Iob
⁊ nō in ſapiētia. qꝛ om̄is pcc̄or a claritate ſapiētie caditin tenebras ignorātie. Rō aūt inducta de angelis nō valet: qꝛ pcc̄m angeli ē irremediabile: pcc̄m aūt hoīs originale ⁊ actuale remediabile eſt: ⁊ iō hō pcc̄or pōt recuꝑare innocētiā: ⁊ ſic abſqꝫ culpa a deo flagellari ad ſue beatitudinis future augmentatōem ſicut p̄dictum eſt.¶A capl̓o qͣrto vbi dr̄ in poſtilla: Utrū aūt fuerit v̓areuelatio vel ficta.¶ Additio deoX hoc ꝙ dr̄ infra amiciſ iob: Nō eſtis locuti coram me rectū. non intelligit̉ ꝙ om̄ia q̄ dicebantiſti aduerſarij iob fuiſſent nō recta: qꝛ multa dixerūt v̓a: vt cū dr̄ in hac rn̄ſione eliphaę: de eo ꝙ in angelis ſuis repperit prauitatē: Qui diſſipat cogitationesmalignoꝝ: Btūs hō qui corripit̉ a dn̄o. et multa ſil̓ia q̄manifeſte ꝯtinent v̓itatem. ⁊ etiā in dictis ſanctoꝝ taliareperiunt̉: ſed hoc qd̓ dr̄: Nō ſunt locuti corā me rectū.intelligit̉ in ꝯcluſiōe pͥncipali: circa quā eoꝝ intētio verſabat̉ .ſ. de ꝯdēnatiōe iob. Diuine reuelatōes etiā aliqn̄fiūt malis: ſic patet de balaā mago: Nu. xxij. ca. ⁊ ideohec reuelatio potuit eſſe nō ficta ſed vera: licꝫ eaꝫ induxiſſet eliphac ad falſum intellectū: ſicut aucͣtes ſacͣre ſcripture aliqn̄ heretici inducūt ad falſum ꝓbandū: ⁊ tuncaucͣtas eſt vera lꝫ inductio ſit falſa: ⁊ ſic potuit eſſe in ꝓpoſito .ſ. ꝙ reuelatio fuerit v̓a ⁊ nō ficta: ⁊ tn̄ fuit ab eliphaę inducta ad falſum ꝓbandū: vn̄ ſcūs Tho. rōnabiliter ſb̓ diſiūctiōe relinqͥt hāc reuelatōem ab eliphas cōfictā fuiſſe: vel verā: neqꝫ ex hoc formauit queſtionē arguens ad aliquā ꝑtem: qꝛ nihil refert in ꝓpoſito an hecreuelatio fuerit vera vel ficta.¶ In eodem ca. qͣrto vbi dicit̉ in poſtilla: Nūquid hōdeſcripto reuelatiōis modo. ¶ Additio ſecūda.Xpoſitio poſtillatoris ſuꝑ hoc verbū: Nūquidhō dei ꝯparatione iuſtificabit̉. nō vr̄ rōnabilis:cōtingit .n. qn̄qꝫ ꝙ aliqͥ hōines iuſti cā maioriseruditōis aliquē flagellant ſine culpa: vt cū pr̄ filiū ſuūcā maioris eruditōis ſeu diſcipline flagellat ſeu v̓berat:de qͦ Prouer. xiij. ca. Qui aūt diligit filiū ſuū inſtantererudit eū. vn̄ meliꝰ videt̉ ꝯicendū ẜm Erog in ij moīvbi ſiciē. nn quis de nonſſione murinnat. 4alinꝙͣ iuſticiā ferientis accuſat: puriorē ſe gͦ virū factore ſuoeſtimat: ſi ꝯtra flagellū querelā parat: eūqꝫ ſibi ꝓculdu0E0 vit cꝰ indig ſu cGAº rodaremis. rergo hō rep̄hendere indicē clpo nō audeot. hic. bjlitar ogiter ꝯctorē vorano. 9 Fimo eiloa infecit: factū impis nō affligit hoc illo quo quidē arnoſitaſotis pyria ⁊ nō myſtica ē. ſo ⁊ lx̄.Sc50b 0 in exnoſitiōe ſuꝑ iob dic̄ ſic: Si .n. hō abſqꝫ culpa punit̉ a deo:ſoouit ꝙ hā ſi. . eo. cum. n. oᵐ i.Qicio ſit reddat̉vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt: ſi deꝰ homini innocēti cui nō debet̉pena inferat penā: nō illi reddit qd̓ ſuū eſt: hō aūt qui adeo ſic patit̉ penā nō facit iniuſtū: nā iniuſtū pati nō enͣiniuſtū ẜm ph̓um in ethyc̄. que quidē expoſitio ſatis rationabiliter videt̉ ⁊cͣ.¶ PoAlica.N capl̓o qͣrto vbi poſtillator dicit eliphaę pͥmuꝫHamicū induxiſſe fictam reuelatōem: ꝓ eo qꝛ deuſnō reuelat falſa: qualia ſunt que dic ſipi reuelata⁊cͣ. Aurgen̄ ſe opponit dicens eā fuiſſe veram: qͣuis ip̄eeam adduxerit ad falſum intellectū. ſed nō reſpondet ꝑhec ad poſtillatoris rōnem: etiā beati Gregorij. ij. mor.ca. xxxviij. qui dicit in hoc typū ſignificari hereticorū:qui ꝙuis multa vera dixerint ⁊ ex ſciētia acquiſita: queqn̄qꝫ fingūt ſibi reuelata: vt licentius introducat falſa:nec hic ſolū finxit reuelatōem vt ea introduceret ad falſum intellectū: ſed qͣtenus ꝑ eam fictaꝫ in tāta credulitate aſſereret falſum. nā illud qd̓ dicit ſibi reuelatū eſt formaliter falſum: vids iuſ
Ocā ergo ſi eſt ꝗ ¶ V.Sttæpdibeſidluaalique fctōꝝ ꝯuerte. Uiruꝫſtultum interficit iracudia:
⁊ nō in ſapiētia. qꝛ om̄is pcc̄or a claritate ſapiētie caditin tenebras ignorātie. Rō aūt inducta de angelis nō valet: qꝛ pcc̄m angeli ē irremediabile: pcc̄m aūt hoīs originale ⁊ actuale remediabile eſt: ⁊ iō hō pcc̄or pōt recuꝑare innocētiā: ⁊ ſic abſqꝫ culpa a deo flagellari ad ſue beatitudinis future augmentatōem ſicut p̄dictum eſt.¶A capl̓o qͣrto vbi dr̄ in poſtilla: Utrū aūt fuerit v̓aTIſdultis pmt.reuelatio vel ficta.X hoc ꝙ dr̄ infra amiciſ iob: Nō eſtis locuti coram me rectū. non intelligit̉ ꝙ om̄ia q̄ dicebantiſti aduerſarij iob fuiſſent nō recta: qꝛ multa dixerūt v̓a: vt cū dr̄ in hac rn̄ſione eliphaę: de eo ꝙ in angelis ſuis repperit prauitatē: Qui diſſipat cogitationesmalignoꝝ: Btūs hō qui corripit̉ a dn̄o. et multa ſil̓ia q̄manifeſte ꝯtinent v̓itatem. ⁊ etiā in dictis ſanctoꝝ taliareperiunt̉: ſed hoc qd̓ dr̄: Nō ſunt locuti corā me rectū.intelligit̉ in ꝯcluſiōe pͥncipali: circa quā eoꝝ intētio verſabat̉ .ſ. de ꝯdēnatiōe iob. Diuine reuelatōes etiā aliqn̄fiūt malis: ſic patet de balaā mago: Nu. xxij. ca. ⁊ ideohec reuelatio potuit eſſe nō ficta ſed vera: licꝫ eaꝫ induxiſſet eliphac ad falſum intellectū: ſicut aucͣtes ſacͣre ſcripture aliqn̄ heretici inducūt ad falſum ꝓbandū: ⁊ tuncaucͣtas eſt vera lꝫ inductio ſit falſa: ⁊ ſic potuit eſſe in ꝓpoſito .ſ. ꝙ reuelatio fuerit v̓a ⁊ nō ficta: ⁊ tn̄ fuit ab eliphaę inducta ad falſum ꝓbandū: vn̄ ſcūs Tho. rōnabiliter ſb̓ diſiūctiōe relinqͥt hāc reuelatōem ab eliphas cōfictā fuiſſe: vel verā: neqꝫ ex hoc formauit queſtionē arguens ad aliquā ꝑtem: qꝛ nihil refert in ꝓpoſito an hecreuelatio fuerit vera vel ficta.¶ In eodem ca. qͣrto vbi dicit̉ in poſtilla: Nūquid hōdeſcripto reuelatiōis modo. ¶ Additio ſecūda.Xpoſitio poſtillatoris ſuꝑ hoc verbū: Nūquidhō dei ꝯparatione iuſtificabit̉. nō vr̄ rōnabilis:cōtingit .n. qn̄qꝫ ꝙ aliqͥ hōines iuſti cā maioriseruditōis aliquē flagellant ſine culpa: vt cū pr̄ filiū ſuūcā maioris eruditōis ſeu diſcipline flagellat ſeu v̓berat:de qͦ Prouer. xiij. ca. Qui aūt diligit filiū ſuū inſtantererudit eū. vn̄ meliꝰ videt̉ dicendū ẜm Greg. in. ij. mor̄.vbi ſic dic̄: Dū quis de ꝑcuſſione murmurat: qͥd aliudꝙͣ iuſticiā ferientis accuſat: puriorē ſe gͦ virū factore ſuoeſtimat: ſi ꝯtra flagellū querelā parat: eūqꝫ ſibi ꝓculdubio poſtponit: cuiꝰ iudiciū de ſua afflictōe redarguit: vtergo hō rep̄hendere iudicē culpe nō audeat: hūc humiliter cogitet actorē nature: qꝛ qͥ mire ex nihilo homineꝫfecit: factū impie nō affligit. hec ille. que quidē expoſitōſatis ꝓpria ⁊ nō myſtica ē: ſed lr̄alis. Scus tho. in expoſitiōe ſuꝑ iob dic̄ ſic: Si .n. hō abſqꝫ culpa punit̉ a deo:ſequit̉ ꝙ hō ſit iuſtior deo. cum .n. opꝰ iuſticie ſit redder̄vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt: ſi deꝰ homini innocēti cui nō debet̉pena inferat penā: nō illi reddit qd̓ ſuū eſt: hō aūt qui adeo ſic patit̉ penā nō facit iniuſtū: nā iniuſtū pati nō enͣiniuſtū ẜm ph̓um in ethyc̄. que quidē expoſitio ſatis raPcant?tionabiliter videt̉ ⁊cͣ.N capl̓o qͣrto vbi poſtillator dicit eliphaę pͥmuꝫHamicū induxiſſe fictam reuelatōem: ꝓ eo qꝛ deuſnō reuelat falſa: qualia ſunt que dic ſipi reuelata⁊cͣ. Aurgen̄ ſe opponit dicens eā fuiſſe veram: qͣuis ip̄eeam adduxerit ad falſum intellectū. ſed nō reſpondet ꝑhec ad poſtillatoris rōnem: etiā beati Gregorij. ij. mor.ca. xxxviij. qui dicit in hoc typū ſignificari hereticorū:qui ꝙuis multa vera dixerint ⁊ ex ſciētia acquiſita: queqn̄qꝫ fingūt ſibi reuelata: vt licentius introducat falſa:nec hic ſolū finxit reuelatōem vt ea introduceret ad falſum intellectū: ſed qͣtenus ꝑ eam fictoꝫ in tāta credulitate aſſereret falſum. nā illud qd̓ dicit ſibi reuelatū eſt formaliter falſum: videlicꝫ ꝙ nullus iuſtus flagellat̉ apud
iuſtū hominē: minus igit̉ apud deū iuſtiſſimū: cuiꝰ iuſticiahoīs iuſticie comꝑari nō pōt: ſic igit̉ patet fictio. Pretereaſi vera fuit vt dicit Burgen non potuit inferre falſum: qꝛ exvero nō niſi verū: ſed ip̄e ex ea intulit falſum vt patꝫ in lr̄a:nō igitur vera ſed ficta. Nec valet dicere vt Burgen̄. qꝛ ſanctus thomas nō mouet queſtioneꝫ de hacꝓpoſitione: igitur nōreliqͥt eā dubiaꝫ: īmoquilibet nō exponenſexpoſitiōe neceſſariūip̄m dubiū ſub opinion relinquit. de hacaūt reuelatōe neceſſarium ē videre an ſit vera vl̓ falſa: quia ꝙͣuis multa vera dicat: allegaata tn̄ ſibi facta reuelatione falſa nitit̉ auctoricareſpiritus aūt dei quē deſcribit reuelatiōem feciſſe: nō auctoricat falſum. eſt igit̉ ficta reuelatio: nā vera que dicit auctoritate nō indigent: quia verū a quocūqꝫ dicat̉: a ſpiritu ſancto eſt. Si igit̉ deus ꝑ reuelatiōem falſa ꝑ eum dicta auctoricet: fruſtra eū ⁊ alios duoſ redarguiſſet de nō recta locution: vt patet infra vltimo ca. ¶ Item in eodem capl̓o vbipoſtillator pͥmum argumentū eliphaę reducit ad formā ſilogiſticam ſic: Om̄is parcens innocēti eſt iuſtior flagellantiinnocentē: ſed aliqͥs hō iuſtus parcit innocēti: deus aūt ẜmdicta iob flagellat innocētē: quia ſine culpa: igit̉ aliquis homo eſt iuſtior deo. Impoſſibilitatē illius ꝯcluſionis oſtēditeliphac in lr̄a. d. Nūquid homo dei comꝑatiōe iuſtificabitur ⁊cͣ. Si cōcluſio ē impoſſibilis: ergo aliqͣ premiſſarū: nōmaior: ergo minor: ꝓ illa ꝑte ꝙ deus flagellat innocentē ſic̄vult iob ⁊ poſtillator. Rn̄deo ad maiorē: ꝙ illa ē falſa in cōparatione dei ⁊ hominis: qꝛ deus penas innocentū ordinatad magnitudinē premioꝝ ſicut tormēta martyrū ad triumphum: homo aūt ſic nō pōt. Hūc magiſtra ē ꝓceſſum Burgen̄. dicit irrōnabilem ex debili motiuo: quia vt dicit cōtingit aliqn̄ ꝙ iuſtus homo flagellat innocentē ad maiorē eiuſꝓfectū: ⁊ ad id allegat illud Prouer. xiij. Qui diligit filiuꝫſuū inſtant̓ erudit eū: qui ꝑcit virge odit eū. ſed illud allegatum loquit̉ de filio rep̄henſibili ẜm glo. iō de innocente nōeſt ad ꝓpoſitū. dato tn̄ ꝙ verū ſit de aliquibꝰ: nō arguit dictum poſtillatōis irrōnabile: qꝛ due ꝑtes ſubcōtrarie rōnabilit̓ ſtant ſimul in v̓itate: maxime in materia ꝯtingēti: vt ēin ꝓpoſito. Stat etiā quēlibet iuſtū leui pena plecte innocētem ad ſui ꝓfectū: ſed graui pena ⁊ deſtructiua qͣlis eſt de qͣagit̉: nō puto poſſibile neqꝫ iuſtū. ſic eniꝫ nullo mō tēdiſſetabraam ad immolādū innocentē filiū: niſi iniueniſſet dn̄icum mandatū: quo interueniēte adhuc valde apud eū penſatū eſt. dr̄ enim a dn̄o: Quia feciſti rem hāc ⁊c̄. Gen̄. xxij.Nec ē ꝯtra poſtillatorē qd̓ Burgen̄. de beato Greg. adducitnā btūs Gregoriꝰ vult ꝙ ꝯtra flagellū dei nō eſt murmurādum ſpecial̓r ꝓ culpis inflictū: ſi tn̄ ſine culpa qͣliter eliphanō intellexit: tūc etiā murmurādū nō eſt: ſed opifex naturerecognoſcēdus: ⁊ ſic iob facit ꝙͣuiſ eliphaę nō intellexerit er¶ Capl̓m. V.rore cecus.Oca gͦ. Hic pn̄ter eliphaę excitat iob ad ſnīe ſue attētionē: ⁊ pͥmo ponit̉ eius excitatio: 2º ip̄ius iob increpatio: ibi Uirū ſtultū. ⁊ ctio eius monitio: ibi Beatus hō. Circa pͥmū dicit̉: a ¶ Uoca gͦ. q. d. ſi nō intelligisv̓ba mea: voca dn̄m vt aꝑiat tibi intellectū. b ¶ Et ad aliquē ſcōꝝ ꝯuertē .i. ſi nō ꝯfidis de tuis meritis de qͥbus nonvr̄ ꝙ debeas ꝯfide̓ ꝓpt̓ maliciā tuā: dep̄care vnū de ſanctisangelis: vt intercedat pro te. ¶ ¶ Uirū ſtultū. Hic ꝯn̄ter eliphaę increpat ip̄m iob: ⁊ pͥmo ꝯuertit ſe ad eū increpandū2º ad ſuū ꝓpoſitū ꝓbandū: ibi Nihil in t̓ra. Circa pͥmū dr̄:Uirū ſtultū. ſic hēt lr̄a correcta. d ¶ Int̓ficit iracudia. ille.n. ē v̓e ſtultꝰ qͥ a v̓tute patiētie cadit ꝓpt̓ aduerſitatꝭ pōdus.