Liber
Uirginē nē ꝯſpicias: ne forte ſcādaliceris ī decore illiꝰNē des fornicarijs animātuā ī vllo: ne̓ ꝑdas te et hereditatē tuā. Noͣli circūſpicere ī vicis ciuitatis: ne oberraueris in plateis illius.Auerte faciē tuā a mulierecompta: ⁊ ne circūſpiciasſpeciē alienā. Proͣpter ſpeciē mulieris multi ꝑierūt: etex hoc ꝯcupiſcētia qͣſi igniſexardeſcit. Oīs mulier queeſt fornicaria qͣſi ſtercus invia ab omībꝰ p̄tereūtibusꝯculcabit̉. Speciē mulierꝭaliene ml̓ti admirati: reprobi facti ſunt: colloquiū enīilliꝰ qͣſi ignis exardeſcit. Cūaliena muliere ne ſedeasoīno: nec accūbas cū ea ſuper cubitū: et nō alterceriscū illa ī vino: ne forte declinet cor tuū in illā: ⁊ ſanguine tuo labāris in ꝑditionēNe̓ derelinqͣs amicū antiquū: nouº eī nō erit ſil̓is illiUinū nouū amicꝰ nouus.Ueteraſcat: et cuꝫ ſuauitate bibes illud. Non c̨elesgloriā ⁊ opes peccatoris:
nō enī ſcis que futura ſit illius ſubuerſio. Non placeat tibi īiuria iniuſtoꝝ: ſciēsqm̄ vſqꝫ ad inferos nō placebit impiꝰ. Longe abeſtoab hoīe poteſtate habenteoccidēdi: et nō ſuſpicabertimorē mortis. Et ſi acceſſeris ad illū noͣli aliquid cōmittere: nē forte auferat vitā tuā. Cōionē mortis ſcito qm̄ ī mēdio laq̄oꝝ īgredieris: et ſuꝑ doletiū armaambulabis. Scd̓m uirtutetuā cauete a ꝓximo tuo: etcū ſapiētibꝰ ⁊ prudētibustracta. Uiri iuſti ſint tibi cōuiue: et in timore dei ſit tibigloriatō: et ī ſenſu ſit tibi cogitaiꝰ dei: e̓t oīs enarratiotua in p̄ceptis altiſſimi. Inmāū artificū oꝑa laudabit̉e̓t pͥnceps ppl̓i ī ſapīa ẜmonis ſui: in ſenſu v̓o ſeniorūverbū. Terribilis ē in ciuiꝰtate ſua hō linguoſus: et temerariꝰ ī v̓bo ſuo odibiliserit. ¶ Capitulū. X.Udex ſapiēs iudicabit ppl̓m ſuū: et pͥncipatus ſenſati t̓ribilis erit.
ꝓuocat appetitū. i ¶ Uirginē ne conſpicias. qꝛ nō licet intueri: qd̓ nō licet ꝯcupiſci. k ¶ Ne des fornicarijs .i. meretricibꝰ. l ¶ Aīaꝫ tua in vllo .i. ꝯſenſuꝫ tuū ī aliqͦ. m ¶ Neꝑdas te. ꝙͣtū ad bona nature. n ¶ Et hereditatē tuā ꝙͣtūad bona fortūe: ſic̄ dr̄ d̓ filio ꝓdigo: luc̄. xv. o Noli circūſpicere ī vicis ciuitatꝭ⁊cͣ. nā oculꝰ gyrouageſt īpudici cordis nuciuſ: ⁊ occaſio ē ruinep ¶ Auerte faciem aml̓iere cōpta. talis eīapparatꝰ ē ad capiendū hoīeſ laqueꝰ: iō ſb̓dit̉: q ¶ Propt̓ ſpeciē mulieris ⁊cͣ. Exēplum de ſanſone: ⁊āmon ⁊ ſalomōe. CEt ex hoc ꝯcupiſcētiaqͣſi ignis exardeſcit .ſ.ex aſpectibus ⁊ colloquijs ⁊ nutibꝰ īpudicis. s ¶ Oīs mulierq̄ eſt fornicaria. ꝙͣtūcūqꝫ de nobili generet ¶ Quaſi ſtercꝰ ī via⁊cͣ. cōculcabit̉. qm̄ libidini plurimū ſuꝑpōit̉. Cet̓a patēt vſqꝫibi: t ¶ Et nō alterceriſ cū illa ī vino. potādo cū ea ⁊ ꝯfabulādo: ꝓuer. xx. Luxurioſa res ē vinū. IEt ſanguine tuo. ꝓpi̓illā effuſo: ſic̄ frequēt̉ꝯtingit ꝓ adulterio.x ¶ Labaris ī ꝑdition. ꝙͣtū ad corpus ⁊aīaꝫ. y ¶ Ne dereliqͣs. Hec ē ꝑs īcidētal̓:ꝑ deceptionē enī mulierū: hō frequēter deſerit amicitia bonoꝝ⁊ ꝯuictū iuſtoꝝ. Id̓opoſtꝙͣ docuit deceptiones mulieꝝ vitare:h̓ ꝯn̄t̉ hortat̉ ab amicitia ⁊ ꝯuictu bonoꝝ nō diſcede̓. Et pͥº ponit pͥmū: ſecūdon: ibi Uiri iuſti. Circa pͥmū dic̄: y ¶ Ne derelinqͣs amicūātiquū. qꝛ ꝓbatꝰ ē ī amicitia. z ¶ Nouꝰ eī n̄ erit ſil̓is illi .ſ.ꝙͣdiu māſerit nouꝰ: qꝛ nō ē adhuc ꝓbatꝰ. a ¶ Uinū nouūamicꝰ nouꝰ. qꝛ ſic̄ d̓ vino nouo neſcit̉ qͣle finalit̓ erit: ⁊ ſic deamico nouo neſcit̉ qualē fidelitatē tandē exhibeat. b ¶ Ueteraſcat .i. in amicitia firmet̉. c ¶ Et cū ſuauitate bibes illud .i. eiꝰ amicicia erit ribi ſuauis ⁊ bona. Et qm̄ amiciciafrequēter cupiditate ꝑditur: iō ſubdit̉: d ¶ Nō celes .i. nōꝯcupiſcas. e ¶ Gloriā ⁊ opes peccatoris. qꝛ ducūt ad mortē gehēne: ⁊ frequēter ad mortem nature: ꝓpter qd̓ ſubdit̉:Nō eī ſcis ⁊cͣ. Et qꝛ talia ꝑ iniuriā acquirūt̉: ſb̓dit̉: g ¶ Nōplaceat tibi iniuria iniuſtoꝝ. ip̄m imitādo. k ¶ Sciēs qm̄vſqꝫ ad inferos nō placebit īpius: tūc enī ⁊ nō ante placebitſanctis ī pena: ſic̄ diſplicuit eis ī culpa: pſal. lvij. Letabituriuſtus cū viderit vindictā: manꝰ ſuas lauabit ī ſanguīe peccatoris. applaudēs iuſticie diuine. i ¶ Lōge abeſto ad homine poteſtatē habēte occidēdi .i. a tyrāno crudeli. k ¶ Etnō ſuſpicaberis timorē mortis .i. te elōgādo ab eo auferes a
te timorem mortis. l ¶ Et ſi acceſſeris ad illum. ueceſſitate ꝯpulſus: m ¶ Noli aliqͥd ꝯmitte̓ .ſ. mali: ¶INe forte auferat vitā tuā. ex modica occaſiōe. o ¶ Cōmunionē mortis ſcito .ſ. eſſe habitare cum tyrāno. ¶ ꝑQm̄ ī medio laq̄orū īgredieris. nā tyrāni ſemꝑ tendūtlaqueos ſubiectisvt habeāt occaſionē rapiēdi bonaeoꝝ. q ¶ Et ſuꝑdolētiū arma ambulabis .i. tyrānorū qͥ ſemꝑ ſunt indolore: nā ꝓptermala eoꝝ que fecerūt alijs: ī oī cibo ⁊ potu timentītoxicari: in omīloco ſibi inſidiariꝓpter qd̓ neceſſeeſt eos ꝯtinue anxiari: ⁊ qꝛ tyrānihabent relatoresad grauādū innocētes: ſubdit̉: CrScd̓m v̓tutē tuācaue te a ꝓximotuo .i. quatuꝫ poteſ caue tibi ab eoqͥ ꝯtra te loqͥ pōttyrāno. s ¶ Etcū ſapiētibꝰ ⁊ prudentibus tracta.cōſilia ⁊ negociatua. t ¶ Uiri iuſti. Hic ꝯn̄ter hortat̉ ad tenēdū ꝯuictū iuſtoꝝ dicenſUiri iuſti ſint tibi cōuiue. nam incōuiuio relaxant̉homīes ad loquēdū: ⁊ qm̄ ex abundātia cordiſ os loquit̉: iuſti loquūt̉de bonis ⁊ honeſtꝭ: īiuſti v̓o de cōtrarijs. v ¶ Et ītimore dei. filiali. x ¶ Sit tibi gl̓iatio. Nā gl̓ia magnaē eſſe dei filiū adoptiuū. y ¶ Et ī ſenſu ſit ti. cogi. dei. i.ſēſū tuū applica ad cogitadū d̓ deo. ¶ Et oīs enarra.tua ī p̄ce. altiſſimi .i. doctrīa tua n̄ ſit d̓ vanis ⁊ curioſiſſꝫ de neceſſarijs ad ſalutē. a ¶ In ma. arti oꝑa laudabūt̉. Ipaloge ē: ⁊ ē ſēſus: ꝙ artifices laudāt̉ ex oꝑbꝰ manuū ſuaꝝ: qn̄ ſt̓ artificioſe facta. b ¶ Et pͥnceps po. ī ſa.ſermōis ſui .ſ. laudabit̉ ſic̄ ſalomō de ſnīa ſapiēter ꝓlata. iij. reg. iij. Date huic īfantē viuū ⁊cͣ. c ¶ In ſeſu v̓oſenioꝝ v̓bū .i. v̓bū breue dictū a ſapiēte pl̓ ꝯmēdabit̉ ꝙͣnarratio magna ab alio dicta. d ¶ Terribil̓ ē in ciui.ſua hō līguoſꝰ. nā ip̄e ē ſeditioſꝰ: qd̓ ē peſſimū ī ciuitate q̄ ciuiū vnitaſ dꝫ eē. ¶ Et temerarius ī v̓bo ſuo odibil̓ erit. qꝛ ꝓ nihilo habet alios offendere. ¶ Ca. X.Udex ſapiēs. Poſtꝙͣ tractatū ē de vſu potētie īp̄ſidēdo: hic ꝯn̄ter tractat̉ de vſu eiꝰ ī iudicādoAd hͦ āt reqͥrit̉ ſapīa ⁊ bona vita. Et pͥº tractaide ſapīa cū dr̄: a ¶ Iudex ſapiēs iudi. ppl̓m. de īiurijsſibi factis: iō ſb̓dit̉: b ¶ Et pͥn. ſē. t̓ri. erit. ho bꝰ malis.