Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Baruch

dn̄s moyſi ẜuo ſuo ꝗ ēduxit pr̄es nr̄os d̓ t̓ra egyptida̓re nob̓ t̓rā fluenieꝫ lac ⁊ml̓: ſicūt hodierna die: e̓t n̄audiuimꝰ vocē dn̄i dei nr̄iẜm oīa v̓ba ꝓphetaꝝ qͦsmiſit ad nos ⁊ ad iudicesnr̄os: ⁊ abiuimꝰ vnuſꝗſqꝫ īſenſuꝫ cordis nr̄i maligni:ōꝑari dijs alienis facietesmala an̄ oculoſ dn̄i dei nr̄iRoͣpt̓ qd̓ ſtatuit/ II.dn̄s deꝰ nr̄ v̓buꝫ ſuuꝫqd̓ locutꝰ ē ad nos: ⁊ ad iudices nr̄os ꝗ iudicauerūt īhierl̓m ⁊ ad reges nr̄os ⁊ad pͥncipes nr̄os ⁊ ad oēꝫiſrl̓ ⁊ iuda: ut adduce̓t dn̄sſuꝑ noſ mala magna q̄ nōſūt facta ſub celo quemadmodū ſcā ſt̓ in hierl̓m ẜꝫ q̄ſcripta ſunt ī lege moyſi u̓tmāducaret hō carnes filijſui ⁊ carnes filie ſue. Et dedit eos ſub manu regū oīꝫꝗ ſt̓ ī circuitu nr̄o ī īproperiū ⁊ ī deſolationē: ⁊ ī oībꝰppl̓is in ꝗbꝰ nos diſꝑſit dn̄s⁊ facti ſumꝰ ſubtꝰ ⁊ n̄ ſupraqꝛ peccauimꝰ dn̄o deo nr̄onō obaudiendo voci ipſiꝰDn̄o deo nr̄o iuſticia: nob̓aūt ⁊ pr̄ibꝰ nr̄iſ ꝯfuſio facieiſicut ē dieſ hec. Quia locu

tus ē dn̄s ſuꝑ nos oīa mala hec q̄ venerūt ſuꝑ noſ: ētnō ſum dep̄cati facieꝫ dn̄idei nr̄i: vt reuertēmur vnuſꝗſqꝫ nr̄m a vijs nr̄is peſſimis. Et iligilauit dn̄s ī malis ⁊ adduxit ea ſuꝑ noſ: qꝛiuſtꝰ ē dn̄s ī oībꝰ oꝑibꝰ ſuisque mādauit nobiſ: ⁊ nonaudiuimꝰ vocē ipſiꝰ: vt iremus ī p̄ceptis dn̄i q̄ deditan̄ facīē nr̄aꝫ. Et nu̓nc dn̄edeꝰ iſrl̓ ꝗ ēduxiſti ppl̓m tuuꝫ de terra egypti ī manuvalida ēt ī ſigniſ et ī ꝓdigijſēt in v̓tute tua magna ⁊ inbrachio excelſo et feciſti tibi nom̄ ſicūt ē dies iſte: peccauimꝰ: īpie̓ egimꝰ: iniquegeſſimꝰ dn̄e deꝰ nr̄ ī oībꝰ iuſticijs tuis. Au̓ertat̉ ira tuaa nobis: ꝗā derelicti ſumꝰpauci int̓ gētes vbi diſꝑſiſtinos. Exau̓di dn̄e precesnr̄as ēt orationes nr̄as: eteduc nos ꝓpt̓ te̓: et da nob̓īuenire gratiā an̄ faciē eoꝝꝗ nos abduxerunt: vt ſciatoīs t̓ra qꝛ tu es dn̄s deꝰ nr̄:⁊ qꝛ nomē tuū inuocatumeſt ſuꝑ iſrl̓ ⁊ ſuꝑ genꝰ ipſiusReſpice domīe de domoſācta tua in nos ⁊ inclinaaurem tuam ⁊ exaudi nos

moyſi: deu xxviij. ⁊ xxviij. y Qui edu. pr̄es nr̄osd̓ t̓ra egypti exo. xiiij. Dare nobiſ t̓rā ⁊cͣ. .i. ad dādūnobis terrā bona ⁊ fertilē. a Sicut hodierna die.ſupple apꝑaret ſuꝑ nos maledictio dei qͥ eiecti ſumꝰ inde. b Et non audiuimꝰ ⁊c̄. replicatio eſt eius quodſupra dcm̄ eſt: ſic̄in orationibus ſolet ideꝫ pluries replicari ad maiorēaffectus expreſſionem: ⁊ idem fit ētin ſequentibus.c Operari dijsalienis .i. ſacrificare eis: d Faciēteſ mala ante oculoſ dn̄i. qͥbꝰ oīa nuda ſunt ⁊ apertaad hebre. iiij. veldicit: e Anteoculos dn̄i. qꝛ tꝑemanaſſes regis iuda ī tēplo dn̄i fuerunt idola poſitaquibꝰ idolatre ſacrificabant II.Ropt̓ qd̓Hic conſequent̉ ponit̉ orantis humiliatio confitendopenam illatā eſſeiuſtā cū dicitur:a Propter qd̓ſtatuit dominꝰ .i.firmit̉ diſpoſuit:b Uerbū ſuuꝫ.de iuſta punitiōepeccatoꝝ: cQd̓ locutus ē. ꝑmoyſen ⁊ alioſphetaſ: d Adnos ⁊ ad iudicesnr̄os ⁊cͣ. ita ꝙ nullus ſe excuſare poteſt de ignorātia:e Ut adduceretdn̄s ſuper nos. iuſte: f Mala magna q̄ non ſunt faſub celo. ī aliagente: quanto enīpeccatū eſt grauiꝰ: tanto grauior debet eſſe pena. ppl̓usautem iſrael ꝑꝑ legem a deo ſibi datā ⁊ alia beneficiafuit ī altiori ſtatu ꝙ ceteri ppl̓i: ſicut dr̄ pſal. cxlvij. Nōfeci taliter oī nationi ⁊cͣ. ꝑꝑ qd̓ eius peccatū fuit grauiꝰqꝛ ꝙͣto ſtatus altior: tanto caſus grauior: iō fuit maioripena dignū. g Ut manducaret hō carnes filij ſui. lꝫhoc non legat̉ eſſe factū. iiij. regū ⁊. ij. ꝑal̓. in obſidionehierl̓m ꝑ chaldeos: tn̄ credendū ē hoc fuiſſe factū: vt dicit hic ꝓpheta baruch: qꝛ nō oīa ſunt in illis libris ſcripta: ⁊ maxime qꝛ idē legit̉ factū. iiij. re. vj. in obſidioneſamarie: ⁊ in obſidione hierl̓m ꝑ romanos: ẜm ꝙ refertioſephus ⁊ alij hiſtoriographi. h Et dedit illos ſubmanu regū oīuꝫ ⁊cͣ. ſicut pꝫ libro regū ⁊ iudicū in pluribus locꝭ i In improperiū ⁊ ī deſolationē. nā ml̓ta ī

ferebant̉ ꝯuicia ⁊ grauia iudeis īter gētiles tꝑe captiuitatisk Dno deo nr̄o iuſticia ⁊cͣ. exponat̉: vt ſupra qꝛ repetitioē eiuſdē ad maiorē affectus expoſitionē: l Et nō ſumꝰdep̄cati faciē dn̄i. fręquent̓ .n. legit̉ ī p̄dictis libris ꝙ iudei ꝓpeccatis ſuis a deo ꝑcuſſi ꝑ pena: nō reuertebantur ad deūꝑ penitētiā: m Etvigi. dn̄ſ ī maliſ .ſ. pene iuſte ſr̄ noſ adducēdis: n Que deditan̄ faciē nr̄aꝫ .i. clare⁊ māifeſte: ita ꝙ nonpoſſumꝰ nos excuſareꝑ ignorātiā: o Etnūc dn̄e. Poſtꝙͣ poſita ē orantis humiliatio: hic ꝯſequēter pōitur humiliātis ſe dep̄catio: ⁊ diuidit̉ ī treſꝑtes: qꝛ pͥº in orationeallegat̉ dei magnificētia: ⁊º orātis ppl̓i penitētia: ibi Reſpice dn̄e3º diuini cultꝰ ignominia: ibi Et poſuiſti tēplū. Circa pͥmū ſciendū ꝙ ſic̄ dr̄. iiij. ethichoꝝ Magnificº īclinat̉ ad dandū qd̓ petitur qn̄ beneficia priꝰ p̄ſtita ꝑ eū allegāt̉. ⁊ iōhic allegant̉ bn̄ficia adeo p̄ſtita ppl̓o iſrl̓ inexitu de egypto: cū dr̄o Et nūc dn̄e deusiſrl̓. lꝫ .n. eſſꝫ deꝰ oīū ꝑcreationē: dicebat̉ tn̄deꝰ iſrl̓ ꝑ cultū ſpecialē: p Qui edu. ppl̓ꝫtuum de ter. egypti. d̓qͣ ꝑ ſe n̄ poterat egredi: q In manu valida. i. ī ptāte magnar Et in ſignis. ꝙͣtuad minora miraculas Et ī ꝓdigijs. ꝙͣtūad maiora. vn̄ dr̄ ꝓdigiū qͣſi ꝓcul a digitocuiuſmōi ē miraculūraro viſū: t Et inv̓tute tua magna ⁊cͣ.ſicut patet in diuiſiōerubri maris ⁊ ī multꝭalijs ppl̓o iſrael exibitꝭ: v Et feciſti tibi nom̄. ꝑ hoc .n.diuulgatū fuit nom̄ dn̄i ꝑ orbē: x Sic̄ ē .i. dies iſte .i. ſic̄ p̄ſens tꝑ̄s manifeſtat ꝑ ſcripturas canōicas de iſtis memoriafaciētes: y Peccauimꝰ. ī noſmet ipſos: z Impie egimꝰ.erga deū: a Iniq̄ geſſi. erga ꝓximū. b Auer. ira tuaa nobis .i. pena nobis a te īflicta: c Ꝙ dereli. ſu. pauci.nā multi de iudeis fuerāt gladio ⁊ fame mortui. d Exaudi dn̄e p̄ces nr̄as. factas verbalit̓: e Et oratōes nr̄as.factas mētaliter: nā ẜm damaſcenū: Oratio ē aſcenſus mētis ī deū: f Et educ nos. de captiuitate babylonis: gPropt̓ te .i. ex tua bonitate ⁊ nō ex meritꝭ nr̄is: h Et dano. inueni. gr̄aꝫ ⁊cͣ .i. vt ſciant gētiles qꝛ tu es dn̄s deꝰ nr̄. perhoc ꝙ īueniemꝰ gr̄aꝫ pͥncipū ī t̓ra aliena. i Reſpice dn̄e.Hic ꝯſequenter ponit̉ ppl̓i deprecātis penitētia: exquct

PP 2