Tanti.

in vno̓ oculorum tuorū ētī vno crine colli tui. Quaꝫpu̓lchre ſunt mamme tueſoror mea ſpōſa. Pulchriora ſunt vbera tua vino: ⁊odor vnguētoꝝ tuoꝝ ſuꝑomīa arōata. Fau̓ꝰ diſtillāslabia tua ſponſa: mel ⁊ lacſub lingua tua: ēt odor veſtimentoꝝ tuoꝝ ſicut odorthuris. Hortꝰ ꝯcluſuſ ſoroͣrmea ſpōſa: hoͣrtꝰ cōcluſus:fons ſignatꝰ. Emiſſiōes tueparadiſus maͣloꝝ punicoꝝcū pomoꝝ fructibꝰ. Cypricum nardo nardꝰ ⁊ crocꝰ: fiſtula et cinamomū cuꝫ vni

uerſiſ ligniſ libani: myrrhā⁊ aloe cuꝫ oībꝰ pͥmiſ vnguētis. Fons hortoꝝ puteꝰ aqͣrū viu̓ētiū: q̄ flūnt īpetu delibano. Surge aꝗlo ⁊ veniauſter: ꝑfla hortū meum: ⁊fluēt aromata illiꝰ ¶ Ca. V.Eniāt dilectꝰ meꝰ ī hoͣtū ſuū: u̓t cōedat fructū pomoꝝ ſuoꝝ. Uēni inhortū meū ſoror mea ſpōſamēſſui myrrhā meā cū aromatibꝰ meiſ. Cōēdi fauū cūmelle meo ⁊ bibi uinū meūcum lacte meo. Cōmediteamici ⁊ bibite: ⁊ inebriamini chariſſimi. Ego̓ dormio

