prouerbioꝝ
domꝰ aūt iuſtoꝝ ꝑmanebitDoctrina ſua noſcit̉ vir: ꝗautē vanꝰ ⁊ e̓xcors eſt patebit ꝯtēptui. Melior ē pauper ⁊ ſufficiēs ſibi: qͣꝫ glōrioſus ēt īdigēs pane. Nou̓itiuſtus iumētoꝝ ſuoꝝ aīasviſcerā āt īpioꝝ crudelia.Qui oꝑat̉ terrā ſuā: ſatiābitur panibꝰ: ꝗ autē ſectaturociu ſtultiſſimꝰ ē. Qui ſuauis ē viuit ī moderatōibusin ſuis monitōibus relīꝗtcōtumeliā. Dēſideriū īpimonimētū eſt peſſimoꝝ: rādix aūt iuſtorum ꝓficie̓t.Proͣpt̓ pctā labiorū ruinaꝓximat malo: effu̓giet aūtiuſtus de anguſtia. De fructu oris ſui vnuſꝗſqꝫ rēplebit̉ bonis: ⁊ iuxta oꝑa manuū ſuaꝝ retribuet̉ ei. Uiāſtulti recta ī oculis eiꝰ: ꝗ ātſapiēs eſt audit cōſilia. Fatuus ſtatiꝫ īdicat irā ſuam:qu̓i aūt diſſimulat iniuriaꝫcallidus ē. Qui qd̓ nouitloquitur iudex iuſticie eſt:
qui aūt mētit̉ teſtis eſt fraudulētus. Eſt qui ꝓmittit ⁊qu̓aſi gladio pungit̉ ꝯſcīe:lingūa aūt ſapiētiū ſanitasLabium veritatis firmumerit ī perpetuū: qui autē teſtis ē repētinꝰ ꝯcinnat linguā mēdacij. Doͣlus ī corde cogitātiū mala: qui aūtpacꝭ ineūt ꝯſilia: ſeꝗtur eosgaudiū. Non ꝯtriſtabit iuſtuꝫ quicꝗd ei acciderit: impij auteꝫ replebunt̉ malo.Abominatio ē dn̄o labiamēdacia: qui autē fideliteragūt placet ei. Homo verſutus celat ſcientiā: et cor inſipiētiū ꝓuocat ſtulticiam.Manꝰ fortiuꝫ dn̄abit̉: queaūt remiſſa eſt tributis ſeruiet. Meror in corde viriiuſti humiliabit illū: et ẜmone bono lētificabit̉. Quinegligit damnum propteramicum iu̓ſtus eſt: itēr autem impioruꝫ decipiet eosNon inueniet fraudulētuslucrum: et ſubſtātia hoīs
Uerte imꝑios ⁊cͣ. i. ad modicā mutatōem deficiet eorūꝓſperitas. Et huic ſnīe magis ꝯcordat lr̄a ſequēs cū dr̄ꝑ oppoſitū: t ¶ Domꝰ āt iuſtoꝝ ꝑmanebit. ī v̓tute .ſ.cum hoc etiā frequēter in ꝓſperitate tꝑrali. v ¶ Doctrina ſua .ſ. bona. x ¶ Noſcit̉ vir .i. apparet eiꝰ vtus.y ¶ Qui aūt vanus ē .i. ſcīa ⁊ v̓tute vacuꝰ. z ¶ Etexcors ē .i. ſin̄ bōitate cordiſ. ⁊¶ Patebit ꝯtē. aliorū. Melior eſtpauꝑ. hoc ē de inſimo ſtatu. a¶ Et ſufficiēs ſibiin victu ⁊ veſtituẜꝫ ſtatum ſuum.b ¶ Quā glorioſus .i. bona ſua expēdēs ī vanitatibus. c ¶ Et īdigens pāe .i. victuſufficiēti ẜm