Liber
intellexiſſet: ori ſuo īpoſuiſſet manū. Qui autē fortiterpremit vbera ad eliciēdumlac: exprimit butyꝝ: et ꝗ vehemeter emungit: elicit ſanguine: et ꝗ ꝓuocat iraſ producit diſcordias. C. XXXI.Erbā lamuelis regisUiſio qͣ erudiuit euꝫmat̉ ſua. Quid dilecte miquid dilecte vte̓i mei? quiddilecte votoꝝ meoruꝫ? Nēdederis mulieribꝰ ſubſtātiātuā: et diuitias tuas ad delēdos reges. Noͣli regibuſ o
lamuel noͣli regibꝰ dare vinū: ꝗā nullū ſecretū eſt vbiregnat ebrietas. Ne fortebibāt e̓t obliuiſcāt̉ iudiciorū et mutent cauſā filiorumpauperiſ. Date̓ ficerā me̓rētibus: ⁊ vinū his ꝗ amaroſūt animo: bibant ⁊ obliuiſcātur egeſtatis ſue: ⁊ doloris ſui nō recordēt̉ ampliꝰ.Ape̓ri os tuū muto: et cauſis oͦmnium filioꝝ qui ꝑtrāſeūt. Aperi os tuum: decerne qd̓ iuſtum ē: ēt vīdica īopē ⁊ pauperē. Aleph. Mū
eiꝫ ītellexiſſet .ſ. ſic ꝓmotꝰ vl̓ ꝓmouēs eū ꝙ hoc cederet advtriuſqꝫ vituperiū. h ¶ Ori īpoſuiſſet manū .i. tacuiſſꝫ d̓tali ꝓmotione ꝓcurāda. Secūdū documētū reprimit in oībus exceſſū cū dr̄: i ¶ Qui aūt ⁊cͣ. exprimit butyrū .i. materiā lacte ſolidiorē: que nō eēt exprimēda ſꝫ magiſ dimittēda. k ¶ Et qui vehementer emungit .ſ. naſum. l ¶ Elicit ſanguinem. faciens ipſuꝫeffluere ꝙ magis vertitur in nocumentuꝫm ¶ Et qui ꝓuocatiras. aliquoꝝ inter ſen ¶ Producit diſcordias. quia aliqn̄ ꝓtendūtur ad oēs amicos.eoꝝ: ⁊ aliqn̄ ad totaꝫciuitatem vel regnū.Capl̓m. XXXI.Erba lamuelis. Hic conſequenter ponitur īſtructio ſalomonis paſſiua a matreſua. Et diuidit̉ in duas partes: qꝛ prīo ponit̉ exhortatio mr̄is:ſcd̓o cōmēdatio fortis mulieris: ibi Mulierē fortē. Primaadhuc ī p̄fationē ⁊ ꝓſecutōꝫ: ibi Quid dilecte. Circa pͥmuꝫper modū cuiuſdā ꝓlogi p̄mittitur: a ¶ Uerba lamuelisregis .ſ. ſūt q̄ ſequutur: Et dicitur hic ſalomō Lamuel. qd̓ īterp̄tat̉: cū quo deꝰ: qꝛ deus fuit cū ſalomōe ī prīcipio regniſui vt d̓claratū ē capl̓o p̄cedēti. Sciēdū tn̄ ꝙ verba q̄ ſequūtur ī prīcipio huius capl̓i nō ſūt ſalomonis niſi vt referētisſed ſūt verba matris ſue ipſū exhortātis: iō ſubdit̉: b ¶ Uiſio .i. inſtructio ſeu increpatio: Qua erudiuit euꝫ mater ſuac ¶ Quid dilecte mi? Hic ſubdit̉ ꝓſecutio inſtructionis queē de duobus .ſ. de vitanda carnalitate: ⁊ de ꝓſequēda equitate: ſcd̓a ibi Aperi os tuū. Circa primū ſciendum ꝙ hebreidicunt ſalomonem nocte ſequenti diem deſponſatiōis filiepharaonis nimis vigilaſſe: ⁊ per cōſequens in mane nimisdormiuiſſe: ītm̄ ꝙ trāſibat hora offerēdi iuge ſacrificiū matutinū: ⁊ claues tēpli erāt ſub ceruicali ſalomonis: ꝓpt̓ qd̓mr̄ ſua ītrauit eꝰ cubile: ⁊ īcepit eū argue̓ dicēſ: c ¶ Quiddilecte mi .i. quid ſeciſti ex carnalitate tua īpediēs diuina ſacrificia. d ¶ Quid dilecte vteri mei? repetitio eſt eiuſdemſnīe ad maiorē exaggerationē. e ¶ Quid dilecte votoruꝫmeoꝝ. quaſi diceret ſuꝑ oīa deſideraui ꝙ bn̄ regeres regnūtuū: ⁊ iam ī aliquo feciſti cōtrariū nimis carnaliter cū vxore tua dormiēdo: iō ſubdit̉: f ¶ Ne dederis mulieribꝰ ſb̓aꝫtuā. nimis ardēter eas amādo: ⁊ eis nimis carnaliter adherendo: Et qꝛ ad nimiā carnalitatē cū mulieribꝰ īducūt delicie cibi ⁊ potus: iō ſubdit̉: g ¶ Et diuitias tuas ad delendos reges. hebrei dicūt ad īpugnādū reges: Et cā huiꝰ diuerſitatis ē: qꝛ verbū hebraicū hic poſitū eqͥuocū ē ad delere ⁊ad īpugnare: ſed lr̄a ſequens videt̉ magis ꝯſonare dicto hebreoꝝ: qꝛ ſubdit̉: h ¶ Noli regibus o lamuel .i. ſalomon.i ¶ Noli regibus dare vinū. īmoderate bibēdū. ⁊ dicūt̉ hicreges ipſe ſalomon prīcipalit̓: ⁊ ſcd̓ario alij iudices ad regēdū ppl̓ꝫ ꝯſtituti: ⁊ ſubdit̉ cā p̄dicte ꝓhibitōis cū dr̄: ¶ Qꝛnullū ſecretū ē vbi regnat ebrietas. hoc pꝫ vnicuiqꝫ: ⁊ ꝑ hͦqd̓ dr̄ h̓ ebrietas: pꝫ ꝙ n̄ diſſuadet̉ h̓ potio vini regibꝰ ⁊ prīcipibꝰ tēperata: ſꝫ potio īmoderata q̄ aufert debita diſcretōeꝫiō ſubdit̉: ¶ Re forte bibāt .ſ. īmoderate. m ¶ Et obliuiſcātur iudicioꝝ. in lege ſcriptoꝝ. n ¶ Et mutēt cauſā filiorū pauperis .i. paupeꝝ nimis fauēdo parti diuitū. Cōſequē
ter on̄dit̉ qͥbꝰ ſit dādus potꝰ īebriatiuꝰ cū dr̄: o ¶ Pateficerā .i. potū inebriatiuum: ⁊ ſic ſonat littera hebraica.p ¶ Merētibus .i. exn̄tibus ī luctu ⁊ amaritudīe: qꝛ potio vini fortis multiplicat ſpūs ⁊ ſic eſt remediū ꝯͣ dolorē aī ⁊ corporis. Occaſiōe aūt hꝰ verbi ſapiētes iudeorū ſtatuerūt vt ꝑſonis ad mortemcondēnatis daret̉potio vini fortisvt ſic facilius tollerarent doloremmortis īminētis.q ¶ Aperi. Hicponit̉ ſcd̓m documentū qd̓ ē ī exequēdā iuſticie eqͥtate cū dr̄: Aperios tuū muto. allegando iuſticiaꝫ ꝓeo qui neſcit ea ꝓponere ī cā ſua: ſicut eſt homo ſimplex ⁊ ignarus vl̓pauper qui nō hꝫaduocatū ꝓ ſe