Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtici

populū ſuū in nomīe ſuo.Ip̄m ēlegit ab omī viuēte:offerre ſacrificiū deo: īcenſum bonū odorē ī memoriā placare pro ppl̓o ſuo.Et dēdit illi ī p̄ceptis ſuispoteſtatē: in tēſtamētꝭ iudicioꝝ: docere iacob teſtimonia: et ī lege ſua lucem dareiſrl̓. Quia ꝯͣ illū ſteterūt alieni: ꝓpter īuidiā circūdederūt illū hoīes in deſerto erāt dathan abiron ꝯgregatio chore in iracūdiā. Uidit dominꝰ deꝰplacuit illi: et ꝯſūpti ſūt ī impetu iracundie. Fecit illismōſtra: et ꝯſūpſit illos ī flāmaͣ ignis. Et addidit aarōgloriā: et dedit illi hereditate: et pͥmitiās frugū terre dimiſit illi. Panē ip̄iꝰ in pͥmiſparauit ī ſatietate: na̓ꝫ ſacrificia dn̄i edēt: dedit illi ſemini eiꝰ. Cēterū int̓ gentes hēreditabit: ꝑseſt illi ī gente. Ip̄e ē enī ꝑseiꝰ hereditas. Phinees

filiꝰ eleazari tertiꝰ in gloriaimitando in timore dn̄i:e̓t ſtare ī reuerētia gentꝭ: inbonitate alacritate aīe ſueplācuit deo iſrl̓. Id̓o ſtatuitilli teſtamētū pacis: et pͥnci ſanctoꝝ et gentis ſue: vtſit illi ſemini eiꝰ ſacerdotijdignitas in eternū. Et teſtamentū dauid regi filio ieſſede tribu iuda hereditas ip̄i ſemini eiꝰ: ut daret ſapīaꝫin cor noſtrū: iudicare gen ſuā ī iuſticia: ne abolerēt̉bona ip̄oꝝ: et gloriā ip̄oꝝī ge̓nte eoꝝ ēt̓na fec̄. XLVI.Ortis in bello ieſusmaue ſucceſſor moyſiin proph̓is: qui fuit magnẜm nomē ſuū: maximꝰ ī ſalutē electoꝝ dei: expugnare inſurgētes hoſtes utſequeret̉ hereditateꝫ iſrael.Quā gloriā adeptus eſt intollēdo manꝰ ſuas: et iactādo cōtra ciuitates rhōpheas? Quis an̄ illū ſic reſtitit:Nāꝫ hoſteſ ip̄e dn̄s ꝑcuſſit

laudandi deū: ꝓut ꝯpetit ꝑſone cōmuni. z Et glorificari populū ī nomīe tuo .i. dei. Sūmus enī ſacerdos īnomīe dn̄i tetragrāmatō bn̄dicebat ppl̓m. Apſuꝫelegit ab omī viuēte: offerre ſacrificiū deo. tanꝙͣ potifexſūmus: alij nāqꝫ ſacerdotes bn̄ offerebāt aliqͣ ſacrificia.a Incēſuꝫ bo odorē ī memoriā. fidei deuotionis abrae aliorum patruꝫ. bPlacare. ideſtad placandū deūc Pro populoſuo. peccatore. d Et dedit illi inceptꝭ ſuis poteſta. diſcernēdi īterſanctū ꝓphanūleprā leprā.e In teſtamētiſiudicioꝝ. quealijs iudicibꝰ dubia videbant̉: referebant̉ ad ſūmuꝫſacerdotē: vt eiusſentētia īuiolabilit̓ teneret̉: Deutꝰ.xvij. f Docere iacob .i. ppl̓miſrael denomīatūa iacob: qui alionomīe vocat̉ iſrl̓.g Teſtimonia.Licet aūt oīa precepta dei dicant̉teſtimoīa: inꝙͣtuꝫeoꝝ veritas ē miraculis teſtificatatn̄ illa etiā quibꝰaddit̉ p̄miū vl̓ penaͣ: ſic̄ dicit̉ deūt̉.xxviij. Si audieris voceꝫ dn̄i deitui: faciet te excelſiorē cūctis gentibꝰ. dicunt̉ ꝓprie teſtimonia: qꝛ ſunt quedā ꝓteſtatiōeſ diuine iuſticie p̄miantis bonos malos puniētis. h Et in lege ſua lucemdare iſrael. dubia declarādo: vt dictū eſt. i Quia ꝯͣillū fteterūt alieni. a genere ſacerdotali .ſ. chore eiꝰgregatio: numeri. xvj. k In iracūdiā .ſ. dei ꝓuocatāideo ſubdit̉: l Uidit dn̄s. rebellionē eoꝝ oculo ſueiuſticie. m Et ꝯſūpti ſunt. abſorbuit enī eos terra:deſcēderūt viui ī infernū: ſubdit̉: n Fecit illisſtra. ꝑcutiēdo eos inſolita plaga. o Et ꝯſupſit illoſ.qui fauerūt chore eiꝰ ſequacibꝰ. p In flāma ignisſic̄ ibidē ſubdit̉: aarō cucurrit ad multitudinē: quāvaſtabat incendiū. q Et addidit. Hic ꝯn̄ter agit̉ deip̄ius aaron ꝓuiſiōe: tribꝰ leuitica hereditate ſicutalie tribꝰ habuit: ꝓpt̓ qd̓ deꝰ alit̓ de victu ſacerdotibus leuitis ꝓuidit. dicit igit̉: q Et addidit aarongloriā. ī virge ſue floritiōe ad ꝯfirmatiōꝫ ſacerdotij ſe ſuo ſemīe: numeri. xvij. r Et dedit illi hē̓ditatē. et ſit illa ſubdit̉: s Et. pro ideſt. t Primitias fru t̓re diuiſit illi. qꝛ debebāt̉ ſacerdotibꝰ: decime v̓o leuitis: v Panē ip̄iꝰ .i. victū. x In pͥmis. i. pͥmitijs.y Parauit in ſatietatē .i. ī ꝯueniētē refectionē z ſacrificia dn̄i edēt .ſ. ſacrificia pctīs: etiā ſacrificia

pacifica: qͦꝝ ꝑs cedebat in vſū ſacerdotū: holocauſta v̓o incēdebant̉ totalit̓ ad honorē diuinū. a Ceterū int̓ gētes.ſacerdotū leuitaꝝ. b hēditabit. ſubdit̉: Ipſe.ſcꝫ deus. Eſt etenī ꝑs eiꝰ ⁊cͣ. c Phinees. Hic ꝯn̄ter ponit̉laus phinees nepotiſ aarō dicit̉: d Tertiꝰ ī gl̓ia. eſt .ſ.in honore pōtificali.e Imitādo .ſ. cleazarū patrē ſuū. If In timore dn̄i. eiusprecepta cuſtodiēdo.g Et ſtare. ī officiopōtificis. h In r̄uerētia gentꝭ. erat enī inmagna ppl̓i reuerētiaeo liberauerat populū a dn̄i plaga: nume̓i. xxv. i In bōitate alacri. aīe ſue. ſeruiuit deo letāter deuote. k Placuit deo iſrl̓. ex feruenticelo quē hūit ad ip̄mnume. xxv. Phineesfilius eleazari auertitirā meā a filijs iſrl̓: qꝛzelo meo ꝯmotꝰ ē ⁊cͣ.l ſta. illi teſt. pacis .i. dignitatē ſacerdotij pacifice poſſidēdam ſibi filijs ſuis.m Et pͥncipē ſctōꝝ.ideſt ſacerdotū: dicebant̉ ſcī: eo erantdiuinis obſequijs deputati: etiā res inaīate deputate ſuntdiuīo cultui: vt calix hꝰ mōi dicūt̉ ſcē. InEt gentis ſue .ſ. iudaice: cui ī ſpūalibꝰ p̄ſidebat. o Et teſta. dauid regi .i. ordinatōeꝫeiꝰ de apliatiōe diuinicultꝰ: vt habet̉ .j. ꝑal̓. xxiij. quā ordinatiōeꝫ poſuit ſub regimīe ſūmi pōtificis: Ut daret. ip̄e phinces ſe ſuosſucceſſores. q Sapīaꝫ in cor noſtrū .i. doctrinā legis etꝓphetaꝝ: r Iudicare gentē ſuā ī iuſticia .i. ad iudicādūppl̓m iudaicū iuſte: s Ne abole̓nt̉. bona ip̄oꝝ fortitudinē maioꝝ īiuſte minores depͥmētiū: t Et gloriā ip̄oꝝideſt dignitatē ſacerdotij ī ſe filijs ſuis: v In gēte eoꝝ..i. in ppl̓o iudaico: x Eternā fecit .i. diu ꝑmane: ſic̄ montes dicunt̉ eterni: pſal̓. lxxv. Illuminans tu mirabiliter amontibus eternis. Capitulū. XLVI.Ortis ī bello. Hic ponit̉ laus patꝝ pꝰ t̓re ꝓmiſſiōiſīgreſſū: pͥº tꝑe iudicū: tꝑe regū: caº. ſeq̄nti. Circapͥmū incipit a ioſue filios iſrl̓ ī terrā ꝓmiſſiōis introduxit di. Fortꝭ ī bello ieſꝰ naue.. xxxj. reges debellauit: Ioſue. xij. b Succeſſor moyſi. ad regimē ppl̓i. AcIn ꝓph̓is .i. de nūero ꝓph̓aꝝ: hūit ꝓph̓ie ſpm̄. d Quifu. ma. ẜꝫ no. ſuū .i. ẜꝫ ꝓpͥetatē ſui noīs: qd̓ īterp̄tat̉ ſal ſiueſaluator: ꝓpt̓ qd̓ exponēſ dictū ſuū ſb̓dit: Maximꝰ ī ſa. ele.dei ⁊cͣ. e Ut ꝯſe. here. iſrl̓. hītatores chanaā debellādo.f Quā glo. adep. ē ī tollēdo .i. extollēdo. Manꝰ ſuaſ.leuādo clypeū ꝯͣ regē hay: Ioſuę. viij. h Et iactā. ꝯͣ ciui.rhōpheaſ .i. ſagittaſ acutaſ. i Quis an̄ illū ſic r̄ſtitit .ſ.ab eo ſe defēde̓ potue̓it: q. d. nullꝰ: ſb̓dit̉: k hoſteſ

3