¶ prouerbioꝝ
ſic piger his ꝗ miſerūt eū īvia. Timor dn̄i apponet dies: ⁊ anni īpioꝝ breuiabūt̉Expectatio iuſtoꝝ leticia:ſpēs aūt īpioꝝ ꝑibit. Foͣrtitudo ſimplicꝭ viā dn̄i: et pauor his ꝗ oꝑāt̉ malū. Iu̓ſtī et̓nū n̄ ꝯmouebit̉: īpij aūtn̄ habitabūt ſuꝑ terrā. Osiuſti parturiet ſapīaꝫ: līguaprauoꝝ ꝑibit. Labia iuſticōſiderāt placita: e̓t oſipiorum peruerſa:¶ XI.Tātera doloſa aͦbominatio ē apud deuꝫet pōdꝰ equū volūtas eiusUbi fue̓it ſuperbia ibi ērit⁊ cōtūelia: ubi aūt eſt hūililitas ibi ⁊ ſapīa. Sīplicitāsiuſtorum dirige̓t eos: et ſuꝑplātatio ꝑuerſorū vaſtabitillos. Nō ꝓderūt diuitie indie vltionis: iuſticia aūt libe̓abit a mote. Iu̓ſticia ſimplicis diriget viā eiꝰ: et ī īpietate ſua corruet īpiꝰ. Iuſticia r̄ctoꝝ libe̓abit eos: et īīſidijs ſuiſ capiēt̉ īiꝗ. Mōrtuo hoīe īpio nulla erit vl-
tra ſpes: et expectatio ſolicitoruꝫ pēribit. Iuſtꝰ d̓ āguſtia liberatꝰ ē: ⁊ tradet̉ īpiuſꝓ eo. Simu̓lator ore decipit amicuꝫ ſuuꝫ: iuſti auteꝫliberabūt̉ ſciēntia. In bo̓niſ iuſtoꝝ exaltabit̉ ciuitaſet ī ꝑditōe īpioꝝ e̓it laudatio. Bn̄dictiōe iuſtoꝝ exaltabit̉ ciuitas: et ore īpioruꝫſubue̓tet̉. Qui deſpicit amicū ſuū īdigens corde ē: uiraūt prudens tacebit. Quiābulat fraudulēt̓ r̄uelat arcana: ꝗ aūt fidel̓ ē celat amici ꝯmiſſū. Ubi non ē gub̓nator ppl̓s corruet: ſaiꝰ aūtubi ml̓ta cōſilia. Affligeturmalo ꝗ fidē facit ꝓ extrāeoqui aūt cauet laqos: ſecurerit. Mulier gratioſa īuēiet gloriā: et robuſti hēbūtdiuitias. bn̄facit aīe ſue virmiſericors: ꝗ aūt crudel̓ ē:etiam propinquos abijcit.Impius facit opus inſtabile: ſeminanti autem iuſticia me̓rces fidelis. Clementia preparauit vitam.
a ¶ Sic piger nocet his qͥ miſerūt eū ī via. qꝛ ꝑ hoc fruſtrat̉ eoꝝ negociū ꝓ qͦ miſſus ē. b ¶ Timor do. appo.dies. ſicut pꝫ de ezechia cui appoſiti fuerūt. xv. āni. iiij.reg. xx. c ¶ Et anni ip̄i. breui. qꝛ acquirūt ſibi multos inimicos qͥ vite eoꝝ īſidiātur. d ¶ Expec. iuſto. leti .i. btītudo eterna q̄ hꝫ ānexā leticiā. ¶ Speſ autē ip̄ioꝝ ꝑibit .i. p̄ſūptio q̇ p̄ſumūthabere btītudinēſine meritis dicentes deus n̄ fec̄ noſad dānādū: ſꝫ ſaluādū. f ¶ Iortitudo ſim. via do.i. eius iuſticia ſimplices premiādo.z ¶ Et pauor hiſqͥ operat̉ malum.ip̄ios puniendo.h ¶ Iuſtus ī eternū nō ꝯmouebit̉.a ſtabilitate v̓tutꝭi ¶ Impij aūt nōha. ſuꝑ ter .ſ. viuētiū. k ¶ Os iuſti ꝑtu. ſapi. aliosdocēdo. l ¶ Lingua pra. ꝑibit. vn̄diues epulo ī īfernō exn̄s magꝭ cruciabat̉ ī līgua ꝙͣ īalijſ ꝑtibꝰ luc̄. xv.m ¶ Labia iuſticōſi. pla. deo ⁊ hominibus bonis.m ¶ Et os īpioꝝꝑuerſa. blaſphēias ꝯͣ deū ⁊ īiuriaſꝯyximū. C XI.Itera. Inhoc capl̓oinducit ſalomō ad actus iuſticie dicēſ: a ¶ Statera doloſa. qua vendentes decipiunt ementes. b ¶ Abominatio eſt apud deū. quia eſtfurtuꝫ colore iuſticie palliatum. c ¶ Pondus equumvoluntas eius. quia in iuſticia cōmutatiua requirit̉ talemedium. d ¶ Ubi fuerit ſuperbia. in corde: e ¶ Ibierit cōtumelia. in ore. f ¶ Ubi autem humilitas: ibi ſapientia. quia humilitas eſt debita diſpoſitio ad ſapientiam diuinam vt dictuꝫ eſt ſupra capitulo. ix. g ¶ Simplicitas iuſtoruꝫ. qua procedunt in factis ſuis ſine plicadoloſitatis. h ¶ Diriget eos. ad beatitudinem. i ¶ Etſupplātatio peruerſoꝝ. qua decipiūt ſimplices. ¶ Uaſtabit eoſ. in pena inferni: ⁊ aliquando etiam propt̓ hocdeſtruuntur in preſenti vita. l ¶ Non proderunt diuitie in die vltionis .i. iudicij extremi. m ¶ Iuſticia autētunc liberabit a morte .