Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Baruch

Et non mouebo āpliꝰ ppl̓ꝫmeū filioſ iſrl̓ a t̓ra qua dedi illiſ. Et nūc̓ dn̄e oīpotēſdeꝰ iſrael aīa ī āguſtijſ et ſpiritꝰ anxiꝰ clamat ad te: Au̓di dn̄e ⁊ miſerere qꝛ deꝰ eſtmiſericorſ: ⁊ miſerer̄ nr̄i qꝛpeccauimꝰ an̄ te. Quia tuſedeſ ī ſempiternū: ⁊ noſ peribimꝰ ī euū? Dn̄e oīpotesdeꝰ iſrael audi nūc oratōeꝫmortuoꝝ iſrael et filioruꝫipſoꝝ ꝗ peccauerūt an̄ te: ⁊audier̄t vocē dn̄i dei ſui: etagglutinata ſūt nob̓ mala.Noli meminiſſe iniꝗtatespr̄m nr̄orū ſꝫ memēto manꝰ tue: ēt noīs tui in tꝑe iſtoqꝛ tu es dn̄s deᵉ nr̄: ⁊ laudabimꝰ te dn̄e: qꝛ ꝑꝑ hoc dediſti timorē tuū in cordibꝰnr̄is: ⁊ vt īuocemꝰ nomē tuuꝫ ⁊ laudemꝰ te ī captiuitate nr̄a: qꝛ ꝯuertemur ab iniꝗtate pruꝫ nr̄oruꝫ ꝗ peccauerūt an̄ te. Et ecce nos incaptiūtate nr̄a ſumꝰ hodie

qꝛ nos diſꝑſiſti ī īproͣperiū⁊ in maledictū ⁊ ī pctm̄ ẜmoēs iniꝗtateſ pr̄uꝫ nr̄orū qdiſceſſerunt a te dn̄e deꝰ nr̄.Udi iſrae̓l māda/ III.Ita vite: au̓ribꝰ percipevt ſcias prudētiā. Quid eſtiſrl̓ ꝙ ī t̓ra īimicorū es? Inuēteraſti ī t̓ra aliena: cōinꝗnatꝰ es cū mortuis. Deputatꝰ eſ cū deſcēdētibꝰ ī īfernūdēreliꝗſti fontē ſapīe. Naꝫſi ī via dei ābulaſſes: habitaſſes vtiqꝫ ī pace ſuꝑ t̓rā.Diſcē vbi ſit prudētia: u̓biſit v̓tꝰ: u̓bi ſit ītellectꝰ: ut ſcias ſil̓ u̓bi ſit lōgiturnitaſ vite ēt victꝰ: u̓bi ſit lum̄ oculorū et pax. Quis īuēit locūeius? Et ꝗs ītrauit ī theſauros eiꝰ: Ubi ſt̓ pͥncipeſ gētiuꝫ: et ꝗ dn̄ant̉ ſuꝑ beſtiaſ q̄ſt̓ ſuꝑ t̓rā? Qui ī auibꝰ celiludūt: ꝗ argētū theſauricāt⁊ aurū ī qͦ ꝯfidūt hoīeſ: et n̄ē finis acꝗſitōis eoꝝ. Qui argētū fab̓icāt et ſoliciti ſt̓: nec

apoſtolus ſatis diffuſe ī epiſtola ad hebreos: iō ſubdit̉y Et non mouebo ampliuſ ppl̓m meū ⁊cͣ. qꝛ manſioceleſtis ſtabilis ⁊ eterna eſt. z Et nūc dn̄e oīpotens.Poſtꝙͣ poſita eſt orātis allegatio: hic cōſequent̓ ponit̉deprecautis cōcluſio: cū dr̄: a Anima in anguſtijs.poſita: b Etſpiritus anxiꝰ. exaflictione dura:c Clamat ad te.vt poſſit aliquantulū reſpirare.d Audi dn̄e. cōdeſcendendo. cetera patent vſqꝫ ibie Audi nūc orationē mortuoruꝫiſrael .i. ſanctoruꝫpatriarchaꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ qͥ viuēteſorauerunt ad te ꝓbono ſtatu poſteroꝝ. f Et fi. ipſoꝝ: qui pecca. an̄te .i. vocē nr̄aꝫ audi: qui licet peccauerimꝰ tibi: tn̄ penitenteſ clamamꝰad te: g Et agglutinata ſt̓ nobiſmala .i. pena multiplex eſt nobis inflicta. h Nolimeminiſſe iniqͥtates pr̄ꝫ nr̄oꝝ. proipſis noſ puniēdonā aliqn̄ filij iuſteꝓ pr̄ibꝰ puniunt̉pena tꝑali: qꝛ filijſūt q̄dā res pr̄umi Sed memento manꝰ tue .i. popotentie tue pronr̄a liberatione:k Et nomīs tui. cuiꝰ ꝓpriū eſt ꝑcere ⁊ miſereri. ceterapatent vſqꝫ ibi: l Quia ꝯuertemur ab iniqͥtate pr̄ꝫnr̄oꝝ. in bonū ꝑ penitentiā nr̄am qͥ ſumꝰ ſucceſſores eorum: m In improperium ⁊ ī maledictū. nā multaconuicia ⁊ maledicta inferebantur eis in aliena terra:n Et in pctm̄ .i. pctōres ⁊ ꝓ peccatis puniti Ca. III.Uidi iſrael. Poſtꝙͣ p̄miſſa ē humilis dep̄catioA hic ꝯſequenter ſubdit̉ vtilis īformatio. Et pͥmobaruch ppl̓m iſrael ad bonū hortat̉: ⁊ eū multipliciter ꝯſolat̉ ſequenti ca. ibi: Animequior eſto. Prīaīduas: nā primo ppl̓m ad ſapientie deſideriū inuitat: ⁊q̄ ſit illa ſapientia declarat in pͥncipio ſequētis cā. Prīain tres: qꝛ pͥmo ad querendū ſapientiā inducit: 2º ab eainfideles excludit: ibi Quis inuenit. 3º qͥbꝰ ꝯceditur on̄dit: ibi O iſrael. Circa pͥmū dicit: a Audi iſrael mādata vite .i. mandata dei qͦꝝ obſeruatio inducit ī vitaꝫeternā. Matth̓. xix. ſi vis ad vitā ingredi ẜua mādatab Auribꝰ ꝑcipe: vt ſcias prudentia. nō humanā cuiꝰfinis eſt felicitas politica: ſed diuinā ⁊ infuſā: cuius finiſē felicitaſ ſuꝑna. c Quid ē iſrl̓ ꝙ in terra inimicoꝝes. detentus in captiuitate. d Inueteraſti ī t̓ra alieibi exn̄s iā a lōgo tꝑe: qꝛ regnū iſrl̓ fuit captiuatū annovj. ezechie: ⁊ iechonias rex iuda cū nobilibꝰ ⁊ potētibus

