Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

in oꝑibꝰ manuū ſuaꝝ cōp̄hēſus ē peccator. Cōuertātur pctōreſ ī īfernū: Ioēs getes obliuiſcūt̉ deū. Qm̄noͣn ī finē lobliuio erit pauperis: ſpatiētia pauperūꝑibit ī ſine. Exurge dn̄eꝯfortet̉: Iiudicent̉ gētesī ꝯſpc̄ū tuo. Conſtitue dn̄elegiſlatoreꝫ ſuꝑ eos: ſvt ſciant gētes qm̄ hoīes ſt̓. Utquid dn̄e r̄ceſſiſti lōge: Idēſpicis ī oportunitatibꝰ ī tribulatōe. DDū ſūꝑbit īpiusīcendit̉ pauꝑ: cōp̄hendūt̉ īconſilijs ꝗb cogitāt. QQm̄laudat̉ pctōr ī d̓ſiderijs aīeſue: iniquuſ bn̄dicit̉. Exāce̓bauit dn̄ꝫ pctōr: ẜꝫ multitudinem ire ſue noͣn q̄ret.Non ē deꝰ ī ꝯſpcū eiꝰ: liquinatē ſt̄ vie illiꝰ ī tꝑe. Aufe̓rūt̉ iudicia tua a facie eꝰoīuꝫ īimicoꝝ ſuoꝝ dn̄abi

tur. IDixit enī ī corde ſuo: moueborſa gnaͣtōe ī generatōeꝫ ſine̓ malo. Cuiuſmaledictōe oſ plenū ē amaritudine dolo: ſub lingua eiꝰ labor dolor. Sede̓t ī iſidijs diuitibꝰ ī occultꝭ: vt īterficiat īnocentē.Ocu̓li eiꝰ ī paupere reſpiciunt: ſīſidiat̉ in abſconditoqͣſi leo/ in ſpelunca ſua. Inſidiat̉ ut rapiat paupere:pere pauperē duꝫ attrahit. In laq̄o ſuo hūiliabiteum: Iinclinabit ſe et cādetcum domīatus fuerit pauperum. Dixit enim in corde ſuo oblitus eſt deus:auertit faciem ſuam ne videat ī finē. Exurge dn̄ę de exaltet̉ manꝰ tua: ne obliuiſcaris pauperuꝫ. Propter ꝗd irritauit īpiꝰ deū?)dixit enī ī cord̓ ſuo r̄ꝗret)

q Conuertant̉. Hic ꝯn̄ter agit dauid iudicio diſcuſſionis: qd̓ erit in fine mūdi. pͥº deſcribit hꝰ mōi iudiciuꝫ: ſcd̓otp̄us antichriſti p̄uium: ibi Ut qͥd dn̄e. Circa pͥmum dicit:q Cōuertant̉ ⁊cͣ. qd̓ erit qn̄ ſnīam iudicꝭ chriſti deijcient in īferni ꝓfundū: cuiꝰ mōī ſint iſti pctōres ſubdit. d.r Oēs gentes ⁊cͣ..ſ. in ſine vite morientes ſine remedio pnīeEt qꝛ ſic̄ mali puniētur ita bōi p̄miabūt̉ ſb̓dit̉: s Qm̄⁊cͣ. ē in finali iudicio. Obliuio ⁊cͣ.vr̄ enī pauperū obliuiſci ī pn̄ti: liberāſeos de malis p̄ſentisvite: tn̄ poſſit: ſedtūc recordabit̉: qn̄ eo patiētia r̄munerabit̉: ſb̓dit̉: Patiētia ⁊cͣ. qꝛ ſic̄ ſentētiā finalis iudicij īiuſti ibūt in ſupplicium eternū: ita iuſti īin vitā eternā: vt hētMatth̓. xxv. Et qͥa eſt deſiderabile iuſtis: ideo petit dauidx Exurge ⁊cͣ. Iꝑ poteſtatē iudiciaria ſuꝑalios hoīes: qꝛ tal̓ poteſtas auferet̉ ī finaliiudicio: ſubditur:y Iudicent̉ gentes.gnaͣlit̓ ſine exceptiōe.z In ꝯſpectu tuo. ſꝫqꝛ ptās iudiciaria data ē ipſi chriſto: vt ſupra dcm̄ ē: ſubdit̉: a Cōſtitue ⁊cͣ. I.ſ. chriſtū legiſlato euāgelice ad iudicādū eoſ: ẜm dr̄ Act. x. Ipſe ē cōſtitutus ē iudex viuoꝝ mortuoꝝ. b Sciant gētes ⁊cͣ.puri excepto chriſto ē deꝰ: in iudicio apparebit informa hūana: in iudicatꝰ fuit corā pilato: iudicabit tn̄ auctoritatiue formā deitatꝭ. c Ut qͥd dn̄e. Hic ꝯn̄ter dauid deſcribit tēpus antichriſti: qd̓ erit finali iudicio p̄uiuꝫvbi pͥº ponit̉ antichriſti ꝑſecutō: ſcd̓o eiꝰ deiectō: ibi Exurge dn̄e Circa pͥmū ſciendū tāta ē futura ꝑſecutio eccl̓ietꝑe antichriſti: vt videat̉ deꝰ d̓ſeruiſſe ſi poſſet fieri: quādauid p̄uidēs in ſpū dicit: c Ut qͥd dn̄e ⁊cͣ. I. i. recedestꝑe antichriſti loquēs de futuro modū p̄teriti rōe p̄dcā.videt̉ .n. deꝰ recedere qͦdāmodo a fidelibꝰ qn̄ liberat eos poſſit a tātis ꝑſecutōibus. d Deſpicis ⁊cͣ. Illos enīvr̄ deus deſpicere tāꝙͣ nulliꝰ p̄cij qͦſ non liberat tꝑe oportuno: qd̓ ē tp̄us tribulatōis. e ſuꝑbit īpius .i. antichriſtꝰ: loquit̉ de futuro modū pn̄tꝭ ꝓpt̓ certitudinēphetie. f Incēdit̉ pauꝑ .i. ppl̓ſ chriſtianꝰ ſibi īobediēs cruciat̉ genere cruciatꝰ: qd̓ īcendiū deſignat̉ in ſcript̉a: etaliqͦs ad lr̄am incēdet. g Cōprehēdunt̉. i. cōp̄hēdenturvn̄ ī trāſlatiōe hiero. iuxta hebraicū hr̄: Capiant̉ .ſ. antichriſtus ſatellites eiꝰ: ẜm dcā doctoꝝ antiqͦꝝ ī mōte oliueti ſulminabit̉: magna ꝑs adherētiū ſibi: dicit apl̓s. ij.ad theſſalo. ij. Tūc reuelabitur ille iniquus: quē dn̄s nr̄ ieſus interficiet ſpū oris ſui. h In cōſilijs ⁊cͣ. Iqͣ ſic̄ cogitabunt cruciare chiſtianos: ſic a deo cruciabunt̉. i Omlaudat̉ peccator .i. antichriſtus a ſibi adulantibus: dr̄peccati: iniquuſ: ſcd̓a ad theſſa. ij. k Exacerbauit ⁊cͣl

ex nimia adulatōe adherētium ſibi eleuabit̉ in tātā fuꝑbiam blaſphemabit dn̄ꝫ ꝓuocās irā dei. Scd̓ꝫmultitudinē ire ſue .i. ire dei ꝯͣ ſe ꝓuocate. m Nonqueret .ſ. pnīam: ſꝫ moriet̉ in obſtinatōe: ideo ſubditur:n ē deꝰ ⁊cͣ. l. i. nulliꝰ reputatōis corā ſe: qꝛ de ip̄odr̄. ij. ad theſſa. ij.Qui aduerſatur extollitur ſupra qd̓ dr̄ deꝰ: autqd̓ colit̉ ita vt intēplo dei ſedeaton̄dēs ſe tāꝙͣ ip̄eſit deꝰ. o Iniqͥnate ⁊cͣ. qꝛ ſēꝑoccupabit̉ in peccatoꝝ pollutionep Auferūt̉ ⁊cͣ. Iqꝛ ī nullo timebitdiuina iudicia ſupra ſe venturaelatōe obſtīatōne nimia. Omniuꝫ inimicoꝝ⁊cͣ. Ipotentia ſeductione ppl̓os ſibi ſb̓ijciēſ. r Dixit enī ⁊cͣ. qꝛ exnimia elatiōe reputabit dominium ſuuꝫ ſtabile.s Sine malo..i. ex p̄ſumpta ſecuritate dicet: eroſine malo cuiuſcūqꝫ pene. Cuius maledictione⁊cͣ. Iblaſphemāchriſtū. v Etamaritudīe p̄cipiēs īobediētes ſibi ad amaritudinē vite ꝑduci. x Et dolo. qꝛ v̓bis doloſis ml̓tos d̓cipiet Sub ligua ⁊cͣ. qꝛ p̄cipiet īferre laborē: dolorē ſanctis. z Sedet in inſidijs. meditādo īponere inſidiasſcis. Cu diuitibꝰ. hꝰ ſecl̓i ī ſibi adherētibꝰ. Uint̓ficiat īnocētē .i. ppl̓ꝫ fidelē ſibi obediētē. b Oclieiꝰ ⁊cͣ. j. i. ī ppl̓m chriſtianū tūc depauperādū: ꝯſiderāsqualiter poſſit totalit̓ deſtruere ip̄m: ſb̓dit̉: c Irſidiat̉ ⁊cͣ. pꝫ lr̄a ex dcīs. d Rapere ⁊cͣ. qꝛ qͦſ tormētꝭ flecte̓ poterit v̓bis doloſis ad ſe trahe̓ ſtudebit: qꝛaliqͦs doloſitate decipiet: ſb̓dit̉: e In laqueo ⁊c̄. jſꝫ qꝛ ꝓpt̓ finalit̓ deijciet̉: ſb̓dit̉: Inclinabit ſe.volūtarie: ſed diuina v̓tute. g Et cadet .ſ. a dn̄io ſuoh dn̄atꝰ ⁊cͣ. I .ſ. xp̄ianoꝝ ſuo tꝑe ſb̓iectoꝝ: eid̓iectōis ſb̓dit̉ dr̄: i Dixit .n. ⁊cͣ. In̄ hn̄s noticiā factoꝝ meoꝝ. k Auertit faciē ſuā ⁊cͣ. Ex vr̄ ātixp̄ſfuturꝰ fautor hꝰ errorꝭ ſit: diuīa ꝓuidētia ſe extedatad iſta īferiora. Exunge dn̄e. Hic ꝯn̄t̉ deſcribit̉ ip̄iꝰantixp̄i final̓ deiectō: fiet v̓tute diuīa ad p̄ceſ ſcoꝝ: qd̓p̄uidēs dauid de ſil̓r orās dixit: Exurge dn̄e deꝰvidebit̉ .n. qͣi domir̄ ātixp̄i tꝑe: eo tāta mala ꝑmittat age̓: ꝯn̄ſ videbit̉ ſurge̓ qn̄ īcipiet deijcē. n Etexaltet̉ ⁊cͣ. j. i. ptās tua ad deijciēdum: ꝑcutiēdum.n Re obliuiſcarꝭ pauperū. dimittēº eos ī antixp̄i ꝑſecūtione et ſuorum. o Propter quid ⁊cͣ. Iideſt antichriſtus ſuis blaſphemijs contra eum. p Sixit eni⁊cͣ. fcā mea ad puniēdū tāꝙͣ neſciēſ ea: vt p̄dc̄ꝫ ē: vl̓ ip̄otens ad me reſtrīgendū: tn̄ eſt ita: ideo ſubditur: