¶Ęſaie

dabit dn̄s ipſe vobis ſignūEcce̓ virgo ꝯcipiet: ⁊ pariet filiū: et vocabit̉ nomeneius emanuel. Bu̓tyrum

⁊ mel comedet: u̓t ſciat reprobare maluꝫ ⁊ elige̓ bonuꝫ. Quia an̄qͣꝫ ſciat puerreprobare maluꝫ ⁊ eligere

moleſti eſtis ⁊c̄. Signuꝫ ab eo oblatū renuēdo ne nom̄eius glorificet̉. ¶ Propt̓ hoc .i. ad declaratiōeꝫ noīs ſuipͥncipalit̓. y ¶ Dabit dn̄ſ ipſe vobis ſignū .ſ. liberatōiſveſtre: ꝯn̄ter quāuis ſitis ingrati: qꝛ deus multa bonafacit īgratis ⁊ īuitis: vnde dr̄ matth̓. v. Pr̄ veſter celeſtꝭſoleꝫ ſuū oriri facit ſuꝑ bonos etmalos. z ¶ Ecꝰce virgo. Hic ꝯn̄t̉ponit̉ ſignū: ⁊ qꝛſcpͥt̉a iſta ml̓tipl̓rꝑuertit̉ a iudeis:intēdo h̓ aliꝙͣtulū īmorari. ⁊ ſic ꝓcedā: qꝛ pͥº ponā obiectōes qͥbꝰ nitunt̉on̄de ꝙ nō poſſit intelligi de chriſto ad lr̄am. Scd̓o ponam falſas expoſitiōes eoꝝ: ⁊ eas excludaꝫ. Tertio ponam expōitiōeꝫ catho icā ⁊ verā. Quarto obiectionesiudeoꝝ ſolua. Circa pͥmuꝫ arguūt ex hoc qd̓ dr̄ hicDabit dn̄s ip̄e vobiſ ſignū .ſ. liberatōis achaę ⁊ ppl̓i ſuia duobus regibꝰ regnū eius deſtrue̓ volētibꝰ: vt dictumeſt. Ieſus aūt nazarenꝰ natꝰ fuit poſt tp̄us achaę ꝑ qͥngetos anos ⁊ aplius vt poſſet de facili on̄di ꝑ tꝑa regnoꝝſed dimitto ꝓpter ꝓlixitatē vitādaꝫ: ⁊ qꝛ hoc ꝯcedit̉ aboībus xp̄ianis: ergo ꝯceptio ſeu natiuitas ieſu nagereninullo modo fuit ſignū dicte liberatiōis. Itē ex hoc qd̓dicit̉. Ecce v̓go ⁊cͣ. arguunt: quia in hebreo habetur:Ecce alma ⁊cͣ. quod nomē ſignificat virgineꝫ: ſed adoleſcentulā: qd̓ nomē indifferēter dr̄ de virgine ⁊ corrupta: qd̓ xp̄iani negāt de maria: quā dicūt virginem ꝯcepiſſe. Itē ex hoc qd̓ ſeqͥtur: Et vocabit̉ nomē eius emanuel. ⁊ in hebreo hr̄: ⁊ vocabit ip̄a .ſ. alma: nomen eiuꝫemanuel. Ieſus aūt nazarenꝰ nō fuit vocatꝰ a mr̄e ſuanec etiam ab alijs emānuel: ſꝫ ieſus vt pꝫ ex euangelijseoꝝ: ergo hec lr̄a nō pōt intelligi de ipſo. Item arguuiex hoc qd̓ ſb̓dit̉ in hoc. c. An̄ꝙͣ puer ſciat vocare patre⁊ matreꝫ ⁊cͣ. Ex quo pꝫ ꝙ in puero de qͦ fit hic ẜmo fuitignorantia qd̓ chriſtiani negat de ieſu nazareno: dicēteseū habuiſſe plenitudinē ſcīe ab inſtāti ꝯceptiōis inquātū homo ⁊ inquātū deꝰ ab et̓no. ¶ Circa ſcd̓ꝫ ſciendū ꝙꝓpter iſta que dicta ſūt aliqͥ hebrei exponūt ſcripturaꝫiſtā de ezechia filio regis achaę: qͥ poſt dictū ꝓph̓e natfuit: vt dicūt in ſignū liberatiōis regni iude a p̄dictis regibus. Et ad hoc īducūt qd̓ hr̄. jͣ. ſe. c. Et erit extēſio alarū eiꝰ īplēs latitudinē terre tue o emanuel. Ezechias autē fuit dn̄s terre pꝰ achaę pr̄em ſuū: ſꝫ hoc dictuꝫ reprobat Ra. ſa. ꝑ hoc qꝛ ezechias erat. xxv. annoꝝ qn̄ cepitregnare poſt achaę pr̄em ſuū īmediate: vt hr̄. iiij. Regxviij. Achaę vero regnauit ānis. xvj. tātum: vt hr̄. iiij.Regꝭ. xvj. ergo in pͥncipio regni achac āteꝙͣ diceret̉ iſtaꝓphetia ezechias iaꝫ erat natꝰ: ⁊ erat. ix. ānoꝝ: ⁊ ſic nōpōt hec ſcriptura ītelligi de ezechia. ⁊ adhuc ad dictumRa. ſa. pōt addi: qꝛ ẜm ip̄ꝫ ⁊ ẜm doctores catholicos:ꝓphetia iſta fuit dicta quarto āni regni achaę: ⁊ ſic ezechias tūc nō ſoluꝫ habuit. ix. ānos: ſed etiā. xiij. ergo nōpōt intelligi de eo: ꝓpter qd̓ Ra. ſa. dicit ꝙ hec ꝓphetiaītelligēda ē de filio eſaie. Dicit .n. ꝙ eſaias acceꝑat ī vxoreꝫ quādam iuuēculā: ⁊ ꝙ iaꝫ ꝯceꝑat de eo: vn̄ dic̄ ꝙ talis ē lr̄a: Ecce adoleſcētula ꝯcepit ⁊ pariet filiū. ⁊ denūciatio huius partꝰ fuit ſignū ab eo p̄dictū: qꝛ de pueroexiſtēte ī matris vtero neſcit̉ an ſit maſculꝰ vel feīa: ⁊ iōqn̄ certitudinaliter p̄dicit̉ ſignuꝫ ē credibile ꝙ illud qd̓p̄mittit̉ ad tale ſignū ſit futuꝝ: vt ſit ſenſus verbi eſaierEcce adoleſcētula ꝯcepit ⁊ pariet filiū: et qn̄ in natiuitate eius videbis v̓buꝫ meū verificatū: ſcias te a duobusregibꝰ te īuadere diſponētibꝰ cito liberandum: ⁊ ita fuitvt iſte ra. ſa. ꝓſeqͥt̉ qꝛ cito ad petitōꝫ achac rex aſſyrioꝝ

venit ī damaſcū ꝯtra raſin regē ſyrie ⁊ cuꝫ īterfecit ⁊ ppl̓meiꝰ trāſtulit in cyrenē: vt hr̄. iiij. Reg. xvj. ⁊ eodē āno vt dicit oſee filius hela: ꝯiurauit ꝯtra phacee filiū romelie regeꝫiſrl̓: ⁊ eū īterefecit: vt hr̄. iiij. Re. xvj. Ad ſuū aūt ꝓpoſitū cōfirmādū adducit illud qd̓ ſcribit̉. c. ſe. Et acceſſi ad ꝓphetiſſam ⁊ ꝯcepit et peꝑitfiliū. Ex qͦ patꝫ ꝙ iſtaadoleſcētula d̓ cuꝰ ꝯceptu ⁊ ꝑtu fit hic ẜmofuit vxor eſaie ad quāacceſſit maritali affectu: ⁊ puer ꝯceptus ⁊natꝰ de ea fuit filiꝰ eiꝰ.ſꝫ iſta expō n̄ pōt ſtare: qꝛ. c. ſe. dr̄ d̓ puero nato: Et erit extēſio alaꝝ eiꝰ .i. exercitꝰ regꝭ aſſyrioꝝ. īplēs latitudinē t̓re tue oemanuel. ⁊ loqͥt̉ ibi de terra regni iude: cuiꝰ nūquā fuit dn̄seſaias nec filius eiꝰ: ⁊ ſic emanuel de cuiuſ ꝯceptiōe ⁊ natiuitate fit hic ẜmo nō fuit filius eſaie. Iteꝫ ꝙ dic̄ denūciatiōeꝫnatiuitatis pueri ī ſexu maſculino eē ſignū a dn̄o ꝓmiſſuꝫ:videt̉ fl̓m: qꝛ de mādato dn̄i dixit eſaias: Pete tibi ſignuꝫ adn̄o deo tuo in ꝓfūdū īferni ⁊cͣ. ꝑ reſurrectiōeꝫ mortui: velꝑ aliquā mutatiōem noͣbilē ⁊ ſuꝑnaͣleꝫ in curſu celeſti: vt dictū ē ſupra. ⁊ ideꝫ dic̄ ra. ſa. ⁊ ſic illud ſignū debuit cē aliqͥdvalde magnū: ⁊ excedēs totaꝫ creature facl̓tatem: cuiuſmōinō ē tl̓is denūciatio: qm̄ aliqn̄ medici exꝑti ꝑ aliqͣ ſigna ⁊ exꝑientias p̄cognoſcūt ſexū pueri naſcituri: ⁊ ſi dicat̉ ꝙ nō cognoſcūt ꝑ certitudineꝫ: tn̄ negari nō pōt qͥn demones p̄noſcant certitudinaliter: cū ad hoc ſe extēdat eoꝝ noticia naͣl̓:que remāſit ītegra in eis: ⁊ ꝑ ꝯn̄s tl̓e ſignū pōt certitudīalit̓p̄dici a diabolo. Iteꝫ. iiij. Reg. xvij. dr̄ ꝙ oſee filius hela regnare cepit āno .xij. achaę: ⁊ ẜꝫ hoc phacee filiuſ romelie vixit vſqꝫ ad. xij. ānuꝫ achaę: ⁊ ſic fl̓m vr̄ qd̓ dic̄ ra. ſa. ip̄m interfectū ab oſee eodē anno qͦ natꝰ fuit emanuel: qͥ ẜm eū natus fuit anno achaę. iiij. vel. v. ad tradius. Item. c. viij. dicit̉: Anteꝙͣ ſciat puer vocare pr̄em ⁊ mr̄eꝫ auferet̉ fortitudodamaſci: ⁊ ſpolia ſamarie corā rege aſſyrioꝝ. ſꝫ nō legiturſamaria ſpoliata a rege aſſyrioꝝ ante. ix. ānuꝫ regni oſee: īquo fuit capta a ſalmanaſar rege aſſyrioꝝ: vt hr̄. iiij. Reg.xviij. lꝫ oſee an̄ fuerit tributarius regꝭ aſſyrioꝝ: ⁊ ſic a natiuitate pueri de qͦ eſt hic ẜmo ꝙ fuit filius eſaie: ẜm dc̄m ra.ſa. vſqꝫ ad captioneꝫ ſamarie fluxerūt āni. xvij ſ. viij. de regno achaę ⁊. ix. de oſee: vt pꝫ ꝑ p̄dicta: qꝛ fuit natus. iiij. ānoachaę vel. v. ad plus. ⁊ oſee cepit regnare. xij. anno achacꝭvt dictū eſt: an̄ vo .xvij. ānos puer ſcit vocare pr̄eꝫ ⁊ mr̄eꝫSi aūt dicat̉ ꝙ oſee cepit regnare. iiij. anno achaę: vt dicūtaliqui: adhuc ſeqͥt̉ ꝙ puer ī ſpoliatiōe ſamarie habuit. ixānos ante qͦs puer ſcit vocare pr̄em ⁊ mr̄eꝫ ad tardius. Iteqd̓ aſſumit ad ꝯfirmatiōem ſui ꝓpōiti cū dr̄: Et acceſſi adꝓphetiſſaꝫ ⁊cͣ. magꝭ ē ad oppōitū: vt on̄det̉. c. ſe. ¶ Circa tertiuꝫ accipiēdū ē qd̓ dicit̉ matth̓. j. Hoc aūt totū ſc̄m ē vt adimpleret̉ qd̓ dictū ē a dn̄o ꝑ ꝓph̓aꝫ dicentē: Ecce v̓go hēbitin vtero ⁊ pariet filiū: ⁊ vocabit̉ nomē eius emanuel. ex hpꝫ ꝙ iſta ſcriptura eſaie loqͥt̉ de dn̄o ieſu chriſto: cū mattheus apl̓s ⁊ euāgeliſta ſpūſancto plenꝰ magꝭ ꝙͣ fuerūt ꝓpheteveteris teſta. dicat ea fuiſſe īpletaꝫ ī natiuitate chriſti: ⁊ ẜmhoc ſic expōit̉ a doctoribꝰ catholicis: Ecce v̓go ⁊cͣꝭ. i. beata v̓go maria a ꝓphetis denūciata: q̄ ꝯcepit ⁊ peperit manens v̓go ⁊ ¶ Et vocabit̉ ⁊cͣj. qꝛ vocatus ē chriſtꝰ: qd̓ eſt nomē ſignificās duplicē naͣꝫ ī vno ſuppōito: dīnaꝫ .ſ. ⁊ hūanā⁊ hoc idē ſignat: Emanuel qd̓ ē interp̄tatuꝫ nobiſcū deus.a ¶ Butyrū et mel comedet. hoc dr̄ ad denonduꝫ v̓am eiꝰhūanitatē q̄ talibus nutrit̉: maxīe ī pueritia. b ¶ Ut ſciatreprobare malū ⁊cͣ. li vt nō tenet̉ cālit̓: ſꝫ ꝯſecutiue: qꝛ ab infantia ſua hūit plenitudinē ſcīe ad reprobandū malū ⁊ eligēduꝫ bonū: loquēdo d̓ ſcīa hūana. ⁊ qꝛ iſtā hūit ab inſtātiꝯceptiōis ⁊ nō an̄: ideo ſb̓dit̉: c ¶ Quia an̄quā ſciat puer1.3

BA 3