regni ſui anno primo ſedechie: ⁊ ſedechias cū reliquis ānovndecimo regni ſui: e Coinquinatus es cum mortuiſ.cū fidelibuſ qui dicūtur mortui: Matth̓. viij. Dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos. filij enim iſrael inter eos captiuati: cōmuniter inquinabantur cibis eorum: vt dcm̄ eſt ſupra tobie pͥmo. IfDeputatus es euꝫ deſcendentibꝰ in infernum .i. cum idolatriſinter eos cōmorandopremiſit ergo: Quideſt iſrael .i. que eſt cauſa iſtorum malorumſuper te venientiuꝫ? ⁊reſpondet: g Dereliquiſti fonteꝫ ſapiētie .i. qꝛ d̓reliquiſti deum tuum. h Nāſi in via dei ambulaſſes. tibi oſtenſa per legeꝫ ⁊ ꝓphetas: iHabi. vtiqꝫ ī pace ſuper terraꝫ. a deo tibiconceſſam: patet eniꝫex decurſu veteris teſtamēti ꝙ quādiu invia dei ambulauerūtin terra ꝓmiſſionispacifice habitauerūtk Diſce vbi ſit pru.in fuſa: k Ubi ſitvirtus. ſimiliter infuſa: nam ſicut virtuteſpolitice ex actibus acquiſite ꝯnectūtur prudentie politice: vt habetur. vj. ethicorumſic virtutes moralesinfuſe connectunturprudentie diuine velinſuſe: l Ubi ſit ītellectus. eſt autem intellectꝰ proprie habitus principorū: articuli vero fidei ſunt principia oīum credibilium: ⁊ ideo fides que eſt virtus intellectualis eſt huiuſmodi intellectus: m Ut ſcias ſimul .i. per ipſam fidesque eſt ſubſtantia rerum ſperandarum argumentum .i. certitudo non apparentium: n Ubi ſit longiturnitas vitei. vita eterna: e Et victus .i. fruitio beata: p Ubi ſitlumen oculorum. per apertam prime veritatis viſionem:q Et pax. pax dicit omnimodam appetituſ qͥetationemper fidem enim cognoſcimus certitudinaliter ꝙ iſta ſunt indeo obiectiue: ⁊ in beatis ſpiritibus ſubiectiue. r Quisinuenit. Hic conſequenter fideles ab hac ſapientia excluditdicens: Quis inuenit ⁊cͣ. q. d. nullus de infidelibus quantūcūqꝫ potens ⁊ magnus: ideo ſubditur: s Ubi ſunt principes gētiū. tꝑe nāqꝫ baruch captiuatis regib iſrael ⁊ iuda:omnes terre principes erant idolatre ⁊ infideleſ: t Quidominantur ſuper beſtias que ſūt ſuꝑ terrā. per venatiōisexercitiū. v Qui in auibus celi ludunt. ꝑ aucupiū: xQui argē. theſau. ⁊ au. ī quo cōfi. hoīes. per hec .n. ſperantobtinere ſuꝑ alia regna dn̄iuꝫ: y Et nō eſt finis acqͥſitionis eoꝝ. qꝛ ꝙͣto plura acqͥrunt tāto ad alia acqͥrēda ardentiꝰ anhelant. z Qui argentū fabricāt. inde faciendo momenta vl̓ idola: a Et ſoliciti ſt̓. de obtinēdo qd̓ cupiūt:b Nec eſt inuentio oꝑū illorum. qꝛ frequent̓ p̄ueniūtur

PP 3