Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ūt oī ſtudio dies iſta ſolēniſſanciret̉ in poſteꝝ. Et miſerūt ad oēs iudeos ꝗ ī cētuꝫvigītiſepte ꝓuīcijs regis aſſueri v̓ſabant̉: ut herent pacē ēt ſuſciꝑent v̓itate: qͦbẜuātes dies ſortiū: ⁊ ſuo tꝑe cūgaudio celebraret: ſic̄ ꝯſtituerāt mardocheus ⁊ heſter.Et illi obẜuāda ſuſceꝑunta ſe ⁊ a ſemīe ſuo ieiunia atqꝫ clamores ⁊ ſortiū dies:et oīa q̄ libri hꝰ qui vocaturheſter hiſtoria ꝯtinent̉. XEx v̓o aſſuerꝰ oēꝫ trā⁊ cūctas maris īſulasfecit tributariaſſ: cuiꝰ fortitudo ēt īꝑium ēt dignitas ātqꝫ ſublimitas qu̓a exaltauitmardocheū: ſcripta ſūt ī libris medoꝝ atqꝫ ꝑſaruꝫ: etqūo mardocheꝰ iudaici generꝭ ſcd̓us a rege aſſuero fuerit: ⁊ magnꝰ apud iudeos:⁊ acceptabil̓ plebi fratꝝ ſuoꝝ: q̄rens bōa ppl̓o ſuo: ⁊loq̄ns ea q̄ ad paceꝫ ſemīsſui ꝑtīerēt. Que hn̄tur ī hebreo plēa fide exp̄ſſi: hec ātq̄ ſequunt̉ ſcripta repperi īeditiōe vulgata q̄ grecoꝝ līgua ⁊ lr̄is ꝯtinēt̉: ⁊ īterī pꝰ finē libri hoc capl̓m ferebat̉:qd̓ iuxͣ ꝯſuetudine noſtramobelo .i. verū p̄notauimus.Dixitqꝫ mardocheꝰ. ⁊Ad̓ofcā ſt̓ iſta. Recordatꝰ ſū ſomnij qd̓ viderā: hec ead̓ ſigni

ficātis: nec eoꝝ ꝗcqͣꝫ irritūfuit. Paruꝰ fons ꝗ creuit influuiū ⁊ in luce ſolēqꝫ ꝯuerſus ē: ⁊ in aqͣs pl̓imas redūdauit: heſter ē: quā rex accepit vxorē: ⁊ voluit eē r̄gināDuo aūt dracones: ego ſū⁊ aman. Gētes q̄ ꝯuenerāthi ſt̓ ꝗ conati ſt̓ dele̓ nomeniudeoꝝ. Gēs aūt mea iſrl̓ ēq̄ clamauit ad dn̄ꝫ: ⁊ ſaluūfecit ppl̓ꝫ ſuum: liberauitqꝫnos ab oībꝰ malis: ⁊ fecit ſigna magna atqꝫ porteta inter gētes: ⁊ duas ſortes eſſep̄cepit: vnā ppl̓i dei: ⁊ alt̓aꝫcūctaꝝ gētiū. Venitqꝫ vtraqꝫ ſors in ſtatutū ex illo iaꝫtꝑe corā deo vniuerſis gentibꝰ: ⁊ recordatꝰ ē dn̄s ppl̓iſui: ac miẜtꝰ he̓ditati ſue. Etobſeruabunt̉ dies iſti ī meſe adar: qͣrtadecima ⁊ ꝗntadecīa die eiuſdē mēſis: cuꝫoī ſtudio ⁊ gaudio in vnuꝫcetū ppl̓i ꝯgregati: ī cūctasdeinceps gnaͣtōes ppl̓i iſrl̓. Anno qͣrto regnātibꝰ ptolemeo ⁊ cleopatra: attulerūt doſitheus ꝗ ſe ſacerdotē ⁊ leuiticigeneris ferebat: ⁊ p̄tolemeus filius eius hāc epl̓am phurim:quā dixerūt interp̄tatū eē lyſimacū ptolemei filit. in hierl̓m.Hoc quoqꝫ principiū erat ineditione vulguta: qd̓ nec in hebreo nec apud vllum fertur interpretum.

