¶ prouerbioꝝ
nibꝰ: ⁊ blāditijs labioꝝ ꝓtraxit illū. Stati eā ſeꝗt̉ qͣſibos ductꝰ ad victimā: ⁊ qͣſiagnꝰ laſciuiēſ ⁊ ignorans: ⁊neſcit ꝙ ad vīcula ſtultꝰ trahat̉ donec trāſfigat ſagittagecur eiꝰ: velut ſi auis feſtinet ad laqueū: ⁊ neſcit ꝙ d̓ꝑicl̓o aīe illiꝰ agit̉. Nunc ergo fili mi audi me: ⁊ attēdeverbis oris mei. Ne̓ abſtrahat̉ ī vijs illiꝰ mēs tua: neqꝫdecipiaris ſemitꝭ eiꝰ. Multos .n. vulneratos deieciue̓tfortiſſimi ꝗqꝫ īterfecti ſt̓ abea. Uie īferi domꝰ eiꝰ: penetrātes īteriora morū VIII.Unquid nō ſapīa clamitat: et prudētia datvoce ſuā; In ſūmis excelſiſqꝫ verticibꝰ: ſuprā viā ī medijs ſemitis ſtās: iuxta portas ciuitatis: ī ipſis foribusloꝗt̉ dicens: Ouiri ad vosclamito: ⁊ vox mea ad filios hoīuꝫ: Intelligite ꝑuuliaſtu̓tiā: et īſipiētes aīaduētite. Auditē qm̄ d̓ r̄bꝰ magniſlocutura ſū: et aperiētur labia mea vt r̄cta p̄dicēt. Ueritatē meditabit̉ gͣuitur me
uꝫ: ⁊ labia mea deteſtabūt̉īpiū. Iuſti ſūt oēs ſermōesmei: n̄ ē ī eiſ prauū ꝗd neqꝫꝑuerſū. Recti ſūt ītelligentibus: ⁊ eꝗ īueniētibꝰ ſcīam.Accipite diſciplinā meā ⁊nō pecuniā: doctrinā magqͣꝫ aurū eligite. Melior ē eīſapīa cūctis opibꝰ p̄cioſiſſimiſ: ⁊ oē deſiderabile e̓i nōpōt ꝯꝑari. Egō ſapīa habito ī ꝯſilio: et eruditis īterſūcogitatiōibꝰ. Timor domini odit malū: arrogantiā ētſuꝑbiā: et viaꝫ prauā: e̓t osbiligue dēteſtor. Me̓ū ē cōſiliū ⁊ equitas. Mea ē prudētia: mea ē foͣtitudo. Perme reges regnāt: et legū cōditores iuſta decenūt. Perme prīcipes īperāt: ⁊ potentes decernūt iuſticiaꝫ. Egōdiligentes me diligo: ⁊ quimane vigilauerīt ad me inueniēt me. Mecū ſūt diuitie ⁊ gl̓ia: ope̓ſ ſuꝑne ⁊ iuſticia. Melior ē fruct̉ meꝰ auro ⁊ lapide p̄cioſo: ⁊ genimina mea argento electo.In vijs iuſticie ambulo: inmēdio ſemitarum iudicij:
niſi qꝛ antiquitus gētiles ⁊ alij in hoc eos ſequētes quicredebāt oīa iſta īferiora ꝓuenire ex corporū celeſtiū diſpoſitiōe: redeūtes de mercationibus libenter intrabantdomos ꝓprias plenilunio: vt ſic plenitudo lucri ſequeretur. Unde in aliquibus terris chriſtiani volētes enceniare domū nouamvel mutare domicilium: nō faciūthoc libenter ī defectu lune ne ſeqͣt̉defectus bonoruꝫtemporaliuꝫ: ſedfaciunt hoc ī augmento lune vl̓ eiꝰplenitudine vt ſequatur plēitudobonoꝝ temporalium: ⁊ hoc eſt dereliquijs gentiliūpropter qd̓ ē magis vitandum.a ¶ Irretiuit euꝫmultiſ ſermonibꝰideſt. detinuit ⁊paſſione concupiſcentie quaſi retiinuoluit.b ¶ Statim eaꝫſequit̉ quaſi bos⁊cͣ. i. credēs ire adbonum ſuū: cumtn̄ vadat ad malum maximum.c¶ Ignorās ꝙ advicula .ſ. pene ⁊ cl̓pe. d ¶ Donectrāſfigat ſagitta.ſcꝫ diuine vltiōiſ.e ¶ Uelut ſi auisfeſtiet ad laqueū.q̄ ex appetitu modici cibi illaqueat̉⁊ interficitur: ſicincōtinens ex appetitu delectatiōiſmomentanee incrurit laqueū culpe ⁊ mortē gehēne. f ¶ Nunc ergo. Hic ꝯſequēter monet dictum periculū fugere dicēs: Nūc ergo fili mi audime. aure corporis. g ¶ Et attēde verbis oris mei. aurementis: h ¶ Ne abſtrahat̉ in vijs illꝰ mens tua. ꝑ conſenſū: ¶¶ Neqꝫ decipiaris. per operiſ ꝯplementum.k ¶ Multos eī vulneratos. vulnere ꝯcupiſcētie: ¶¶ Deiecit. a ſtatu gratie. m ¶ Et fortiſſimi quiqꝫ. vt patet d̓adā maximo qꝛ erat in ſtatu īnocētie ꝑfectus ſcīa ⁊ v̓tute: ⁊ d̓ ſāſone fortiſſimo: ⁊ dauid ſāctiſſimo: ⁊ ſalomoneſapiētiſſimo ⁊ multis alijs in veteri ⁊ nouo teſtamento.n ¶ Uie inferi domos eius. qꝛ in domo eiuſ ꝯmittiturculpa que eſt via ad gehennaꝫ. ¶ Capitulū. ¶ VIII.Unquid nō ſapīa. Superius ſalomō docuit domeſtice ſicut pr̄ filiū: hic ꝯſequēter docet ſcholaſticę vt doctor diſcipl̓ꝫ. vel politice vt legiſlatorſubiectū. Et diuidit̉ ī duas ꝑtes: qꝛ prīo facit hoc verbomagis plano: ſcd̓o magis perabolico capitulo. ix. Prīaadhuc ī duas: qꝛ prīo ſalomon loqͥtur ī ꝑſona ſapīe create: ſcd̓o increate: ibi Dn̄s poſſedit me. Circa primū di-
cit: a ¶ Nūqͥd n̄ ſapia clamitat .i. frequēter clamat: qꝛ clamitare eſt verbū frequētatiuū. b ¶ Et prudētia dat voceꝫſuā. dicit̉ aūt ſapīa noticia de diuinis: prudētia d̓ agibilibꝰhumanis. c ¶ In iūmis excelſiſqꝫ verticibus .i. ī ꝓphetis ⁊ſacris doctoribus. d ¶ Super viā .i. ī publico vbi dꝫ doceri ſana doctrina.e¶ Iuxta portas ciuitatiſ. ibi eī antiquituſſedebant iudices ⁊ ſapienteſ eis aſſiſtentesvt dictum eſt ſupra.f ¶ O viri ad vos clamito. nō ad beſtias itrationabiles. g ¶ Intelligite ꝑuuli .ſ. ſēſu.h ¶ Aſtutiā. ad p̄cauendū mala. i ¶ Etinſipientes aīaduertite .i. ſapīam accipite.k ¶ Audite quoniaꝫd̓ ma. re. locu. ſū .ſ. dediuinis qͥ ſt̓ maxīa ⁊auditu digna. l ¶ Etaperiētur labia vr̄a. ītūc poteris loqͥ recte.Cetera patēt vſqꝫ ibim ¶ Recti ſunt intelligentibus. non intelligentibus autē vidētur diſtorti: ſicut habenti oculos infectoshumore ſāguineo vidētur rubea illa queſūt alba. n ¶ Acci.pite diſciplina meam⁊cͣ. qꝛ melior ē ꝙͣ bōatꝑalia: quāto meliorē aīa corꝑe. o ¶ Etoē deſiderabile .ſ. appetitu ſēſitio. p ¶ Einō pōt ꝯꝑari. qꝛ n̄ ſt̓eiuſdē generis: ⁊ quiaexcedit īproportionabilit̓ talia. q ¶ Egoſapīa habito ī ꝯſilio.qꝛ ꝑ ſapīaꝫ dat̉ ſanuꝫꝯſiliū. r ¶ Et eruditꝭīterſū cogitatōibꝰ. qꝛ tales cogitatōes ꝓcedūt ex ſapīa ⁊ eaꝫaugmētat. ¶ Timor dn̄i ſ. filial̓. t ¶ Odit malū. ip̄ꝫ fugiens ꝓpt̓ d̓i offēſā ⁊ n̄ tm̄ ꝓpt̓ penā qd̓ fac̄ amor ẜuil̓. v ¶ Arrogatiā. ī ore. x ¶ Et ſuꝑbiā. ī corde. y ¶ Et viā prauam īopere. z ¶ Et os bilīgue. qd̓ placētia loquit̉ ī pn̄tia: ⁊ ꝯͣriūloqͥtur ī abſētia a ¶ Deteſtor. tāꝙͣ horribilia. b ¶ Meūē ꝯſiliū ⁊ ea̓tas ⁊cͣ. i. p̄ me ſūt iſta. c ¶ Per me r̄ges r̄gnāt.iuſte. d ¶ Et legū ꝯdi. iuſta decer. iſta eī ex ſapīa ꝓcedunte ¶ Ego diligentes me diligo. quia ſtudentes ad habenduꝫſapientiam ex eius amore ipſam inueniunt: ⁊ in eis manet:⁊ in ea delectabiliter viuūt. f ¶ Hecuꝫ ſunt diuitie. ſcilicꝫſpirituales ⁊ alias ēt corporales. g ¶ Et gloria .i. honor cōram multis qui īpēdendus eſt ſapientibus. h ¶ Opes ſuperbe. ideſt ſupereminētes ita ꝙ ſuperbia non ſonat hic ī vicium. Per talem modum dicit dominus eſaie. xl. Ponamte ī ſuperbiam ſeculoꝝ. ideſt in eminentiam. i ¶ Melioreſt fructus meus auro. quanto aīa eſt melior corꝑe. k ¶ Invijs iuſticie ambulo. ideſt ambulare facio. l ¶ In medioſemitarum iudicij. quia virtus conſiſtit in medio.