Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtici

honore. Fili ſūſcipe ſenectā pr̄is tui: ꝯtriſtesin vita illiꝰ: et ſi defecerit ſenſu: veniaꝫ da: ne ſpernas in tua v̓tute. Ele̓moſynaenī patris noͣn erit ī obliuion. Naꝫ peccato mr̄isreſtituet̉ tibi bonū: ī iuſticia edificabit̉ tibi: et ī die tribulatiōis ꝯmemorabit̉ tuiet ſic̄ in ſereno glacies ſoluent̉ peccata tua. Quāle fame ē qui dereliꝗt pr̄eꝫ eſt maledictꝰ a deo exaſꝑat mr̄eꝫ. Fili in manſuetudine oꝑa tua ꝑfice: e̓t ſuꝑhoīm gl̓iā diligerꝭ. Quātomagnꝰ es hūiliā te ī omībꝰet corā deo īuenies gratiā:quoniā magna potētia deiſoliꝰ: ēt ab humilibꝰ honorat̉. Altiora te ne q̄ſieris: etfortiora te ne ſcrutatꝰ fuerisſe̓d p̄cepit tibi deꝰ illa cogita ſꝑ: et ī pluribꝰ oꝑibuseiꝰ ne fueris curioſus.eſt enī tibi neceſſariuꝫ eaabſcōdita ſunt videre ocu-

lis tuis. In ſuꝑuacuis rebꝰnoli ſcrutari multiplicit̓: īpluribꝰ eiꝰ oꝑibus eriscurioſus. Plurima enī ſu ſenſū hoīm oſtēſa ſūt tibiMultos ſupplātauit ſuſpicio illoꝝ: et ī vanitate detinuit ſenſus illoꝝ. Cor du habebit male ī nouiſſioet amat ꝑiculū: in illo ꝑiꝰbit. Cor īgrediēs duas vias non habebit ſucceſſus:et prauicors in illis ſcandalicabit̉. Cor nequaꝫ graua̓bit̉ ī doloribus: et peccatoradijciet ad peccādū Synagoge ſuꝑboꝝ erit ſanitas: frutex enī peccati erādicabit̉ in illis: et ītelliget̉Cor ſapiētis ītelliget̉ in ſapientiā: aurꝭ bona audietcum omni cōcupiſcētia ſapientiam. Sapiens cor ītelligibile abſtīebit ſe a peccatis: et in operibꝰ iuſticieſucceſſus habebit. Igne̓mardentem extinguit aqua:et elemoſyna reſiſtit pecca

alio ſuppleuit deꝰ eoꝝ ꝑmanētiā .ſ. generatiōꝫ ẜmph̓m. ij. de aīa: ſubdit̉: i Gl̓ia enī hoīs ⁊cͣ. et patetex dictꝭ lr̄a. k Fili ſuſcipe. Hic ꝯn̄ter excitat filioſ adhonorē ꝑentū tꝑe ſenectutis ſpēalit̓: dicit̉: Fili ſuſcipeſenectā pr̄is. tūc enī ſolū īdiget reuerētia filioꝝ: ſꝫ etiāſubſidio ip̄oꝝ. IEt ſi defecerit ſenſu: veniā da. qꝛē culpa ſua: ſꝫ naturaliſ defectꝰ. Etqꝛ ſolū filij tenent̉ ꝑentibus viuis bn̄facere: ſedetiā defunctꝭ: ſubdit̉: m Elemoſyna enī pr̄is .i.aīa pr̄is data. n erit ī oblico.deo. opeccato mr̄is .i.elemoſyna ad remiſſionē ſui peccati data. p Reſtituet̉ tibi bonū.meritorium. qEt ī die tribulationis .i. mortꝭ. rCōmemorabiturtui. ad remiſſiōeꝫtui peccati: ſubdit̉: s Et ſic̄ inſereno ⁊cͣ. pꝫ: īfine cōcludit: tQuā male fameē .i. vald̓ male. 3Qui dereliqͥt patrē ⁊cͣ. hoc ē ꝯͣnaturā: meritoab oībꝰ diffamat̉x Fili in māſuetudine. Hec ē ꝑsincidētalis: ex hͦꝰenī cepit de virtutibꝰ tractare: poſtea ꝓſequit̉: ponit vnū qd̓ eſtmune oīm v̓tutū .ſ. debitū modū de tractat pͥmo ꝓutdebꝫ ī agibilibꝰ: ſecūdo ī ſpeculabilibꝰ: ibi Altiora te.tertio ī intrīſecis motibꝰ: ibi Cor durū. Circa pͥmū dr̄:x Fili in māſuetudine .i. in benigno decēti. IOꝑa tua ꝑfice. oꝑa bona de genere frequēter deturpant̉ ex indecēti. z Et ſuꝑ hoīm gloriā. ꝯmuniūa Diligeriſ. qꝛ pauci ſūt reſpectiue: bona oꝑa habeant bonū modū. Stultoꝝ enī infinitꝰ ē numerꝰ: eccl̓espͥmo. Et qꝛ ad debitū modū habēdū valde facit hūilitas: ſubdit̉: b Quāto magnꝰ es. in ptāte: ſcīa: v̓tute. c Pūilia te ī omībꝰ. Gregꝭ. homel̓. xxxj. tāto eſſehūilior atqꝫ ad ſeruiēdū deo ꝓmptior qͥſqꝫ debet exmunere: quāto obligatiorē ſe ꝯſpicit ī reddēda rōne.d Et corā deo īuenies gratiā. gratitudo enī bn̄ficio accepto reddit hoīem idoneū ad aliud accipēdū. CeQm̄ magna potētia dei ſoliꝰ. ꝓpt̓ qd̓ pōt ſꝑ dare gratiſampliꝰ. f Et ab hūilibꝰ honorat̉. ideo dei dona eismultiplicant̉. g Altiora te. Hic ꝯn̄ter inducit ad debitū modū ī ſpeculabilibꝰ dicēs: Altiora te ne q̄ſieris ⁊c̄ſic̄ ſūt diuinitatis ſecreta. h Sed p̄ce. tibi deꝰ cogita illa ſꝑ. qꝛ ſūt ad ſalutē neceſſaria. Un̄ legit̉ in vitapatrū: quidā ſanctꝰ p̄ſbyter noīe cōpres īterrogatꝰ

