Liber
Sc̄it .n. ꝯſcīa tua: quia ⁊ tucrebro maledixiſti alijs.Cuncta tētaui in ſapīa. Dixi ſāpiēs efficiar: et ipſa longius receſſit a me ml̓to magis qͣꝫ erat. Et alta ꝓfunditas: quis īueniet eā? Luſtraui vniuerſa aīo meo: vt ſcirē ⁊ ꝯſiderarē ⁊ quererē ſapientiā ⁊ rōem: ⁊ vt cognoſcerē īpietatē ſtulti ⁊ errorēīprudētiū. Et īueni āmariorē morte mulierem: que laqueus venatoꝝ ē ⁊ ſagēnacor eiꝰ. Uincula ſūt manusillius. Qui placet deo effugiet illā: qui aūt peccator ē
capiet̉ ab illa. Ecce̓ hoc īueni dixit eccl̓iaſtes: unū ⁊ alteꝝ: ut inuenirē rōem quaꝫadhuc q̄rit aīa mea: eͦt noninueni. Uiruꝫ de mille vnūrepperi: mulierē ex oībꝰ nōinueni. Solūmō hoc inueni: ꝙ fece̓it deus hoīeꝫ r̄ctūet ipſe ſe infinitis miſcueritqōnibus. Quis talis ūit ſapiens eſt? Et quis cognouit ſolutionem verbi? Sāpientia hominis lucet ī vultu eius: et potentiſſimus faciem illius commutabit.¶ Capl̓m. VIII.Gō os regꝭ obſeruo:
k ¶ Scit .n. ꝯſcia tua ⁊cͣ. q. d. ſicut nolles maledicta tua inueſtigari: ſic nec alioꝝ debes īueſtigare. l ¶ Cūcta tētaui.Hic remouet impedimētū circa p̄dicta: circa qd̓ ſciendū ꝙẜm Augꝰ. j. ſoliloquioꝝ: nihil ē qd̓ magis aīum hoīs deijciat ex arte iuſticie ꝙͣ blandimēta femine: corporūqꝫ ille cōtactus ſine quo vxorhaberi non pōt. quiavir tenet̉ reddere d̓bitū vxori: ꝓpter qd̓ tēdentes ad ꝑfectōeꝫ religionis vouerunt caſtitatē: ⁊ adhuc ml̓tomagꝭ actꝰ venerei peradulterium vel fornicatōem impediūt virtutis ꝑfectōeꝫ: ⁊ ideoſalomon inducit adhoc fugiendū: p̄mittit tn̄ diligētē inueſtigatōem ſuā ad acquirendā ſapīam dicenſ:l ¶ Aucta tētaui ī ſapientia .i. ꝓ ſapientiaacqͥrenda. m ¶ Dixi ſapienſ efficiar. ī cognitōe dīnoꝝ que ꝓprie dr̄ ſapientia. ¶nEt ipſa longiꝰ receſſita me. ẜm eſtimatōemmeā. freq̄nter .n. ꝯtingit ꝙ hoīes ſtudioſi circa diuina credūt ī pͥncipio acqͥſiuiſſedemoſtratōes de qͥbus poſtea ꝑcipiūt ꝙ ſunt magis topicevel ſophiſtice rōes. o ¶ Et alta ꝓfunditas. ſupple ē natura diuina: maxime ꝙͣtū ad ꝓprietatē ꝑſonaꝝ. p ¶ Quisinueniet eā. q. d. nullus ꝑ inueſtigatōem humana. de hūanis aūt que hō experit̉ pōt hr̄e certā noticiā: de qͥbus ſb̓dit̉:q ¶ Luſtraui vniuerſa. ⁊ pꝫ lr̄a. ⁊ ſb̓dit̉: r ¶ Et inueni. ꝑexperiētiā. r ¶ Amariorē morte mulierē. qꝛ ſeꝑat aīam aſuo creatore: mors aūt a ſolo corpore: prima autē ſeꝑatioamarior ē: qꝛ ſeꝑat a bono īfinito. s ¶ Que laqueꝰ venatoꝝ ē .i. demonū qͥ venāt̉ aīas ⁊ muliere qͣſi laqueo vtūt̉ adipſas capiēdas. vn̄ ꝓuer. vij. Ecce mulier occurrit illi ī ornatu meretricio p̄parata ad capiēdas aīas. t ¶ Et ſagēa coreiꝰ. qꝛ ſicut ſagena capiūtur piſces magni: ꝑui: ⁊ mediocres:ſic mulier de quolibet ſtatu hoīum decipit pl̓es. t ¶ Uincula ſunt ma. illiꝰ. qꝛ ligat hoīem mēte ⁊ corpore ſuis āplexibus. v ¶ Qui placet deo effu. eā. ⁊ ſic expeditꝰ poterit tēdere ad v̓tutē. x ¶ Ecce hoc. Poſtꝙͣ ſalomō īduxit ad v̓tutem acqͥrēdā: hic ꝯn̄ter on̄dit difficultatē. Et pͥmo hanc difficultate on̄dit: ⁊ huiꝰ difficultatꝭ originē d̓ijcit: ibi SolūmōDifficultas aūt on̄dit̉ ꝑ hoc ꝙ valde pauci attingūt ad v̓tutē: ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄: x ¶ Ecce hoc inueni .i. diligēter īueſtigaui. y ¶ Unū ⁊ alteꝝ .i. ſingulis applicādo intellectū meū.Per talē modū loq̄ndi dr̄ de diligenti īueſtigatōe circa ml̓ta: Taliſ inqͥſiuit hec ⁊ illa. z ¶ Ut īue. rōeꝫ quā adhuc q̄rit aīa mea. qꝛ ꝙͣto qͥs plus ſtudet ī aliqͣ ſcīa: tāto deſideratacqͥre̓ ꝑfectiꝰ. a ¶ Et nō inueni .