in nūero libroꝝ ſacroꝝ: p̄miſerunt tn̄ huic petitiōi obẜuationē dicte ſolēnizationis eā iterando ad maiorē aſſertionē⁊ hoc eſt qd̓ dr̄: m Ut oī ſtudio dies iſta ſolēnis ſanciretī poſteꝝ .i. ꝯfirmaret̉. n Ut hr̄ent pacē .i. pacifice hītarētint̓ gētiles: nec inſoleſceret ꝯfidētes de potētia heſter ⁊ mardochei. o Et ſuſciperēt v̓itatē .ſ. hꝰ libriint̓ ſacros codices.p Obſeruātes dieſſortiū. Hic repetit̉ ſolēnitas iſtoꝝ dieꝝ admaiorē aſſertionē.q Ieiunia atqꝫ clamores ⁊cͣ .i. ꝙ tūc haberent memoriā qūode afflictionibꝰ ꝑatisſibi ab aman fueranthis diebus liberati: ⁊vlterius repetit de receptione hꝰ libri: cumdr̄. r Et oīa q̄ hlibri ⁊c̄. ꝯſtruat̉ ſic lr̄aEt oīa q̄ ī hiſtoria hꝰlibri ꝯtinent̉: ſupple īter libros ſacros reciperēt. s Qui vocat̉ heſter .i. qui liberab ipſa heſter intitulat̉: lꝫ mardocheꝰ ip̄ꝫſcripſerit. In. c. ix. vbi dr̄ ī poſtil. Ieiunia ⁊ clamores. Additio.☞ Oc qd̓ dr̄: Ieiūia ⁊ clamoab hebreis: ꝙ ex ordireſ exponiturnatione heſter ⁊ mardochei ſicut obẜuadierāt dieſ ſortiū ad notitiā ſolēnē: vt dcm̄ ēita obſeruarent ieiunia ⁊ clamores: ſic .ſ.ꝙ an̄ illā ſolēnitatemieiunarēt ⁊ ſe affligerent in memoriā ieiunioꝝ heſter ⁊ iudeorū: q̄ illo tꝑe fueruntfacta: q̄ quid̓ ieiuniaobſeruat vſqꝫ ī pn̄teꝫdiē: ſicut ⁊ ſolēnitateſXp̄dictas ⁊cͣ.Ex v̓o aſſue.aHic vlio ponit̉ remuneratio ꝓ oꝑe iuſticie quāfecerat aſſuerus aman ⁊ eiꝰ filios ſuſpendēdo ⁊ mardocheūexaltādo: qꝛ ꝑꝑ hoc deꝰ eius dilatauit īperiū: qd̓ notat̉: cuꝫdr̄: b Oēm terrā ⁊cͣꝭ locutio ē hypbolica: qꝛ multe t̓re⁊ inſule n̄ fuerūt ſibi ſubiecte: ſicut dr̄: tota ciuitaſ vadit adtale ſpectaculū: licꝫ magna pars vel maior non vadat.c Cuius fortitudo. ꝯͣ hoſtes. d Et īperiū. ꝙͣᵐ ad ciuese Et dignitas .ſ. īperialis ⁊ regia. f Atqꝫ ſublimitas.qꝛ multos reges hūit ſub ditiōe ſua. g Qua exaltauitmardocheū. qꝛ ꝑ p̄dictā ſubtimitatē potuit hoc facere.h Scripta ſt in libris medoꝝ. in quibꝰ acta aſſueri diligē

tius ꝯſcripta ſt̓: ꝙͣ in hoc libro. i Et qūo mardocheus ⁊cͣ. vt ſit memoria bonitatis eius nō ſolū apud iudeos: ſed ēt apud gentiles futuris tꝑibꝰ remaneret. Ceteraaūt que ſequunt̉ non intendo exponere: tū qꝛ ſatis apparet eoꝝ ſnīa ex predictis: tuꝫ qꝛ non ſunt in hebreonec de ſcripturacanonica: ſed magis videntur a ioſepho ⁊ alijs ſcriptoribus cōficta:⁊ poſtea editionivulgate inſerta:ẜꝫ ꝙ dicit hiero.ī prologo hꝰ libridicens: Addēs eaque ex tēpore dici poterant ⁊ audiri: ſicut ſolituꝫeſt ſcholaribꝰ diſciplinis ſumptothemate .i. materia aliqua vel caſu breui excogitare: quibus verbiſvti potuit qui iniuria paſſus eſt:querimoniā mouendo: vel ille qͥiniuriā fecit .ſ. ſedefendendo: ⁊ hmodo videtur feciſſe ioſephus: qꝛvidit ī hoc libroſnīam in breui litteraꝝ miſſarumab aman contraiudeos: ⁊ ſūmamreuocationis perheſter impetratevt habetur ſupraca. iij. ⁊. viij. ⁊ iōexcogitauit ſicuthomo litteratus⁊ eloquens qualiter aman potuitdecenter deſcribere machinationēſuā colorādo apparenti bonitate⁊ quomō mardocheus reuocatorias litteras potuitdecenter dictarehonore regis ſeruato: ita ꝙ nō notaretur de irrationabili mutabilitate: qd̓ patet ex hoc ꝙ forma litterarum aman que habetur infra. xiij capitulo ⁊ forma litterarum reuocatoriaruꝫ que habetur infra. xvj. capl̓oaccepte ſunt de verbo ad verbum de ioſepho libro antiquitatū. xj. in quo deſcribit hiſtoriam heſter: ⁊ idemprobabiliter videtur de alijs hic ſequentibus: ꝙ fuerūtpredicto modo excogitata ⁊ ſcripta: ⁊ poſtea editionivulgate inſerta. Ad dei laudem: cuius eſt honor ⁊ gloria in ſecula ſeculorum Amen. Explicit poſtilla fratris Nicolai de lyra ſuꝑ Heſter.