melchiſedech qͥs fuiſſet: de cepiſſet cogitare ꝑcuſſit osſuū dicēs: Ue tibi cōpres: qꝛ tibi mādauit deus vt faceresdereliquiſti: a te reqͥrit illa ſcrutari p̄ſumis. ſubdii Et ī pluribꝰ eiꝰ. oꝑi. ne fue. curioſus. ī talibꝰ eſt magisvanitas ꝙͣ vtilitas. Letera patēt ex dictꝭ vſqꝫ ibi: k Plurima enī ⁊cͣ. on̄ſa ſūttibi. illa .ſ. ſanctꝭphetis ſūt ruelata adſalutē hoīm: qͥbuſ eſthūiliter firmit̉ aſſētiēdū. l Multosenī ſupplātauit ſuſpicio illoꝝ. qꝛ p̄ſum̄tesde ſuo ingenio: ſuſpicant̉ ad qͣcūqꝫ arduacognoſcēda ſe poſſetingere. n Et ī vanitatē detinuit ſenſuſilloꝝ. hoc ī errores hereſes cecider̄to Cor durū. Hicſequēter īducit ad debitū modū ī intrīſeciſmotibꝰ. Circa qd̓ pͥºmaliciā reprobat: ſecūdo bonitatē ꝯmendat: ibi Cor ſapiētis.Circa pͥmū dicit: Corduꝝ r̄ſiſtit inſtinctuidiuīo ad bonū: ſic̄ incorꝑalibꝰ dicit̉ durūqd̓ cedit tangentiiiij. metheoroꝝ. pHabebit male in nouiſſimo. ſic̄ dicitaugꝰ. ī ſermone de innocētibꝰ. hac enī animiaduerſionē ꝑcutit̉peccator: vt moriensobliuiſcat̉ ſui: dumviueret oblitꝰ eſt dei.q Et amat ꝑicu .i. occaſiōes pctōꝝ.r In illo ꝑibit. ſic̄ auicl̓a volitās circa laqueū. Cor ingrediēs duas viaſ .i. hn̄s noticiā boni ī ītellectu: maliciā īaffectu. t ha. ſucceſſꝰ. ꝓſꝑos .ſ. ſꝫ aduerſos. v Etprauicorſ .i. hn̄s prauū cor. In ill̓ ſcādalicabit̉. Grauiꝰē ſcādalū de cāu hoīs lr̄ati ꝙͣ ſimplicꝭ. y Cor nequā .i. iniquū. z Grauabit̉ ī doloribꝰ. īferni. a Et pec. adij. adpeccādū .i. tl̓is viuit de malo ī peiꝰ ꝓcedit. Et ſic̄ ē de ſingulari ꝑſona: ſic de ꝯgregatiōe mala: ꝓpt̓ qd̓ ſeqͥt̉: b Synagoge ſuꝑ. erit ſanitas. ſpūal̓: ꝯſiſtit ī bona diſpoſitiōemoꝝ: ſic̄ ſaitas corꝑis ī bona diſpoſitiōe humoꝝ. c Frutex pctī .i. oīs excuſatio palliāſ pctm̄. Eradicabit̉ ī ill̓. oīa nuda ſt̓ dei oculis. e Et ītelliget̉ .ſ. a pctōribuſ nolūt diuīa iudicia cogitare. f Cor ſapiētꝭ. Hic ꝯn̄terbonitatē oppoſitā ꝯmēdat di. Cor ſapiētꝭ ītelliget̉ .i. cognoſcet̉ g In ſapīa .i. ī v̓bis oꝑbꝰ ſapīe cognoſcit̉ habitus latēs ī mēte. Cetera patēt. h Ignē ardēte. Poſtꝙͣ auctor tractauit exercito virtutū erga ſuꝑiores: īterpoſuitvnū qd̓ ē ꝯmune oīm v̓tutū: hic ꝯn̄ter agit de v̓tutū exercitio erga īferiores: et pͥº erga īferiores ī ſubſtātia: ſecūdo ergaīferiores ī ſapīa ſeq̄nti ca. ibi Sapīa filijs ſuis. tertio erga īferiores ī potētia. vij. ca. Inferiores ī ſb̓ſtātia ſt̓ pauꝑes ergaqͦs v̓tuoſe agit̉: eis elemoſynā ſb̓uenit̉: pͥº el̓yne v̓tutēon̄dit: ſecūdo ad faciēdū īducit: ī pͥnº ſequētꝭ ca. Cir-

yy 5