Neemie
¶ Capl̓m. XII.I ſunt autem ſacerUotes ⁊ leuite qui aſcēderūt cū ęorobabel filioſalathiel: Ibſue ſaraia hieremias eſdras amaria melluch accus ſechenias reuꝫme̓imuthaddo gēthō abia miamin madia belga ſemeia ⁊ ioarib ⁊ idaia ſellūamochelceia adaia. Iſtipͥncipēs ſacerdotuꝫ ēt fr̄eseoꝝ ī diebꝰ ioſue. Poͣro leuite: ieſua bēnui cedmihelſarabia iuda mathanias ſuper hymnos ip̄i ⁊ fr̄es eorū: ⁊ becbecia atqꝫ ethāni:⁊ fr̄es eoꝝ vnuſꝗſqꝫ in officio ſuo. Ioſuē autē gēnuitioachim: et ioachī genuiteliaſib et eliaſib genuit ioiadā: et ioiada genuit ionathā: et ionatha genuit iedda. In diebꝰ aūt ioachimerāt ſace̓rdotes ⁊ pͥncipesfamiliaꝝ ſaraie maarie hieremie ananie eſdre moſollā amarie iohānan milicoionathan ſebenie ioſeph aran edna maraiothelci a
daie zacharie genthō moſollā abie cecheri miamin⁊ moadie felti belge ſammua ſemeie ioatha ioaribmathanai iodaie acci ſellaie celaia mochober elchieaſebie idaie nathanahel.Leuite in diebꝰ eliaſib ⁊ ioiada ⁊ ionan et iedboa ſc̓ripti pͥncipes familiaꝝ ⁊ ſac̓dotes in regno darij perſe.Filij lēui pͥncipe̓s familiaꝝſcripti in libro v̓boꝝ dierūet vſqꝫ ad dies ionathan filij eliaſib. Et prīcipe̓s leuitarū: āſebia ſerebia ⁊ ieſuefiliꝰ cedmihel: ⁊ fr̄es eoruꝫꝑ vices ſuaſ vt laudarent ⁊ꝯfiterētur iuxta p̄ceptū dauid viri dei: ⁊ obſeruarenteque per ordinem. Mathania ⁊ bechecia ⁊ obedia moſollam thelmon accub cuſtodes portarum ⁊veſtibulorum ante portas.Hi in diebus ioachim: filij ioſue: filij ioſedech: ⁊ indiebus neemie ducis: ⁊ eſdre ſacerdotiſ ſcribeqꝫ. Inde̓dicatione autem muri
Iſunt aūt. Poſtꝙͣ deſcripta ē ciuitatis ¶ XII.hierl̓ꝫ ppl̓atō: h̓ ꝯn̄ter ⁊ vltimo deſcribit̉ eiuſdēDedicatio. Circa quā pͥmo ponūtur q̄dā preambula: ⁊º dedicatio ip̄a: ibi In dedicatōe aūt. 3º q̄dam adip̄aꝫ ſequētia: ibi Receſſer̄t qͦꝫ. Circa pͥmū ſciēdū: ꝙ iſtadedicatio erat pͥncipalit̓ agēda ꝑ ſacerdotes ⁊ leuita⁊ iō deſcribit̉ hͦ āprīcipio reditꝰ captiuitatiſ babylonice vſqꝫ ad tp̄ushuiꝰ dedicatōnis:⁊ etiā vltra: ⁊ primo ponuntur illiqͥ fuerūt tꝑe ioſueqͥ cū corobabel aſcēderūt de babylone cū dr̄:) bIoſue ſaraia hiēremias eſdraſ ⁊cͣ.iſte eſdras fuit ille qͥ ſcpͥſit libꝝ eſdre: qꝛ pͥmo venithierl̓m cū corobabel: ſed poſtea redijt ad regem: vtplures iudeos ſecū adduceret: ⁊ arege āpliores gratias impetraret.c ¶ Iſti prīcipesſacerdotū .i. prīcipales ideo exp̄ſſeſūt noīati.) dEt fr̄es eoruꝫ. iſtierāt minus prīcipales ſacerdotes:iō ſub nomīe cōiexprimuntur. Eteodē modo dicēdum ē de leuitꝭ ⁊eoꝝ fr̄ibꝰ qui fuerūt tēpore ioſue:de quibꝰ ſubdit̉:Porro leuite ieſua ⁊cͣ. ſubditur:e Ioſue aūt. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ genealogia ſummoꝝpontificū a ioſue vſqꝫ ad iaddū qͥ fuit ſummꝰ ſacerdostēpore alexādri magni cū dr̄: Ioſue aūt. iſte alibi noīat̉ieſus filiꝰ ioſedech. Ioſedech enī ſūmꝰ ſacerdꝰ ductusfuit ī captiuitatē babylonicā: vt hr̄ pͥmo ꝑalyp. c. vlti.