¶ Eccleſiaſtici
opere tuo crede ēx fide aīetue: hec ē .n. ꝯſeruatio mandatoꝝ. Qui credit deo attēdit mādatis: et qui ꝯfidit inillo noͣn minoratꝰ erit.Imenti deū ¶. XXXIII.non occurret mala: ſedin tētatōe de̓us illū ꝯſeruabit: et liberabit a maliſ. Sāpiens non odit mandata ⁊iuſticias: ⁊ noͣn illidet̉ quaſi ī ꝓcella nauis. Homo ſēſatꝰ credit legi dei: et lex illifidelis. Qui int̓rogatōemmanifeſtat parabit v̓bū: etſic dep̄catus exaudiet̉: et cōſeruabit diſciplinā: et tūc reſpōdebit. Precordia fatuiquaſi rota carri: et qͣſi axisverſatilis cogitatꝰ illiꝰ. Equꝰ
emiſſarius: ſic ⁊ amicꝰ ſubſannator ſub oī ſupraſedente hiu̓nit. Quare dies dieꝫſuꝑat. et iteꝝ lux lucē: et annus ānū a ſole? A do̓miniſcīa ſeꝑati ſunt. Fācto ſole ⁊p̄ceptū cuſtodiente per deiſapientiam diuiduntur. Etīmu̓tauit tempora ēt dies feſtos ipſoꝝ: et ī illis diēs feſtos celebrauerūt ad horā.Ex ipſis exāltauit ⁊ magnificauit deus: et ex ipſis pōſuit in numerum dieruꝫ: etomnes homines de ſolo ⁊ex terra vnde creatus ē adāIn multitudine diſciplinedomini ſeparauit eoſ: ēt immutauit vias eorū. Et ex ipſis be̓nedixit: et exaltauit:
opere tuo crede .i. fidei fundamētū ſuppone: ſine qͣ nulluꝫ opus deo placet: heb. xj. Sine fide impoſſibile ē placere deo. h ¶ Ex fide aīe tue .i. cordis tui ⁊ nō tm̄ orisRo. x. Corde credit̉ ad iuſticiā: ore aūt ꝯfeſſio fit ad ſalutē. i ¶ Hec ē .n. ꝯſeruatio mādatoꝝ .ſ. fides operāsꝑ dilectōem. ¶ RQui credit deo.fide formata charitate l ¶ Attendit mandatis. netranſgrediat̉ ea.m ¶ Et qͥ ꝯfiditin illo. ꝑ ſpem firmā: que eſt certaexpectatio futurebeatitudīs ex gr̄a⁊ meritis ꝓueniēſn ¶ Nō mīoratꝰ erit .i. n̄ d̓ficiet a p̄nio expectato..XXXIII.Imēti deum n̄ occurrent mala ⁊cͣ.Poſtꝙͣ actum eſtde actiōe p̄lati inpace: hic ꝯſequēter agit̉ de ea ī tribulatōe: ⁊ pͥmo ītribulatōe ab extraneis: 2º ab ītraneis: ibi Et ego.Prima ī tres: qꝛpͥmo ponit̉ in tribulatōe ꝯſtantia boni p̄lati: 2º per oppoſitū vt ꝓpoſitūmagis appareat īconſtantia mali: ibi Precordia fatui.3º ſolutio ꝯſurgentis dubij: ibi Quare dies. Circa pͥmūdr̄: a ¶ Timeti deū .i. p̄lato timēti deū timore caſto.b ¶ Non occurrēt mala .