Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

prouerbioꝝ

nibꝰ: blāditijs labioꝝtraxit illū. Stati ſeꝗt̉ qͣſibos ductꝰ ad victimā: qͣſiagnꝰ laſciuiēſ ignorans:neſcit ad vīcula ſtultꝰ trahat̉ donec trāſfigat ſagittagecur eiꝰ: velut ſi auis feſtinet ad laqueū: neſcitꝑicl̓o aīe illiꝰ agit̉. Nunc ergo fili mi audi me: attēdeverbis oris mei. Ne̓ abſtrahat̉ ī vijs illiꝰ mēs tua: neqꝫdecipiaris ſemitꝭ eiꝰ. Multos .n. vulneratos deieciue̓tfortiſſimi ꝗqꝫ īterfecti ſt̓ abea. Uie īferi domꝰ eiꝰ: penetrātes īteriora morū­ VIII.Unquid ſapīa clamitat: et prudētia datvoce ſuā; In ſūmis excelſiſqꝫ verticibꝰ: ſuprā viā ī medijs ſemitis ſtās: iuxta portas ciuitatis: ī ipſis foribusloꝗt̉ dicens: Ouiri ad vosclamito: vox mea ad filios hoīuꝫ: Intelligite ꝑuuliaſtu̓tiā: et īſipiētes aīaduētite. Auditē qm̄ r̄bꝰ magniſlocutura ſū: et aperiētur labia mea vt r̄cta p̄dicēt. Ueritatē meditabit̉ gͣuitur me

uꝫ: labia mea deteſtabūt̉īpiū. Iuſti ſūt oēs ſermōesmei: ē ī eiſ prauū ꝗd neqꝫꝑuerſū. Recti ſūt ītelligentibus: eꝗ īueniētibꝰ ſcīam.Accipite diſciplinā meā pecuniā: doctrinā magqͣꝫ aurū eligite. Melior ēſapīa cūctis opibꝰ p̄cioſiſſimiſ: deſiderabile e̓ipōt ꝯꝑari. Egō ſapīa habito ī ꝯſilio: et eruditis īterſūcogitatiōibꝰ. Timor domini odit malū: arrogantiā ētſuꝑbiā: et viaꝫ prauā: e̓t osbiligue dēteſtor. Me̓ū ēſiliū equitas. Mea ē prudētia: mea ē foͣtitudo. Perme reges regnāt: et legūditores iuſta decenūt. Perme prīcipes īperāt: potentes decernūt iuſticiaꝫ. Egōdiligentes me diligo: quimane vigilauerīt ad me inueniēt me. Mecū ſūt diuitie gl̓ia: ope̓ſ ſuꝑne iuſticia. Melior ē fruct̉ meꝰ auro lapide p̄cioſo: genimina mea argento electo.In vijs iuſticie ambulo: inmēdio ſemitarum iudicij:

niſi qꝛ antiquitus gētiles alij in hoc eos ſequētes quicredebāt oīa iſta īferiora ꝓuenire ex corporū celeſtiū diſpoſitiōe: redeūtes de mercationibus libenter intrabantdomos ꝓprias plenilunio: vt ſic plenitudo lucri ſequeretur. Unde in aliquibus terris chriſtiani volētes enceniare domū nouamvel mutare domicilium: faciūthoc libenter ī defectu lune ne ſeqͣt̉defectus bonoruꝫtemporaliuꝫ: ſedfaciunt hoc ī augmento lune vl̓ eiꝰplenitudine vt ſequatur plēitudobonoꝝ temporalium: hoc eſt dereliquijs gentiliūpropter qd̓ ē magis vitandum.a Irretiuit euꝫmultiſ ſermonibꝰideſt. detinuitpaſſione concupiſcentie quaſi retiinuoluit.b Statim eaꝫſequit̉ quaſi bos⁊cͣ. i. credēs ire adbonum ſuū: cumtn̄ vadat ad malum maximum. Ignorās advicula .ſ. pene cl̓pe. d Donectrāſfigat ſagitta.ſcꝫ diuine vltiōiſ.e Uelut ſi auisfeſtiet ad laqueū. ex appetitu modici cibi illaqueat̉ interficitur: ſicincōtinens ex appetitu delectatiōiſmomentanee incrurit laqueū culpe mortē gehēne. f Nunc ergo. Hic ꝯſequēter monet dictum periculū fugere dicēs: Nūc ergo fili mi audime. aure corporis. g Et attēde verbis oris mei. aurementis: h Ne abſtrahat̉ in vijs illꝰ mens tua. conſenſū: ¶¶ Neqꝫ decipiaris. per operiſ ꝯplementum.k Multos vulneratos. vulnere ꝯcupiſcētie: ¶¶ Deiecit. a ſtatu gratie. m Et fortiſſimi quiqꝫ. vt patetadā maximo qꝛ erat in ſtatu īnocētie ꝑfectus ſcīa v̓tute: ſāſone fortiſſimo: dauid ſāctiſſimo: ſalomoneſapiētiſſimo multis alijs in veteri nouo teſtamento.n Uie inferi domos eius. qꝛ in domo eiuſ ꝯmittiturculpa que eſt via ad gehennaꝫ. Capitulū. VIII.Unquid ſapīa. Superius ſalomō docuit domeſtice ſicut pr̄ filiū: hic ꝯſequēter docet ſcholaſticę vt doctor diſcipl̓ꝫ. vel politice vt legiſlatorſubiectū. Et diuidit̉ ī duas ꝑtes: qꝛ prīo facit hoc verbomagis plano: ſcd̓o magis perabolico capitulo. ix. Prīaadhuc ī duas: qꝛ prīo ſalomon loqͥtur ī ꝑſona ſapīe create: ſcd̓o increate: ibi Dn̄s poſſedit me. Circa primū di-

cit: a Nūqͥd ſapia clamitat .i. frequēter clamat: qꝛ clamitare eſt verbū frequētatiuū. b Et prudētia dat voceꝫſuā. dicit̉ aūt ſapīa noticia de diuinis: prudētia agibilibꝰhumanis. c In iūmis excelſiſqꝫ verticibus .i. ī ꝓphetisſacris doctoribus. d Super viā .i. ī publico vbi dꝫ doceri ſana doctrina. Iuxta portas ciuitatiſ. ibi antiquituſſedebant iudices ſapienteſ eis aſſiſtentesvt dictum eſt ſupra.f O viri ad vos clamito. ad beſtias itrationabiles. g Intelligite ꝑuuli .ſ. ſēſu.h Aſtutiā. ad p̄cauendū mala. i Etinſipientes aīaduertite .i. ſapīam accipite.k Audite quoniaꝫ ma. re. locu. ſū .ſ. dediuinis ſt̓ maxīaauditu digna. l Etaperiētur labia vr̄a. ītūc poteris loqͥ recte.Cetera patēt vſqꝫ ibim Recti ſunt intelligentibus. non intelligentibus autē vidētur diſtorti: ſicut habenti oculos infectoshumore ſāguineo vidētur rubea illa queſūt alba. n Acci.pite diſciplina meam⁊cͣ. qꝛ melior ē ꝙͣ bōatꝑalia: quāto meliorē aīa corꝑe. o Et deſiderabile .ſ. appetitu ſēſitio. p Ei pōt ꝯꝑari. qꝛ ſt̓eiuſdē generis: quiaexcedit īproportionabilit̓ talia. q Egoſapīa habito ī ꝯſilio.qꝛ ſapīaꝫ dat̉ ſanuꝫꝯſiliū. r Et eruditꝭīterſū cogitatōibꝰ. qꝛ tales cogitatōes ꝓcedūt ex ſapīa eaꝫaugmētat. Timor dn̄i ſ. filial̓. t Odit malū. ip̄ꝫ fugiens ꝓpt̓ d̓i offēſā tm̄ ꝓpt̓ penā qd̓ fac̄ amor ẜuil̓. v Arrogatiā. ī ore. x Et ſuꝑbiā. ī corde. y Et viā prauam īopere. z Et os bilīgue. qd̓ placētia loquit̉ ī pn̄tia: ꝯͣriūloqͥtur ī abſētia a Deteſtor. tāꝙͣ horribilia. b Meūē ꝯſiliū ea̓tas ⁊cͣ. i. me ſūt iſta. c Per me r̄ges r̄gnāt.iuſte. d Et legū ꝯdi. iuſta decer. iſta ex ſapīa ꝓcedunte Ego diligentes me diligo. quia ſtudentes ad habenduꝫſapientiam ex eius amore ipſam inueniunt: in eis manet: in ea delectabiliter viuūt. f Hecuꝫ ſunt diuitie. ſcilicꝫſpirituales alias ēt corporales. g Et gloria .i. honorram multis qui īpēdendus eſt ſapientibus. h Opes ſuperbe. ideſt ſupereminētes ita ſuperbia non ſonat hic ī vicium. Per talem modum dicit dominus eſaie. xl. Ponamte ī ſuperbiam ſeculoꝝ. ideſt in eminentiam. i Melioreſt fructus meus auro. quanto aīa eſt melior corꝑe. k Invijs iuſticie ambulo. ideſt ambulare facio. l In medioſemitarum iudicij. quia virtus conſiſtit in medio.