ſ. vſqꝫ ad ꝑfectū: qꝛ nullares ꝙͣtū ad oēm eiꝰ ꝯditōem pōt ꝑfecte ſciri ꝑ hūana īueſtigatōem: ſicut dictū fuit. sͣ. jͣ. c. ſuꝑ illud: Cūcte res difficiles:nec pōt homo eas explicare ẜmone. Cōſeq̄nt̓ deſcēdit ad ꝓpoſitū on̄dens qͥd īuenit de v̓tute dicēs: b ¶ Ui̓ꝝ de millevnū repperi .ſ. v̓tuoſū: ⁊ ē ſenſus: ꝙ de viris valde pauci inniūtur vtuoſi reſpectu deficiētiū a v̓tute: ſicut dictū ē. sͣ. j. c.Stultoꝝ īfinitus ē numerꝰ. Per talē modū loq̄ndi dr̄ cōitde ꝯditōe raro reꝑta in aliqua ſpecie: De mille vix īueniet̉vna res talis. c ¶ Mulierē ex oībꝰ nō inueni .ſ. aliquā v̓tu
oſam. nō ē tn̄ ꝑ hoc ītelligēdū ꝙ nulla ſit v̓tuoſa: ſꝫ qꝛpauce ſūt v̓tuoſe reſpectu viroꝝ: ſic̄ dr̄ cōit̓ nullū eē ī eccleſia qn̄ valde pauci ſūt ibi reſpectu multitudīs que ſolet ꝯuenire. Et ꝑ talē modū dr̄. ij. phiſy. ꝙ illud qd̓ modicū eſt quaſi nihil cōputat̉. d ¶ Solumodo. Hic cōquēter on̄dit vn̄ꝓuēit difficultasattingendi v̓tutē:2º ex hoc īfert quādā ꝯcluſionē: ibiQuis taliſ. Circapͥmū dicit: d ¶Solūmodo hocineuni .ſ. de cā dicte difficultatꝭ. eꝘ fecerit deꝰ hominē rectū. In pͥma .n. hoīſ ꝯditone deus fecit adāꝑfectū in ſcientijſ⁊ v̓tutibꝰ. creauit.n. euꝫ in iuſticiaoriginali ⁊ in ꝑfectōe que ꝯuenirepōt humane naͣeī pn̄ti vita: filij ātſi fuiſſent ab eo ꝓgeniti ī ſtatu illonon fuiſſent natiſic ꝑfecti ī corpore: nec ī ꝯditōibꝰ aīe: tn̄ fuiſſent nati ī rectitudīe naͣli perquā nulla rebellio eēt ī viribus ſenſitiuis ad rōem: ⁊ ſicacqͥſiuiſſent ſcīas ⁊ v̓tutes ſine difficultate. f ¶ Et ip̄eſe īmiſcuit infi. qōni .i. difficultatibꝰ circa acqͥſitōem ſciētiaꝝ ⁊ v̓tutū: qꝛ ipſo peccāte ī penā hꝰ ſb̓tracta ē origīalis iuſticia a tota naͣ hūana: ex qua ſb̓tractōe ſecuta eſtrebellio corporis ad aīam: ⁊ oīum viriū īferioꝝ ad partē aīe ſuꝑiorē: ⁊ ex hoc cāt̉ difficl̓tas acqͥrēdi ſcias ⁊ virtutes. g ¶ Quis talis. Hic īfert cōcluſionē ex dictis:qꝛ exquo tanta eſt difficultas attīgendi v̓tutes ītellectuales ⁊ morales: ille qͥ attīgit ē valde excellēs int̓ hoīeſ: iōdicit: ¶ Quis talis .i. ſic apreciādus int̓ hoīeſ. h ¶ Utſapiens eſt .i. virtuoſus v̓tute morali ⁊ ītellectuali.i ¶ Et qͥs cogͦuit ſolutōem verbi .ſ. occulti. q. d. nullusniſi ſapiēs dicto mō: ſicut pꝫ d̓ Daniele qui expoſuit nabuchodonoſor ſomnia: ⁊ ipſi balthaſar ſcripturā ī pariete exaratā: Dan̄. v. Et qꝛ diſpoſitio mentis magꝭ relucet in facie in qua vigēt oēs ſenſus: iō ſb̓dit̉ in eodē v̓ſuin hebreo: k ¶ Sapīa hoīs lucet ī vultū eius. vn̄ dr̄ eccle. xix. Ab occurſu faciei cognoſcit̉ ſenſatꝰ. l ¶ Et potentiſſimus faciē illius cōmutabit .ſ. in reſurrectōe quādo ſibi ꝑabit faciem glorioſam. ¶ Capl̓m. VIII.Go os regis obſeruo. Poſtꝙͣ ſalomon induxit ad v̓tutē: hic conſequenter inducit ad mādatorum dei obſeruationem: quia diſponitad beatitudinem: Matth̓. xix. Si vis ad vitam ingredi ſerua mandata. Et diuidit̉ ī duas partes: quia pͥmoinducit ad obſeruandum mandata: 2º circa hoc remouet impedimēta: ibi Oīa. Prima in duas: qꝛ pͥmo īducit ad mādatorum obſeruationeꝫ: 2º ad huius obſeruationis accelerationem: ibi Omni negocio. Prima ī duas ẜm duas rationes quas ad propoſitum inducit. Prima accipitur ex auctoritate precipientis ꝓpter quam ēſibi obediendum: ⁊ ideo in perſona ſic obediētis dicit̉:a ¶ Ego os regis obſeruo .i. mandata ab eius ore prolata: cuiuſmodi ſunt decalogi p̄cepta: vt patet exo. xx.