ſ. culpe: lꝫ occurrāt mala penein tribulatōe: ꝓpter quod ſubdit̉: c ¶ Sed in tentatione. tribulationis d ¶ Deus illū ꝯſeruabit. in v̓tute patientie. e ¶ Et liberabit a malis. culpe: ⁊ aliqn̄ cū hoca malis pene eripiens eū a tribulatōe. f ¶ Sapiēs. p̄latus g ¶ Non odit mādata. ſed magis diligit ⁊ īpletea. h ¶ Et nō illidet̉ .i. nō franget̉ ꝑ impatiētiā.Quaſi in ꝓcella nauis. frangit̉ quādo eſt fragilis. ¶ Khomo ſenſatꝰ credit legi dei. que ꝓ merito patiētie promittit bona gl̓e: Matth̓. v. Beati qͥ ꝑſecutōem patiunt̉ꝓpter iuſticia: qm̄ ipſoꝝ ē regnū celoꝝ. l ¶ Et lex illifidelis. qꝛ v̓aciter ei reddit qd̓ ꝓmittit. m ¶ Qui interrogatōem manifeſtat .i. p̄latus qͥ a ſb̓ditis int̓rogat̉ delege dꝫ v̓itatē manifeſtare: Malach̓. ij. Labia ſacerdotꝭcuſtodiūt ſcīam ⁊ legē ex eiuſ ore requirēt ⁊cͣ. n ¶ Parabit v̓bū. ẜꝫ capacitatē auditoꝝ. o ¶ Et ſic dep̄catꝰ.dn̄m vt illuminet eū ad rn̄dendū veritatē. p ¶ Exaudiet̉. a dn̄o: q ¶ Et ꝯſeruabit diſciplinā .i. aptū modūdocēdi diſcipulos. r ¶ Et tunc rn̄debit. ad int̓rogatade moribus ⁊ fide: ⁊ ex hoc hētur documētū. ꝙ doctor⁊ p̄latus de talibꝰ rn̄ſurus vel p̄dicaturꝰ dꝫ pͥmo dn̄mdep̄cari. s ¶ Precordia. Hic ꝯn̄ter agit̉ de incōſtātiamali p̄lati: q̄ ẜm dictū ſaluatoris Ioh̓. x. videns lupumveniētē fugit ⁊ dimittit oueſ. ⁊ hoc ē quod dr̄: s ¶ Precordia fatui .i. intellectꝰ ⁊ affectus mali p̄lati. t ¶ Quaſi rota carri. qꝛ non hꝫ ſtabilitatē in bono: ideo ſb̓dit̉:v ¶ Et quaſi axis v̓ſa. co. illiꝰ. qͥ voluuntur de vno adaliud ꝑ incōſtantiā mētis. x ¶ Equꝰ emiſſa. ſic ⁊ ami.
ſubſannator .i. deriſor: ⁊ iſte ē malus p̄latus: qͥ dꝫ deū diligere vſqꝫ ad mortē ſe exponēdo ꝓ ppl̓i ſalute: ⁊ tn̄ deū deridetaccipiēs officiū vicarie ipſiꝰ: ⁊ nō curās de honore eiꝰ. ¶Sub oī ſupraſedente .ſ. deo ⁊ angelis eiꝰ z ¶ Hinnit. ꝑ īſolentiā vicioꝝ. a ¶ Quare dies. Hic ꝯn̄ter pōit̉ ſolutio dubij: qꝛ poſſet aliquisadmirari ⁊ querereqͣl̓r deus ꝑmittit malos doctoreſ ⁊ p̄latoſad eccl̓e regimē ꝓmoueri. Ad cuiꝰ ſolutōeꝫpͥmo p̄mittit̉ exēpluꝫin naͣlibus: 2º applicatur ad ꝓpoſitū ī hoībus: ibi Et oēs hoīeſ.3º ꝯfirmat̉ ꝑ ſil̓e in artificialibus: ibi Quaſi lutuꝫ. et 4º ſoluit̉dubiū de malis p̄latꝭ⁊ doctoribus: ibi Cōtra malū. Circa pͥmūor̄: a ¶ Quare diesdiē ſuꝑat. in longitudine: ſicut dies eſtatisſunt longiores