loquenteꝫ. r ¶ Etcauſis. i pro cauſis. s ¶ Omniū filioꝝ qui ꝑtrāſeūt .i. hominū extraneoꝝ per terrā trāſeuntiū: qͥ frequēter nō īueniūt qͥ ꝓ ſeallegēt eo ꝙ ſunt extranei ⁊ tn̄ īdigent celeriter expedirit ¶ Aperi os tuū. celeriter. v ¶ Decerne qd̓ iuſtū eſt.nō differendo ſnīam ꝓpter aduerſe partis potentiam.x ¶ Et iudica inope ⁊ pauperē .i. exequere iuſticiā proīopibus ⁊ pauperibus qn̄ hn̄t iuſtā cauſā. a ¶ AlephMulierē forte. In vltima parte hꝰ libri ponit̉ ꝯmendatio fortis mulieris: ⁊ exponitur cōmuniter a doctoribus noſtris de eccleſia q̄ metaphorice dicitur fortis mulier: ⁊ ſpōſus eiuſ chriſtus: filij aūt eiꝰ ⁊ filie ppl̓s chriſtianus in vtroqꝫ ſexu: ⁊ dicūt ꝙ iſte ē ſenſus litteralis ſic̄iudicū. ix. dr̄. Ierat ligna ad ramnū ⁊cͣ. ſenſus litteralisnō ē de lignis materialibꝰ ſꝫ de abimelech. ⁊ ſichimitiseū ſuper ſe regē inungentibus. Et licet hec expoſitio ſitrationabilis ⁊ cōmunis: tamē eā nō ꝓſequor: quia ſatiſdiffuſe tradit̉ in gloſis ⁊ cōmunibus poſtilliſ. Ra. ſa. vero cōuenit cū doctoribus catholicis quantuꝫ ad hoc ꝙhic ē metaphorica locutio: ſed dicit ꝙ per mulierē fortē ītelligit̉ ſacra ſcriptura: ⁊ hanc expoſitionē intendo ꝓſequi: qꝛ rationabiliſ videt̉: nec cōiter habet̉. in aliquibꝰtn̄ ītēdo alit̓ dicere ꝙͣ ip̄e ꝓut ē ꝯſonū fidei nr̄e maxīe qꝛſacrā ſcripturā vocat ſolū vetꝰ teſtm̄: ego aūt vtrūqꝫ .ſ.vetꝰ ⁊ nouū. Spōſū aūt ⁊ maritū hꝰ ml̓ieriſ accipio doctorē ī ſacra ſcriptura expertū: ⁊ ꝓlē eiꝰ ppl̓m catholicūī ſacra ſcriptura ſtudioſū ī ſexu maſculio ſeu femininoqꝛ aliqn̄ īuēte ſūt aliq̄ mulieres ī ſacra ſcriptura ſtudioſe: vtpote tꝑe hieronymi: vt pꝫ ex ꝓlogiſ ſuis ſuꝑ libroſſacre ſcripture ⁊ ī alijs eiꝰ ſcriptis. Sciēdū ēt ꝙ lauſ iſtamulieris fortis: ī hebreo ſcribit̉ metrice: ita ꝙ primꝰ verſuſ incipit per aleph que eſt prima littera hebraica: ſecūdus vero per ſecundā: ⁊ ſic conſequenter ſingulis verſiſibus p̄ponūtur noīa litteraꝝ quibꝰ īcipiunt in hebreoquia ī tranſlatione ſeruari nō potuit ꝙ verſus ſic īciperēt ordinate per litteras alphabeti latini: nec ad aliud ſignandū ponūtur hic nomīa litteraꝝ hebraicaꝝ vt aliqͥ eſtimant: ⁊ hec diffuſius declaraui ſuꝑ libꝝ pſalmorū: ⁊ ſuꝑ lamētatiōes hieremie. His igit̉ p̄miſſis ad expoſitionē lr̄e accedamꝰ. a ¶ Vulierē fortē .i. ſacram