ſuūſtatū. d ¶ Nouit iu. iu. ſu. aīas.i. ẜuoꝝ ſuoꝝſūt eiꝰ īſtr̄a in oꝑibus ſuis: ⁊ iō dicūtur h̓ iumentaqͣſi adiuuamentaDn̄s .n. iuſtus ꝯſiderat diligēter laborē ſuorū ſeruorū ⁊ fidelitatē vtſic eiſ mō iuſto recōpenſet. Pōt ēthoc exponi ad litterā de iumentis.iudei .n. erāt crudeles: ⁊ iō lex nōtm̄ īduxit eos adpietatē circa homīes: ſꝫ etiā circabruta aīalia quep̄cepit qͥeſcere in die ſabbati: exo. xx. vt ſic eſſent magismiẜicordes erga hoīes. Igr̄ ẜm hoc dr̄: d ¶ Nouit̓ iuſtus ⁊cͣ .i. ꝯſiderare ꝯſueuit ne iumēta ſua exceſſiuis laboribus affligātur. e ¶ Uiſcera aūt ip̄i. cru. erga ẜuoſſuos ⁊ iumēta. f ¶ Qui oꝑatur terra ſuā. eā debite colēdo. g ¶ Satiat̉ panibꝰ .i. hꝫ victū ⁊ veſtitū ꝯueniētēh ¶ Qui aūt ſec. ociū ſtul. eſt. qꝛ ꝑ hoc īcurrit defectuꝫbonoꝝ tꝑraliū ⁊ ſpūaliū ẜm ꝙ dr̄ eccl̓iaſti. xxxiij. Ml̓.tā malicia docuit ocioſitas. i ¶ Qui ſuauis ē ⁊c̄. iſtevſus nō ē in hebreo: pꝫ tn̄ eiꝰ ſnīa: qꝛ ille qui ſuauis ē permāſuetudinē moderatꝰ ē ī v̓bis ⁊ ī factis: ꝓpt̓ qd̓ monēdo alios nō vtit̉ v̓bis ꝯtumelioſis. k ¶ Deſideriū īpi.moni. ē peſſi. Ex abūdātia .n. cordis os loqͥt̉: Matth̓.xij. ⁊ iō īpius nō reducit ad memoriā niſi mala. l ¶ Radix āt iuſtoꝝ .i. ſtabilitas eoꝝ ī v̓tute. m ¶ Proficietde bono ī meliꝰ ꝓcedēdo. m ¶ Propt̓ pec. labi. rui. ꝓximat malo. qꝛ ꝑ peccatū oris ruit hō ī pctm̄ oꝑis: ⁊ ſicicurrit malū culpe ⁊ pene. n ¶ Effugiet aūt iuſtꝰ de anguſtia. qꝛ euadit r̄morſū ꝯſcīe ⁊ pena gehēne. o ¶ Defructu oris ſui .i. de bona ſua doctrina. p ¶ Replebit̉boiſ. qꝛ ꝓfectꝰ diſcipuli redūdat ī meritū magr̄i: ꝓpt̓ qd̓doctores ſacri nō ſolū hēbūt aureā ī celo: ſꝫ etiā aureo-
lā. q ¶ Uia ſtulti recta ī oculis eius. ſicut hn̄ti oculos humore ſāguineo repletos oīa vidēt̉ rubea. r ¶ Fatuus īdi.ſta. irā ſuā. qꝛ ſeqͥt̉ paſſionē ⁊ nō rōem. s ¶ Qui aūt diſ.iniu. cal. ē. ſic̄ ſaul diſſiml̓auit ſe audire v̓ba iniurioſa qͥ ꝯtēnebāt ſuā electōem ī regē j. reg. x. t ¶ Qui qd̓ nouit .ſ. eſſeveꝝ. vn̄ ī hebreo hr̄:Loquens veritatē iudex iuſticie ē. qꝛ ꝓfertv̓itatē maxīe in iudicio. v ¶ Qui āt mētit̉. in iudicio. x¶ Teſtis ē fraudū. qꝛ ꝑ hꝓximꝰ defraudatur.y ¶ Eſt qͦ ꝓmittit. ⁊ſupple nō ſoluit. 3Quaſi gladio pungit̉ conſcīe. qꝛ ꝯſcīa dictat ſibi qd̓ tenet̉ adiple̓ ꝓmiſſū. a ¶ Ligua aūt ſapiētū ē ſanitas. qꝛ ſic̄ ꝓmittitita adīplet: ⁊ ſic ē ibiq̄dā eqͣlitas v̓boꝝ ⁊factoꝝ: ſic̄ ſanitas eſtadeqͣtio hūoꝝ. ¶Cb¶ Labiū v̓itatꝭ firmū.qꝛ nō variat̉ de vno īaliud. c ¶ Qui aūtteſtis ē re. co. lin. mē.qꝛ falſū qd̓ teſtificatꝰē īcōſiderate nitit̉ mēdacijs tanꝙͣ veꝝ colorare. d ¶ Dolus incorde cogi. ma. qꝛ tales qd̓ nō pn̄t adīplēptāte cogitant adīplēdoloſitate. e ¶ Quiau. pa. ineūt co. eis acqͥeſcendo. f ¶ Seqͥt̉eoſ gau. qd̓ ſeqͥt̉ ad pacē ſic̄ triſticia ad turbatōem. g ¶ Noncō. iu. triſticia eijciente a v̓tute. h ¶ Quicqͥd ei acci. qꝛ fortunā aduerſā patiēter tolerabit. i ¶ Impijaūt. īpatiētia fracti. k ¶ Replebūt̉ ma. qꝛ malo pene ſuꝑiueniet malū culpe ⁊ poſtea gehenne ſi ꝑſeue̓t. ¶¶ Abominatio ē dn̄o la. mē. qꝛ ip̄e ē vitatis regula. m ¶ Qui āt fi.agūt pla. ei. qꝛ ī hoc ei aſſimilāt̉: aſſimilatio v̓o ē cā dilectionis: iuxta illd̓ eccl̓i. xiij. Oē aīal diligit ſibi ſil̓e. n ¶ Pō ver..i. aſtutꝰ. o ¶ Celat ſci .i. aīuꝫ ſuū vſqꝫ ad tp̄s opportunuꝫ.p ¶ Et cor iſi. ꝓ. ſtul .ſ. aliena ꝯͣ ſe: qꝛ ſtatī māifeſtat ſe ꝑ ꝯtumeliā. q ¶ Manꝰ for. do. ⁊cͣ. hoc pꝫ ī ſcripturꝭ veterꝭ ac no.teſtamēti: ꝙ reges fortes alios ſb̓iecerūt ſibi ⁊ remiſſi ẜuier̄talijs ſb̓ tributo. Pōt ēt expōi de fortitudīe mētis ſeu rōis q̄ſibi ſb̓ijc̄ vires ſēſitiuas: ſi āt fue̓it remiſſa ſēſualitas ei dn̄at̉r ¶ Meror ī cor. ui. iu. d̓ aliqͣ offēſa d̓i: qꝛ nullꝰ ꝙͣtūcūqꝫ iuſtd̓ cōi lege trāſit vitā pn̄tē ſin̄ aliqͣ offēſa cl̓pe. s ¶ Pūiliabiteū. cora deo ꝑ ꝯtritōeꝫ. t ¶ Et ſer. bo. qͥ ē ī fideli ꝯfeſſione.v ¶ Letificabit̉. qꝛ ad talē ꝯfeſſionē ſeqͥt̉ alleuiatio mētꝭ ⁊ q̄dā leticia. x ¶ Qui ne. da. tꝑale. y ¶ Propt̓ ami .i. ꝓpt̓ ſb̓leuatōeꝫ amici. Iuſtꝰ ē. qꝛ amicꝰ ē magꝭ diligēdus ꝙ lucꝝtꝑale: ſꝫ lucꝝ ſpūale ē magꝭ diligēdū ꝙͣ amicꝰ. a ¶ Iter aūtip̄i. qꝛ dimittur amicū ꝓpt̓ tꝑale lucꝝ. b ¶ Decipiet eos. qꝛꝑ̄dūt maiꝰ bonū ꝓ mīori .ſ. amicū ꝓ lucro tꝑali: ⁊ freq̄nt̓ etiāillo lucro defraudāt̉: iō ſb̓dit̉: c ¶ Nō īue. frau. lu. ſic̄ īqͥ
qͥs s