Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

in ppl̓oͣ graui laudabo te.Non ſuꝑgaudeāt mihi ꝗādu̓ſāt̉ mihi iniq̄: ꝗ o̓der̄tme gratis et ānuūt oculis.Quoniāꝫ mihi ꝗdē pacifice loq̄bant̉: et in iracūdiat̓re loquētes doͣlos cogitabāt. Et dilātauerūt ſuꝑ meos ſuū: Idixerūt euge eugeuiderunt oculi nr̄i. Uidiſtidomine nē ſileaſ: dn̄e ne diſcedas a me. Exurge ⁊ intēde iudicio meo de̓uſ meus: ⁊ dn̄s meꝰ ī cām meā. IIudica me ẜm iuſticiā tuādn̄e deꝰ meꝰ: et nō ſuꝑgaudeant mihi. No̓n dicant īcordibꝰ ſuis euge euge laīenr̄e: nec dicant deuorabi

mus eum. Erubeſcant ētreuereant̉ ſimul: qui gͣtulātur mal̓ meis. Induanturconfuſione: et reuerentia:qui maligna loquuntur ſuper me. Exu̓ltent et letentur ꝗ uolūt iuſticiā meā: etdicat ſꝑ magnificet̉ dn̄s Iouoͣlunt pace ſerui eius. Etlīgūa mea meditabitur iuſticiam tuam: toͣta die laudē tuaꝫ. Pro uictoriaẜuo dn̄i dauid. pſal. xxxvIxit īiu̓ſtꝰ ut delinqͣtin ſemetipſo: Ino̓n ētimor dei an̄ oculos eiuſ.IQuōniam doloſe egit inconſpectu eius: ut inueniatur iniquitas eiꝰ ad odiū/

Hebrei .n. nō hn̄t optatiuū modū: ſꝫ vtunt̉ futuro indicatīmodi loco optatiui. d In ppl̓o graui. moribꝰ ⁊ etate: cuiuſmodi ſūt ſacerdotes ⁊ leuite. e Laudabo te .i. vtinaꝫlaudē. vna .n. cā qͣre dauid affligebat̉ in ꝑſecutiōe ſaul̓ eratꝓpt̓ hoc ꝙ accede̓ nō audebat ad locum diuini cultꝰ. vl̓ poteſt alit̓ exponi: vt ſitꝓphetia d̓ futuro cūdr̄: Cōfitebor tibi ⁊cͣqꝛ pſalmi a dauid facti cātabant̉ a cultoribus dei in veteri teſtamēto: ⁊ ēt mō cantant̉ ī nouo. f Nōſuꝑgaudeāt mihi. capiēdo me ⁊ tenendoad ſuam volūtatemg Qui aduerſātur⁊cͣI.ſ. ſaul ⁊ cōpliceseiꝰ: ut pꝫ ex p̄cedentibus. h Qui oderūt me gratꝭ .i. ſine cāme odiētes ī cordibꝰſuis. i Et annuūtoculis. paſſiones enīodij ⁊ ire maxīe apparēt ī facie ⁊ ī ocul̓ potiſſime. k Qm̄ mihi. Hic ꝯn̄ter on̄ditgrauitatē ſue ꝑſecutōnis ex adiūctōe doli:qͥ maxīe aggrauat ꝑſecutōem: qꝛ tunc neſcit poſitus in ꝑſecutōe in qͥbus debeat ꝯfidere: ꝓpt̓ quodApo. d. ſcd̓a ad corꝭ. xi. enumeratꝭ ꝑiculis in qͥbꝰ fuerat vltimo loco dicit pericula in falſis fr̄ibꝰ: qꝛ illud fuerat maiꝰẜm hͦ igit̉ dicit dauid: k Qm̄ mihi ⁊cͣ. Ip̄tēdētes mihiamicitiā. l Et in iracudia ⁊cͣꝭ. .i. ẜꝫ modū hoīum terrenoꝝ: qͥ aliud hn̄t in corde ⁊ aliud in ore. m Dolos cogitabāt .