Liber

in ſexto verſiculo dicens: Egreſſus eſt a filia ſyon oīs d̓cor eius: facti ſūt principes eius velut arietes ⁊cͣ. ⁊ ſeqͥt̉:Et abierunt abſqꝫ fortitudine. Exceſſit ſeptimo in multiplici proſperitate ⁊ diuitiaꝝ copioſitate: erat .n. tēpore ſalomonis copia auri ⁊ argenti quaſi ferri: vt patet ītertio Re. quod deplorat in ſeptimo verſiculo dicenſ:Et recordata eſt hieruſalem dieꝝ afflictionis ſue. In hebreo habet̉: Dieꝝ paupertatis ſue. ⁊ ſequit̉: Et omniuꝫdeſiderabilium ſuoꝝ ⁊cͣ. Exceſſit octauo in laudis preconio ⁊ famoſitate: nominabat̉ enim in cunctis regnis:ita vt regina ſaba veniret de finibus terre audire ſapientiam ſalomonis: quod deplorat in octauo verſiculodicens: Peccatū peccauit hierl̓m. ⁊ ſequit̉: Omnes quiglorificabāt eaꝫ ſpreuerūt eam. Exceſſit nono ī pulchritudine ⁊ formoſitate: erat .n. pulcherrime edificata: qd̓deplorat in nono verſiculo dicēs: Sordes eius in pedibus eiꝰ. ⁊ ſequit̉: Depoſita eſt vehementer .i. deformataExceſſit decimo in ceremoniaꝝ ſanctitate: ita vt nō permitteret̉ aliquis gentilis ingredi infra templū: qd̓ deplorat in decimo verſiculo dicēs: Manū ſuam miſit hoſtꝭ⁊ ſequit̉: Uidit gentes ingreſſas ſanctuariū ſuū de qͥbuſpreceperas ne intrarent in eccleſiam tuam. Exceſſit vndecimo in copia panis ⁊ ſaturitate: prout in multis locis ſacre ſcripture illa terra cōmēdatur: quod deploratī vndecimo verſiculo dicens: Omnis populus eius gemens ⁊ querens panem Deinde incipit ſcd̓a pars principalis lamētationis huius primi capituli: ī qua poſtꝙͣꝓpheta lamentatus eſt ciuitatē deſtructam: introducitciuitatem lamētantem ſeip̄am: ⁊ incipit duodecīo verſu .ſ. ibi: O vos omnes ⁊cͣ. ibi enim loquit̉ ciuitas inuocans alios ad ſibi compatiendū: que pars diuidit̉ in qͣttuor partes pͥncipales. Primo nāqꝫ lamentat̉ immenſitatem ſue miſerie: ⁊ hoc in quattuor primis verſicul̓ ſb̓ſimilitudine quattuor modoꝝ hominū qui conſueuerunt omnia ſpoliare. Dicit enim in primo verſiculo dominū ſe habuiſſe ad ipſam inſtar vindemiatoris qui nihil in vinea relinquit: de quo dic̄: O vos omnes qͥ trāſitis per viam. ⁊ ſequit̉: Qm̄ vindemiauit me vt locutꝰeſt dominus. In ſecūdo dicit deū ſe habuiſſe ad ipſamad inſtar incendiarij ⁊ venatoris: incendiarius eniꝫ conſueuit totum comburere: ⁊ venator quicquid capit inreti mactare ſeu occidere: ⁊ de hoc dicit in ſequēti verſu: De excelſo miſit ignem in oſſibus meis. ⁊ ſic incēdiarius: Expandit rete pedibus meis. ⁊ ſic venator. In tertio dicit deū ſe habuiſſe ad ip̄am ad inſtar ligantis captum per manū ⁊ collū: ſic ꝙ nullo modo