¶ Crenoꝝ

fecti d̓coris: gaudiū vniu̓ſeterre. Ain. Aꝑu̓erūt ſuꝑ teos ſuū oēs inimici tui: ſibilauerūt ⁊ fremuerūt dētibꝰſuiſ: ⁊ dixerūt: deuorabimꝰEn iſtā ē dies quā expectabamus: inuenimuſ: vidimꝰPhe: Fecit dn̄s q̄ cogitauit ⁊ ꝯple̓uit ſermonē ſuuꝫquē p̄ceperat a diebuſ antiquis. Deſtruxit ⁊ non peꝑcit: et letificauit ſuꝑ te inimicū: ⁊ exaltauit cornu hoſtium tuoꝝ. Sad̓: Clamauitcor eoꝝ ad dn̄ꝫ: ſuꝑ muroſfilie ſyon. Deduc qͣi torrentē lachrymaſ ꝑ die ⁊ noctēnō dēſ r̄quiē tibi: neqꝫ taceat pupilla oculi tui. Coph:Conſurge: lauda ī nocte: īpͥncipioͦ vigiliaꝝ: effūde ſic̄aquā cor tuū āte cōſpectūdn̄i. Leua ad eū manꝰ tuaſꝓ aīa pa̓ruuloꝝ tuoꝝ: quifame pereūt ī capite oīum

cōpitoꝝ. Res: Uide̓ dn̄e ⁊cōſidera qu̓ē videmiaueriſita. Ergō ne comedēt ml̓ieres fructū ſuū: ꝑuu̓los admēſurā palme? Si occidit̉ī ſcūario dn̄i ſacerdos ⁊ ꝓpheta? Iacūerūt ī terra foris puer ⁊ ſenex: v̓gīes mee⁊ iuuenes mei ceciderūt ingladio. Interfeciſti ī die furoris tui: ꝑcuſſiſti: nec miſertus es. Thau: Uo̓caſti qͣiad diē ſolēnē: ꝗ terrerēt mede circuitu: ⁊ nō fuit in diefuroris dn̄i ꝗ effugeret ⁊ relinqueret̉. Quos educaui⁊ enutriui: īimicus meꝰ conſūpſit eos. ¶ Aleph. III.Gō vir vidēs pauꝑtaIemeātī hgā idiguationis eius. Aleph: Mē mīauit ēt adduxit ī tenebras: ⁊⁊ nō ī lucē. Aleph: Tantūī me vertit: ⁊ conuertit manum ſuam tota die. Beth:

habitare ī ea. h ¶ Aperuerūt ⁊cͣ. I.ſ. chaldei ⁊ alij eisadiuncti cōferēdo ad inuicē de tua deſtructiōe totalit̓:iō ſb̓dit̉: i Deuorabimꝰ. ⁊ qꝛ hͦ faciebāt ex magna volūtate: iō ſb̓dit̉: k ¶ En iſta ē dies quā expectabamuſ..ſ. cū magno deſiderio. l ¶ Fecit do. q̄ cogitauit .i. abeterno diſpoſuit.m ¶ Compleuitſer. ſuū quē preceperat a diebꝰ antiquis .ſ. ī deutero.xxviij. vbi cōmīatur penā terribilēiudeis declinantibus ad idolatriān ¶ Et letifica. ſuper te īimicuꝫ. exſua victoria ⁊ deiectione tua.o ¶ Clamauit. h̓hieremias induc̄ppl̓m ad querendū dei miſericordiā: ⁊ qꝛ ad hͦ facit aduerſariorūſuꝑbia: ideo dic̄:Clamauit cor eorū .i. chaldeoꝝ.p ¶ Ad dn̄ꝫ .i. ꝯͣdn̄m eū blaſphemando tāꝙͣ īpotentē ad ppl̓i ſuidefenſionē. Pōtēt hoc alit̓ expōide iudeis: Clamauit cor eorum addn̄m ⁊cͣ. qꝛ multieoꝝ vidētes ꝙ n̄poterāt vltra d̓fēdere muros clamabāt ad dn̄ꝫ q̄rendo eius auxiliū. q ¶ Deduc quaſi torrentē lachrymas. abūdant flendo. r ¶ Nō des requiē tibi. ab operibus pnīe ceſſādo. s ¶ Neqꝫ taceat pupil. ocl̓i tui. fletū interrūpēdo. t ¶ Conſurge .i. ſiml̓ ſurge corpore .ſ.⁊ mēte ad diuinā laudē: vt poſſis īuenire miſericordiā.y ¶ In pͥncipio vigiliaꝝ .i. celerit̓ ⁊ expedite. x ¶ Effūde ſic̄ aquā cor tuū .i. ꝑfecte ſicut aqua effūdit̉ ꝑfectiꝰ coteris liquoribꝰ: ⁊ talis effuſio idē ē qd̓ intēſa deuotio.y ¶ Leua ad eū manuſ tuas ꝓ aīa .i. ꝓ aīabꝰ. z ¶ Paruuloꝝ ⁊cͣ. qd̓ duplicit̓ pōt intelligi: vno mō vt aīe ille recipiant̉ in ſinu abrae: alio modo vt mors illoꝝ īnocētūī oratione recordet̉ ante dn̄m: ad ꝓuocandū dei vindictam ꝯͣ chaldeos. a ¶ Uide do. ⁊ conſidera. ꝑ cōdeſcēſionē tue pietatis. b ¶ Quē vindemiaueris ita .i. ſpoliaueris oībus bōiſ intm̄ ꝙ fame moriunt̉. c ¶ Ergo necome. mu. q. d. ſic factū ē: legit̉ .n. iiij. Re. vj. ꝙ in obſidione ſamarie ml̓ieres comederūt filios ſuos pͦ famiſ magnitudīe: ⁊ idē credibile ē accidiſſe ī obſidiōe hierl̓ꝫ perchaldeos: īmo expreſſe dr̄ infra. iiij. d ¶ Paruuloſ admē. palme. mulieres .n. p̄gnantes p̄ anguſtijs ⁊ doloribꝰpariebant an̄ tēpus fetus imꝑfectos: ⁊ ſic ſtatim moriebant̉ ⁊ a matribꝰ comedebant̉: ⁊ hec miſeria predicit̉ iudeis deutero. xxviij. ſi relinq̄rent deum declinantes adidolatriā: qd̓ fecerūt vt pꝫ in libris iudicū ⁊ regum.e ¶ Si occidit̉. accipit̉ hic ſi ꝓ qꝛ: qꝛ chaldei paſſim int̓ficiebant ſacerdotes in tēplo dn̄i: vbi tamē parcere d̓bu

