lucurrimꝰ⁊ vidimꝰ ip̄os parit̓ ꝯmiſceri. qꝛ de facto nō credit̉ teſtimonio alicuiꝰ niſi dicat ſe vidiſſe. t Et illū quidem neqͥuimus ꝯp̄hendere quiafortior nobis erat. tāꝙͣ iuueniſ exiſtēs: nosaūt ſenes v Hancaūt cū ꝯp̄hen. īterro.qͥſnaꝫ eſſet ado. ⁊ no.indi. nobis. hoc autēdixerunt ne quereret̉ab eis qͥs eſſet adoleſcens ⁊ ꝑ hoc poſſentdep̄hendi. x Credidit. Hic deſcribiturip̄ius ſuſanne iniuſtaꝯdemnatio: q̄ oſtēdit̉ex duobus .ſ. ex ppl̓iignorantia qui credidit ſenibꝰ ꝓpter etateꝫ⁊ auctoritatē eorumabſqꝫ diligēti examinatōe: ꝓpter qd̓ de hinfra dep̄hendunt̉ adaniele vbi dicit̉: Sicfatui filij iſrl̓ ⁊cͣ. ex hͦhabet̉ argumentū: ꝙꝓ nll̓a etate vl̓ auctoritate ſeu ſāctitate debent applicari teſtes īcauſa crimīali maxīeſine diligēti examīation. Secūdo oſtēdit̉cōdēnatio iniuſta exſuſanne īnocētia cuꝫdr̄: y Exclamauitaūt vo. ma. ſuſanna.ex cordis affectu ⁊ cōſcīa pura: z Deuseter. qͥ abſco. es cognitor. qꝛ ip̄e ſoluſ nouitſecreta cordiū. Diuīaenī ſcīa et̓nitate mēſurat̉: iō ita cogͦſcit futura ſic̄ p̄ſentia. a Exaudiuit. Hic ponit̉ ſuſanne digna liberatio: ⁊ diuidit̉ ī quattuor ꝑtes: qꝛ pͥmo ponit̉ danielis appellatio a ſentētia iniqua: ſecūdo teſtiū diligēs examīatio: ibi Reuerſus ē ppl̓us. tertio ip̄oꝝ ꝯdēnatioibi Exclamauit itaqꝫ. quarto pro p̄dictis gratiaꝝ actio: ibiHelchias aūt. In prima ꝑte dicit̉ ſic: a Exaudiuit dn̄saūt vocē eius .i. cū affectu audiuit. b Cūqꝫ duce. ad mor.tē ſuſci. dn̄s ⁊cͣ. ex quo patet ꝙ daniel hoc nō fecit ex hūanaͣ induſtria: ſꝫ ex diuino inſtinctu. c Et exclamauit voce magna. vt poſſet ab oībus audiri. d Mūdꝰ ſuꝫ a ſan.hꝰ. hͦ ē dictū n̄ aſſentio huic ſnīe: ſꝫ magꝭ ab ea appello tāꝙͣab iniqͣ: vt pꝫ ꝑ v̓ba ſequētia. e Reuerſus ē ppl̓s. ad locūſcꝫ iudicij. f Et dixerūt ei ſenes. nō illi duo qͥ accuſabātſuſānā: ſꝫ alij ſenes ppl̓i iſrl̓: g Ueni ⁊ ſede ī medio nr̄m.in loco iudicij. h Et indica nobis. qͣliter poſſit veritasaperiri. i Quia tibi dedit deꝰ honorē ſenectutꝭ .i. ſapīaꝫq̄ ſolet eſſe in antiqͥs: vt dicit̉ Iob. xij. In antiqͥs eſt ſapientia ⁊ in multo tempore inuenitur prudentia. k Et dixitad eos daniel: Separate illos ⁊cͣ. ne confingant aliud men-