ſ. ꝯͣ me: vt pꝫ de hītatoribꝰ ceile ⁊ ęipheis. j. Regumxxiiij. n Et dilatauerūt ⁊cͣ. Iloquētes ſuꝑbe. o Olxerunt eūge euge. interiectio ē gaudētis. p Uiderūt oculinr̄i. fuga ⁊ exiliū iſtiꝰ hoīs. q Uidiſti dn̄e. Hanc iniqͥtatē ꝯͣ me. r Ne ſileas. hoc ē ne diſſimules ⁊ trāſeas abſqꝫdebit ē punitōe. hoc dicebat dauid nō celo vindicte: ſꝫ diuine iuſticie. s Dn̄e ne diſcedas a me. ſubtrahēdo brachium defenſiōis tue: qꝛ nō poſſē tot laqueos euade̓. t Exurge ⁊ intēde ⁊cͣ. Ieos ꝯdēnādo. v Deus meꝰ ⁊cͣ. qꝛ nonhabeo iudicē ad quē poſſim recurrere niſi ad te: qꝛ ꝑs aduerſa erat rex t̓re. x¶ Iudica me ẜꝫ iuſticiā tuā. q̄ n̄ ꝯdēnatīnocētes: ſꝫ īpios. y Et non ſuꝑgaudeāt mihi. capiendome ⁊ tenēdo ẜm ſua volūtatē. z Nō dicāt ⁊cͣ. Igaudētesd̓ mea captōe: ſic̄ philiſtei gaudebat d̓ captōe ſāſonis: Iud̓xvj. a Nec dicāt deuorabimꝰ eū. q. d. ſi tenerēt me ſtatītractaret me interfice̓ crudeli morte. b Erubeſcāt. īpij.c Et reuereāt̉ ſil̓. tāꝙͣ fruſtrati ſua ītētōe. d Qui gratulat mal̓ meis .i. q̄rūt gratulari .ſ. ſaul ⁊ eiꝰ viri: e Induāt̉ꝯfuſiōe ⁊ reuerētia .i. timore. q. d. talibꝰ circūdēt̉ vndiqꝫ ſic̄veſtimētū circūdat hoīeꝫ ex oī ꝑte. g Qui maligna ⁊cͣ)loquētes de me falſa cora ſaule. h Exultēt. hec ē vltīa ꝑſhuiꝰ p̄ſ. in qͣ dauid orauit ꝓ ſe ⁊ patiētibꝰ ſibi. d. Exultent⁊c̄ l. i. approbāt. Iuſticia mea ⁊cͣ. deū laudādo d̓ mealiberatōe a ꝑiculis grauibꝰ: iō ſequit̉: k Qui volūt pacēſerui eiꝰ .i. mei qͥ ſū ſeruꝰ dn̄i. l¶ Et lingua mea ⁊cͣl. i. ore⁊ corde eā ꝯfitebit̉. m Tota die laudē tuā .i. ſingul̓ diebꝰMiſtice āt exponit̉ p̄s iſte de chriſto cuiꝰ dauid fuit figuraſic̄ dc̄m fuit ſupra p̄ſ. iij. ⁊. iiij. qͥ paſſus ē in ſe ⁊ in mēbris

ſuis a ppl̓o iudaico ⁊ tyrānis: ⁊ iō ī hͦ pͥſ. ẜꝫ hūanitatēloquēs pͥmo petit a patre ſeu tota trinitate auxiliū ꝓtectionis: ⁊ ſcd̓o exprimit grauitatē ſue ꝑſecutōis: ibi Inſurgentes. Quā grauitatē explicat pͥmo ex īpoſitōe falſi: quia ſibi fuit impoſitū ꝙ eſſet falſus ꝓph̓a: ⁊ mēbrisſuis ꝙ eēnt magi⁊ deceptores. Secūdo ex conſpiratione cōi: ibi Etaduerſum me. qꝛcontra eum ꝯuenerūt herodes ⁊pontius pilatuscum principibuſſacerdotuꝫ: vt ſupra