poſſit euadēre de quo dicit in ſequēti verſiculo: Uigilauit iugū iniqͥtatum mearum in manu eius: cōuolute ſunt ⁊ impoſite collo meo. ⁊ ſequitur: Dedit me dominus in manude qua non potero ſurgere. In quarto dicit deū ſe habuiſſe ad ip̄am ad modū calcātis in torculari qͥ nulluꝫhumorem relinqͥt ī vua: de quo dicit ī ſequēti verſiculoAbſtulit oēs magnificos meos dn̄s ⁊cͣ. Torcular calcauit dn̄s ⁊cͣ. ⁊ ſic ſb̓ qͣttuor metaphoris p̄dc̄is: lamētata ēſue miẜie magnitudinē. In ſcd̓a v̓o ꝑte lamētat̉ ſuꝑ implacabilitate diuīe iracudie: ⁊ hͦ ī dn̄obꝰ v̓ſicul̓. In prīonāqꝫ on̄dit ꝙ ip̄a n̄ pōt deū placare lachrymis oculoꝝd. Iccirco ego plorās ⁊ oculꝰ meꝰ d̓ducēs aqͣs ⁊cͣ. In ſcd̓overo oſtēdit ꝙ nō pōt deū placare geſtibus manuū autſignis deuotiōis quorūcūqꝫ dicens: Expandit manusſuas ſyon ⁊ nō eſt qui conſoletur eam. ⁊ ſic lamētat̉ ſuꝑimplacabilitate diuine iracūdie: cū tamen conſueuiſſetalias ſibi deū placabilem inuenire: prout patet ī multisſacre ſcripture locis. In tertia vero parte lamentādo ꝓfitetur iſtud ꝓuenire ex rectitudīe diuīe iuſticie: de qͦ dic̄Iuſtꝰ ē dn̄s: qꝛ os eiꝰ ad iracūdiā ꝓuocaui. ⁊ durat pars

vltra id qd̓ poſſumus ſuſtinere: licet hec pena nō excedat ordinē iuſticie. q. d. reſpice nos oculo pietatis ⁊ miſericordie:qꝛ tibi propriū ē miſereri ⁊ parcere: qui viuis ⁊ regnaſ deuſin ſecula ſeculoꝝ. Amen.Incipiūt additōes pauli burgē. ſuꝑ libꝝ trenoꝝ hiēmie¶ Additio.In. c. j. vbi dr̄ ī poſtil. Quō ſedet.Icet liber iſte cōpetent̓ exponat̉ ad planū lr̄e ſenſūa poſtillatore: tn̄ magiſter petrꝰ aureoli notabiliusvidet̉ illū exponere in quodā compēdio ſacre ſcripture: ⁊ qꝛ illud compendiū nō habet̉ cōiter: iō de hoc nonme expedio remittēdo ad ip̄m: ſed ſuam expoſitionē int̓poſui inter additiones: licet nō eam ponēdo oīo ſub proprijsverbis: ſed qn̄qꝫ aliqd̓ modicū mutando addēdo ſeu diminuendo ꝓut viſū fuit. Et notandū ꝙ in hac expoſitione nōꝓcedit̉ ad ſingula verba lr̄e exponēda: ſed ſolū ad principale intentū cuiuſlibet verſus: relictis alijs induſtrie ſtudentistū qꝛ liber iſte metrice ꝓcedit vt poſtillator dicit: ⁊ cōit̓ tenet̉: in proceſſu aūt metrico nō ſingula verba ſūt ponderanda: ſepe .n. eadē replicat auctor vel alia introducit ꝓut metrico modo congruit: ſꝫ illa tm̄ ſūt exponēda q̄ pͥncipaliterintendunt̉: tū qꝛ illa que in hac expoſitione relinquunturpoſſūt haberi ex poſtilla ſuo mō ꝓut ad propoſitū ꝑtinentexponēda. Primo ergo ẜm predictū doctorē liber iſte in qͥnqꝫ ꝑtes diuidit̉. In quaꝝ prima ꝓpheta principalit̓ lamētat̉deſtructionē ciuitatis hierl̓m: