Liber

Cuꝫ adhuc ſubſiſteremꝰ d̓fece̓rūt oculi nr̄i ad auxiliūnoſtrū vanū: cuꝫ reſpiceremus attēti ad gete q̄ ſaluare nos nō poterat. Sade:Lubricauerūt veſtigia noſtra ī itinere plateaꝝ nr̄aꝝappropinquit finis noſterꝯpleti ſūt dies nr̄i: qꝛ venitfinis noſter. Coph: Uelbciores fuer̄t ꝑſecutores noſtri aꝗlis celi ſuper mōtes

ꝑſecuti ſūt nos: ī dēſerto inſidiati ſūt nobiſ. Res: Spiritus oris nr̄i: xp̄iis dn̄s captus ē in peccatis nr̄is: cuidiximꝰ in umbra tua viu̓emus ī gentibuſ. Sin: Gaude ⁊ letare filia edom quehabitas in terra hus. Adtē quoqꝫ ꝑueniet calix: inebriaberis atqꝫ nudaberis.Thau: Cōpleta ē iniꝗtastua filia ſyō n̄ addꝫ vltra ut

quoꝝ numero erat hieremias: cuiꝰ verba increpatiua nō receperūt ſed multa opprobria ⁊ vituperia ei intulerūt: vt pꝫꝑ ſupra dicta in pluribus locis: ⁊ idē faciebāt de alijs iuſtis:pōt etiā hec lr̄a aliter exponi referēdo eam ad chaldeos: quiꝑꝑ maliciā iudeoꝝ ab eis cognitam: vt predictū eſt ſic contempſerūt totū ppl̓mꝙ nō deferebāt alicuirōne ordinis aut etatis. a ¶ Cū adhucHic ponit̉ ſcd̓a cauſapredicte miſerie iudeoꝝ: que fuit vana cōfidentia ī auxilio egyptioꝝ vt freq̄nter dc̄ꝫē. sͣ. ⁊ hoc eſt quod dr̄Cū adhuc ſubſiſteremus .i. anteꝙͣ ciuitaseēt capta. b ¶ Defecerūt oculi noſtri. expectādo cum magnod̓ſiderio. c ¶ Ad auxilium noſtrū vanū..i. ad exercitū egyptioꝝ d ¶ Cū reſpiceremus attenti. ad videndū ſi veniret ad leuandū obſidiōeꝫchaldeoꝝ. e ¶ Ad gentē que ſaluare nos nō poterat. qꝛ ſicut dictū eſt ſupra .xxxvij. cū exercitus egypti eēt in via veniēdi ī auxiliū iudeoꝝ: redijt in egyptū timore chaldeoꝝ ſibioccurrentiū. f ¶ Lubricauerūt veſtigia noſtra ⁊cͣ. partī timore: partī fame: qꝛ timidi ⁊ fame conſūpti nō incedunt firmiter ſed lubricādo. g ¶ Appropinquauit finis noſter .i.mors: qꝛ multi fuerunt occiſi: ⁊ reliqͥ captiuati: que captiuitas eſt mors ciuilis. h ¶ Uelociores fuerūt perſecū. noſtriaquilis q. d. pauci aut nulli poterāt effugere ab eis. i ¶ Super mōtes perſecuti ſūt nos. vbi credebamus eē tuti ꝑꝑ īacceſſibilitatē loci. k ¶ In deſerto inſidiati ſūt nobis. q. d. n̄patebat nobis aliquis locus fugiendi. l ¶ Spūs. Hic conſeq̄nter hieremias lamentat̉ ioſie mortē. Circa quod ſciēdūꝙ ẜm hebreos iſta eſt lr̄a: Spūs naris noſtre xp̄s dn̄i capieſt in foſſis eoꝝ. quod ſic exponit̉: Spūs naris noſtre ⁊cͣ. lꝫin hominibus reſpiratio fiat ꝑ os ⁊ per nares: tam̄ illa q̄ fitꝑ nares ē melior ẜm philoſophū: talis aūt reſpiratio ē vitehumane ſaluatio: qꝛ ip̄a deficiente defic̄ vita: dic̄ gͦ hieremias in ꝑſona populi iude. l ¶ Spūs naris noſtre .i. rex ioſias ex tua boitate ⁊ prudentia conſeruator vite noſtre.m ¶ Chriſtus dn̄i .i. vnctus in regem ex ordinatione diuīan ¶ Captus eſt in foſſiſ eoꝝ .ſ. egyptioꝝ: dic̄. n. Ra. ſa. ꝙ cūioſias iret ad pugnandū ꝯͣ regeꝫ egypti: ⁊ nollet a pugna requieſcere: vt habet̉. iiij. Re. xxiij. ⁊. ij. ꝑal̓. xxxv. Egyptij fecerunt foſſas prope ſuum exercitū: vbi iudei debebant eoſ aggredi: que erant oꝑte deſuper ⁊ exercitus ioſie illuc veniensꝑ foſſas illas deceptus fuit ſtatim debellatus: ⁊ ioſias letaliter vulneratus: ⁊ ex vulnere poſtea mortuus. o ¶ Cui diximus .i. de quo viuēte diximus. p ¶ In vmbra tua .i. ſb̓protectione tua. q ¶ Uiuemus in gentibus .i. ſecuri ab impugnatione gentiū que circa nos habitāt. Expoſitores vero latini dicunt cōiter ꝙ hieremias hic ꝓphetauit de morte dn̄i noſtri ieſu xp̄i: ⁊ ẜm hoc hec eſt lr̄a: Spiritus oriſ noſtri chriſtus dn̄s ⁊cͣ. Circa qd̓ ſciendū ꝙ vbi habemus h̓ dominus: in hebreo habet̉ nomē dn̄i tetragrāmaton: quod n̄poteſt dici de aliquo in nominatiuo caſu: niſi de deo vero:verūtamē quia illud nomē eſt indeclinabile: ſicut ⁊ alia nomina hebraica indifferenter accipit̉ ī caſu nominatiuo ⁊ genitiuo: ⁊ reliquis: ſicut hec nomina cornu ⁊ gelū in latino:⁊ ideo ẜm ꝙ iſte paſſus exponit̉ d̓ ioſia qui fuit homo purꝰnō poteſt dici de eo in nominatiuo caſu: ſꝫ bene poteſt ꝓut

exponit̉ de xp̄o qui ē verus homo ⁊ verus deus ī vnoſuppoſito: ⁊ ſic ē ſenſus. Chriſtus dn̄s .i. ieſus verus hō⁊ verus deus. Qui ē ſpūs oris noſtri .i. nos viuificans īreſpiratiōe ſue gr̄e. Captus ē ī peccatis noſtris .i. iudeistraditus ꝑꝑ peccata noſtra delēda. Cui diximus in vmbra tua viuemusī gentibus. loq̄batur .n. hieremiasin ꝑſona popl̓i vtp̄dictū ē. vidit āthieremias aliqͦsde iudeis fidē xp̄irecepturos: ⁊ perꝯſequēs ſub vmbra eius victuroſcū gentibus fideꝫxp̄i recipientibusſub noīe xp̄iano.vidit etiam aliosī infidelitate ꝑmāſuros: ⁊ iſtos etiāvidit victuroſ int̓xp̄ianoſ temporalit ſub vmbra xp̄ivna .n. cauſa quare ſic ꝑmittunt̉ viuere ē vt xp̄iani perpn̄tiam iudeoꝝ magis habeant memoriam xp̄i: ſic̄ diffuſius dc̄m fuit ſuper illd̓ pſal. lviij. Deus oſtēdiſti mihi ſuꝑ inimicos meos: ne occidas eos ne qn̄ obliuiſcantur populi mei ⁊cͣ. r ¶ Gaude. Poſtꝙͣ poſita eſt hieremie lamētatio: hic in fine ponit̉ ꝯͣ aduerſarios īuectio:⁊ dic̄ hic Ra. ſa. ꝙ hieremias hic prophetizat de deſtructione romani imperij: eo ꝙ deſtruxit templum ⁊ captiuauit populū iudeoꝝ tempore Titi ⁊ Ueſpaſiani: ⁊ ſicper filiam edom intelligit̉ roma ſeu populus romanuscū dr̄. Gaude ⁊ letare filia edom ⁊cͣ. q. d. gaudium iſtudquod habuiſti de deſtructione ciuitatis ⁊ templi ī triſticiam tuam conuertet̉. Ad te quoqꝫ ꝑueniet calix. vindicte diuīe: Sed iſta expoſitio nō videt̉ rationabilis: quiaedom alio noīe dictus eſt eſau: gen̄. xxv. ⁊ ſic edom d̓ſcēdit de ſem filio noe ꝑ iſaac: cuius filius fuit eſau: tota āteuropa ī qua ē roma dr̄ populata fuiſſe a filijs iaphet:ꝓpter quod nō videt̉ rationabiliter dictū: ꝙ per edomſignificet̉ romanū imperiū: ꝑꝑ quod dicūt doctores noſtri ꝙ ꝑ filiam edom ītelligit̉ ip̄a idumea ab ip̄o eſau ꝓut dictus eſt edom denomīata: ⁊ īuehitur h̓ prophetaſpāliter contra idumeos qͥ debuerant diligere filioſ iſrl̓eo ꝙ deſcenderūt a duobus fratribus vterimis .ſ. iacob⁊ eſau: ⁊ ipſi magis econuerſo habuerunt eos odio: ⁊ īdeſtructione hieruſalem fuerunt cū chaldeis gaudētesde illa deſtructione: ideo dr̄ h̓: r ¶ Gaude ⁊ letare fi.edom. q. d. iſta leticia tanꝙͣ īiuſta in triſticiam conuertetur: s ¶ Que hītas ī terra hus. iſta hus nō ē illa de qͦnatꝰ fuit iob: vt hr̄ Iob pͥmo: ſed alia eiuſdē noīs exn̄sī regno idumee: freq̄nt̓ .n. ī ſcriptura reꝑit̉ ꝙ due ciuitates vel loca ī diuerſis r̄gnis poſita: eodē noīe eqͥuoce nomīant̉. t ¶ Ad te qͦqꝫ ꝑue. calix .i. pena diuīe vltionisv ¶ Inebriaberis .i. ad plenū pūieris. x ¶ Atqꝫ nudaberiſ. honore ⁊ alijs bōiſ. y ¶ Cōpleta ē iniqͥ. tua fi. ſy..i. ꝯplebit̉ ī fine. lxx. ānoꝝ: qꝛ tūc reuerterꝭ ad t̓rā tuā: copleta captiuitatꝭ tue pēa: q̄ ꝓ īiqͥtatibꝰ tuis ē tibi īflicta.z ¶ Nō ad. vl. ſ. dn̄s. a ¶ Ut trāſ. te. d̓ t̓ra tua eijciēdoſbītelligit̉ tn̄ ꝯditio .ſ. ſi adhe̓as ⁊ ẜuias fidelit̓ dn̄o deotuo: qꝛ iſte ꝓmiſſiōes diuīe ītelligūt̉ ſb̓ ꝯditiōe: ſic̄ dc̄ꝫ ēſupra. xviij. ⁊ ita factū eſt: qꝛ filij iſrl̓ nō fuerūt d̓iecti deterra illa dōec negauerūt dn̄m ſuū ieſū xp̄m coram pilato dicētes: Nō habemus regē niſi ceſarē Iohā. xix. eiꝰ