iſſent ꝓ ſcītate loci. f ¶ Iacuerūt in ter. inſepl̓ti. g ¶ Percuſſiſti nec miſertꝰ es. differēdo illā penā: cū in oībꝰ operibuſdei ſemꝑ cū iuſticia currit miſericordia. h ¶ Uocaſti quaſi ad die ſolemnē ⁊cͣ. q. d. ſicut ad ſolēnitatē libent̓ ꝯfluunthoīes: ſic gentes ī circuitu iudee hītantes: ꝓmpte ⁊ gaudenteſ venerūt cū chaldeis ad deſtructionē vrbis. i ¶ Quos edu.⁊ nutriui .i. hītatoreshierl̓ꝫ qui dicebāt̉ eiꝰfilij. k ¶ Inimi. me..i. chaldeoꝝ exercitꝰ.l ¶ Cōſūpſit eos. ꝑtifame in loga obſidione: ⁊ partī gladio ī vrbis captiōe. Ca. III.Go vir. Hicdeſcribit̉ lamētatio hieremie ſb̓ tertio alphabeto: ⁊ dic̄ hic Rab.ſa. ꝙ hieremias ſcripſit iſtud capitulumpoſtꝙͣ ioachim filiusioſie cōbuſſerat librūſuū in quo erant ſcripta alia tria capitula.ſ. pͥmū ſcd̓m ⁊ qͣrtū:ſic̄ dictū fuit. sͣ. xxxvj.⁊ ꝑꝑ hoc in fine illiuſcapitl̓i dr̄ ꝙ hieremias tulit aliud volum̄⁊ dedit baruch qͥ ſcripſit in eo oēs ẜmoneſlibri prioris: ⁊ inſuꝑadditi ſt̓ ſermōes plures ꝙͣ ante fuerant: etad hoc denotandumſb̓ qualibꝫ lr̄a poſuittres verſiculos in hͦcapitulo. Sed iſtud dictū videt̉ r̄pugnare illis que ſupra dixi .ſ. ꝙ hieremias lamentat̉ deſtructionē ciuitatis iam factāqꝛ vidit ꝓphetiam ſuā completā: qꝛ combuſtio huiꝰ libri etreꝑatio fuit longe an̄ deſtructionē hierl̓ꝫ .ſ. quarto āno iōachim filij ioſie: vt ibidē dr̄: qui regnauit. xj. annis: ⁊ poſt eūiechonias filius eiꝰ mēſibus tribus: ⁊ poſt eū ſedechias. xj.ānis: ita ꝙ in eius anno. xj. fuit hierl̓m deſtructa. Ad hͦ dicendū ꝙ hieremias vidit deſtructionē ciuitatis dupliciter:vno modo viſione intellectuali ⁊ ꝓphetica: ⁊ ſic eā deplorauit ſcribendo anteꝙͣ eueniret: alio modo viſione corporaliqn̄ fuit completa: ⁊ ſic eam deplorauit illud qd̓ priꝰ ſcripſerat ꝑ modū lugubris carminis ore proferendo. Igit̉ preſenſcapitulū in tres partes poteſt diuidi: qꝛ primo hieremiaſ ſuam miſeriā lamentat̉ ⁊ ppl̓i: 2º dei miſericordiā ⁊ iuſticiamſuam annexā confitet̉: ibi Miſericordie dn̄i. 3º ad lamentandū miſeriā reuertit̉: ibi Operuiſti. Et primū dicit in perſōaſua ⁊ ppl̓i: a ¶ Ego vir videns paupertatem meam. ī ſpōliatione ciuitatis ⁊ captiuatione. b ¶ In virga indignationis eius .i. vindicte ⁊ correctionis dei. c ¶ Me minauit.per exercitum chaldeorum in captiuitatem ducendo.d ¶ Et adduxit in tenebras. in locis tenebroſis me recludendo. poteſt etiam hoc intelligi de ſedechia qui erat caput populi ⁊ exoculatus fuit ductus in babylonem. e ¶ Tantūin me vertit. loquitur ad modum hominis multum afflieticui videtur ꝙ nulla afflictio alia ſit ſue comꝑanda: ⁊ ſic dicit ſe ſolum afflictum. f ¶ Uetuſtam fecit pem.

O O 3