⁊ ieſus eiꝰ filiꝰ poſt captiuitateꝫ babylonicā fuit primꝰqui fūctꝰ eſt ſūmo ſacerdotio. f ¶ Genuit ioachī. iſteaūt vocat̉ eliachim: Iudith qͣrto. ⁊ ſub eo dr̄ illa hiſtoria fuiſſe. g ¶ Et ioachim genuit eliaſib. ⁊ iſte fuit ſūmus ſacerdo) circa finē vite ip̄iuſ neemie: vt hr̄ infra ſe.cap. h ¶ Et eliaſib ge. ioiada Hic vocat̉ iudas. a ioſepho iudaice ātiqͥtatꝭ. xj. li. i ¶ Et loiada gen. ionathā.hūc ioſephus noīat iohānē ibidē. k ¶ Et ionathā genuit iedda. quē ioſephus noīat iaddum: vt ſupra: ⁊ deiſto dicit ioſephus: ꝙ cū alexāder iratꝰ ꝯͣ hierl̓m veniretad deſtruēdū ip̄am: eo ꝙ iaddꝰ rn̄derat ei ꝑ nuncios ꝙviuēte dario nō poterat frāgere iuramētū qd̓ habebatcū ip̄o: dn̄s ſibi ī ſumno apparuit dicens: ꝙ nō timeretſed portas aꝑiret ⁊ obuiaret alexandro indutꝰ ornamē
tis pōtificalibus: ⁊ ſil̓r alij ſacerdotes in veſtibꝰ albis: quēcū vidiſſet alexāder veniētē ſibi obuiā deſcēdit de equo faciēs ſibi reuerētiā: ⁊ tūc prīcipes alexandri mirati ſūt credētes mētē eiꝰ ludificatā ꝓpt̓ qd̓ parmeniꝰ alexādro familiaris q̄ſiuit ab eo cur hoc feciſſet. ⁊ rn̄dit ꝙ cū eēm adhuc inmacedonia: ⁊ cogitarē quō aſiā mihi ſubiugareꝫ: apꝑuit mihideꝰ in tali effigie ⁊ dixit: ꝙ ſecure tm̄ negociū acciperē: ⁊ ꝙ ip̄oduce ꝯplerē: ꝓpt̓ qd̓deuꝫ qͥ mihi apparuerat in homīe vulneratꝰ ſum: tenēs firmit̉qd̓ ſic̄ īcepit: ita ꝓmiſſū adīpleuit l ¶ Indiebꝰ aūt ioachī. Hicꝯn̄t̉ agit̉ de ſac̓dotibꝰqͥ fuer̄t tꝑe ioachī filij ioſue: cū dr̄:) mSac̄dotes ⁊ pͥncipesfamiliaꝝ .ſ. ſac̓dotalium ſaraia maaria ⁊c̄in aliqͥbꝰ libris ponūt̉iſta noīa ī genitiuo caſu: ⁊ ſic ꝯſtruūt̉ cū eoqd̓ p̄ponit̉: ⁊ pͥncipesfamiliaꝝ: qͦꝝ ſuppleſ. ſaraie ⁊ amaarie: ⁊ſic de alijs. n ¶ Leuite. Hic agit̉ de hisqͥ fuerūt ſb̓ alijs ſummis ſacerdotibꝰ ſeq̄ntibꝰ predem̄ ioachī: ⁊hͦ ē qd̓ dr̄: Leuite ī diebꝰ eliaſib ⁊ ioīadā ⁊ionā. iſte. sͣ. noīatꝰ ē ionathā. o ¶ Et lidboa. iſte. sͣ noīatꝰ ē ieddaqꝛ noīa hebraica frequēter variant̉ in prīcipio vl̓ in fine: vl̓ invtroqꝫ ſic̄ ⁊ latīa: vtfrequet̉ ocm̄ ē. sͣ. ¶ ꝓScpti prīcipeſ familiaꝝ. ꝑ noīa ſua ī libriſgenealogiaꝝ ſuaꝝ: lꝫ nō ſint h̓ exp̄ſſa. q ¶ In regno darijꝑſeˡ .i. dario regnate: qͥ eſt de gne̓ ꝑſaꝝ: ſb̓ qͥ ꝯſūmatū fuit teplū: vt hr̄. sͣ. eſdre. vj. r ¶ Filij leui. Hic reuertit̉ ſcripturaad deſcribēdū leuitas qͥ fuer̄t tꝑe ioachī qꝛ ſupra deſcripſerat ſacerdotes ſui tꝑis. dic̄ gͦ: Filij leui. ſupple q̄ ſequunt̉: IsPrīcipes fa. ſcpͥti ī liº ver. dieꝝ .ſ. j. ꝑalyp. xxv. nō qꝛ iſti quiſequūtur ſint ibi ſcpͥti ī ꝓpͥis ꝑſonis: ſꝫ ī pr̄ibꝰ ſuis: ⁊ qꝛ ordines leuitaꝝ ibi ſūt deſcripti: ad qͦs iſti reſtituti ſūt tꝑibꝰ ill̓pꝰ reditū captiuitatꝭ. t ¶ Et v̓ſqꝫ ad dies ionathā filij eliaſib. qꝛ iſti vl̓ ſaltē aliqͥ eoꝝ vixerūt vſqꝫ ad tēpꝰ qͦ ionathāfuit ſūmꝰ ſacerdos: ⁊ dr̄ filiꝰ eliaſib .i. nepos qꝛ fuit filiꝰ ioiade filij eliaſib: vt pꝫ ex dcīs. sͣ. eodē. c. v ¶ Et prīcipes leuitaꝝ .i. prīcipales inter eos ſunt iſti. x ¶ Aſebia ſerebia ⁊cͣ.vt laudarēt ⁊ ꝯfiterent̉ iuxta p̄ceptū regis iuda. vt hr̄. j. ꝑalyp. xxv. y ¶ Et obſeruarēt eque ꝑ ordinē .i. ſibi ſuccedentes ꝑ vices ẜm ordinatōeꝫ dauid. cetera patēt ex d̓cīs. 3In dedicatione autem ¶ Preambulo deſcripto: Hic conſequenter deſcribitur ciuitatis edificatio ¶ Circa quam primo ponitur preparatio populi: ſecūdo dedicatio muri: ibi