meū. modus ē amātiū loquēdi ad expreſſionē amoris.z¶ In vno oculoꝝ tuoꝝ .i. moyſe qͥ ſupradictꝰ ē vnusoculus ſpōſe: qͥ fuit deo valde amabilis: ⁊ ꝓpter eū fuitdeus ppl̓o fauorabiliſ. a ¶ Et in vno crine colli tui. i.in ioſeph qͥ fuit deo valde acceptus: ⁊ fuit vnꝰ d̓ capilliſſponſe ſeu crinibꝰvt dictū eſt ſuprab ¶ Quā pulchreſt̓ māme tue ⁊cͣ.exponat̉ vt ſuprade vberibus ſpōſe que dicunt̉ hicc ¶ Pulchrioravino. ꝓpter pulchritudinē ⁊ mūdiciam legis ꝯtente ī tabul̓. d ¶ Fauus diſtillans labia tua ⁊cͣ. hoc dicitur de orationibus deuotis ſummi pontificis ⁊ cātoꝝ que fiebāt inꝑſona totiꝰ eccl̓ie.e ¶ Et odor veſtimentoꝝ tuorum⁊cͣ. pro vnguentoodorifero qͦ vnctum fuit tabernaculū ⁊ oīa eiusvtenſilia: Exo. xxx. Et dicūtur veſtes ſpōſe: qꝛ tabernaculū erat ī magnū decorē ⁊ ornatū totiꝰ ppl̓i. f ¶ Hotus cōcluſus. Hic ponit̉ ſcd̓m īcitatiuū ad terre ꝓmiſſionis ingreſſū: qd̓ ē fertilitas terre ⁊ eius amenitas: ⁊ cōiūgat̉ ſic lr̄a. g ¶ O ſoror mea ſponſa .i. eccl̓ia iſrl̓ q̄ dr̄ſpōſa dei: eo ꝙ deſponſauit eā ꝑ legē ī mōte ſynai: ⁊ ſoror: qm̄ hūanitatē erat accepturꝰ d̓ gēte illa. h ¶ Hortus ꝯcluſus .ſ. ē terra tibi ꝓmiſſa. Hortus ꝓpter eiꝰ fecūditatē. i ¶ Cōcluſus. ꝓpter eiꝰ fortitudine: qꝛ ab occidēte claudit̉ mari mediterrāeo: ab oriēte iordāe fluuioab aqͥlōe mōte libani: a meridie d̓ſerto egypti qͥ n̄ pōt d̓facili tranſiri. k ¶ Fons ſignatꝰ. ponit̉ h̓ fons ī ſingl̓ari ꝓ fōtibus ī plurali: ſicut frequēter alibi fit ī ſcripturaHabet eī il̓la terra multos fōtes ita lipidos ac ſi eſſēt ſigillati ne beſtia vl̓ hō poſſꝫ aquā turbare l ¶ Emiſſiones tue paradiſus .i. riuuli īde defluētes reddūt terramamenā ad modū paradiſi: vn̄ d̓ quadā ꝑte illiꝰ terre dr̄gen̄. xiij. Eleuatis itaqꝫ lothoculiſ vidit omnē circa r̄gionē iordanis: q̄ vniue̓ſa irrigabat̉ ſicut ꝑadiſus dn̄i ⁊cͣ.m ¶ Maloꝝ punicoꝝ .i. maloꝝ granatoꝝ q̄ creſcūt.illa terra cū ml̓tis alijs arboribꝰ fructiferis. n ¶ Cypͥricū nardo. ē aūt hic cypri noīatiui caſus ⁊ plurale hꝰ nominiſ cyprus q̄ ē arbor aromatica: ⁊ ēt creſcit in vineisengadi: vt dictū ē ſupra caͦ. j. ſil̓r nardus ē plāta arōatica. o ¶ Et crocus. herba aromatica: gall̓. ſaffrē. p ¶ Fiſtula. herba ē ꝓducens cānaſ quaꝝ ſuccus ꝑ decoctiōeꝫſit ęucara. q ¶ Et cinamomū. arbor aromatica cuiuscortex canele gallice dr̄: r ¶ Cū vniuerſis līguis libāi.eſt eī mōs libani ī extremitate terre ꝓmiſſiōis v̓ſus aquilonē in quo creſcunt cedri ⁊ multa alia ligna precioſa.s ¶ Myrrha ⁊ aloe. Eſt aūt alōē arbor aromatica cuius lignū ē valde odorifeꝝ: ⁊ ꝯtritū valet ad medicinas⁊ vnguēta: iō ſubdit̉: t ¶ Cū oībus pͥmis .i. p̄cipuiſ vnguētis. Hec oīa dicūtur ad terre ꝓmiſſiōis ꝯmēdatiōeꝫī qua talia oriūtur: ad cuiꝰ cōmēdationē adhuc ſubdit̉:y ¶ Fonꝭ hortoꝝ. hoc dr̄ ꝓpter iordanē fluuiū qͥ currit

