Liber
ppl̓o ſuo. Regreſſꝰ athachnunciauit heſter oīa q̄ mardocheꝰ dixerat. Que rn̄ditei ⁊ iuſſit vt diceret mardocheo: Oēs ẜui regis ⁊ cuncte q̄ ſub dictiōe eiꝰ ſt̓ norūt.ꝓuincie: ꝙ ſiue̓ vir ſiue mulier nō vocatꝰ: int̓iꝰ atriū regis intrauerit abſqꝫ vlla cūctatiōe ſtatī int̓ficiat̉: niſi forte rex aureā v̓gā ad eū tētēderit ꝓ ſigno clemētie: atqꝫita poſſit viue̓. Ego igit̉ qͦmō ad regē intrare pot̓o: qͣtrigīta iā diebꝰ nō ſū vocataad eū? Quod cuꝫ audiſſetmardocheꝰ: rurſū mādauitheſter dicens: Ne̓ putes ꝙaīam tuā tm̄ liberes: qꝛ ī domo regis es p̄ cūctis iud̓isSi ēnī nūc ſilueris: per aliāaccaſionē liberabūt̉ iudei:e̓t tu ⁊ domꝰ pr̄is tui ꝑibitisEt ꝗs nouit vtꝝ iccirco adregnū veneris: vt in tali tꝑeꝑareris? Ru̓rſumqꝫ heſterhec mardocheo v̓ba mandauit. Uade ⁊ ꝯgrega oēsiudeos qͦs in ſuſis reppereris: ⁊ orate ꝓ me. Non comedetis ⁊ nō bibetis tribꝰdiebꝰ ⁊ tribꝰ noctibuſ: ⁊ egocū ancillis meis ſil̓r ieiuna
bo: et tūc ingrediar ad regēꝯͣ lēge faciēs inuocata: tradenſqꝫ me morti ⁊ ꝑiculo.Iuit itaqꝫ mardocheꝰ ⁊ fec̄oīa q̄ heſter p̄ceperat. ¶ VIē aūt t̓tio indu̓ta eſtheſter regalibus veſtimētiſ: et ſtetit in atrio domꝰregie qd̓ erat int̓iꝰ ꝯͣ baſilicāregis. At ille ſedebat ſuꝑ ſoliū ſuū in ꝯſiſtorio palatij ꝯͣoſtiū domꝰ. Cunqꝫ vidiſſetheſter reginā ſtantē placuitoculis eiꝰ: ēt extēdit ꝯͣ eā virgā aureā quā tenebat māuQue̓ accedēs oſcu̓lata eſtſūmitatē v̓ge eiꝰ: dixitqꝫ adeā rex: Quid vis heſter regīa? Que ē petitio tua? Etiam ſi dimidiā ꝑtē regni petieris: dabit̉ tibi. At illa reſpondit: Si regi placet obſecro vt veias ad me hodieet aman tecū ad ꝯuiuiū qd̓ꝑaui. Statīqꝫ rex: vocate īꝗt cito ama vt heſter obediat volūtati. Uener̄t itaqꝫrex ⁊ aman ad ꝯuiuiuꝫ qd̓eis regīa ꝑauerat. Dixitqꝫei rex: poſtqͣꝫ vinū biberatabundant̉. Quid petis vtdet̉ tibi: ⁊ ꝓ qua re poſtl̓aſ:Etiā ſi dimidiā ꝑtem regni
Que reſpondit ei ⁊cͣ. ⁊ ſequit̉. q ¶ Ꝙ ſiue vir ⁊cͣ. abſqꝫ vlla cūctatione .i. mora: r ¶ Inl̓ficiat̉. Iſtud edictū de ꝯſilioaman fuerat poſitū ne machinatio eiꝰ de morte iudeoꝝ reuocaret̉ ꝑ aliquē informantē regē ad ꝯͣriuꝫ. s ¶ Que. xxx.iam diebꝰ nō ſum vo. ad eū. hēbat .n. rex pl̓es alias vxores:vt dc̄ꝫ eſt. ij. c. ⁊ fortein illo tꝑe alijs vtebatur: tū ad reddendi3eis d̓bitū: tū qꝛ alt̓nisvti delectabile eſt: vtdr̄. ij. mach̓. xv. ſolatn̄ heſter erat regina:ſicut filia pharaonisinter vxores ſolomonis. t ¶ Ad cū audiſſꝫ. hic ponit̉ 2ª monitio: cū dr̄: v ¶ Neputes ꝙ aīam tua tm̄liberes. a ſnīa ꝯͣ iudeoſ data: ꝑ hoc ꝙ tu eſregina. x ¶ Si eniꝫnunc ſilueris. de vitatua tantuꝫ cogitans.y ¶ Per aliā occaſionē liberabunt̉ iudei.qꝛ deꝰ hꝫ multos modos ẜuos ſuos liberādi. z ¶ Et tu ⁊ do.patris tui ꝑibitis. dina iuſticia: eo ꝙ ppl̓ꝫtuum neglexeris.a ¶ Et quis no. vtrū⁊c. vt in tali tꝑe parareris .i. in afflictōe populi tui: vt ꝑ te liberaret̉. q. d. a pnº tue ꝓmotiōis nullus hͦ cognouit: ſed mō ꝑ effectū pꝫ: qꝛ a deo factaeſt tua ꝓmotio ad regnū: vt liberes ppl̓mtuuꝫ. b ¶ Rurſūqꝫheſter. hic ꝯn̄r ponit̉oratio cōis: qꝛ heſterobediēs mardocheovoluit ſe ꝑiculo exponere ꝓ ppl̓o ſuo: tam̄petiuit: vt ꝓ ipſa ⁊ negocio fieret cōis iudeoꝝ oratio: vt ſic ſecurius ꝓcederet in facto ſuo. c ¶ Non come. neqꝫ bibe. tribꝰdiebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ. nō eſt intelligendū ꝙ tanto tꝑe abſtinuerint ab oī cibo ⁊ potu: qꝛ talis abſtinentia eēt indiſcreta: ſꝫqꝛ ſemel in die naturali tm̄ comederunt ⁊ modicū .