ſ. gehenne. n ¶ Iuſticia ſimplicis diriget viā eius .i. opera eius ad beatitudinē. o ¶ Etī ipietate ſua .i. pro impietate ſua. p ¶ Corruet impiꝰ.in gehennam. q ¶ Iuſticia rectoꝝ .i. iudicum. r ¶ Ciberabit eos. a culpa ⁊ pena. s ¶ Et in inſidijs ſuiſ capientur iniqui. ſicut iniqui iudices inſidiantes ſuſāne fuerunt adiudicati morti: Danielis. xiij. t ¶ Mori
mine impio nulla erit vltra ſpes. ſue ſalutis: quia in īfernonulla eſt redemptio. hoc non intellexit Orignes dicēſ: ꝙ ꝑlongū tempus damnati ⁊ demones ſaluabuntur. v ¶ Expectatio ſolicitoꝝ. id eſt illoꝝ qui ſolicite ſeruiebant impioſperantes ab eo promoueri. x ¶ Peribit quia nō poterūtab eo vltra adiuuari¶ Iuſtus de anguſtia liberatꝰ eſt. quodpatet de dauid iuſto:qui fuit in regno reſtitutus ⁊ impius abſalō occiſuſ. ij. reg. xviijz ¶ Simulator. ideſthypocrita qui ſimulat ſcītatē: a ¶ Oredecipit amicum ſuū.ideſt illum a quo ſperat ꝓmoueri: cui ſcꝫadulat̉. b ¶ Iuſti auteꝫ liberabuntur. abiſta d̓ceptōe. c ¶ Scientia. qua decerniturinter ſanctitatem veram ⁊ fictā. d ¶ Inbonis iuſtorum exaltabitur ciuitas: quiaiuſti bona ſua expendunt pro bono reipublice. e ¶ Et in perditione impiorumerit laudatio: quiaturbant bonum cōmune. f ¶ Benedictione iuſtorum .i.oratione eoruꝫ que ēexaudibilis. g ¶ Exaltabit̉ ciuitas. a deoſicut ſanctus Baſiliꝰoratione ſaluauit ſuam ciuitatem a Iuliano apoſtata: ⁊ ezechias hieruſalē a ſennacherib. iiij. reg. xixh ¶ Et ore ip̄io. ſb̓ue̓.qꝛ ſt̓ ꝓditoreſ ciuitatꝭi ¶ Qui deſpi. ami. ſuū. ip̄m deridendo ⁊ defectꝰ eiꝰ publicādo. k ¶ Indigēs eſt corde. qꝛ hꝫ cor defectuoſuꝫ. ¶ Uir atpru. tace .i. celabit d̓fectꝰ amici ſui niſi quātū exigit correctōfraterna. m ¶ Qui am. frau. reue. arc. ſue fidelitati ꝯmiſſa. n ¶ Qui aūt fi. ē ce. amici ꝯmiſſū .i. ſecretū ſui amici cōmiſſū ſue fidelitati. o ¶ Ubi nō ē guber. po. corr. ſicut nauis carens gubernatore periclitat̉. p ¶ Salus aūt .ſ. ppl̓iq ¶ Ubi multa ꝯſilia. ꝑ q̄ cauētur mala ⁊ obtinētur bona.r ¶ Affligetur ma. qͥ fi. fa. ꝓ extra. qꝛ timet ne ille deficiat⁊ ipſe debitū incurrat. s ¶ Qui aūt cauet laq̄os talis obligatiōis. t ¶ Securus erit. ab īcurſiōe debiti. v ¶ Mulilier gratioſa .i. honeſta ⁊ pudorata. x ¶ Inueniet gloriā .i.famā bonā: vt pꝫ d̓ iudith ⁊ heſter. y ¶ Et ro. hab. diui. q̄ꝑ robur mētis ⁊ corporis acqͥrūt̉ ⁊ acqͥſite poſſide̓t̉. z ¶ Gn̄facit aīe ſue vir miſericors. qꝛ ſola mīa comeſ ē defūctoꝝ ẜꝫAuguſtinū. a ¶ Qui aūt crudelis eſt ⁊ propinquos abijcit. ſubtraheudo eis debitū conſilium ⁊ auxiliū: b ¶ Ipſius facit opus inſtabile. aggregās ſibi bona temporalia queſunt tranſitoria ⁊ corruptibilia. c ¶ Seminanti autem iuſticiam. verbo ⁊ facto. d ¶ Merces fidelis. id eſt retributio eterna que non eſt aliqualiter defectiua. e ¶ Clemē