¶ Eccleſiaſtici
honore. Fili ſūſcipe ſenectā pr̄is tui: ⁊ nō ꝯtriſtes eūin vita illiꝰ: et ſi defecerit ſenſu: veniaꝫ da: ⁊ ne ſpernaseū in tua v̓tute. Ele̓moſynaenī patris noͣn erit ī obliuion. Naꝫ ꝓ peccato mr̄isreſtituet̉ tibi bonū: ⁊ ī iuſticia edificabit̉ tibi: et ī die tribulatiōis ꝯmemorabit̉ tuiet ſic̄ in ſereno glacies ſoluent̉ peccata tua. Quā māle fame ē qui dereliꝗt pr̄eꝫ⁊ eſt maledictꝰ a deo ꝗ exaſꝑat mr̄eꝫ. Fili in manſuetudine oꝑa tua ꝑfice: e̓t ſuꝑhoīm gl̓iā diligerꝭ. Quātomagnꝰ es hūiliā te ī omībꝰet corā deo īuenies gratiā:quoniā magna potētia deiſoliꝰ: ēt ab humilibꝰ honorat̉. Altiora te ne q̄ſieris: etfortiora te ne ſcrutatꝰ fuerisſe̓d q̄ p̄cepit tibi deꝰ illa cogita ſꝑ: et ī pluribꝰ oꝑibuseiꝰ ne fueris curioſus. Nōeſt enī tibi neceſſariuꝫ ea qͣabſcōdita ſunt videre ocu-
lis tuis. In ſuꝑuacuis rebꝰnoli ſcrutari multiplicit̓: ⁊ īpluribꝰ eiꝰ oꝑibus nō eriscurioſus. Plurima enī ſuꝑ ſenſū hoīm oſtēſa ſūt tibiMultos eī ſupplātauit ſuſpicio illoꝝ: et ī vanitate detinuit ſenſus illoꝝ. Cor durū habebit male ī nouiſſioet ꝗ amat ꝑiculū: in illo ꝑiꝰbit. Cor īgrediēs duas vias non habebit ſucceſſus:et prauicors in illis ſcandalicabit̉. Cor nequaꝫ graua̓bit̉ ī doloribus: et peccatoradijciet ad peccādū Synagoge ſuꝑboꝝ nō erit ſanitas: frutex enī peccati erādicabit̉ in illis: et nō ītelliget̉Cor ſapiētis ītelliget̉ in ſapientiā: ⁊ aurꝭ bona audietcum omni cōcupiſcētia ſapientiam. Sapiens cor ⁊ ītelligibile abſtīebit ſe a peccatis: et in operibꝰ iuſticieſucceſſus habebit. Igne̓mardentem extinguit aqua:et elemoſyna reſiſtit pecca
alio mō ſuppleuit deꝰ eoꝝ ꝑmanētiā .ſ. ꝑ generatiōꝫ ẜmph̓m. ij. de aīa: iō ſubdit̉: i ¶ Gl̓ia enī hoīs ⁊cͣ. et patetex dictꝭ lr̄a. k ¶ Fili ſuſcipe. Hic ꝯn̄ter excitat filioſ adhonorē ꝑentū tꝑe ſenectutis ſpēalit̓: cū dicit̉: Fili ſuſcipeſenectā pr̄is. tūc enī n̄ ſolū īdiget reuerētia filioꝝ: ſꝫ etiāſubſidio ip̄oꝝ. IEt ſi defecerit ſenſu: veniā da. qꝛ n̄ē culpa ſua: ſꝫ naturaliſ defectꝰ. Etqꝛ nō ſolū filij tenent̉ ꝑentibus viuis bn̄facere: ſedetiā defunctꝭ: ſubdit̉: m ¶ Elemoſyna enī pr̄is .i. ꝓaīa pr̄is data. nNō erit ī oblico.deo. o ¶ Nā ꝓpeccato mr̄is .i. ꝓelemoſyna ad remiſſionē ſui peccati data. p ¶ Reſtituet̉ tibi bonū.meritorium. ¶ qEt ī die tribulationis .i. mortꝭ. rCōmemorabiturtui. ad remiſſiōeꝫtui peccati: iō ſubdit̉: s ¶ Et ſic̄ inſereno ⁊cͣ. ⁊ pꝫ: ⁊ īfine cōcludit: tQuā male fameē .i. vald̓ male. 3Qui dereliqͥt patrē ⁊cͣ. nā hoc ē ꝯͣnaturā: iō meritoab oībꝰ diffamat̉x ¶ Fili in māſuetudine. Hec ē ꝑsincidētalis: ex hͦꝰenī ꝙ cepit de virtutibꝰ tractare: ⁊ poſtea ꝓſequit̉: ponit h̓ vnū qd̓ eſt cōmune oīm v̓tutū .ſ. debitū modū de qͦ tractat pͥmo ꝓutdebꝫ eē ī agibilibꝰ: ſecūdo ī ſpeculabilibꝰ: ibi Altiora te.tertio ī intrīſecis motibꝰ: ibi Cor durū. Circa pͥmū dr̄:x ¶ Fili in māſuetudine .i. in benigno ⁊ decēti mō. IOꝑa tua ꝑfice. nā oꝑa bona de genere frequēter deturpant̉ ex indecēti mō. z ¶ Et ſuꝑ hoīm gloriā. ꝯmuniūa ¶ Diligeriſ. qꝛ pauci ſūt reſpectiue: qͥ bona oꝑa habeant ⁊ bonū modū. Stultoꝝ enī infinitꝰ ē numerꝰ: eccl̓espͥmo. Et qꝛ ad debitū modū habēdū valde facit hūilitas: ſubdit̉: b ¶ Quāto magnꝰ es. in ptāte: ſcīa: ⁊ v̓tute. c ¶ Pūilia te ī omībꝰ. Gregꝭ. homel̓. xxxj. tāto eſſehūilior atqꝫ ad ſeruiēdū deo ꝓmptior qͥſqꝫ debet eē exmunere: quāto obligatiorē ſe eē ꝯſpicit ī reddēda rōne.d ¶ Et corā deo īuenies gratiā. gratitudo enī d̓ bn̄ficioiā accepto reddit hoīem idoneū ad aliud accipēdū. CeQm̄ magna potētia dei ſoliꝰ. ꝓpt̓ qd̓ pōt ſꝑ dare gratiſampliꝰ. f ¶ Et ab hūilibꝰ honorat̉. ideo dei dona eismultiplicant̉. g ¶ Altiora te. Hic ꝯn̄ter inducit ad debitū modū ī ſpeculabilibꝰ dicēs: Altiora te ne q̄ſieris ⁊c̄ſic̄ ſūt diuinitatis ſecreta. h ¶ Sed q̄ p̄ce. tibi deꝰ cogita illa ſꝑ. qꝛ ſūt ad ſalutē neceſſaria. Un̄ legit̉ in vitapatrū: ꝙ quidā ſanctꝰ p̄ſbyter noīe cōpres īterrogatꝰ d̓
melchiſedech qͥs fuiſſet: cū de hͦ cepiſſet cogitare ꝑcuſſit osſuū dicēs: Ue tibi cōpres: qꝛ q̄ tibi mādauit deus vt faceresdereliquiſti: ⁊ q̄ a te nō reqͥrit illa ſcrutari p̄ſumis. iō ſubdii ¶ Et ī pluribꝰ eiꝰ. oꝑi. ne fue. curioſus. nā ī talibꝰ eſt magisvanitas ꝙͣ vtilitas. Letera patēt ex dictꝭ vſqꝫ ibi: k ¶ Plurima enī ⁊cͣ. on̄ſa ſūttibi. illa .