expoſitū fuitij. pſal. Tertio exadiunctione doliibi Quoniaꝫ michi quidem pacifice loquebatur.quia ml̓tos dolos cogitaueruntcontra chriſtumvt patet ex textueuangelij: ⁊ contra membra eiuſvt patet ex actibꝰapoſtolorum: etepiſtol̓ pauli. Reſiduū aūt huiusexpoſitiōis omitto: tum ꝓpt̓ breuitatem ſectandaꝫ: tum qꝛ ſatis diffuſetradit̉ in glo. ſuꝑ pſal. tum qꝛ ꝯſideratis illis: q̄ ſunt expoſita de dauid in hoc pͥſ. pōt de facili applicari litterahuius p̄ſ. chriſto ꝑtim ꝓ mēbris ſuis: in qͥbus ſe dic̄ ꝑſecutōeꝫ pati: Act. ix. Saule ſaule qͥd me ꝑſequeris.¶Pſal. XXXV.ipIxit iniuſtuſ vt delinquat ⁊cͣ. Huic pſal. p̄mitxititur talis ti. in tranſlatōe hiero. iuxta hebreūPro victoria ſeruo dn̄i dauid. qd̓ exponuntſic aliqui: ꝙ dauid fecit hunc pſalmum ꝓ victoria populi iſrael glorioſe exeuntis de ſeruitute egypti ad ſeruiendum domino libere: ẜm ꝙ fuit dictum pharaoni:Exod̓. v. Hec dicit dominus deus hebreorum: Dimitte populum meum vt ſacrificet mihi in deſerto. Et licꝫlr̄a huius p̄ſ. poſſet ad hͦ applicari: ſaluo tn̄ meliori iudicio mihi vr̄ meliꝰ ꝙ dauid fecit hūc p̄ſ. de ſeipſo a ꝑſecutōne ſaulis pluries diuinitꝰ liberato: qd̓ vr̄ ex ti. pͥſ. qͥtal̓ ē in hebreo: Ad victoriam ſeruo dn̄i dauid. Et huicnoī dauid p̄pōit̉ lr̄a lamech: ad on̄dend̓ ꝙ ē datī caſus⁊ ſic li ẜuo dn̄i n̄ refert̉ ad ppl̓ꝫ iſrl̓: ſꝫ ad ip̄ꝫ dauid. Igit̉ẜꝫ hūc ſēſū p̄s iſte diuidit̉ ī duas ꝑteſ. Et pͥº agit̉ de malignitate ſaul̓ dauid ꝑſequētꝭ: 2º de benignitate dn̄i ip̄mliberātꝭ: ibi Dn̄e ī celo mīa tua. Circa pͥmū dr̄ ſic: a Dxit iuſtꝰ ⁊cͣj. i. ſaul firmit̓ diſpoſuit ⁊ d̓liberauit d̓ intficienº dauid: lꝫ īiuſte: de qͣ deliberatōe hr̄. j. Reg. xx. Et intellexit ionathas ꝙ diffinitū eēt a pr̄e ſuo ut int̓ficet̉ dauid. b Nō ē timor ⁊cͣj. q. d. Si an̄ ocl̓oſ mētꝭ eiꝰ timordn̄i pōeret̉ a tāto malo retraheret̉: ſꝫ ꝙ dr̄ ꝓv̓. xv. Pertimorē dn̄i declinat oīs a malo. c Qm̄ doloſe egit ſ.cū dauid faciēs eū geneꝝ ſuū: vt ſic occide̓t̉ gladio philiſtinoꝝ: ꝓut hr̄. j. reg. xviij. d In ꝯſpcū eiꝰ .ſ. d̓i: qꝛ nūla doloſitaſ latꝫ eū. e Ut īueīat̉ ⁊cͣ. cū .n. ſaul n̄ potūit occide̓ dauid latēt̓ ac doloſe gladio philiſtioꝝ ꝑſecūtus ē eū: patēt̓ manifeſtās odiū: qd̓ ꝯceperat ꝯtra ipſū