que quidē pars continet̉ in pͥmo capitulo alphabetico: qd̓ incipit: Quō ſedet ⁊cͣ. In ſcd̓alamentat̉ pͥncipalit̓ deſtructionē totius populi iſrael ⁊ totiꝰregni: que incipit in ſcd̓o capitulo: Quo obtexit. In tertiavero more ꝓphetico conuertit ſe ad xp̄ꝫ ⁊ lamētat̉ de ſeip̄oquaſi induēs ꝑſonam xp̄i: qua rōne aut hoc ſit hic introductū dicetur in pͥncipio tertie partis que incipit tertio capitulo: ibi Ego vir videns. In quarta aut parte lamentat̉ principaliter d̓ deſtructione ſanctuarij ⁊ templi: que incipit ī quarto capitulo: ibi Quomodo obſcuratū ē auꝝ. In quinta ātparte fūdit orationē imploratiuā ad diuinam miſericordiāꝓuocandam que incipit ī qͥnto capitulo: ibi Recordare domine. Primū ergo capitulū quod principalit̓ refert̉ ad ciuitatē hierl̓ꝫ: q̄ erat caput regni. diuidit̉ ī duas ꝑteſ pͥncipales.Prīo nāqꝫ ꝓpheta admirado lamētat̉ deſtructōeꝫ hierl̓ꝫ: qͣiloq̄ns ad ſeip̄m. Scd̓o vero ipſamet ciuitas lamētat̉ ſeip̄aꝫquaſi ꝓuocando alios ad compatiendū ſibi. Scd̓a incipit īxij. verſu vbi dr̄: O vos omnes qͥ tranſitis per viā ⁊cͣ. Prīaꝑs cōtinet. xj. verſus ẜm. xj. excellētias ciuitatis hierl̓m ſuꝑquaꝝ amiſſiōe deſolabiliter hieremias eam lamētat̉. Exceſſit nāqꝫ ciuitas hierl̓m alias ciuitates in auctoritate: qꝛ multis ciuitatibꝰ ⁊ terris domīabat̉ ſaltē tempore dauid ⁊ ſalomonis: qd̓ deplorat in pͥmo verſiculo dicēs: Quō ſedꝫ ſola⁊cͣ. ⁊ ſequit̉: Prīceps ꝓuintiarū facta ē ſb̓ tributo. Exceſſitetiā in leticia ⁊ iocūditate maxīe tꝑe p̄dictoꝝ regū: qd̓ d̓plorat in ſcd̓o verſiculo dicēs: Plorans plorauit. ⁊ ſequit̉: Nōeſt qͥ conſolet̉ eam. Tertio exceſſit in ſecuritate: ita vt d̓ alijsterris ad eam conuenirēt ꝑꝑ ſecuritatem: q̄ excellētia videt̉ſeqͥ ad p̄dictas duas: q̄ qͥdem excellentia deplorat̉ ī t̓tio verſiculo vbi dr̄: Migrauit iudas ꝑꝑ afflictionē. ⁊ ſeqͥt̉: Om̄sꝑſecutores eius apprehenderūt eaꝫ. Exceſſit quarto in ſolēnitatibus ⁊ celebritatibus diuīs: qꝛ ter in anno debebat populus conuenire in hierl̓ꝫ ad celebrāda diuīa feſta: qd̓ d̓plorat in quarto verſiculo dicēdo: Uie ſyō lugēt: eo ꝙ nō ſintqͥ veniat ad ſolēnitatem. Exceſſit qͥnto in pace ⁊ trāquillitate: qꝛ licet tantus populus ibi concurreret preſertim ī p̄dictꝭfeſtis: tamē erat inter eos tranquillitas pacifica: vt pꝫ tēpore falomonis: quod deplorat in qͥnto verſiculo dicens: Facti ſunt hoſtes eius in capite. Exceſſit ſexto in fortitudīe militū ⁊ probitate vt pꝫ preſertim tempore dauid: qd̓ ad magnū decorem policie pertinet: decet enim ẜm legiſtas imperatoriam maieſtatem eſſe armis decorataꝫ: quod deplorat