Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Canti.

fortitudini ⁊ iuuentuti: ⁊ qꝛ hic ponit̉ metaphora iuuenis fortiſ. dicūt̉ come eiꝰ nigre danielis. vij. vbi deſcribit̉deus ſub parabola iudicis ī quo decēs ē ſenectus ⁊ canicies: dr̄ de deo. Antiquꝰ ſedit dieꝝ. ⁊ ſubditur: Capilli eiꝰ tāꝙͣ lana mūda .i. alba. s Oculi eiꝰ ſic̄ colūbe .i.hn̄s aſpectū ſimplicē ⁊ honeſtuꝫ.t Super riuulos aqͣꝝ. ad ſe lauāduꝫ ne apꝑeatī eiſ aliqͥd īmūdūy Que lacte ſūtlote. ideſt albe admodū lactꝭ: talesei colūne ſi gratioſtores alijs: ⁊hͦ notat̉ gratioſitas ſponſi in oculis. x Gene illius ſicut areole aromatū. Eſt aūtareola portio terre bn̄ ſemīata: vn̄ecech̓. xvij. d̓ areoliogermia ſut a diectāt valde viſū an̄ īcipiūt ſemia pululare. Dic̄ eī ph̓ſ ꝙ virideſ ſationeſ maxīe delectāt viſū⁊ ꝯfortāt ⁊ maxīe qn̄ ſt̓ herbe ardatice. Dic̄ igit̉: x Gene illius ſicut areole aromatū .i. ſunt ita delectabiles advidendū ſicut areole ſeminū aromaticoꝝ pululantiuꝫ.y¶ Cōſite a pigmētarijs .i. culte ⁊ ordinate a bonis cultoribꝰ aromatū q̄ ēt pigͥmēta dicūt̉. z Labia eiꝰ liliadiſtil. myr. prima. ſic ē ī hebreo: ⁊ per hoc deſignat̉ mūdicia eloquij ⁊ gratioſitas. a Manus eiꝰ tornatilesauree. In hebreo habet̉: Rote auree. ꝑ quod deſignat̉ ꝙmanus ſpōſi ſūt ornate ānulis aureis qui ſut figure cirtularis: iō ſubdit: b Plene hyacithij .i. ſapphyris qͥlūt hyacithini coloris: taleſ ei lapides ponūt̉ in ānulis.t Uenter eius eburneus .i. albus ⁊ politꝰ. d Diſtīctus ſapphyris .i. ornatꝰ lapidibus precioſis n̄ īmediateſuper carne: ſꝫ ſuꝑ veſte qͣ operit vetrē. Sicut ei ī veſtibus circa collū ⁊ manus ad ornatū nobiliū nūc ponūt̉lapides precioſi: ita ēt tūc tꝑis circa partes verſus vetredeſcēdenteſ. e Crura eius colūne marmoree .i. fortiaad modū taliū colūnaꝝ: f Super baſes aureas .i. ſuper pedes calciatos calcijs ī ſuperficie deauratis: qualeſportāt nobileſ d̓ hiſpania. g Spēs eius vt libani i.forma eius gratioſa: ſicut libanus q̇ ē arbor aromaticaramoſa ⁊ valde gratioſa. Libanus ei nō eſt hic nomenmontis ꝓut acceptū ē ſupra ī plurio locis. h Electꝰvt cedri .i. ſtatura eius recta ad moduꝫ cedri. i Suttur illius ſuauiſſimū .i. albū politū ⁊ gratioſū. Et quiaoīa predicta faciūt ad gratioſitatē iuuenis: iō ſubditur: Et totꝰ deſiderabilis. Hec aūt ꝑabola ẜm oēſ doctores hebraicos ⁊ latinos ītell̓r d̓ deo: d̓ quo dicit grego.moral̓. xiiij. In deo qͥ forma corꝑis nō circūſcribit̉ manus: oculuſ: ⁊ cetera mēbra ſic noīant vt ex mēbroꝝ vocabulis effectꝰ ſue potētie deſignētur. Habere nāqꝫ oculos dr̄: qꝛ cūcta videt: manus qꝛ oīa oꝑat̉. Sic gͦ de deodr̄: Dilectꝰ meꝰ cādidus ⁊ rubicūdꝰ .i. benignꝰ iuſtis: ⁊ iratus reprobis: facies enī hoīs irati rubeſcit ⁊ exardeſcit.Electus ex milibus .i. p̄ oībꝰ diligēdus. In hebreo habet̉Uexillatꝰ in milibꝰ .i. hn̄s ī exercitu ſuo multa milia angeloꝝ: daniel̓. vij. Milia miliū miniſtrabāt ei: ⁊ deciesmilies centena milia aſſiſtebāt ei. Caput eius aurū optimuꝫ. ideſt corona aurea decoratum: in qua notatur dignitas regia: qua dr̄ rex regum ⁊ dn̄s dn̄antium. Come

ſuꝑ baſeſ aureas. Spēs ēiꝰvt libāi: electꝰ vt cedri. Guttur illius ſuauiſſimū: et totus deſiderabiliſ. Talis eſtdilectꝰ meuſ ⁊ ip̄e eſt amicmeꝰ filie hierl̓m. Quō abiit dilectꝰ tuꝰ o pulcherrimamulierum: quo declinauit dilectus tuus? Et queremus eum tecum.A Ilectus Ca. VI.meus deſcedit in hortū ſuū

fortitudinʸ ⁊ iett qꝛit meta phora iuuenis fortiſ. dicūt̉ come eiꝰ nigre danielis. vij. vbi deſcribit̉deus ſub parabola iudicis ī quo decēs ē ſenectus ⁊ canicies: dr̄ de deo. Antiquꝰ ſedit dieꝝ. ⁊ ſubditur: Capilli eiꝰ tāꝙͣ lana mūda .i. alba. s Oculi eiꝰ ſic̄ colūbe .i.hn̄s aſpectū ſimplicē ⁊ honeſtuꝫ.t Super riuulos aqͣꝝ. ad ſe lauāduꝫ ne apꝑeatī eiſ aliqͥd īmūdūy Que lacte ſūtlote. ideſt albe admodū lactꝭ: talesei colūne ſi gratioſtores alijs: ⁊hͦ notat̉ gratioſitas ſponſi in oculis. x Gene illius ſicut areole aromatū. Eſt aūtareola portio terre bn̄ ſemīata: vn̄liogermia ſut a diectāt valde viſū an̄ īcipiūt ſemia puecech̓. xvij. d̓ areolulare. Dic̄ eī ph̓ſ ꝙ virideſ ſationeſ maxīe delectāt viſū⁊ ꝯfortāt ⁊ maxīe qn̄ ſt̓ herbe ardatice. Dic̄ igit̉: x Gene illius ſicut areole aromatū .i. ſunt ita delectabiles advidendū ſicut areole ſeminū aromaticoꝝ pululantiuꝫ.y¶ Cōſite a pigmētarijs .i. culte ⁊ ordinate a bonis cultoribꝰ aromatū q̄ ēt pigͥmēta dicūt̉. z Labia eiꝰ liliadiſtil. myr. prima. ſic ē ī hebreo: ⁊ per hoc deſignat̉ mūdicia eloquij ⁊ gratioſitas. a Manus eiꝰ tornatilesauree. In hebreo habet̉: Rote auree. ꝑ quod deſignat̉ ꝙmanus ſpōſi ſūt ornate ānulis aureis qui ſut figure cirtularis: iō ſubdit: b Plene hyacithij .i. ſapphyris qͥlūt hyacithini coloris: taleſ ei lapides ponūt̉ in ānulis.t Uenter eius eburneus .i. albus ⁊ politꝰ. d Diſtīctus ſapphyris .i. ornatꝰ lapidibus precioſis n̄ īmediateſuper carne: ſꝫ ſuꝑ veſte qͣ operit vetrē. Sicut ei ī veſtibus circa collū ⁊ manus ad ornatū nobiliū nūc ponūt̉lapides precioſi: ita ēt tūc tꝑis circa partes verſus vetredeſcēdenteſ. e Crura eius colūne marmoree .i. fortiaad modū taliū colūnaꝝ: f Super baſes aureas .i. ſuper pedes calciatos calcijs ī ſuperficie deauratis: qualeſportāt nobileſ d̓ hiſpania. g Spēs eius vt libani i.forma eius gratioſa: ſicut libanus q̇ ē arbor aromaticaramoſa ⁊ valde gratioſa. Libanus ei nō eſt hic nomenmontis ꝓut acceptū ē ſupra ī plurio locis. h Electꝰvt cedri .i. ſtatura eius recta ad moduꝫ cedri. i Suttur illius ſuauiſſimū .i. albū politū ⁊ gratioſū. Et quiaoīa predicta faciūt ad gratioſitatē iuuenis: iō ſubditur: Et totꝰ deſiderabilis. Hec aūt ꝑabola ẜm oēſ doctores hebraicos ⁊ latinos ītell̓r d̓ deo: d̓ quo dicit grego.moral̓. xiiij. In deo qͥ forma corꝑis nō circūſcribit̉ manus: oculuſ: ⁊ cetera mēbra ſic noīant vt ex mēbroꝝ vocabulis effectꝰ ſue potētie deſignētur. Habere nāqꝫ oculos dr̄: qꝛ cūcta videt: manus qꝛ oīa oꝑat̉. Sic gͦ de deodr̄: Dilectꝰ meꝰ cādidus ⁊ rubicūdꝰ .i. benignꝰ iuſtis: ⁊ iratus reprobis: facies enī hoīs irati rubeſcit ⁊ exardeſcit.Electus ex milibus .i. p̄ oībꝰ diligēdus. In hebreo habet̉Uexillatꝰ in milibꝰ .i. hn̄s ī exercitu ſuo multa milia angeloꝝ: daniel̓. vij. Milia miliū miniſtrabāt ei: ⁊ deciesmilies centena milia aſſiſtebāt ei. Caput eius aurū optimuꝫ. ideſt corona aurea decoratum: in qua notatur dignitas regia: qua dr̄ rex regum ⁊ dn̄s dn̄antium. Come

eius .i. attributa diuina: vt ſapīa bonitas ⁊cͣ. qꝛ ſicut comeinherēt capiti ⁊ adiacēt ei: ſic attributa ſūt idē cū diuīa eſſētia tn̄ ſignant̉ ꝑ modū qualitatū ſibi adiacētiū. Sicut elate palmaꝝ. qꝛ ml̓ta ſūt. Nigre quaſi coruus. qꝛ nō ſeneſcūtper nigredinē eī hic ītell̓r iuuētus vt p̄dictū ē. Oculi eius ſicut columbe. qꝛ vnoſimplici ītuitu videtoīa. Que lacte ſūt lote. quia ex cognitioneeoruꝫ que ſunt extraſe non vileſcit intellectus eius: vt dicit cōmentator errōnee ſuꝑ. xij. metaph̓. Nō eīcognoſcit eaꝫ per forma extranea a rebusacceptā: ſed per ſuameſſentiam omnia perfecte r̄preſētātē. Geneillius. ſunt virtus attractiua: ſicut oculivirtus cognitiua: trahendo eī ad ſe electosper fidē ⁊ amorē īcorporat ſibi eos ſicut ꝑ genas incorporant̉ materiales cibi. vn̄dicit ſaluator: Ioh̓is. iiij. Ego cibū habeo māducare quemvos neſcitis. qd̓ ītell̓r ad litterā d̓ ſamaritanis