Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sapientie

iuſti pueri bonoꝝ: et iuſticie legē ī concordiaꝫ diſpoſuerūt. ſil̓r bona malacepturos iuſtos: pātri oīuꝫdecantantes laudes. Reſonabat aūt īcōueniēs inimicoruꝫ vox: flebilis audiebat̉ planctꝰ ploratoꝝ īfantiū. Sil̓i autē pena ſeruꝰ cuꝫdn̄o afflictꝰ ē: ppl̓arisregi ſil̓ia paſſus. Sil̓r ergooēs vno noīe mortis: mortuos hēbant īnumerabilesNec .n. ad ſepeliendū viuiſufficiebāt: quoniā vno momēto erat p̄clarior natioilloꝝ ext̓minata eſt. Debus .n. non credētes proͣpt̉bn̄ficia: tūc cum pͥmuꝫ fuitextminiū pͥmogeitoꝝ ſpōpōderūt pōpulū dei ſe eſſeCu̓ꝫ .n. ꝗetū ſilētiuꝫ ꝯtine̓toīa: nox ī ſuo curſu medium iter hēret: oīpotens ſermo tuꝰ dn̄e exiliēs de celo aregalibus ſedibꝰ: durus debellator in me̓diā ext̓minijt̓rā ꝓſiliuit: glādiꝰ acutus inſimulatum īpe̓riū tuū portās: et ſtās r̄pleuit oīa morte: et vſqꝫ ad celū attīgebat

ſtās ī t̓ra. Tunc ꝯtinuo u̓iſus ſomnioꝝ maloꝝ turbauerunt illos: timores ſuꝑuenerunt īſperati. Et aliꝰ alibi ꝓiectꝰ ſemiuiuꝰ: ꝓpt̓ quāmoriebat̉ cāꝫ demōſtrabatmortis. Viſiones .n. illosturbauerunt hec p̄mōebātne īſcij quare mala patiebātur perirēt. Tetigit autemtūc iuſtos tētātio mortiset cōmotio ī hēremo factaeſt multitudīs: ſed non diupermanſit ira tua. Properans .n. ſine q̄rela dēprecari populis ꝓferens ſeruitutis ſue ſcutum orōnem per incenſum dep̄catōeꝫallegans: re̓ſtitit ire: et fineꝫimpoſuit neceſſitati: dͦſtendēs qm̄ tuus eſt famulus.Uicit autē turbaſ non ī virtute corporꝭ nec armaturapotētie: ſꝫ v̓bo illuꝫ ſe vexabat ſubiecit iuramēta paretū teſtamētū cōmemorans: Cum .n. aceruatimcecidiſſent ſuꝑ alterutrummortui: interſtitit: ēt amputauit impetuꝫ: et diuiſit illāque ad viuos ducebat viā.

a Iuſti pueri bonoꝝ .i. hebrei filij pr̄iarchaꝝ. b ¶Etiuſticie legē. in monte ſynai datā. c In ꝯcordiā diſpoſuerūt .i. ꝯcorditer receperūt dicētes: exo. xxiiij. Oīav̓ba dn̄i que locutꝰ ē faciemꝰ. d Sil̓r bona malarecepturos iuſtos .i. ꝓſpera aduerſa ex voluntate deimiſſa mittendadiſpoſuerunt eqͣminit̓ reciperedei amore. ePr̄i oīum .ſ. deo.f Decantanteslaudes. in ꝓſperꝭ aduerſis. Cōſeq̄nter econuerſoponit̉ egyptiorūvox lamentabiliſ dr̄: Reſonabataūt ⁊cͣ. g Plāctus ploratoꝝ īfātiū .i. fiebatmogenitꝭ īterfectꝭh Sil̓i autempena ⁊cͣ. exo. xij.Percuſſit dn̄sꝑͥmogenitū in terra egypti a pͥmogenito pharaōisqui ſedebat in ſolio eius vſqꝫ admogēitū captiue:que erat in carcē⁊cͣ. i Qm̄ inuno momēto ⁊cͣ.exterminata eſt.qꝛ tūc pͥmogenitꝰregis mortuꝰ eſt.k De oībus .n.egyptijs.credentes. deomoyſi. m Propter beneficia. inamotiōe plagaꝝeis collata: qꝛ remotis plagis reuertebant̉ ad obſtinatōem ſuam.n Tūc pri ⁊cͣ. ſpōpoderūt .i. cōfeſſi ſūt. o Ppl̓m dei ſe. refert̉ li ſe: ad moyſen hebreos. tūc .n. dimiſerūt eosabire tanꝙͣ dei ſeruos: exo. xij. Pōt etiā li ſe: referri adegyptios: per hoc .n. obedierūt mādato dei emiſſione hebreoꝝ: lꝫ hoc fecerīt timore: pn̄t dici quodāmodoppl̓s dei: ſicut obediētes regi terreno timore ſolo dicūt̉eſſe de eiꝰ ppl̓o. p .n. Hic ꝯn̄ter d̓ſcribit̉ tp̄s hora ꝑcuſſionis pͥmogenitoꝝ egypti: dr̄: Cum .n. qͥetūſilentiū ꝯtine̓t oīa .i. ꝯticinij hora ī qua cōiter ſilēt oīa.q Et nox in ſuo curſu mediū it̓ hr̄et. hec ꝑcuſſiofuit int̓ pͥncipiū noctꝭ finē. r Oīpotēs ſer. tuꝰ dn̄e..i. p̄ceptū de interfectōe pͥmogenitoꝝ. s Exiliēs decelo ⁊cͣ. ex hoc arguūt aliqͥ: int̓fectio pͥmogēitoꝝ egypti facta fuit angelū bonū: ſed ē efficax argumētu: qꝛ liber iſte ē de canone: qꝛ demones frequent̉legunt̉ executoreſ dīne iuſticie: hec int̓fectio fuerit facta angelū malū: vr̄ magis ꝓbabile: qꝛ magꝭ ꝯcordatſcripture canonice. Or̄. .n. pͥſ. lxxvij. Miſit in eos irā indignatōiſ ſue indignatōem irā tribulatōem īmiſſio

nes factas angelos malos: certū ē loquit̉ de ꝑſecutiōeegyptioꝝ: ſicut dixi pleniꝰ exo. xij. vbi ꝓpͥe locū hꝫ hect Durus debellator. qꝛ pͥmogenitoꝝ int̓fector. v Amediā exterminij terrā .i. exterminio dignā. x Gladiusacutꝰ. ei pot̓at reſiſti. y Inſimulatū .i. fictū ſedverū. z Imperiuꝫtuuꝫ portās .i. exeq̄nſa Et ſtans repleuitoīa morte. qꝛ eratdomꝰ egyptioꝝ ī qua eēt mortuus: exo..xij. b Et vſqꝫ adcelū ⁊cͣ. hoc dr̄ ad expͥmēdū pͥmogēito nullus euadere poterat. c Tūc cōtinuo .i. an̄ īmediate.d Uiſus ſomnioꝝmaloꝝ tur. illos. adp̄figurādū dictā ꝑcuſſionē pͥmogenitoꝝ.e Et alius alibiiectꝰ ſemiuiuus. namvarijs modis t̓ribilibus moriebant̉: vt hoc ſnīa illiꝰ mortꝭmōſtraret̉: ſolūalijs remanentibꝰ: ſꝫ ipſis moriētibꝰ:ſeqͥtur: Ne inſcij ⁊cͣ.f Tetigit aūt. Hicꝯnter r̄mouetur obiectio ꝯͣ p̄dicta: pͥmoponit̉ dr̄: Tetigitaūt tūc iuſtos .ſ. hebreos. g Tetatiomortis .i. pūita morte: fuit illa ſb̓dit̉h Et cōmotio.ideſt .i. cōmotio ſeditōis excitata chore cōplices eius. iIn heremo. vt hr̄ Nume. xvj. cuiꝰ occaſiōeml̓ti iſrl̓ fuer̄t mortui: ꝓpt̓ qd̓ vr̄ alicui: ppl̓s iſrl̓ fueritmelioris ꝯditōis egyptij. Sꝫ diu. Hic r̄mouet̉ dcāobiectio hoc ſtatiꝫ appoſitū fuit remediū: hoc ē qd̓dicitur: k Sed non diu ꝑmanſit ira tua. ſb̓dit̉ cauſa:l Properas .n. ſine q̄rela .i. aaron pie viuēs erga dn̄ꝫ. iuſte ad ꝓximū. Dep̄cari populis. morientibus.m Reſtitit ire. dn̄i: eum placādo ſua dep̄catōe. n Etfine impoſuit neceſſitati .i. morti. o Oſtendēs qm̄ tuuseſt famulus. hoc te placauit ſuis p̄cibus. p Uicit ātturbas .i. peſtes ppl̓m turbantes. q in v̓tute corporis ⁊cͣ. ſed v̓bo orōis deuote. r Illū ſe vexabat .ſ. īcēdiū cōburēs ppl̓m: de cꝰ cōbuſtione aaro vexabat̉. s Subiecit. illud extinguēdo. t Iuramēta parētū ⁊cͣ. vt .n. or̄oſua eſſet magis exaudibilis: ī ea fecit mētōem de iuramentodei abrae facto: teſtamēto in mōte ſynai dato. v.n. ⁊cͣ. interſtitit .i. ſtetit int̓ mortuos viuētes. x Et amputauit īpetū. incendij. y Et diuiſit illā ad viuos ducebat viā. nam ignem ꝓcedētē ad ꝯſumēdum adhuc viuentes intercidit: vt dictū eſt: qꝛ tūc aaron fungebat̉ ſummipontificis officio: ideo ſubdit de ip̄ius ornamēto dicens: