pſalmoꝝ
ut cōplaceāt eloquia orismei: ⁊ mēditatō cordiſ mei
in ꝯſpectu tuo ſemꝑ. Dn̄eadiutor meꝰ ēt r̄dēptor meꝰ
ſbditur: Si mei nō fuerint dn̄ati. ifideles. Tunc īmaculatus ęro. ab eorū culpa. Et emūdabor a delicto maximo .i. ab idolatria ad quā me non cogēt: ⁊ ſic manebomūdus ab ea. q ¶ Et erūt vt ꝯplaceat eloqͥa oriſ mei.qꝛ eloqͥa ex corde mūdo ꝓcedentia ſūt deo placita.r ¶ Et meditatiocordis mei ⁊cͣ adte cognoſcendū ⁊amandū veracit̓s ¶ Dn̄e adiutormeus. in tribulatōibus ſuperuenientibus. t ¶ Et redēptor meus. de egypti ſeruitute: īqͣ dicit ſe dauid redēptum ī ſuis pr̄ibꝰ. ¶ Lꝫ aūt iſta expoſitio ſatis cōcordet lr̄e: tn̄ nō vr̄ cōueniēs vt dicat̉ expoſitio lr̄alis. pͥmo qꝛ paulus apl̓s ī lege ⁊ ꝓphetis edoctus ꝑ eruditionem humanā ⁊ diuinam allegat lr̄amhꝰ p̄ſ. dc̄am de publicatiōe euangelij ꝑ apl̓os ⁊ diſcipulos xp̄i: Ro. x. cōcludens: Ergo fides ex auditu: audit̉aūt ꝑ verbū xp̄i. Sed dico: Nunqͥd nō audierūt? q. d.ſic: qd̓ ꝓbat per lr̄am hꝰ p̄ſ. d. Et quidē in oēm terramexiuit ſonus eoꝝ: ⁊ ī fines orbis terre v̓ba eoꝝ. Iterumin fine hꝰ pͥſ. dr̄: Dn̄e adiutor meus ⁊ redēptor meus. ꝑhoc .n. ꝙ dr̄ Redēptor meus. abſolute ītelligit̉ ille qui eredēptor anthonomaſice: ſicut cū dr̄ ph̓s abſolutē ītelligitur ariſtoteles. Redēptor aūt anthonomaſice dictusī ſcriptura ē ipſe xp̄s. Redēptio .n. a captiuitate egyptifuit ꝑticularis vnius ppl̓i. Redēptio aūt fc̄a per xp̄ꝫ ēgeneraliſ totius mūdi. Quā redēptionem p̄uidit ī ſp̄uꝓphetico ipſe dauid: qꝛ clarius ⁊ diffuſius ſcripſit myſteria xp̄i ꝙͣ alij: vt dc̄m ē in prīcipio hꝰ libri: ⁊ de hocfecit hunc p̄ſ. Igit̉ ẜm iſtum ītellectū p̄ſ. iſte in tres partes diuidit̉: qꝛ pͥmo deſcribit̉ euangelij publicatio: ſcd̓opublicati cōditio: ibi Lex dn̄i: tertio eiuſdē obſeruatō:ibi deſiderabilia. Circa primum dr̄: Celi .i. apl̓i qͥ dicūtur hic celi metaphorice: qꝛ fuerunt excellēter illumīati⁊ ī deū eleuati Tali mō loq̄ndi vſus ē eſaias. i. c. Audite celi ⁊ auribꝰ ꝑcipe t̓ra. Nō .n. alloq̄bat̉ corꝑa celeſtia⁊ terrā que ē elementū: qꝛ nō hn̄t ſenſū ⁊ intellectū: ſedſub noīe celoꝝ alloq̄bat̉ maiores ī ppl̓o: ⁊ ſub nomineterre minores: ſicut iudicū. ix. ſub noīe ramni intelligit̉abimelech ẜꝫ ſenſū lr̄alem: ⁊ ſic ī ꝓpoſito apl̓i nominātur celi: cū dr̄: Celi enarrāt gl̓iaꝫ dei. quā xp̄s hūit ī miraculis ⁊ gl̓iam ſue reſurrectiōis ⁊ aſcēſiōis: hoc naͣrrauerūt v̓bo ſue p̄dicatiōis. Et oꝑa manuū eius ānunciat firmamentū. ꝑ firmamentū ī qͦ ſūt ſtelle fixe ītelligit̉eccl̓ia ꝙͣtū ad doctores ſāctos: vt dr̄ Dan̄. xij. Qui aūtdocti fuerint: fulgebūt qͣſi ſplēdor firmamēti: ⁊ qͥ ad iuſticiā erudiūt plurimos qͣſi ſtelle in ꝑpetuas et̓nitates.Dies diei eructat verbū. pͦ diē intelligit̉ no. te. ī qͦ ē veritas reuelata: ꝑ noctē v̓o vetus teſta. ī qͦ v̓itas erat ſub figuris ⁊ velaminibus obūbrata. ſic .n. loqͥt̉ apl̓s ad Ro.xiij. Nox p̄ceſſit: dies aūt appropīquauit. loquēs d̓ tꝑeve. teſta. ⁊ noui. Eſt igit̉ ſēſus: Dies diei eructat verbū.i. no. teſta. ab euāgeliſtis ⁊ apl̓is deſcriptū ppl̓o chriſtiano. Eructat verbū .i. ānūciat verbū īcarnatū. Et noxnocti īdicat ſcīam. qꝛ ve. teſt. iudeis annūciauit xp̄i miſteriū: lꝫ magis occulte: ſicut pꝫ Eſa. ix. Paruulus natꝰe nobis: ⁊ filius datus ē nobis: ⁊ vo. nomē eius admirabilis: cōſi. deus fortis ⁊cͣ. In qͦ on̄ditur hūanitas xp̄i⁊ diuinitas eius. Et ī multis alijs locis ſacre ſcripturevete. te. deſcripta ſūt myſteria xp̄i: lꝫ minuſ clare ꝙ tꝑevitatꝭ reuelate. Non ſt̓ loq̄le neqꝫ ſer. qꝛ apl̓is alijſqꝫ diſcipulis cū eis exn̄tibus ī die pētecoſtes data eſt gr̄a linguarū: vt poſſent p̄dicare euāgeliū xp̄i linguis oīuꝫ getium: vt hētur act. ij. qꝛ ſpūſſāctus in linguis igneis ce-
cidit ſuꝑ apl̓os ⁊ alios xp̄i diſcipulos: de qͥbus dr̄ ibideꝫ .j..c. Erat aut turba hoīum fere. cxx. In oēm terrā exiuit ſonus eoꝝ. qꝛ viuente beato petro fides xp̄i p̄dicata eſt vſqꝫī frāciā: que ē in vltimo clymate verſus occidentē. vn̄ et ſenonis fūdata eſt eccl̓ia in noīe beati petri viui: qꝛ ipſo viuēte cōſecrata ē. Cū igit̉apl̓i alijqꝫ diſcipulixp̄i exierūt de hierl̓ꝫad publicandū euangelium ꝑ orbē: ẜm ꝙhētur act .j. Eritiſ mihi teſtes hierl̓ꝫ ⁊ ī ōiiudea ⁊ ſamaria vſqꝫ ad vltimū terre. Hierl̓m aūt ſita eſt īmedio clymate: ⁊ iō ſicut euangeliū publicatū ē viuente beato petro vſqꝫ ad vltimū clyma verſus occidentē: ita ītelligendū ē verſus alias ꝑtes mūdi. In ſole poſuit tabernaculū ſuū .i. ī beata v̓gine q̄ noīatur ſol ꝓpter plenitudinē gr̄e:qꝛ ī ipſa hītauit xp̄s ſicut ī tabernaculo: ꝓpter qd̓ in ꝑſonaeius dr̄ ecc̄i. xxiiij. Qui creauit me reqͥeuit in tabernaculomeo. Et ipſe tanꝙͣ ſpōſus ꝓcedēs de thalamo .i. de virgīali vtero ad deſponſandā ſibi eccl̓iam. Exultauit vt gigas.ꝓpter magnitudinē virtutis. Ad currendā viā. vite pn̄tiſ.Scd̓m v̓o lr̄am hebraicā ⁊ hiero. tranſlationē ī quibus ſihētur: Soli poſuit tabernaculū ſuū in eis. exponenduꝫ eſtde xp̄o qui ē ſol iuſticie: cuius tabernaculū eſt hūanitas q̄ē tabernaculū diuinitatis. Et hoc tabernaculū poſuit depater ī eis .i. in alijs apoſtolis alijſqꝫ diſcipulis cuꝫ quibusfamiliariter hītauit: ſꝫ ꝙ dr̄ ioh̓. j. Uerbū caro fc̄ꝫ ē: ⁊ hītauit ī nobis ⁊cͣ. Et ipſe tanꝙͣ ſponſus ꝓcedens de thalomoſuo. hoc ē de virginali vtero: ſicut prius exponat̉ vſqꝫ ibi:A ſūmo celo egreſſio eius. ī īcarnatiōe ī qͣ viſitauit nos oriens ex alto. Et occurſus eius vſqꝫ ad ſūmum eius. ī ſua benedicta aſcēſione in qͣ aſcendit ad dexterā patris: vt hēturmatth̓. vl. Nec eſt qͥ ſe abſcōdat a calore eius. Hic ē ardorcharitatis ipſius qͥ ſe extēdit ad oēs ꝙͣtum eſt de ſe: ut dicitlucas. xij. Ignē veni mittere in terra: ⁊ qͥd volo niſi ut accēdatur. Lex dn̄i. Hic cōſequēter deſcribit̉ euāgelij publicatiꝯditio cū dr̄: Lex dn̄i. qꝛ īmediate tradita ē a dn̄o incarnato: ut pꝫ matth̓. v. Aperiens os ſuū docebat eos dicēs: Beati pauꝑes ⁊cͣ. Lex aūt moſaica lꝫ ſit a deo: nō tn̄ fuit dataīmediate ab ipſo ſed mediāte angelo qͥ in ꝑſona dn̄i loquebatur ei: ꝓpter qd̓ in exodo aliqn̄ angelus aliqn̄ dn̄s noīatur: ẜm ꝙ dicit beatus greg. ⁊ beatus ſtephanꝰ act. vij. dic̄de moyſe: Hic ē qui fuit in eccl̓a ī ſolitudine cū angelo quiloq̄bat̉ ei in mōte ſynai ⁊ cū patribus nr̄is. Et. jͣ. eo. c. arguens iudeos dixit: Qui accepiſtis legē in diſpoſitiōe angelorū ⁊ nō cuſtodiſtis. Cōuertens aīas .i. ordinās motus interiores aīe: lex aūt moſaica ordīabat actus ext̓iores: de motibuſ aūt īterioꝝ parū ſe ītromiſit: ꝓpter qd̓ dr̄ in glo. philipen̄. iij. ꝙ lex vetꝰ ꝓhibebat manū nō animū. Et matth̓.v. dr̄: Audiſtis qꝛ dc̄m ē antiqͥs: Non occides: qͥ aūt occiderit: reus erit iudicio. Ego aūt dico vobis: qꝛ oīs qͦ iraſciturfratri ſuo: reus erit iudicio. Teſtīoniū dn̄i .i. euāgeliū. Fidele. qꝛ adīplet qd̓ ꝓmittit īducens obſeruatores ad vitā beatā: qd̓ nō faciebat lex vetus: ſꝫ ꝙ dr̄ heb. vij. Nihil ad perfectu adduxit lex. Sapīaꝫ p̄ſtans ꝑuulis .i. apl̓is alijſqꝫ xp̄idiſcipul̓ qͥ erāt ſimpliceſ ⁊ hūileſ: ſꝫ ꝙ dic̄ ſaluator matth̓.xi. Cōfitebor tibi pr̄ dn̄e celi ⁊ terre qꝛ abſcōdiſti hec a ſapiētibus ⁊ prudētibus: ⁊ reuelaſti ea paruulis. Iuſticie dn̄i recte .i. cōſilia euāgelica cōem iuſticiam excedētia: ẜm ꝙ dr̄. jͣ.Iuſticia tua ſic̄ mōtes dei. ⁊ iſta ꝯſilia iuſtificāt ⁊ rectificat⁊ dirigunt hoīem ad vite ꝑfectionē. Letificātes corda. ex cōſolatiōe diuīa: ꝓpter qd̓ de ipſis dicit ſaluator matth̓. xiij.Sil̓e eſt regnū celoꝝ theſauro abſcōdito in agro: quē cumīuenit hō abſcōdit: ⁊ p̄ gaudio illius vadit ⁊ vendit oīa q̄hꝫ: ⁊ emit agrū illū. Qd̓ exponens greg. dicit: Theſaurus
cc 3