Liber
in corda ipſorum: ⁊ arcuseorum confringatur. Melius ē modicū iuſto: ſuꝑ diuitias pctōꝝ multas. Qm̄brachia pctōꝝ ꝯterēt̉: confirmat aūt iuſtos dn̄s. Nouit dn̄s dies īmaculatorū:⁊ he̓ditas eoꝝ īeternū erit.Non ꝯfundentur ī tꝑe malo: et ī diebus famis ſaturabūt̉: qꝛ pctōres ꝑibūt. Inimici uero dn̄i mox vt honorificati fuerīt ⁊ exaltati:de̓ficiētes quēadmodū fumꝰ deficiēt. Mu̓tuabit̉ peccator ⁊ nō ſoluet: liu̓ſtuſ āt
miſe̓t̉ ⁊ tribuet. Qūia bn̄dicētes ei hereditabūt t̓rā:ma̓ledicētes auteꝫ ei diſꝑibunt. Apu̓d dn̄m greſſushoīsꝭ dirigēt̉̓: et viaꝫ eiꝰ volet. Cuꝫ ceciderit non collidet̉: quia dn̄s ſupponit manū ſuā. Il̓inior fui eteīꝫ ſenui: et nō vidi iuſtū de̓lictūnec ſeme eiꝰ q̄rēſ panē Tota die miſeret̉ e̓t cōmodat:⁊ ſeme illius ī benedictiōeerit. ¶ Declīa a malo: et facbonū: et ihīta ī ſeculū ſecūli. Quia dn̄s amat iudiciū:e̓t nō derelīquet ſc̄os ſuos:
arcubus freq̄nter q̄ſierūt ad mortē dauid ⁊ viros eius. Gladius eoꝝ ītret in corda ipſoꝝ. In hͦ dauid vr̄ ꝓphetice mortē ſaulis p̄dixiſſe ⁊ doech̓. idumei: qꝛ ipſi irruerūt ſuꝑ ꝓprios gladios: ⁊ ſic ſe int̓fecerūt. j. Reg. vl. Et arcus eoꝝ ꝯfringat̉. tota .n. virtus ſaulis ⁊ ſui exercitus fuit ibi confracta.p ¶ Melius ē modicū iuſto. qꝛ ꝙͣtūcūqꝫmodicuꝫ hēat de bonis tꝑalibꝰ hꝫ ibi ſufficientiā: eo ꝙ appetitus eius tendit ad bonaͣ ſpiritualia: in quibuſ qͥetatur eius aīa.l ¶ Suꝑ diuitiaſ peccatoꝝ multas. ī qͥbuſnō hn̄t ſufficientiā ſꝫmagis indigētiam: qꝛeiſ abutūtur ꝑ ꝓdigalitatē ſeu auariciaꝫ av̓tute declinātes. Sipͥmo mō abutūtur .ſ.ꝑ ꝓdigalitatē ſtatī diuitijs euacuant̉: ⁊ ſicad tenendū ſtatū ſuūafixiant̉ diuitiaſ indebite acqͥrendo. Si ſecūdo mō .ſ. per auariciā ſic īcurrunt īdigētiā: tū qꝛ non audentvti ſuis diuitijs: tū qꝛ creſcēte ꝯcupiſcētia vr̄ eiſ ꝙ ſemꝑ pl̓eis deficiat: qꝛ ſi hn̄t centū: anhelant ad hn̄dum mille: ⁊ ſimille ad dece milia: ⁊ ſic ſēper augmētādo: ⁊ tn̄ poſtea totū ꝑdunt ī morte: ⁊ aliqn̄ ēt ante: qꝛ ab eis p̄dones vl̓ latrones auferūt: iō ſb̓ditur: m ¶ Qm̄ brachia ⁊cͣꝭ. i. diuitie īqͥbus cōfidebāt. n ¶ Cōfirmat aūt iuſtos dn̄s. qꝛ a bonov̓tutis nō mouētur ī ꝓſperis vl̓ aduerſis. o ¶ Nduit dn̄s.Hic ꝯn̄ter on̄ditur ꝓſperitas iuſtoꝝ excellētior ꝓſperitatemaloꝝ: ex eo ꝙ ī fut̉o recipiēt. ⁊ pͥmo circa hoc tāgitur diuerſitas recepti: ⁊ ſcd̓o meriti: ibi Apud dn̄m. Circa pͥmuꝫſciendū ꝙ iuſti ī fut̉o recipient ꝓ ſuis oꝑbuſ p̄miū gl̓ie: mali v̓o malum pene et̓ne: ẜm ꝙ dr̄ matth̓. xxv. Et ibunt hi inſuppliciū eternū: iuſti aūt in vitā eternā. Et hoc eſt qd̓ dr̄:o ¶ Nouit dn̄s dies īmaculatoꝝ. qꝛ ipſe ſolus nouit ſecreta cordium. Multi aūt vident̉ īmaculati exterius: ſed ſūtvalde maculati interius. Et hec noticia diuina ꝙͣtuꝫ ad iuſtos ē noticia approbatiōis: ad quā ſeqͥtur pͥmiū retributionis et̓ne: iō ſeqͥtur: Et he̓ditas eoꝝ in et̓nū erit. p ¶ Nonꝯfundent̉ ī tꝑe malo .i. ī extremo iudicio īmo magis honorabunt̉: qꝛ tūc eis dicet̉: Uenite bn̄dicti pr̄is mei ꝑcipite patum vobis regnū ab origine mūdi ⁊cͣ. Sꝫ ipij tūc ꝯfundēt̉qͥbus tūc ꝑ oppoſitū dicet̉: Itē maledicti in ignē eternū ⁊cͣ.q ¶ Et ī diebꝰ famis ſaturabūt̉. qꝛ tunc īpij dānati eſurientꝑ carentiā oīs boni: ⁊ iuſti ſat̉abunt̉ ꝑ adeptionē ſūmi boni: ideo dr̄ Eſa. lxv. Serui mei comedent: ⁊ vos eſurietis.r ¶ Inimici v̓o dn̄i ⁊cͣlī vita pn̄ti: q̄ n̄ ē niſi mom̄tū r̄ſpectufuture. s ¶ Deficiētes quēadmoduꝫ fumꝰ deficiēt. qꝛ ꝙͣtoplus fumus exaltat̉ deficit: ſic īpij ꝙͣto plus fuerint exaltatiin vita pn̄ti: tanto magis depͥment̓ ī fut̉a: ẜm ꝙ dr̄ apoca.xviij. Quātū gl̓ificauit ſe in delicijs: tantū date illi de tormētis ⁊ luctu. t ¶ Mutuabit̉ peccator ⁊cͣ. mutuari ē abalio recipe̓: pctōres aūt ī īferno ſēper recipiēt penā ꝓ ſuiſ demeritis: ⁊ nō ſoluēt qꝛ tm̄ remanebūt obligati ſicut pͥus .ſ.ad penā eternā: qꝛ ī īferno nulla eſt redēptio. v ¶ Iuſtusaūt miſeret̉ ⁊ tribuet. iſte iuſtus vt dicit Ra. ſa. ītelligit̉ ip̄edeus qͥ miſeretur oīum: ⁊ tribuit eis bona: ſed melius trahit̉ hec lr̄a ad expͥmendū mīam ſuā quā iuſtis tribuit gl̓ie
plenitudinē: iō ſb̓dit̉: x ¶ Q bn̄dicētes ei .i. ipſi deoqͣles ſunt iuſti. y ¶ Hēditabunt terram .ſ. viuentium.z ¶ Maledicētes aūt ei. qͣles ſūt ipij. a ¶ Diſꝑibunt.eterna perditione. b ¶ Apud dn̄m. Poſtꝙͣ deſcriptaē diuerſitas iuſtoꝝ ⁊ impiorū ꝙͣtum ad receptionē premij ⁊ pene: hic cōſeq̄nt̓ deſcribitureoꝝ diuerſitas ꝙͣtū ad meritū ⁊ d̓meritū: q̄ ſunt rōnes recipiendi penā ⁊ premiū: et pͥmo on̄ditur hecvarietas ī oꝑbusvite actīe: ⁊ ſcd̓oꝯtēplatīe: ibi Osiuſti. Circa pͥmuꝫdr̄ ſic: b ¶ Apd̓dn̄m ⁊cͣj. ſ. iuſti.c ¶ Divigēt̓̉ ī viapn̄ti: vt non declinet a rectitudineiuſticie: iō ſb̓dit̉:d ¶ Et viaꝫ eiusvolet .i. approbabit ea ordinās admeritū vite et̓ne.e ¶ Cū ceciderit.ꝑ pctm̄ veniale.f ¶ Nō collidet̉. qꝛ ꝑ hoc a gr̄a nō decidet: iō ſb̓ditur:g ¶ Quia dn̄s ſupponit manū ſuā. hꝰ aūt manꝰ ſuppoſitio ē dīne gr̄e ꝯſeruatio: quā hn̄s pōt vitare oē pctm̄mortale: ſꝫ ip̄a pͥuatꝰ nō pōt: qꝛ pctm̄ qd̓ mox ꝑ penitētiā nō diluit̉ ſuo pōdere trahit ad aliud: vt. d. Gre. ſuꝑezech̓. Sꝫ qꝛ iuſti p̄deſtīati aliqn̄ cadūt ꝑ pctm̄ mortale: ſic̄ pꝫ de dauid: iō pōt ēt exponi de caſu mortal̓ peccati: cū dr̄: e ¶ Cū ceciderit. ꝑ pctm̄ mortale. f ¶ Nd̓collidet̉ .i. irreꝑabilit̓ nō frāget̉. g ¶ Quia dn̄s ⁊cͣ. Iꝑpenitētiā eū reducēdo ad gr̄am. h ¶ Iunior fui: et eīmſenui. ex hͦ apꝑet ꝙ d̓d̓ fec̄ hūc p̄ſ. ī ſua ſenectute. ¶ Etn̄ vidi iuſtū de̓lictū. ⁊ ītelligit̉ d̓ iuſto p̄deſtīato: qͥ ſi aliqn̄ de̓liqͣt̉ a deo ꝓpt̓ ſuū pctm̄: tn̄ finalit̓ recipit̉ ad ſtatūgr̄e. k ¶ Nec ſeme eiꝰ ⁊cͣ. ⁊ accipit̉ hic ſemē ꝓ oī ip̄ꝫ imitāte ī oꝑibꝰ bōis. Cōtra hͦ vr̄ qꝛ d̓d̓ qͥ fuit iuſtus ⁊ p̄deſtinatꝰ qͣſiuit panē ab abimelech. j. Reg. xxv. ⁊ a nabal.j. re. xxv. Et helias ſil̓r a ml̓iere ſareptana. iij. reg. xvij.Dicēd̓ ꝙ ſcript̉a hic vtit̉ ⁊ ī pluribꝰ alijs lociſ cōi mō loquēdi. Dr̄ āt cōit̓ ꝙ nullus ē ī foro qn̄ ſūt ibi pauci ī reſpectu ad alias vices: qꝛ illd̓ qd̓ modicū ē qͣi nihil cōputat̉: ſcd̓o ph̓ycoꝝ. Lꝫ at̄ ſemē iuſti aliqn̄ q̄rat ſeu mendicet panē īuolūtarie: hͦ tn̄ raro ꝯtingit: niſi ill̓ qͥ ſumutſtatū mendicātiū: ⁊ rariꝰ ꝯtīgebat tꝑe vete. te. qn̄ d̓d̓ ꝓtulit v̓bū iſtd̓: qꝛ abūdātia bonoꝝ tꝑaliū ꝓ iuſticie oꝑibꝰ ꝓmittebat̉: vt pꝫ deuto. xxviij. ⁊ Eſa. j. c. Si volueritis ⁊ audieritꝭ me: bona t̓re cōedetꝭ: iō ſb̓dit̉: l¶ Cotadie miſe̓t̉. ꝙͣtū ad actū pietatꝭ īt̓iorē. m ¶ Et comodat.ꝙͣtū ad effectū ext̓iorē: ⁊ hͦ de bōis a deo ſibi collatis.n ¶ Et ſemē illiꝰ ⁊cͣꝭ. i. ī abūdātia ſufficiēti bonoꝝ ſpūaliū ⁊ tp̄aliū. p ¶ Declīa a malo. obẜuādo p̄cepta d̓calogi negatīa. p ¶ Et fac bonū. obẜuādo affirmatiua.q ¶ Et ihīta ī ſeciꝫ ſeculi .i. ꝑ hͦ ihītatꝭ ī et̓na btītudīe: ſꝫillud matth̓. xix. Si vis ad vitā īgredi: ẜua mādata: etqꝛ vita beata a ſolo deo datur: ideo ſb̓ditur ꝓ cauſa:r ¶ Quia dn̄s amat iudiciū .i. oꝑa iuſticie que precipiuntur mādatis decalogi. s ¶ Et non derelinquet ſanctos ſuos .i. predeſtinatos qͥ ab eo fin alit̓ recipiūtur: iō