ſ. q̄ ſanctꝭ ꝓphetis ſūt ruelata adſalutē hoīm: qͥbuſ eſthūiliter ⁊ firmit̉ aſſētiēdū. l ¶ Multosenī ſupplātauit ſuſpicio illoꝝ. qꝛ p̄ſum̄tesde ſuo ingenio: ſuſpicant̉ ad qͣcūqꝫ arduacognoſcēda ſe poſſe ꝑtingere. n ¶ Et ī vanitatē detinuit ſenſuſilloꝝ. nā ꝑ hoc ī errores ⁊ hereſes cecider̄to ¶ Cor durū. Hic cōſequēter īducit ad debitū modū ī intrīſeciſmotibꝰ. Circa qd̓ pͥºmaliciā reprobat: ſecūdo bonitatē ꝯmendat: ibi Cor ſapiētis.Circa pͥmū dicit: Corduꝝ r̄ſiſtit inſtinctuidiuīo ad bonū: ſic̄ incorꝑalibꝰ dicit̉ durūqd̓ nō cedit tangentiiiij. metheoroꝝ. ¶ pHabebit male in nouiſſimo. Nā ſic̄ dicitaugꝰ. ī ſermone de innocētibꝰ. hac enī animiaduerſionē ꝑcutit̉peccator: vt moriensobliuiſcat̉ ſui: qͥ dumviueret oblitꝰ eſt dei.q ¶ Et qͥ amat ꝑiculū .i. occaſiōes pctōꝝ.r ¶ In illo ꝑibit. ſic̄ auicl̓a volitās circa laqueū. ¶ Cor ingrediēs duas viaſ .i. hn̄s noticiā boni ī ītellectu: ⁊ maliciā īaffectu. t ¶ Nō ha. ſucceſſꝰ. ꝓſꝑos .ſ. ſꝫ aduerſos. v ¶ Etprauicorſ .i. hn̄s prauū cor. ¶ In ill̓ ſcādalicabit̉. Grauiꝰ eīē ſcādalū de cāu hoīs lr̄ati ꝙͣ ſimplicꝭ. y ¶ Cor nequā .i. iniquū. z ¶ Grauabit̉ ī doloribꝰ. īferni. a ¶ Et pec. adij. adpeccādū .i. tl̓is dū viuit de malo ī peiꝰ ꝓcedit. Et ſic̄ ē de ſingulari ꝑſona: ſic de ꝯgregatiōe mala: ꝓpt̓ qd̓ ſeqͥt̉: b Synagoge ſuꝑ. n̄ erit ſanitas. ſpūal̓: qͥ ꝯſiſtit ī bona diſpoſitiōemoꝝ: ſic̄ ſaitas corꝑis ī bona diſpoſitiōe humoꝝ. c ¶ Frutex eī pctī .i. oīs excuſatio palliāſ pctm̄. ¶ Eradicabit̉ ī ill̓.nā oīa nuda ſt̓ dei oculis. e ¶ Et nō ītelliget̉ .ſ. a pctōribuſqͥ nolūt diuīa iudicia cogitare. f ¶ Cor ſapiētꝭ. Hic ꝯn̄terbonitatē oppoſitā ꝯmēdat di. Cor ſapiētꝭ ītelliget̉ .i. cognoſcet̉ g ¶ In ſapīa .i. ī v̓bis ⁊ oꝑbꝰ ſapīe ꝑ q̄ cognoſcit̉ habitus latēs ī mēte. Cetera patēt. h ¶ Ignē ardēte. Poſtꝙͣ auctor tractauit d̓ exercito virtutū erga ſuꝑiores: ⁊ īterpoſuitvnū qd̓ ē ꝯmune oīm v̓tutū: hic ꝯn̄ter agit de v̓tutū exercitio erga īferiores: et pͥº erga īferiores ī ſubſtātia: ſecūdo ergaīferiores ī ſapīa ſeq̄nti ca. ibi Sapīa filijs ſuis. tertio erga īferiores ī potētia. vij. ca. Inferiores ī ſb̓ſtātia ſt̓ pauꝑes ergaqͦs v̓tuoſe agit̉: cū eis ꝑ elemoſynā ſb̓uenit̉: iō pͥº el̓yne v̓tutēon̄dit: ſecūdo ad faciēdū eā īducit: ī pͥnº ſequētꝭ ca. Cir-
yy 5