¶ Sapientie

⁊ diſperiet tanqͣꝫ aqua ſuꝑuacua.¶ Cap. XVII.Agna ſunt .n. iudiciatua dn̄e: et inenarrabilia v̓ba tua: propt̓ hoc indiſciplinate aīe errauerunt.Du̓ꝫ .n. ꝑſuaſum habet iniqui pōſſe dn̄ari natōi ſāctevinculis tenebraꝝ ēt lōgenoctis cōpediti: incluſi ſubtectis fugitiui: ꝑpētue ꝓuidentie iacuerūt: et dū putātſe latere ī qͣbſcuris peccatꝭtēnebroſo obliuionis velamēto diſꝑſi ſunt: pauenteshorrēde: ⁊ cū admiratōe nimia ꝑturbati. Neqꝫ .n. q̄ cōtinebat illos ſpelūca ſine̓ timore cuſtodiebat: quoniāſonitꝰ deſcēdēs ꝑturbabatillos: ⁊ ꝑſone triſteſ illis apparētes: pauorē illis preſtabant. Et ignis quidē nullavis pot̓at illis lumē p̄bere:nec ſiderū limpide flāme illumīare poterāt illā noctēhorrendā. Apparebat aūtillis ſubitaneꝰ ignis: timore

plenꝰ: ⁊ timore ꝑcuſſi illiusque nō videbatur faciei eſtimabāt d̓teriora eſſe que videbāt̉: et magice artꝭ appoſiti erant deriſus: et ſapiētiegl̓ia correptio cū ꝯtumeliaIlli enim ꝗ ꝓmittebant timores ⁊ ꝑturbatōes expellere ſe ab aīa languente: hicuꝫ deriſu pleni timore languebāt. Nam ⁊ ſi nihil eosex mōſtris ꝑturbat: trāſitūaīalium ⁊ ſerpetiū ſibilatione cōmoti: tremebūdi peribāt: et aerē quē nulla rōneꝗs effugere poſſet: negātesſe videre. Frēq̄nt̓ .n. poccupāt peſſima: r̄darguēte ꝯſcientia. Cnꝫ ſit .n. timida nectia dāta ē ī oīuꝫ ꝯdēnatōeꝫScmꝑ .n. p̄ſumit ſeua: ꝑturbāta ꝯſcīa. Nihil ēniꝫ eſt timor niſi p̄ſūptōis adiutoriuꝫ: proͣditio cogitatōis auxiliorum. Et dum ab introminor eſt expectatio: māiorem putat potentiam eiuscauſe de qͣ tormentū p̄ſtat.

ſi cōparet̉ ad feruorē ignis: de quo hic loqͥtur ⁊ cōparatiue: vt pꝫ. liber aūt exo. eſt de canone: nō aūt liber ſapientie: ꝓpt̓ qd̓ lr̄a huiꝰ libri magis trahēda eſt ad libruꝫillū ꝙͣ ecōuerſo ⁊cͣ.Capl̓m. XVII.Agna .n. ſunt iudicia tua dn̄e. Hec ē pars qͣrta ī quar̄coliturbn̄ficiū lucꝭ datūhebreiſ: ⁊ ꝑ oppoſitū afflictio tenebraꝝ inductaruꝫegyptijs: ⁊ pͥmoponit̉ h̓ ſcd̓m: 2pͥmū: ibi Scīs āttuis. c. ſequenti.Prima ī tres: qꝛpͥmo ponit̉ obtenebratio egyptiorū: 2º deriſio magoꝝ: ibi Et magice artis. 3º cōis afflictio āboꝝ: ibiIlli aūt. Circa pͥmū dr̄: a ¶ Magna .n. ſūt iudiciatua dn̄e. qꝛ ſūt incōprehenſibilia:Ro. xj. Quā īcōprehēſibilia ſt̓ iudicia eiuſ. b ¶ Etienarrabilia v̓batua .i. oꝑa verbotuo fcā. c ¶ Propter hoc īdiſciplinate aīe .i. hoīesv̓itatē dilige̓ nolenteſ cuiuſmodifuerūt egyptij: qͥvidētes tot d̓i mirabilia r̄māſerūtī errore ſuo obſtinati: iō ſb̓dit̉: dDuꝫ .n. ꝑſuaſumhn̄t .i. ꝓ firmo tenēt. e ¶ Poſſe do. na. ſcē. credebāt .n.ꝙ deꝰ nō poſſet hebreos de ẜuitute eoꝝ liberare. f ¶ Uiculis tenebraꝝ. palpabiliū: exo. x. g ¶ Et lō. no. cōpediti. qꝛ tribꝰ diebꝰ nemo mouit ſe de loco ī qͦ erat: vt dr̄ibidē. h ¶ Incluſi ſb̓ tectis fugitiui. ibi .n. fugerāt aliqͥtimore ꝑcuſſionis īferēde. i ¶ Perpetue ꝓuidētie .ſ. diuine: qꝛ deus ab et̓no p̄uidit oīa. k ¶ Aacuerūt. de locis ī qͥbꝰ erāt ſe nō mouētes: vt dcm̄ ē. l ¶ Et dū putāt.Hic ꝯn̄ter ponit̉ dcē obtenebratōis rō: erat .n. egyptij tenebris ſpūalibꝰ peccatoꝝ īuoluti: ꝓpt̓ qd̓ iuſtu fuit vttenebris corꝑalibꝰ inuoluerētur: vt pena corrn̄de̓t peccato: ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄: l ¶ Et dū putat ſe latere. a ꝯſpectudīno. m ¶ In obſcuris peccatꝭ. q̄ dicūt̉ obſcura eo ꝙ fiunt ī occulto: Ioh̓. iij. Qui male agit odit lucē. n ¶ Tenebroſo obli. vela. diſꝑ. ſt̓. nā aliqͥ erāt in cāpis: aliqͥ indomibꝰ: aliqͥ ī villaꝝ plateis: ⁊ ſuꝑueniētibꝰ ſubito palpabilibꝰ tenebris: nullus moue̓ ſe potuit: nec per ꝯn̄s ſevl̓ aliū ꝯſolari: ꝓpt̓ qd̓ dicūt̉ hͨ: Tenebroſo obliuiōiſ velamēto diſꝑſi. o ¶ Pauētes horrēde ⁊cͣ. ex tenebratione ſb̓ita. p ¶ Neqꝫ .n. q̄ ꝯtinebat illos ſpelūca .i. tenebraq̄ ſpelūca dr̄: eo ꝙ ī ſpelūcis ꝓfūdis ſūt tenebre denſe.¶ ¶ Sine timo. cuſtodiebat. ita ꝙ nō erat timēdū d̓ fuga eoꝝ: ⁊ ſb̓dit̉ rō: r ¶ Qm̄ ſo. deſcēdēs .i. fragor aerꝭ

ꝑ modū tonitrui. e ¶ Perturbabat il. ⁊ ꝑſone tri. illis apparētes .i. fantaſmata terribilia: ſic̄ aliqn̄ fit ī ſōnis. t ¶ Etigniſ qͥd̓ nul. viſ po. il. lu. p̄be̓. ꝓpt̓ dēſitatē tenebre. v ¶ Apparebat āt il. ſubi. ignis ⁊cͣ. .i. ī momēto apparēs nō ad eoꝝꝯſolatōem: ſꝫ magꝭ ad deſolatōem: qꝛ grauiora formidabateuenire. x ¶ Et magice artis. Hic ꝯſeq̄nt̓deſcribit̉ deriſio magoꝝ qͥ a pͥncipio ꝑſecutōis egypti conatiſūt face̓ ſil̓ia operibꝰmoyſi: vt hr̄ exo. vij.⁊ .viij. ſed defeceruntī tertio ſigno: ꝓpt̓ qd̓merito facti ſunt ī deriſum. Et hoc eſt qd̓dr̄: x ¶ Et magice artis appoſiti erat deriſus .i. p̄dictꝭ malis acceſſit d̓riſus magoꝝpharaonis. y ¶ Etſapīe ⁊ glorie correptio cuꝫ ꝯtumelia .i.ſapīa d̓ qua magi gloriabāt̉ correpta fuitꝯtumelioſe. nā fuer̄tpercuſſi cuꝫ alijs: itaꝙ non poterāt ſe velalios iuuare: iō ſb̓dit̉Illi enim ⁊cͣ. ⁊ patet.a ¶ Nā etſi nihil eosex mōſtris perturbabat. eo ꝙ erāt talibꝰaſſueti: ſicut de balaāmago dicit glo. Rume. xxij. Balaā aſſuetus moſtris ad vocēaſine nō expauit. bTrāſitu aīaliū ⁊cͣ. nātimor ex modico fremitu facit formareimaginatōem terribiliū: ſicut multum timens credit adeſſe hoſtes ex ſonitu folioꝝ: vel aliquo huiꝰmodi. c ¶ Et aerem quē nulla rōne quis effugere poſſet.quia nullus poteſt viuere ſine aeris reſpiratione. d ¶ Regantes ſe videre. ex tenebrarū denſitate. e ¶ Frequēter .n.poccupabant peſſima .i. credebant adeſſe eſtimatōe falſa.f ¶ Redarguente cōſcīa. erāt .n. conſcij maloruꝫ ſuoꝝ: proquibus ſciebant ſe dignos punitione diuina: ex hoc eſtimabant ſibi euenire peiora. g ¶ Cum ſit .n. timida neqͥtia. qꝛfacit timidos: propter quod latrones ſūt timidi. h ¶ Data eſt in omnium condemnationeꝫ .i. punitioni. Timor .n.quem ſuſtinent homines mali eſt quedam pena ipſorumi ¶ Semper .n. preſumit ſeua .i. preeſtimat magna mala ſuper ſe ventura. k ¶ Perturbata conſcientia. timore peneex peccatorum recordatione. l ¶ Rihil enim eſt timor: niſi preſumptionis adiutorium .i. augmentum exiſtimationis imminentis pene: quam facit credere maiorem.m ¶ Proditio cogitationis auxiliorum. nam timor faciēspallorem. in facie: ꝓdit cogitationem auxilij: qꝛ demōſtratꝙ timens auxilium deſiderat. n ¶ Et dum ab intro. i. inmente timentis. o ¶ Minor eſt expectatio .i. ſpes auxilij.p ¶ Maiorē putat ⁊cͣ. quia credit maiora adeſſe mala: ⁊ ērepetitio eiuſdem ſententie que predicta eſt. Actor .n. huius