ſibi īcorporādis ꝑ fidē. Sicut areole aromatū ⁊cͣ qꝛ ſicut ex areola aromatū exalat odor bonꝰ reficiēs olfactu: ita ex amore diuīoattrahēte recreant̉ aīe bonoꝝ. Labia eius. ſūt v̓tus reſeratiua ſecretoꝝ qͥbus loqͥt̉ ſāctis ꝓph̓is: iō ſubdit̉: Lilia diſtillātia myrrhā primā. qꝛ verba dn̄i ſūt mūda ⁊ a corruptionepctī preſeruatiua. Manus eius. ſūt eius potētia operatiuaTornatileſ auree. ꝑ figurā eī circularē ānuloꝝ ītell̓r ꝑfectōopeꝝ diuīoꝝ: deūt. xxxij. Dei perfecta ſūt oꝑa. Vēter eius.eſt occultatio diuinoꝝ iudicioꝝ. vn̄ d̓ hoīe occulto cōiterdr̄ ꝙ n̄ p̄t ſciri qͥd habeat ī vētre. Eburneꝰ. Eſt eī ebur frigidū ⁊ albū: qꝛ ꝯſideratio occl̓tatōis iudicioꝝ dei īcutit frigꝰtioris a pctō retrahētꝭ ꝓuer. xv. Per tīorē dn̄i recedet oīs amalo ⁊ ſic anima cādidat̉ deſiderio vite celeſtiſ ornat̉: iō ſb̓dit̉: Diſtinctꝰ ſapphyriſ. Eſt eī ſapphyrꝰ coloris celeſtis. Crura illius. ſunt eius virtꝰ qua ſuſtētat oīa. Et baſes auree. ſuꝑpoſita diuina ſeu ꝑſone. Spēs eius vt libani. Electus vt cedri. qꝛ pulchritudo eiꝰ ē ſūme deſiderabilis: ⁊ altitudo īcōp̄henſibilis. Guttur illius ſuauiſſimū: ⁊ totus deſiderabilis.qꝛ īfinite bonitatis. Talis eſt dilectꝰ meuſ ⁊cͣ. qͣſi diceretcorde credo ⁊ ore confiteor ꝙ iſtū debeo ſuꝑ oīa diligere.m Quo abijt. Hic ex predictis orit̓ q̄ſtio: vere eī penitentes ⁊ cōfitētes ſūt adiuuādi erga deū a ꝑſonis ꝑfectis: iō q̄ritur ī ꝑſona eoꝝ. Quo abijt dilectus tu. quaſi dicāt paratiſumus te iuuare ī recōciliatiōe ad ip̄m: iō ſubdit̉: Et qͥrem⁊cͣ. Iſta tn̄ littera. Quo abijt ⁊cͣ. referēda ē ad tp̄s captiōisarce ꝑ philiſteos ⁊ tranſlatiōis eius ad terrā illoꝝ: Tūc eīdr̄ deus abijſſe d̓ terra iſrl̓: eo ꝙ ꝓpiciatoriū ſuꝑ arcaꝫ exn̄slocus dei dicebat̉: n O pulcherrima mulieꝝ .i. oīuꝫ gētiū tꝑe deſpōſatiōis tue ꝑ legis ſuſceptionē. Quo abijt. repetitio ē eiuſdē ad maiorē exp̄ſſionē. o Quō declīauit.hoc refert̉ ad tp̄s reductiōis arce in bethſames nō oꝑe hūano: ſꝫ diuīo .j. reg. vj. p Et q̄remꝰ eū tecū. hoc refertur adtēpus ī qͦ dauid deuotꝰ iuit cū ſacerdotibꝰ ⁊ leuitis ad reducendū ſolēniter ⁊ deuote arcā dn̄i ī hieruſalē. ij. reg. vj. caº.Ilectus meꝰ. Hic ꝯn̄t̉ deſcribit̉ amor Caᵐ. VI.ſpōſi ⁊ ſpōſe ꝓ tꝑe dauid vſqꝫ ad chriſtū. Et diuiditur ī quattuor ꝑtes: qͥa prīo tagit̉ tp̄s ip̄iuſ dauid: ſecūdo ſalomonis: ibi Deſcēdi ī ortū. tertio tp̄us regū ſequētiū vſqꝫ ad captiuitatē babylōicā: ibi Neſciui. Op̄s

i. Quarto tp.uu 2