¶ Sapientie
iuſti pueri bonoꝝ: et iuſticie legē ī concordiaꝫ diſpoſuerūt. ſil̓r bona ⁊ mala ꝑcepturos iuſtos: pātri oīuꝫdecantantes laudes. Reſonabat aūt īcōueniēs inimicoruꝫ vox: ⁊ flebilis audiebat̉ planctꝰ ploratoꝝ īfantiū. Sil̓i autē pena ſeruꝰ cuꝫdn̄o afflictꝰ ē: ⁊ ppl̓aris hōregi ſil̓ia paſſus. Sil̓r ergooēs vno noīe mortis: mortuos hēbant īnumerabilesNec .n. ad ſepeliendū viuiſufficiebāt: quoniā vno momēto q̄ erat p̄clarior natioilloꝝ ext̓minata eſt. De oībus .n. non credētes proͣpt̉bn̄ficia: tūc cum pͥmuꝫ fuitextminiū pͥmogeitoꝝ ſpōpōderūt pōpulū dei ſe eſſeCu̓ꝫ .n. ꝗetū ſilētiuꝫ ꝯtine̓toīa: ⁊ nox ī ſuo curſu medium iter hēret: oīpotens ſermo tuꝰ dn̄e exiliēs de celo aregalibus ſedibꝰ: durus debellator in me̓diā ext̓minijt̓rā ꝓſiliuit: glādiꝰ acutus inſimulatum īpe̓riū tuū portās: et ſtās r̄pleuit oīa morte: et vſqꝫ ad celū attīgebat
ſtās ī t̓ra. Tunc ꝯtinuo u̓iſus ſomnioꝝ maloꝝ turbauerunt illos: ⁊ timores ſuꝑuenerunt īſperati. Et aliꝰ alibi ꝓiectꝰ ſemiuiuꝰ: ꝓpt̓ quāmoriebat̉ cāꝫ demōſtrabatmortis. Viſiones .n. q̄ illosturbauerunt hec p̄mōebātne īſcij quare mala patiebātur perirēt. Tetigit autemtūc ⁊ iuſtos tētātio mortiset cōmotio ī hēremo factaeſt multitudīs: ſed non diupermanſit ira tua. Properans .n. hō ſine q̄rela dēprecari ꝓ populis ꝓferens ſeruitutis ſue ſcutum orōnem⁊ per incenſum dep̄catōeꝫallegans: re̓ſtitit ire: et fineꝫimpoſuit neceſſitati: dͦſtendēs qm̄ tuus eſt famulus.Uicit autē turbaſ non ī virtute corporꝭ nec armaturapotētie: ſꝫ v̓bo illuꝫ ꝗ ſe vexabat ſubiecit iuramēta paretū ⁊ teſtamētū cōmemorans: Cum .n. iā aceruatimcecidiſſent ſuꝑ alterutrummortui: interſtitit: ēt amputauit impetuꝫ: et diuiſit illāque ad viuos ducebat viā.
a ¶ Iuſti pueri bonoꝝ .i. hebrei filij pr̄iarchaꝝ. b ¶Etiuſticie legē. in monte ſynai datā. c ¶ In ꝯcordiā diſpoſuerūt .i. ꝯcorditer receperūt dicētes: exo. xxiiij. Oīav̓ba dn̄i que locutꝰ ē faciemꝰ. d ¶ Sil̓r bona ⁊ malarecepturos iuſtos .i. ꝓſpera ⁊ aduerſa ex voluntate deimiſſa ⁊ mittendadiſpoſuerunt eqͣminit̓ recipere ꝓdei amore. ¶ ePr̄i oīum .ſ. deo.f ¶ Decantanteslaudes. in ꝓſperꝭ⁊ aduerſis. Cōſeq̄nter econuerſoponit̉ egyptiorūvox lamentabiliſcū dr̄: Reſonabataūt ⁊cͣ. g ¶ Plāctus ploratoꝝ īfātiū .i. qͥ fiebat ꝓ pͥmogenitꝭ īterfectꝭh ¶ Sil̓i autempena ⁊cͣ. exo. xij.Percuſſit dn̄s oēꝑͥmogenitū in terra egypti a pͥmogenito pharaōisqui ſedebat in ſolio eius vſqꝫ ad pͥmogēitū captiue:que erat in carcē⁊cͣ. i ¶ Qm̄ inuno momēto ⁊cͣ.exterminata eſt.qꝛ tūc pͥmogenitꝰregis mortuꝰ eſt.k ¶ De oībus .n.egyptijs. l¶ Nōcredentes. deo ⁊moyſi. m ¶ Propter beneficia. inamotiōe plagaꝝeis collata: qꝛ remotis plagis reuertebant̉ ad obſtinatōem ſuam.n ¶ Tūc cū primū ⁊cͣ. ſpōpoderūt .i. cōfeſſi ſūt. o ¶ Ppl̓m dei ſe eē.⁊ refert̉ li ſe: ad moyſen ⁊ hebreos. tūc .n. dimiſerūt eosabire tanꝙͣ dei ſeruos: exo. xij. Pōt etiā li ſe: referri adegyptios: per hoc .n. ꝙ obedierūt mādato dei d̓ emiſſione hebreoꝝ: lꝫ hoc fecerīt timore: pn̄t dici quodāmodoppl̓s dei: ſicut obediētes regi terreno timore ſolo dicūt̉eſſe de eiꝰ ppl̓o. p ¶ Cū .n. Hic ꝯn̄ter d̓ſcribit̉ tp̄s ⁊ hora ꝑcuſſionis pͥmogenitoꝝ egypti: cū dr̄: Cum .n. qͥetūſilentiū ꝯtine̓t oīa .i. ꝯticinij hora ī qua cōiter ſilēt oīa.q ¶ Et nox in ſuo curſu mediū it̓ hr̄et. nā hec ꝑcuſſiofuit int̓ pͥncipiū noctꝭ ⁊ finē. r ¶ Oīpotēs ſer. tuꝰ dn̄e..i. p̄ceptū de interfectōe pͥmogenitoꝝ. s ¶ Exiliēs decelo ⁊cͣ. ex hoc arguūt aliqͥ: ꝙ int̓fectio pͥmogēitoꝝ egypti facta fuit ꝑ angelū bonū: ſed nō ē efficax argumētu:tū qꝛ liber iſte nō ē de canone: tū qꝛ demones frequent̉legunt̉ executoreſ dīne iuſticie: ⁊ ꝙ hec int̓fectio fuerit facta ꝑ angelū malū: vr̄ magis ꝓbabile: qꝛ magꝭ ꝯcordatſcripture canonice. Or̄. .n. pͥſ. lxxvij. Miſit in eos irā indignatōiſ ſue indignatōem ⁊ irā ⁊ tribulatōem īmiſſio
nes factas ꝑ angelos malos: ⁊ certū ē ꝙ loquit̉ de ꝑſecutiōeegyptioꝝ: ſicut dixi pleniꝰ exo. xij. vbi ꝓpͥe locū hꝫ qō hect ¶ Durus debellator. qꝛ pͥmogenitoꝝ int̓fector. v ¶ Amediā exterminij terrā .i. exterminio dignā. x ¶ Gladiusacutꝰ. nā ei nō pot̓at reſiſti. y ¶ Inſimulatū .i. nō fictū ſedverū. z ¶ Imperiuꝫtuuꝫ portās .i. exeq̄nſa ¶ Et ſtans repleuitoīa morte. qꝛ nō eratdomꝰ egyptioꝝ ī quanō eēt mortuus: exo..xij. b ¶ Et vſqꝫ adcelū ⁊cͣ. hoc dr̄ ad expͥmēdū ꝙ pͥmogēitorū nullus euadere poterat. c ¶ Tūc cōtinuo .i. an̄ īmediate.d ¶ Uiſus ſomnioꝝmaloꝝ tur. illos. adp̄figurādū dictā ꝑcuſſionē pͥmogenitoꝝ.e ¶ Et alius alibi ꝓiectꝰ ſemiuiuus. namvarijs modis ⁊ t̓ribilibus moriebant̉: vtꝑ hoc ſnīa illiꝰ mortꝭmōſtraret̉: ⁊ nō ſolūalijs remanentibꝰ: ſꝫ⁊ ipſis moriētibꝰ: iōſeqͥtur: Ne inſcij ⁊cͣ.f ¶ Tetigit aūt. Hicꝯnter r̄mouetur obiectio ꝯͣ p̄dicta: ⁊ pͥmoponit̉ cū dr̄: Tetigitaūt tūc ⁊ iuſtos .ſ. hebreos. g ¶ Tetatiomortis .i. pūita morte: ⁊ q̄ fuit illa ſb̓dit̉h ¶ Et cōmotio. ⁊ ꝓideſt .i. cōmotio ſeditōis excitata ꝑ chore⁊ cōplices eius. iIn heremo. vt hr̄ Nume. xvj. cuiꝰ occaſiōeml̓ti d̓ iſrl̓ fuer̄t mortui: ꝓpt̓ qd̓ vr̄ alicui:ꝙ ppl̓s iſrl̓ nō fueritmelioris ꝯditōis ꝙ egyptij. ¶ Sꝫ n̄ diu. Hic r̄mouet̉ dcāobiectio ꝑ hoc ꝙ ſtatiꝫ appoſitū fuit remediū: ⁊ hoc ē qd̓dicitur: k ¶ Sed non diu ꝑmanſit ira tua. ⁊ ſb̓dit̉ cauſa:l ¶ Properas .n. hō ſine q̄rela .i. aaron pie viuēs erga dn̄ꝫ.⁊ iuſte ad ꝓximū. l¶ Dep̄cari ꝓ populis. morientibus.m ¶ Reſtitit ire. dn̄i: eum placādo ſua dep̄catōe. n ¶ Etfine impoſuit neceſſitati .i. morti. o ¶ Oſtendēs qm̄ tuuseſt famulus. ꝑ hoc ꝙ te placauit ſuis p̄cibus. p ¶ Uicit ātturbas .i. peſtes ppl̓m turbantes. q ¶ Nō in v̓tute corporis ⁊cͣ. ſed v̓bo orōis deuote. r ¶ Illū qͥ ſe vexabat .ſ. ꝑ īcēdiū cōburēs ppl̓m: de cꝰ cōbuſtione aaro vexabat̉. s ¶ Subiecit. illud extinguēdo. t ¶ Iuramēta parētū ⁊cͣ. vt .n. or̄oſua eſſet magis exaudibilis: ī ea fecit mētōem de iuramentodei abrae facto: ⁊ teſtamēto in mōte ſynai iā dato. v ¶ Aū.n. ⁊cͣ. interſtitit .i. ſtetit int̓ mortuos ⁊ viuētes. x ¶ Et amputauit īpetū. incendij. y ¶ Et diuiſit illā q̄ ad viuos ducebat viā. nam ignem ꝓcedētē ad ꝯſumēdum adhuc viuentes intercidit: vt dictū eſt: ⁊ qꝛ tūc aaron fungebat̉ ſummipontificis officio: ideo ſubdit de ip̄ius ornamēto dicens: