Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

in tenebris ſedeo: ⁊ lumenceli nō video: Cui ait iuuenis: Foͣrti aīo eſto: in ꝓxīoͦeſt vt a deo cureris. Dixititaqꝫ illi tobias: Nūꝗd poteris ꝑducere filiū meū adgabelū ī rages ciuitatē medoꝝ: Et cū redieris: reſtituam tibi mercedē tuā. Et dixit ei angelus: Ego ducā ⁊reducaꝫ eū ad te. Cui tobias rn̄dit: Rogo te: Indicamihi de qͣ domo: aut de qͣtribū es tu? Cui raphaelangelꝰ dixit: Gēnꝰ q̄ris mercenarij: an ip̄ꝫ mercenariūꝗ cuꝫ filio tuo eat? Sed neforte ſolicitū te reddā: e̓goſū azarias: ananie magni filiꝰ. Et tobias rn̄dit: Ex magno genere es tu. Sꝫ petone iraſcaris ꝙ volueriꝫ cognoſcere genꝰ tuum. Dixitaūt illi āgelꝰ: Ego ſanū ducā: ⁊ ſanū tibi reducā filiūtuū. Rn̄dēs aūt tobiaſ ait:Bn̄ ambuletis: ⁊ ſit dn̄s īitinere vr̄o: ⁊ angelꝰ eiꝰ comitet̉ vobiſcū. Tunc paratis oībꝰ q̄ erāt ī via portanda: fecit tobiaſ vale pr̄i ſuo⁊ mr̄i ſue: ⁊ ambulauerūtambo ſimul. Cunqꝫ ꝓfectieēnt: cepit mr̄ eꝰ flere ⁊ dice̓Baculū ſenectutis nr̄e tuliſti: ⁊ trāſmiſiſti a nob̓. Nūquā fuiſſet ip̄a pecunia ꝓ qͣmiſiſti eū. Sufficiebat nob̓pauꝑtaſ nr̄a: ūt diuitias cōputaremus hoc: ꝙ videba

mꝰ filiū nr̄m. Dixitqꝫ ei tobias: Noli flere. Saluꝰ perueniet filiꝰ nr̄: ⁊ ſaluꝰ reuertetur ad nos: ⁊ oculi tui videbūt illū. Credo enī ꝙ angelus dei bonꝰ comitet̉ ei: ⁊bn̄ diſponet oīa q̄ circa eūgerunt̉: ita vt cū gaudio reuertat̉ ad nos. Ad hāc voceꝫ ceſſauit mr̄ eiꝰ flere ⁊ tacuit.. Ca. VI.Rōfectꝰ ē aūt tobiaset canis ſecuiꝰ ē eū: etmāſit pͥma māſione iuxͣ fluuiū tigriſ. Et exiuit vt lauaret pedes ſuos: et ecce piſcꝭīmanis exiuit ad deuorandū eū. Que expaueſces tobiaſ clamauit voce magnadicēs: Dn̄e: īuadit me. Etdixit ei angelꝰ: App̄he̓ndebrāchiā eiꝰ: ⁊ trahe euꝫ adte. Qd̓ cū feciſſꝫ attraxit eūī ſiccū: ⁊ palpitare cepit an̄pedes eiꝰ. Tunc dixit ei angelus: Exētera hūc piſcē: ⁊cor eiꝰ ⁊ fel ⁊ iecur reponetibi. Sūt eī hec neceſſariaad medicamēta vtilit̓. Qd̓cū feciſſet aſſau̓it carneſ ei⁊ ſecū ſuſtuler̄t in via: cēt̓aſalierūt q̄ ſufficeret eis: qͦuſqꝫ ꝑuenirēt ī rages ciuitatemedoꝝ. Tūc interrogauittobiaſ āgelū: ⁊ dixit ei: Obſecro te azaria frat̓: vt dicaſmihi qd̓ remedium hēbūtiſta q̄ de piſce ẜuare iuſſiſtiEt reſpondens angelus dixit ei: Coͣrdis eiꝰ particulā

r Forti aīo eſto. in patientia ꝑſeuerādo. s In ꝓximoeſt vt a deo cureris. ad hͦ enī erat miſſus a deo: ⁊ iō certitudinalit̓ ſciebat hͦ eſſe futuꝝ. cetera patēt vſqꝫ ibi: t Egodu. ⁊ redu. eū ad te. hoc enī futuꝝ eē ſciebat ex diuina reuelatōe. v Indica mihi de qͣ domo ⁊cͣ. Iī vna enī tribu iſrael erāt plureſ domdecē etiā tribꝰ erāt captiuate: iō tobiaſ q̄ritde vtraqꝫ ſcꝫ tribu ⁊domo. x Genꝰ q̄ris mercenarij ⁊cͣ. q.d. nō eſt tibi curāduꝫde genere illiꝰ: qͥ debꝫfiliū tuuꝫ ducere promercēde: ſed de eiꝰ aptitudine ⁊ fidelitate q̄ꝯditōes ſūt in me.y Sꝫ ne forte ſolicitu te reddā .i. dubiū.z Ego ſū aza. ana.mag. filius. veꝝ dixitangelꝰ. qꝛ ſic̄ dcm̄ eſt:locutio eiꝰ erat figuratiua: Azarias aūt inpretatur adiutor dei:angeli vero ſūt adiutores dei: īqͣtū ꝑ eoꝝmiſteriū electi dirigūtur in ſalutē: ⁊ hͦ mōdicit apl̓us pͥma cor̄.iij. de ſe ⁊ alijs p̄dicatoribꝰ dei Adiutoresſumꝰ. ananias v̓o int̓p̄tatur gr̄a dei: cuiꝰ filij ſunt angeli eo mōquo dicunt̉ filij gl̓ie:q̄ eſt gr̄a ꝯſūmata nōtn̄ ſic intellexit tobiaſſed ꝙ eēt homo filiuſcuiuſdā viri notabilde tribubꝰ iſrl̓: qui ſicvocaret̉: nec ī hoc angelꝰ eū decepit: qꝛ tobias meliꝰ habuit ītētū ſuuꝫ .ſ. filij ſui ductorē bonū: ꝙ ſi eſſethomo de genere quātūcūqꝫ magno ceterapatēt in lr̄a. a¶ Tūcꝑatis. Hic ꝯn̄ter d̓ſcribit̉ tobie iunioris receſſus cū dr̄: b Iecit tobias vale patriſuo ⁊ mr̄i ſue. nō enīdecēs erat: ꝙ ab eiſ recederet abſqꝫ ſalutation: ⁊ ſeqͥtur mr̄is fletꝰ ex mr̄ua pietate:c Baculū ſenectutꝭnr̄e .i. ſuſtētamētū: filij enī ſenibꝰ parētibꝰ debēt mīſteriumreuerētie ⁊ ꝓuiſionis neceſſarie ſi indigeant. d Nunꝙͣfuiſſet pecunia iſta ⁊cͣ. hoc dicit mat̓no affectu mota. IeUt diuitias ꝯputaremꝰ .i. reputaremꝰ nos hr̄e. f Hº ꝙvide. fi. nr̄m .i. ſenſu percipiebamꝰ ip̄m eē nobiſcū. Pat̓ enīcū eſſet cecꝰ nō poterat eū videre: poterat tn̄ ip̄m tangere ⁊audire: ⁊ ſic duplici ſenſu pn̄tiā eiꝰ cognoſcere: qd̓ h̓ dr̄ vide̓

ꝙͣtū eſt ex ꝑte pr̄is: vius enī ꝓpt̓ ſui nobilitatē aliqn̄ accipit̉ ꝓ alijs ſenſibꝰ: ſic̄ dr̄ exo. xx. Ppl̓us auteꝫ videbatvoces. hic enī accipit̉ videre ꝓ audire. g Saluꝰ ꝑueniet filius noſter. ad terminum ad quem mittitur. cetera patent.Ca. VI.Rofectꝰ ēautē tobias. Deſcripto receſſu iunioris tobie: h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ ꝓceſſuſ ſue vie⁊ pͥmo ponit̉ illd̓qd̓ circa eū ſcm̄ ēin via: 2º in t̓minovie. vij. ca. Fircapͥmū deſcribit̉ duplex bn̄ficiū tobieexhibitū: qꝛ pͥmoa deuoratōnē piſcis eripit̉: 2º d̓ ducenda vxore īſtruitur: ibi Et dixitei. Prīa adhuc induas: qꝛ pͥmo ponit̉ eripiēdi mod2º ereptōis fructꝰibi Tunc dixit.Circa pͥmū dicit̉:a Profectꝰ ē āttobiaſ. vt pr̄is imperiū adimpleretb Et canij ſecutꝰ eſt eū. ſic̄ cōit̓ accide̓ ſolꝫ: iſtud tn̄pōit̉ h̓ ad maiorēexp̄ſſionē v̓itatishiſtorice. c Et)māſit pͥma māſion .i. pͥma dieta⁊ hoſpitatōe: IdIuxta fluuium tigriſ. qͥ eſt vnꝰ de qͣtuor fluminibꝰ ꝑadiſi: Gen̄. ij. eEt exiuit ⁊cͣ. vt lauaret pedes ſuoſ.ad recreādū ꝯͣ laborē itineris. IſEt ecce piſcīs immanis .i. magnuſdiuina ꝓuidentiamiſſus. g Exiuit ad deuorādūeuꝫ. ſic enim ei videbat̉: eo ꝙ aꝑtoore veniebat ꝯtraeū. h App̄hēde brāchiam eiꝰ.i. pēnulā que ē inter caput ⁊ corpꝰ: qd̓ ⁊ fecit obediens ſuo doctori ꝙͣuishorridū videret̉ ſibi. Tūc dixit. Hic cōſequēter deſcribit̉ fructꝰ qui duplex ē: ſcꝫ ꝓuiſio cibi: ⁊ etiā medicine: ⁊ patet littera vſqꝫ ibi: k Aſſauit carnes eius. nōtotas ſed illas que poterant comedi recentes. l Celera ſalierunt. pro reſiduo itineris. cetera patent vſqꝫ ibi:m Cordis eius particulam ſi ſuper carbones ponas: