Liber
et panis ſimi lagineꝰ: et melet botrꝰ vue: et oleū: et veſtimētū. Hec oīa ſanctis ī bona: ſic ⁊ īpijs ⁊ peccatoribꝰī mala ꝯuertētur. Sūnt ſpiritꝰ qui ad vindictaꝫ creatiſūt: et ī furore ſuo ꝯfirmauērūt tormēta ſua. Et ī tꝑe̓ cōſūmatōis effundēt v̓tutē etfurorē eius ꝗ fecit illos confūdēt. Ignis: grādo: fames⁊ mors: oīa hec ad vīdictācreata ſūt. Beſtiaꝝ dētes:⁊ ſcorpij: ⁊ ſerpentes: ⁊ rūphea vindicās ī ext̓miniuꝫip̄ios. In mandatꝭ eiꝰ epūꝰlabūtur: ⁊ ſūꝑ terrā ī neceſſitate p̄parabūt̉: et ī tꝑibusſuis non p̄teriēt v̓bū. Propterea a̓b initio confirma-
tus ſū: et ꝯſiliatꝰ ſū: ēt cogitaui: ⁊ ſcripta dimiſi. Omniāoꝑa dn̄i bona: et oē opushorā ſua ſubminiſtrabit.No̓n eſt dicere: hoc illo nequiꝰ ē. Oīa .n. in tꝑe ſuo cōprobabūtur. Et nu̓nc ī omni corde ⁊ ore collal̓idate ⁊bn̄dicite nomen domini.¶ Capl̓m. XL.Ccūpatio magna cre̓ata ē oībus hoībꝰ: ēt iugu graue ſuꝑ filios adaꝫ adie exitus de ventre mr̄iseorum uſqꝫ in diem ſepulture in matrem omnium.Cogitationes eorum et timoreſ cordis adīuētōes expectatōis: et dies finitōiſ: ap̄ſidēte ſuꝑ ſedē glorioſam
a ¶ Et panis ſimilagineꝰ .i. de ſimila factꝰ ꝓ ſuſtētatōe adultoꝝ. b ¶ Et mel. ꝓ ꝯfectōe medicinaꝝ. c ¶ Et botrusvue. ad expͥmēdū inde potū. d ¶ Et oleū. ꝓ iucernis ⁊ cōdimēto potagioꝝ. e ¶ Et veſtimētū. ꝯͣ intēperiē aeris: ⁊turpitudinē ꝯtegendā. f ¶ Hec oīa ⁊cͣ. qꝛ boni bn̄ vtunt̉: ⁊mali male. g ¶ Sūtſpūs. Hic d̓clarat qd̓dā dictū: dictū ē .n. īparte p̄cedenti: ꝙ iradei gentes que nō exquiſierūt eū hereditabit .i. perpetuum tenebit: iō declarat h̓ quōerit: ⁊ pͥmo ꝑ creaturā ſpūaleꝫ cū dr̄: Sūtſpūs. maligni: hQui ad vindictaꝫ .i.penā i ¶ Creati ſūt.Sciēdū aūt ꝙ oēſ angeli creati fuerūt boni ⁊ beatitudinis capaces ſi ſtētiſſent: ſedaliqͥ pcecātes ſua voluntate defectibili facti ſunt mali: ⁊ ſic adpenā ſuſtinēdā deputati ex ordine diuineiuſticie: que nō ꝑmittit dedecꝰ culpe ſin̄ decore iuſticie: ⁊ ex ꝯn̄tiꝑ eandē iuſticiā deputati ſunt ad affligēdūhoīes peccatores: vtqui fuerūt eis volūtarie ſubiecti in culpa: eis inuolūtarie ſubijciāt̉ ī pena: ⁊ ſic accipit̉ h̓ Creati ad vīdictā. largo mō: ſic̄ freq̄nter accipit̉ ī hlibro .i. deputati ad penā dicto mō. k ¶ Et ī furore ſuo. qͦrebellauerūt deo. l ¶ Cōfirmauerūt tor. ſua. naꝫ ſic̄ peccatū eoꝝ ē irremediabile: ſic ⁊ tormētū int̓mīabile. m ¶ Etī tꝑe ꝯſūmatōis. mūdi n ¶ Effūdēt v̓tutē. ad affligēdū dānatos: qͥ cū eis retrudēt̉ ī īferno: nā vſqꝫ tūc hītabunt ſpūsmaligni: ſaltē multi ī hoc aere caliginoſo ad exercitium hominū. o ¶ Et furorē eiꝰ qͥ fecit illos .i. vīdictā a deo diſpoſitā ꝯͣ peccatores. p ¶ Cōfūdēt. exeq̄ntes peſſima volūtateqd̓ ordīatū ē a deo iuſte: hoc īportat nomē ꝯfuſiōis. ¶ qͥIgnis. Hic ꝯn̄ter declarat penam dānatoꝝ ꝑ creaturaꝫ corporalē: cū dicit̉: Ignis: grādo: fames ⁊ mors: oīa hec ad vindictā creata ſūt. Oīs creatura corꝑalis a deo bona creata ē⁊ ad bonū hoīs ordinata. Ꝙ aūt deꝰ ip̄a vtit̉ ad punitōemmaloꝝ: hoc ē ex ꝯn̄ti ⁊ ex p̄ſuppoſitōe lapſus hūani: ⁊ iōcreatio hic accipit̉ large ꝓ tali deputatōe. Sciēdū etiā ꝙ ꝑiudiciū: qꝛ ceſſabit gnatio ⁊ trāſmutatio el̓oꝝ: nō erūt aliqͣcorꝑa mixta: niſi corꝑa hūana: ꝓpter quod de corꝑalibꝰ h̓poſitꝭ ad afflictōem dānatoꝝ erit ibi tm̄ ignis formal̓r: cet̓av̓o v̓tual̓r inqͣtū pena gehēne ꝯtinebit in ſe eminētiꝰ qͥcquidafflictōis ꝯtinet̉ ī iſtꝭ. r ¶ In mādatꝭ eiꝰ .i. qn̄ dn̄s voluerits ¶ Epulabūtur .i. deuorabūt īpios: ip̄os affligendo. ItSuꝑ terrā in neceſſitate p̄parabūt̉ .i. qn̄ dn̄s iuſſerit: cuiusmādatū oꝑꝫ īpleri: ⁊ dic̄: Suꝑ t̓rā. nā ignis ꝯflagratōiſ purgabit oīa q̄ ſt̓ ſuꝑ terrā: ⁊ ꝑacto iudicio īuoluet dānatos cūdemōibꝰ retrudes eos ī īferno. v ¶ Et ī tꝑibꝰ ſuis. a deo diſpōſitꝭ x ¶ Nō p̄teriēt v̓bū. circa afflictōem dānatoꝝ.y ¶ Propt̓ea. Hic ex dictꝭ infert auctor correlariū ī ꝑſona ꝓpͥa dicēs: Propt̓ea .i. qꝛ punitio peccatoꝝ erit ſeuiſſima.z ¶ Ab initio. quo ītellexi iſta: a ¶ Cōfirmatꝰ ſuꝫ .i. firmiter ſtatui vitare ꝙͣtū poſſeꝫ peccata. b ¶ Et ꝯſiliatꝰ ſū. hͦ
idē alijs ꝑſuadēdo: c ¶ Et cogitatui ⁊ ſcripta dimiſi.ad docendū de p̄dictis ⁊ ſeq̄ntibus abſentes ⁊ futuros.d Oīa oꝑa dn̄i bona. formal̓r ⁊ ad bonū ordīata: iōſb̓dit̉: e ¶ Et oē opꝰ. diuinū fHora ſua ſb̓mīſtrabit .i. tꝑe ſuo ſeruiet d̓o ī aliquo: nā oībꝰ vtit̉ ad gl̓aꝫ ſui⁊ electorum.g ¶ Nō ē dice̓. inoꝑbꝰ dīnis. hHoc illo nequiuſē. qꝛ nullū ē neꝙͣinqͣtū a deo eſt.i ¶ Oīa .n. ī tꝑreſuo cōprobabūt̉..i. manifeſtabunt̉.ſ. ī finali iudiciok Et nūc .ſ. tꝑemerēdi. l ¶ Inoī corde .ſ. toto intellectu ⁊ affectu.n Collaudate⁊ bn̄dicite nomēdn̄i. trāſcēdentisoē bonū: qd̓ d̓ ipſo dici poteſt ⁊ cogitari..XLI.Ccupatio ma-gna. Pꝙͣ poſita ſunt adꝯtemplatōem diſpoſitiua: hic ꝯn̄ter ponit̉ cōtēplatōis maͣ que duplex ē .ſ. humanamiſeria: vt ꝯtēplans ſe humiliet: vn̄ Ezechieli dīna ſb̓limit̓ ꝯtēplāti freq̄nt̓ dicebat̉: Filij hoīs ⁊cͣ. ad r̄cordationē ſue fragilitatꝭ: ⁊ dīna excellētia: vt ꝯtēplās ꝙͣtū pōtip̄m magnificet. 2ª ponit̉. c. xlij. ibi Memor ero. Primaī duaa ẜm duplicē hoīs miſeriā: vnā ī vite ꝓgreſſu: alterā ī egreſſu. 2ª ponit̉. c. ſeq̄nti: ibi O mors ⁊cͣ. Prīa induas: qꝛ pͥmo ponit̉ vite pn̄tꝭ miẜia: 2º ad eiꝰ releuatōeꝫdīna gr̄a: ibi Gr̄a ſic̄ ꝑadiſus. Eſt .n. modus auctoriſ hꝰlibri tractare de oppoſitꝭ iuxta ſe īuicē: vt magis eluceſcāt: ſic̄ freq̄nt̓ patuit̉ ī p̄dictꝭ. Prīa adhuc ī duas: qꝛ primo pōit̉ hoīs miẜia ꝯͣcta: 2º miẜia ꝑ ip̄m acta: ibi Furor ⁊ celuſ. Circa pͥmū dr̄: a ¶ Occupatō magna .i. ſolicitudo ꝯͣ miſerias vite pn̄tꝭ .ſ. īfirmitatꝭ: famis: ſitꝭ: frigoris ⁊ huiuſmōi. b Creata ē .i. ſuꝑīducta oībꝰ hoībꝰ. Sciēdū tn̄ ꝙ hō a pͥma. creatōe factꝰ ē potēs nō moriꝑ donū origīalis iuſticie: ⁊ ꝑ ꝯn̄s liber ab oībꝰ iſtis miſerijs: ſꝫ ipſo peccāte iuſte ſubtractū ē ab eo donū origīaliuſticie: ⁊ ſic ſb̓iectus ē miſerijs ⁊ penalitatibꝰ huiꝰ vitec ¶ Et iugū graue .i. grauis labor: quē oꝑꝫ ſuſtine̓ ad ꝓuidēdū ſibi: vxori: ꝓli: ⁊ familie de neceſſarijs huiꝰ vited A die exitus de vētre mr̄is eoꝝ. vnde exeunt nudi ⁊ lugētes. e ¶ Uſqꝫ in ⁊cͣ. in matrē oīum .i. in terrāad quam reuertuntur ī anxietate ⁊ nuditate. f Cogitatō es eorū. de agendis cor torq̄ntes. g ¶ Et timores cordis. de malis futurꝭ ip̄m affligētes. h Adinuentōes expectatōis .i. fictōes maioꝝ maloruꝫ ī futuroꝙͣ ſint ventura: quia ſicut dicitur ſap̄. xvij. Sēper preſumit ſeua perturbata conſcientia: homo .n. in timorepoſitus ex ſonitū foliorū imaginatur adeſſe hoſtes eiꝰ.i ¶ Et dies finitionis. id eſt mortis. qui precognitus eſtcauſa afflictionis. k A preſidente ſuper ſedem glorioſam. ideſt prelato: doctore: ⁊ iudice magno.