ſ. ad ſuſtentationē nature tm̄: illud āt qd̓ eſt modicū quaſi nihil reputat̉: vt hr̄. ij. phyſi. d ¶ Et tunc ingrediar ad regē. confiſa de dictis orationibus ⁊ ieiunijs. e ¶ Contra legē faciēsinuocata .i. non vocata. f ¶ Tradenſqꝫ me morti .i. exponens me periculo mortis: qꝛ non erat certa de euentu futuro: quāuis confideret de diuino auxilio. ¶ Capi. V.Ie aūt tertio. Prepoſita debita diſpoſitione: hic cōſequenter agit̉ de petitionis prepoſitione q̄ duplexeſt. Prima petitio eſt ad regis aīum inclinandū: 2ͤad ppl̓m iudaicū liberandū. c. vij. Prima in tres: qꝛ pͥº ponitur heſter poſtulatio: 2º ſubdit̉ aman machinatio: ibi Egreſſus eſt itaqꝫ. 3º machinationis fruſtratio: ſequenti. c. Circa
pͥᵐ dicitur: a ¶ Die autē 3º .ſ. poſt predictas orationes⁊ ieiunia. b ¶ Induta eſt heſter rega. veſti. depo. veſteligubri. qua fuerat vſa tꝑe orationis ⁊ ieiunij. c ¶ Etſtetit in atrio. confidens de dei ſubſidio. d ¶ Contrabaſilicā .i. aulā regiā: ⁊ dicitur a baſileoſ: qd̓ eſt rex ī greco. b ¶ Placuit oculis eius. tuꝫqꝛ eēt omniū oculiſ amabiliſ ⁊ gratioſa: vt hr̄ ſupraij. ca. magis tamēin oculis regiſ cuierat matrimonialiter coniuncta:tū qꝛ gratioſitaseius augmentatafuit tunc ex ſpeciali gr̄a d̓i ſicut dicitur de iudith. xca. f ¶ Extēditcontra eā virgaꝫaureā. in ſignumbenignitatꝭ ⁊ amicitie. g ¶ Queaccedenſ. liberataa periculo.h ¶ Oſculata eſtſumitatem virgeeius .i. ſceptri regis in ſignum reuerētie. i ¶ Queeſt petitio tua. q̄d. paratus ſuꝫ eāimplere qd̓ on̄ditſequens lr̄a: Et ſidimidiaꝫ partem⁊cͣ. ¶ ¶ Obſecrovt venias ad meIō inuitauit eumad conuiuiuꝫ: vtmagis inclinaretad ſe regiſ animūſciebat enī ꝙ delicie mulierū emolliunt virilē aīuml ¶ Et amā tecū.dicit Rab. Sa. ꝙideo ſoluꝫ amancū rege inuitauitad hoc ꝙ alij pricipes magis mouerentur inuidia ⁊ odio contra ipſumvidentes ꝙ ſicut habebat erga regē gratiaꝫ ſingularem:ita crederent eū regine familiarē: ⁊ ſic poſtea pro eo nōſtarent: ſed magis de eius deiectione gauderent: ⁊ licetin hoc forſitā non bene fecerit: tamen cōmendatur d̓ facti intentione: quia faciebat hoc ad deiectionē ſuperbi⁊ liberationē innocentis populi: ſicut ⁊ iudith de mendacijs que dixit holoferni non cōmendatur: ſed de intetione liberationis populi ſui: perſone eniꝫ bone magnatum ⁊ alioꝝ qui prodeſſe poſſunt bono celo ad populū ſuū aliquando mouentur ad aliquid illicitū: vt patꝫin exemplis predictis: ⁊ patet littera vſqꝫ ibi: m ¶ Ueniat rex ⁊ aman ad conuiuiū qd̓ paraui eis ⁊ cras aꝑiaregi ⁊cͣ. inuitauit eniꝫ eos ad conuiuiū ſimul rationibꝰiam dictis .ſ. vt rex magis ad petitionē eius inclinaret̉:⁊ aman magis odioſus principibus eius redderetur: fa