Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Dixi: Aſcendā ī palmā: etapp̄hēdā frūctꝰ eiꝰ. Et erūtvbera tua ſicut botri vineee̓t odor oris tui ſicut odormaloꝝ: gūttur tuū ſicu̓t vinū optimū. Dignū dilectomeo ad potādū: labijſqꝫ ⁊dentibꝰ illiꝰ ad ruminādū.Egō dilecto meo: ēt ad meconuerſio eius. Uēni dilecte mi egrediamur ī agrū:ꝯmoremur ī villis. Maneſurgamꝰ ad vineas: vidēa

mus ſi floruit vinea: ſi flores fructꝰ parturiūt: ſi floͣruerūt mala punica. Ibi dabo tibi vbera mea. Mandragore dederūt odorē inportis nr̄is. Oīa poma noua et vetera dilecte mi ſeruaui tibi. Capitulū. VIII.Uis mihi det te fratrem meum ſuggentēvbera matris mee: ut inueniā te ſolū forꝭ: ⁊ deoſcule-

ſunt memoria mortꝭ xp̄i ⁊ martyrū q̄ muniūt pedes ſpōſead firmiter incedēdū ꝑ cōſilia euāgelij. Filia pͥncipis .i. eccleſia q̄ dr̄ filia ⁊ ſpōſa xp̄i qͥ eſt pͥnceps regū terre: apoc̄. j. Iūcture femoꝝ tuoꝝ .i. ꝯiūctio iudeoꝝ ⁊ gentiliū in vna xp̄ieccl̓ia: ⁊ hec iūctura fabricata ē manu artificis .i. xp̄i qͥ fecitvtraqꝫ vnū: ephe. ij.Umbilicꝰ tuꝰ ⁊cͣ. pervmbilicū ſub qͦ fetusꝯcipit: ꝑ ventrē: in qͦante natiuitatē aliturintelligit̉ eccl̓ie fecūditas ad gignēdū filiosipſi xp̄o: ⁊ qꝛ nō generant̉ carnalit̓: ſꝫ ſpūalit̓: Ioh̓ j. Qui nō exſnguībꝰ neqꝫ ex volūtate carnis ⁊cͣ. Id̓ovēter ille dicit̉: Uallatus filijs. ſcꝫ caſtitatꝭDuo vbera tua. ideſtduo teſtamenta ex qͦbus fugit̉ lac̄ qͦ nutriunt̉ ⁊ augmētant̉ filijin xp̄o generati: pͥmape. ij. Quaſi mō geniti infantes rōnabiles ſine dolo lac ꝯcupiſcite vt ī eo creſcatis ī ſalutē. Collū tuū .i. fides formata charitate q̄ cōiungitcorpꝰ ſpōſe capiti ſuo xp̄o: eph̓. j. Ip̄m dedit caput ſuꝑ oēmeccl̓iaꝫ. Huiꝰ aūt capitis naſus ē iudiciū diſcretiōis qͦ in p̄ſenti diſcernit fideles ab infidelibꝰ: ſic̄ naſus diſcernit interodores fetidos ⁊ ſuaues. Oculi v̓o ſunt xp̄i virtꝰ cognitiuaquibꝰ reſpicit fideles ſuos eos approbādo: Ioh̓. x. Ego cognoſco oues meas qͥ dicūt̉ fideles. Sic̄ piſcine. qꝛ pleni ſuntaquis miſericordie. Caput tuū .i. huiꝰ capitis ſūmitas q̄ eſtxp̄i diuinitas: ex qͦ capite fluit ſenſus ⁊ motus vite ſpūalis:pͥmo ī hūanitatē xp̄i: ⁊ ꝯſequēter ad oīa mēbra eccl̓ie: ideoſubdit̉: Sicut carmelꝰ. qͥ eſt mōs fructibꝰ plenꝰ. Come. huiꝰcapitis ſunt apl̓i qui pͥmo adheſerūt xp̄o capiti: qui dicunt̉Sic̄ purpura regis. qꝛ ꝓ amore regis xp̄i fuerūt ſuo ſanguine rubricati ꝑ palmā martyrij. Ex p̄dictis concludit̉: Quāpulchra es. interiꝰ ꝑ fidē: Et ꝙͣ decora. exteriꝰ ꝑ honeſtatemChariſſima .i. p̄cio maximo redēpta .