ꝙͣ dieſhyemis. b ¶ Et iterū lux lucē. lux .n. ſolis maior ē ꝙͣ lux lune ⁊ aliaꝝ ſtellaꝝ. IcEt annus ānum. naꝫannus ſolaris exceditannū lunarē ī. xj. diebus. Sol ſolē. nō qꝛſint pl̓es ſoles: ſed qꝛidē ſol excedit ſeip̄m ī cauſando calorē: nā ī eſtate cāt maiorē calorē in hītatōe nr̄a ꝙͣ in hyeme: qꝛ tunc magis appropīquat ad tropicū eſtiualeꝫ. ⁊ rn̄det vn̄ talis variatio ſurgatdicens: d ¶ A dn̄i ſcīa ſeꝑati ſunt .i. diſpoſiti effectuſ dictie ¶ Facto ſole ⁊ p̄ceptū .i. ordinatōem dei f ¶ Cuſtodiēte.nā ꝑ ip̄m illuminātur cetere ſtelle: ⁊ ꝑ motū eius ī obliquocirculo fit dicta variatio dieꝝ: annoꝝ: ⁊ caloris. Qd̓ auteꝫſb̓ditur in aliqͥbꝰ libris: Per dei ſapīam diuidūtur. nō eſt d̓textu: ſed īmediate ſb̓ditur: g ¶ Et īmutabit tꝑa .ſ. ſol: percuius motū diſtīguūtur qͣttuor āni tꝑa .ſ. eſtas: hyęms: ver⁊ autūnus. h ¶ Et dies feſtoſ ip̄oꝝ .ſ. tēpoꝝ. i ¶ Et in illis .ſ. tꝑibus k Dies feſtos celebrauerūt .ſ. hebrei: de qͥbꝰloquit̉ auctor iſte: qui fuit hebreus: ⁊ aduētū xp̄i longo tꝑep̄ceſſit. l ¶ Ad horā. in lege det̓minatā: leuit. xxiij. c. A veſpere in veſpeꝝ celebrabitꝭ ſabbata vr̄a. m ¶ Ex ip̄is. diebus feſtiuis. n ¶ Exaltauit ⁊ magnificauit deꝰ. p̄cipiendomaiorē ſolēnitate ⁊ maiora ſacrificia fieri in aliqͥbꝰ ꝙͣ ī alijſ:ſicut in paſchate: ⁊ pēthecoſte: ⁊ ſil̓ibuſ: q̄ celebratur ſemel īanno tm̄: ꝙͣ in neomenijs: que celebrabātur quolibet menſe⁊ ſabbatis in qualibet hebdomada. o ¶ Et ex ipſis .ſ. diebus anni. p ¶ Poſuit in numeꝝ dieꝝ .i. dimiſit ſin̄ tali ſolēnitate ī qͣ hoīes vacarēt oꝑibꝰ ſuis. qd̓ ſb̓dit̉ ī aliqͥbꝰ libris:Et ānos. nō ē de textu. q ¶ Et oēs. Hic magꝭ applicat adꝓpoſitū ī hoībꝰ di. Et oēs hoīes de ſolo ⁊ ex tra. idē ſignificat: ſꝫ dr̄ ſolū a ſoliditate: ⁊ t̓ra: qꝛ t̓it̉ pedibꝰ hoīuꝫ ⁊ aīaliūſupple fecit deuſ r ¶ Un̄ creatꝰ ē adā .i. formatꝰ ꝙͣtū ad corpus: Gen̄. j. s ¶ In mul. diſ. dn̄i ſe. eos .ſ. hoīes ſuꝑ terraꝫmultiplicatos poſt diluuiū: ⁊ vnitos in edificatōe turris babel ꝯͣ deū: ꝓpt̓ qd̓ deꝰ repͥmēs eos a tali temeritate ꝯfudit liguas eoꝝ: Gen̄. xj. et ſic diuiſi ſūt ꝑ diuerſas terras: iō ſb̓dit̉: ¶ Et īmu. vi. eoꝝ. ẜꝫ diſtīctōeꝫ līguaꝝ. v ¶ Et ex ip̄iſbn̄dixit .ſ. abraā: iſaac: ⁊ iacob: ⁊ qͥ d̓ſcēder̄t ex ill̓.
ꝯ 2