ẜm longitudinē terre ꝓmiſſionis eā irrigās ī multis locis:iō ſubdit̉: Fons hortoꝝ. ⁊ accipit̉ hic fōs ī ſingulari ꝓ fontibus ī plurali: ſicut dr̄ Syllogiſmꝰ ē orō .i. ꝯgerieſ or̄onū: qꝛiordanis ex duobꝰ fontibꝰ orit̉: qͦꝝ vnus vocat̉ ior: aliꝰ dan:qui ſil̓ iūcti iordanis nomē efficiūt: vt dicit hieronymꝰ ſuper mattheū: ⁊ pꝫ ī deſcriptione terre ſacte.x ¶ Puteus aquaꝝ.qꝛ iordanis abūdat īaqͥs: eo modo loquēdi quo aliquis abundāsⁱ ī pecunijs diciturputeus pecuniarum.y ¶ Uluentiuꝫ. dicūt̉ei ꝓprie viuere illa q̄habent in ſe principium ſui motus: vt aīalia ⁊ plante ⁊cͣ. īquantum habent in ſe prīcipium ſui motus ẜꝫaugmētū ⁊ decremētum: ⁊ ad ſil̓itudineꝫhuiꝰ dicūtur aque viuentes que ſcaturiūtex fōtibus quales ſūtaque iordanis. Aquevero ciſternales dicūtur moͣtue. a ¶ Quefluūt īpetu d̓ libano.iordanis eī orit̉ ex fōtibus predictis ad radices mōtis libani vt dicit hierony. ſuper mattheū. b ¶ Sarge aquilo ⁊ veni auſter ⁊cͣ. qꝛ ad flatū vētoꝝ oppoſitaꝝ partiū fluūt gutte aromatice d̓ arboribus aromaticis huiꝰ terre q̄ colligūt̉ ab īcolis eo ꝙ ſunt precioſe. Hec oīa predicta ſūt d̓ cōmendatione terre ꝓmiſſe adexcitandū deſideriū ſponſe. ¶ Capl̓m. V.Eniat dilectus meꝰ. Poſtꝙͣ deſcripſit ſalomō amorem ſpōſi ⁊ ſpōſe ꝓut reſpicit īgreſſū terre: hic ꝯn̄t̉idē deſcribit ꝓut reſpicit tp̄s ip̄ius poſſeſſe: ⁊ diuidit̉ ī duaſpartes: qꝛ prio facit hoc ẜm tꝑa ioſue ⁊ iudicū: ſcd̓o ẜm tꝑaa dauid vſqꝫ chriſtū caͦ. ſequēti. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ ppl̓siſrl̓ illis tꝑibus aliqn̄ fuit ī ꝓſperis: aliqn̄ ī aduerſis: ⁊ iō primo tāgunt̉ ꝓſpera: ſcd̓o aduerſa: ibi Ego dormio. Circa primū dicit ſpōſa: a ¶ Ueniat dilectus meꝰ ī hortū ſuū .i. habitet mecū ꝑ ꝯdeſcenſionē ſue bonitatis ī terra mihi ꝯceſſaq̄ vocat̉ hortꝰ dn̄i: eo ꝙ colebat̉ ibi b ¶ Ut comedat fructūpomoꝝ ſuoꝝ .i. vt comedere me ⁊ faciat fructus terre mihidate in pace: eo mō loquēdi quo dixit dn̄s abrae gen̄. xxij.Nūc cognoui ꝙ timeas dn̄m .i. cognoſcere feci: vel qꝛ actus⁊ paſſiones fideliū ī ſcriptura aliqn̄ attribuunt̉ ip̄i deo: act.ix. Saule ſaule qͥd me ꝑſequeris .i. fideles meos: ⁊ ita comeſtio fructuū terre attribuit̉ ip̄i d̓o: qꝛ ppl̓s eiꝰ cōmedit qn̄ cūioſue terrā ītrauit: Ioſue. v̓. Cōmederūt d̓ fructibꝰ terre defecitqꝫ māna. ⁊ qꝛ hoc fuit ex dono dei: iō ſubdit̉ ī ꝑſōa ſpōſic ¶ Uēi ī hortū meū ſoror mea ſpōſa. habitādo ibi ī bonoꝝabūdantia: iō ſubdit̉: d ¶ Meſſui myrrhā meā .i. p̄ꝑauitibi terre bona. e ¶ Lomēdi. expōat̉ vt dictū ē. f ¶ Fauūcū melle meo ⁊cͣ. ꝑ hoc deſignat̉ abūdātia mellis: vini: ⁊ lactis ī terra illa: ꝓpt̓ qd̓ ſubdit̉: g ¶ Comedite amici ⁊cͣ. iquādiu adherebitꝭ mihi ꝑ amicitiā ⁊ latriā habebitis oīuꝫbonoꝝ abūdātiā: ⁊ hoc pꝫ ex decurſu veterꝭ teſtī. b ¶ Egodormio. Hic ꝯn̄r ponūt̉ aduerſa: ppl̓s eī iſrl̓ ex abūdātia bonoꝝ tꝑaliū declinauit ad idolatriaꝫ: ſicut p̄dixerat moyſesdeūt. xxxij. Incraſſatꝰ ē dilectꝰ meꝰ ⁊ recalcitauit: īcraſſatꝰ īpīguatꝰ ⁊ dilatatꝰ dereliquit deū factorē ſuū ⁊cͣ. ⁊ iō dn̄ſ pmultā ſufferētiam īflixit penam debitā: vt ſic pena doe

u u