ſ. ſanguīe xp̄i p̄cioſo.Illud enī chariſſimū dr̄ qd̓ maxīo p̄cio emit̉. In delicijs. qꝛpaſſio xp̄i aꝑuit portā deliciaꝝ ꝑadiſi ſpōſe ſue. Staturatua aſſimilata ē palme. in rectitudine iuſticie: ⁊ altitudineꝯtemplatiōis deuote. Et vbera tua botris. ꝓpter abundātiā lactis ad nutritionē filioꝝ xp̄i ⁊ eccl̓ie. v Dixi aſcendā. Hic ꝯſequēter deſcribit̉ pulchritudo ſpōſe quātū ad ꝑfectos ſpecialit̓: de quibꝰ dicit ſpōſus: v Dixi aſcēdaꝫ .i.aſcēdere faciā ꝑfectos ī eccl̓ia. x In palmā .i. in ꝯtemplatiōis altitudinē. y At app̄henda .i. app̄here faciā: ſicutſupra expoſitū ē ī ſimili. z Fructꝰ eiꝰ .i. dulcedinē q̄ ſentit̉ in ꝯtemplatiōis altitudine: ſic̄ palma fructꝰ ſuos facit inſūmitate. a Et erūt vbera tua ſic̄ botri vinee. ex abūdātia lactis ſacre doctrine. Cōtemplatiui enī ī ꝯtēplatiōe hauriūt q̄ poſtea ꝑ doctrinā effundunt: ſic̄ patꝫ de Paulo poſteiꝰ raptū: ⁊ de ml̓tis alijs doctoribꝰ. b Et odor oris tuiideſt. fama doctrine. Un̄ Paulꝰ apl̓us. ij. choꝝ. ij. Per nosodorē ſue noticie maīfeſtat ī omni loco: qꝛ xp̄i bonuſ odorſumꝰ ⁊cͣ. ⁊ ad idē ꝑtinet qd̓ ſubdit̉: c Guttur tuū. ī quoformant̉ p̄dicatiōis v̓ba. d Sic̄ vinū optimū. inebriāsamore diuino mētes fideliū. ⁊ hoc ē vinū germinās v̓ginesIach̓. ix. Et qꝛ hoc ē valde placidū deo: io ſequit̉: Dignumdilecto meo ⁊cͣ. ideo ꝯcludit ſpōſa: e Ego dilecto meo.ꝑ amorē inhereo. f Et ad me ꝯuerſio eiꝰ. ꝯſolādo me intribulatiōibꝰ. g Ueni dilecte. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ fidei

xp̄i dilatatio: qͦ pͥmo fuit ī hieruſalē: ⁊ inde deriuata ēad alias ꝑtes orbis: ſicut p̄dictū fuit Eſaie. ij. De ſyonexibit lex: ⁊ verbū dn̄i hieruſalē: ꝓpt̓ qd̓ etiā dixit xp̄eapl̓is act .j. Eritis mihi teſtes ī hieruſalē ⁊ ī omī iudeaatqꝫ ſamaria ⁊ vſqꝫ ad vltimū terre. ⁊ hoc eſt qd̓ petitſponſa hic: gUeni dilecte miegrediamū ī agꝝ.ꝑ diffuſionē fideiī orbe terraꝝ. h Cōmoremur īvillis. edificandoeccl̓ias in ciuitatibus et villis.Mane ſurgamad vineā .i. ad cōuertendū gētilitatē ex qͣ ꝓ maioriꝑte ē eccl̓ia xp̄i qͥdicit̉ eiꝰ vinea: ſic̄tꝑe veteriſ teſtam̄ti ſynagoga dicebat̉ dei vīea: Eſaie. v. Uinea dn̄iexercituū domuſiſrahel ē. ⁊ dr̄: Mane ſurgamꝰ ad vineā. qꝛ in pͥmitiuaeccl̓ia iudeis excecatis ꝑ infidelitatē: getilitas ē illūinataꝑ fidē: Ro. xj. Cecitas ꝯtigit ex ꝑte in iſrl̓: vt plenitudogētiū intraret ⁊cͣ. k Uideamꝰ ſi floruerit vinea. hicaccipit̉ ſi ꝓ qꝛ: qꝛ gētilitas floruit v̓bū dei gaudēter accipiēdo: act. xiij. Audiētes aūt gētes gauiſe ſunt ⁊ glorificabāt verbū dn̄i. l Si flores fructꝰ ꝑturiūt. ſi proquia: qꝛ gētes nō ſolū verbū dei audierūt: ſꝫ etiā bonorū opeꝝ fructꝰ fecerūt. m Si floruerūt mala punica. ꝑ mala punica granis rubicūdis plena intelligit̉ plenitudo martyrū ī p̄mitiua eccl̓ia. n Et ibi dabo tibivbera mea .i. doctrinā vtriuſqꝫ teſtamēti ad tuā gloriāordinabo. o Mādragore. poma ſt̓ pulchra ⁊ odorifera ⁊ valde rara: ⁊ ꝑ hoc intelligūt̉ excellētes viri in eccleſia xp̄i odorē fame ꝑ ſanctā vitā ⁊ ſanā doctrinā dātes ī eccl̓ia dei: iō ſubdit̉. p Oīa poma noua ⁊ vetera .i. veteris ac noui teſtamēti teſtimonia. q Dilectemi ſeruaui tibi .i. ad honorē tuū ordinaui: ꝓpt̓ qd̓ dicitſaluator Matth̓. xiij. Oīs ſcriba doctꝰ ī regno celoꝝ ſimilis ē homī pr̄ifamilias qͥ ꝓfert de theſauro ſuo noua et vetera. Capitulum. VIIIUis mihi det Hic vltimo deſcribit̉ eccl̓ie chriſtipacificatio. Et diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ primo ponit hui pacis deſideriū. Secūdo ꝯplemētū: ibi Sorornr̄a. Prīa adhuc in duas: qꝛ pͥmo deſideriū hoc ponit̉.Secūdo ad eiꝰ ꝯplemētū ratō inducit̉: ibi Sub arboremalo. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ ī pͥmitiua eccleſia: eccleſie eteiꝰ mīſtris iniurie multe inferebant̉ ⁊ opprobria. vndeMaximianꝰ auguſtꝰ eccleſiā a beato Marcello ꝯſecratā fecit ſtabulū publicū: ⁊ beatū Marcellū deputauitad cuſtodiā aīaliū: ꝓpt̓ qd̓ ſpōſa petit ab his ⁊ ꝯſil̓ibꝰ ꝑpacē eccl̓ie dandā liberari dicens: a Quis mihi dette fratrē meū. rōne hūanitatis aſſumpte. b Suggētē vbera mr̄is mee .i. v̓ginis marie q̄ nō ſolū dr̄ mat̓ xp̄iſꝫ etiā totiꝰ eccl̓ie. Ꝙ aūt hic locus intelligat̉ de xp̄o adlr̄aꝫ: patꝫ ꝑ trāſlatiōꝫ chaldaicā apd̓ hebreos auctēticāq̄ ſic hꝫ: In illo tꝑe qͦ rex meſſias reuelabit ſe eccl̓ie iſrl̓:dicēt ei filij iſrl̓: tu eris nobis ad fratrē. ſed iudei moderni expectāt hͦ futuꝝ qd̓ iā diu ē p̄teritū. c Ut inueniā te ſolū. latria honoratū. Per hāc aūt dictionē ſolūnō excludit̉ pr̄ ⁊ ſpūſſanctꝰ: qꝛ tres ꝑſone adorant̉ vna