¶ prouerbioꝝ
Et īſipientibꝰ locuta ē. Uēitē comedite panē meū: ⁊ bibite̓ vinū qd̓ miſcui vobis.Relinꝗte īfātiam et viuite:et ābulate ꝑ vias prudētie.Qui erudit deriſore: ip̄e iniuriā ſibi fac̄: et ꝗ arguit īpium ſibi maculaꝫ generat. INoli argue̓ d̓riſorē ne oderit te. Argue ſapiētē: ēt diliget te. Da ſapiēti occaſiōꝫet addet̉ ei ſapīa. Doce iuſtū: et feſtīabit acciꝑe. Prīcipiuꝫ ſapētie timor dn̄i: etſcīa ſcōꝝ prudentia. Perme eī multiplicabunt̉ diestui: et addētur tibi āni vite.Si ſapiēs fuerꝭ tibimetipſieris. Si aūt illuſor: ſolꝰ por-
tabis malū. Mulier ſtultaet clamoſa: plēaqꝫ illecebrꝭe̓t nihil oīno ſciēs: ſedet ī foribꝰ domꝰ ſue ſuꝑ ſellā: in excelſo vrbiſ loco: ut vocarettrāſeūtes ꝑ viā ⁊ ꝑgēteſ ī itine̓ ſuo. Quis ē ꝑuulus; declinet ad me. Et ve̓cordi lōcuta ē. Aque furtiue dulciores ſūt: ⁊ panis abſcōdit̉ſuauior. Et ignora̓uit ꝙ ibiſint gigantes: et ī ꝓfūdiſ īferni ꝯuiue eiꝰ. Qui .n. applicabit̉ illi deſcēdet ad īferosNā ꝗ abſceſſerit ab ea ſaluabitur.¶. X.Arābole ſalomonisfiliꝰ ſapiēs letificat pr̄eꝫ: filiꝰvo ſtuliꝰ meſticia ē mr̄is ſue.
¶ Et īſipiētibꝰ locuta ē .i. gētilibꝰ qui diuinitatē attribuebant lignis ⁊ lapidibꝰ qd̓ īſipiētiſſimū erat. l ¶ Uenite⁊ comedite panē meū .i. corpꝰ meū ſub ſpē pāis exhibitūm ¶ Et bibite vinū qd̓ miſcui vo .i. ſāguinē meū ſb̓ ſpēvini ī qͦ admiſcet̉ aqua. In vtraqꝫ eī ſpē ꝯmūicabāt antiquitꝰ fideles: ſꝫ ꝓpter ꝑiculū effuſioniſ ſanguīs ordinatū eſt ꝙ dat̉ laicis ſb̓ ſpē pāis tm̄n Reliqͥte īfātiā.i. iutilia ⁊ vana.o ¶ Et viui. ī gr̄ap EEt ābu. ꝑ viaprū .ſ. mandatoꝝ⁊ ꝯſilioꝝ. Cōſeqͥn̄ter oſtēdit̉ qͥ ſuntr̄pellēdi a ꝯuiuioſapie cuꝫ dicitur:¶ ¶ Qui eru. deriſorē. ſane doctrīe¶ Ip̄e ſibi īiuriāfac̄. qꝛ ꝓuocat d̓riſorē ad īiuriāduꝫſibi: iō dic̄ ſaluator Matth̓. vij.Nolite ſcm̄ darecāibꝰ neqꝫ mittatꝭmargaritas anteporcoſ ne forte cōclcēt eas pedibusſuis ⁊ caneſ ꝯuerſi dirūpāt vos. s ¶ Et qͥ arguit ipiū ⁊cͣ qꝛ ip̄iꝰ quātū īſe ē īfamat arguētem ſe. t ¶ Noli ar. deri. ne ode. te. ⁊ſic efficietur peior concipiens odium de nouo cū īpietate precedenti. v ¶ Argue ſapientem. qꝛ oīs hō quatūcūqꝫ ſapiēſ hꝫ aliqͥd arguēdū: prīa Io. i. Si dixerimꝰ ꝙ peccatū nō habemꝰ ipſi nos ſeducimꝰ ⁊cͣ. x ¶ Et diliget te.gatꝰ de tua bōa correctiōe. y ¶ Da ſapienti occaſionē.cogitandi aliqͥd vtile. z¶ Et addet̉ ei ſapientia. que perbonas cogitatōes accipit incremētū. a ¶ Doce iuſtū. d̓meliori bono. b ¶ Et feſtinabit acciꝑe. oꝑe adīplēdot ¶ Prīcipiū ſa. ti. do. ēt ſeruil̓ qꝛ ītroduc̄ ea ſic̄ ſeta filūſꝫ ſic̄ ſeta eijcit̓ d̓ foramīe ītrāte filo: ſic tīor ſeruilis expellitur ꝑfecta ſapiētia ītrante: prīa Io. iiij. Perfecta charitas foras mittit timorem. Timor vero filialis cū ſapīamanet: ꝓpter qd̓ ē prīcipiū intrinſecū ſapiētie: timor vero ſeruiliſ eſt principiū extrinſecū. d ¶ Et ſcīa ſanctoꝝprudētia. qꝛ talis ſcia nō ſolū eſt ſciētia ſpeculatiua ſꝫ etpractica. e ¶ Per me eī .ſ. ſapiētiā. f¶ Muſtiplicabūt̉dies tui. in preſenti: qꝛ ſapientes ſciunt euitare pericula¶ ¶ Et addentur tibi āni vite. ī futuro. h ¶ Si ſapiēsfueris tibimetipſi eris .i. ad bonū tuū prīcipal̓r ⁊ etiā alioꝝ cōſequēter: iō ſubditur ī aliqͥbꝰ libris: Et ꝓximis tuis: ſed nō ē d̓ textu: īmo ē q̄dā gloſa ⁊ ꝑ ſcriptores textuiinſerta. i ¶ Si aūt illuſor. ſane doctrīe. k ¶ Solꝰ portabis malū. pene ⁊ cl̓pe. ¶ Mulier ſtulta. Hic ꝯſequēter iuxta ſuū oppoſitū pōit̉ iuitatio īſipiētie ad ſuū ꝯuiuiū cū dr̄: Mulier ſtulta .i. doctrīa ſuꝑſticioſa ⁊ vana. m ¶ Et clamoſa. qꝛ n̄ hꝫ niſi v̓ba. m ¶ Plenaqꝫillecebriſ. q̄ nō ſolū ꝯcedit ſꝫ ēt ad ea inducit. o ¶ Et nihil oīno ſciens. qꝛ ita modicū ē ibi d̓ veritate ꝙ qͣſi nihilreputatur: ⁊ etiā qꝛ illud quod eſt ibi veritatis vel honeſtatiſ pōitur ad hoc ꝙ ⁊ facilius falſitatibus credat̉: alit̓talis doctrina ſeipſā deſtrueret ſi nihil veritatis cōtineſet: ſicut dicit ph̓us .j. libro ethicoꝝ ꝙ ſi malū eſſꝫ ītegꝝ
ſeipſum deſtrueret. p ¶ Sedit in foribus domus ſue ⁊c̄qͥa talis doctrina aliquādo docetur auctentice maxime īterinfideles. q ¶ Ut vo. trāſeun. ꝑ viā. latā vicioꝝ. r ¶ Etpergentes itinere ſuo .i. ſequentes impetum ſue paſſionis.s ¶ Quis ē paruulus. id eſt indigēs ſenſu. t ¶ Declinet adme. quaſi dice̓t docebo eum. v ¶ Et vecordi. ideſt ſecutoripaſſionum qui .ſ. dicitur vecors quaſi vehabens in corde.x ¶ Locuta eſt. quiatalis libēter audit doctrinam ſuperſticioſam.y ¶ Aquefurti. dul. ſunt ⁊cͣ. indoctrina ſuperſticioſa ſemper eſt aliquidboni admixtuꝫ: vt p̄dictum eſt ⁊ illud bene docetur in publico. illud aūt qd̓ ē falſū ⁊ ſuꝑſticioſuꝫ ī ſecreto: ſicut p̄noſticatio de futuriſ ꝑ aſtrologiā quātū ad id qd̓reſpicit curſus ⁊ cōiūctiōes planetaꝝ ex qͥbꝰ p̄noſticāt̉ aliqͣ futura bene docetur ī publico ſꝫ quātū ad illd̓quo docent̉ fieri imagines ſub determinatis ꝯſtellatiōibꝰ vt dēt reſpōſa d̓ ocultꝭ⁊ futuriſ hoc docetur ī occl̓to: qꝛ ē ſuꝑſticioſū: ⁊ talē doctrinā multi libētius audiūt ⁊ auidiꝰ: iō deſignatur ꝑ aqͣs furtiuas ⁊ panē abſcōditū. z ¶ Et ignorauit. auditor talis doctrine. a ¶ Qd̓ ibi ſint gigātes .i. demones: qꝛ talia reſpōſa per demones fiūt. b ¶ Et ī ꝓfūdis īferni cōuiue eius. i.talis doctrina ībuti ⁊ refecti deſcēdūt ad penā īferni cū d̓monibus eos ſeducētibus. c ¶ Qui eī applicabit̉ ⁊cͣ. hoc n̄ ēde textu vſqꝫ ad finē capitl̓i ꝓpter qd̓ ꝑtrāſeo: ⁊ qꝛ ſatis pꝫſententia ex premiſſis.¶ Capitulum. X.Arabole ſalomonis. Hic īcipit ſcd̓a ꝑabolaꝝ collectio: ꝓpter quod p̄ponit̉ taꝙͣ q̄dā prefatio vt dictuꝫfuit a principio libri: ⁊ in hebreo eſt de ītegritate textus. Sciendū ēt ꝙ ꝑabole ī hac collectiōe ꝯtente n̄ habēt talē conexionē adīuicē: ſicut precedentes ꝓpter quod nō īuenitur ibi diuiſio artificialis: ſed quelibet ꝑabola ē quaſi vnaſnīa ꝑ ſe: ⁊ cōiter iuxta v̓tutē tagitur oppoſitū viciuꝫ. Pōttn̄ hec collectio ī generali ſic diuidi ī tres ꝑtes: qꝛ ī prīa īſtruitur ꝑs rationalis: ſecundo reprimitur iraſcibilis capituloxv. Reſponſio mollis frangit iram ⁊cͣ. Tertio reſtringiturconcupiſcibilis capitulo. xx. Luxurioſa res eſt vinum ⁊cͣ.Sciendum tamē ꝙ hec diuiſio. accipitur ẜm principia capituloꝝ: quia in proſecutione cuiuſlibet partis facit mentionem de alijs: vt videbitur proſequendo. Prima diuiditur īquīqꝫ partes ẜꝫ quīqꝫ capitula. In primo vero capitulo qd̓eſt decimū huius libri īuitat ad amorē ſapīe principaliter:⁊ hoc ex cōmēdatiōe ſapiētꝭ ⁊ ſapiētie: licet alia interſerant̉.Preſentis autem capituli prima parabola eſt iſta: b ¶ Filius ſapiens letificat patrem. tum quia iuuat eum in regimine domuſ ⁊ negocioꝝ: tū quia pater conſiderat ꝙ poſt mortem ſuam talis filius honorifice repreſentabit ꝑſonam ſuā.c ¶ Filius vero ſtultus meſticia eſt ſue matris. quia talisnō mittitur ad negocia ſed manet in domo cuꝫ matre: q̄ videns eius ſtulticiam continue habet materiam meſticie