Liber
dicebāt: Mutuo ſumamꝰpecunias ī tributa regiſ: demuſqꝫ agros nr̄os ⁊ vineas. Et nunc ſic̄ carnes fr̄mnr̄oꝝ: ſic carneſ nr̄e ſūt: lētſicut filij eoꝝ: ita ⁊ filij nr̄i.Ecce̓ nos ſubiugamꝰ filioſnr̄os ⁊ filias nr̄as ī ſeruitutē: ⁊ de filiabꝰ nr̄is ſūt famule: nec habemꝰ vn̄ poſſit redimi: ⁊ agros nr̄os ⁊ vineas nr̄as alij poſſident. Etiratꝰ ſū nimis: cum audiſſēclamorē eoꝝ ẜm v̓ba hec:cogitauitqꝫ cor meū. Et increpaui optīates ⁊ mgr̄atꝰ⁊ dixi eiſ: Uſuras ne ſinguli a fr̄ibꝰ vr̄is exigatiſ. Et cōgregaui adu̓ſuꝫ eos cōcionē magnā: ⁊ dixi eis: Noͣsvt ſcitis redemimꝰ fr̄es noſtros iudeos ꝗ venditi fuerāt gētibꝰ ẜm poſſibilitateꝫnr̄aꝫ. Et vos igit̉ vēdite fratres vr̄os: ⁊ redimemꝰ eosEt ſiluerūt nec īuenerūt ꝗdrn̄derent. Dixiqꝫ ad eos:Nō eſt bona res quā facitꝭQuare nō ī timore dei nr̄iambulatꝭ: ne exprobret̉ nobis a gētibꝰ inimicis nr̄is?Et e̓go ⁊ fr̄es mei ⁊ puerimei cōmodauimꝰ plurimiſpecuniā ⁊ frumētū. Nō repetamꝰ ī cōe iſtud. Es alienū ꝯcedamꝰ: qd̓ debet̉ nōbis. Reddite̓ eis hodie agros ſuos ⁊ vineas ſuas ⁊
oliueta ſua ⁊ domuſ ſuas.Quin potiꝰ ⁊ centeſimā pecūie frum̄ti vini ⁊ olei quāexigere ſoletis ab eis: dateꝓ illis. Et dixerūt: Reddemꝰ: ⁊ ab eis nihil q̄remꝰ: ſicqꝫ faciemꝰ vt loqueris. Etvocaui ſacerdotes: ⁊ adiuraui eos vt facerent iuxͣ qd̓dixerā. Inſūꝑ excuſſi ſinūmeuꝫ: ⁊ dixi: Sic excutiatdeꝰ oēm viꝝ ꝗ nō cōpleuerit v̓bū iſtud: de domo ſua⁊ de laboribꝰ ſuis. Sic excutiat̉: ⁊ vacuꝰ fiat. Et dixitvniu̓ſa multitudo amē. Etlaudauer̄t deū. Fecit ergoppl̓s ſicut erat dcm̄. A diēaūt illa qua p̄ceꝑat rex mihi vt eēm dux ī terra iudaab anno viceſimo vſqꝫ adannū triceſimū ſecūduꝫ arthaxerſis regis per annosduodecī: ego ⁊ fr̄es mei annonas q̄ ducibꝰ debebant̉noͣn comedimꝰ. Duces ātprimi ꝗ fuerūt ante me grauauerūt ppl̓m: ⁊ acceper̄tab eis in pane ⁊ vino ⁊ pecunia qͦtidie ſiclos qͣdragīta. Sed ⁊ miniſtri eoꝝ dep̄ſſerāt ppl̓m: Ego aūt nōfeci ita ꝓpter timorem dei.Quin potiꝰ ī oꝑe muri edificaui: ⁊ agrum non emi: ⁊omnes pueri mei congregati ad opus erant. Iudeiquoqꝫ ⁊ mgr̄atꝰ centū quī-
dicebāt. Hec ē tertia q̄rela: f ¶ Mutuo ſumamꝰ pecuniaſ.i. ad vſurā. g ¶ Demꝰqꝫ agros nr̄os. vēdendo vel īpignorando: ſicut egyptij tēꝑe famis vēdiderūt terras ſuas regi:vt hr̄ gene. xlvij. h ¶ Et nūc ſicut car. fra. nr̄oꝝ: ⁊cͣ. I. i. ſic̄diuites de ppl̓o nr̄o liberi ſunt: ſic ⁊ nos debemꝰ eſſe ⁊ filijnr̄i: ſicut filij ſui: cumſumꝰ de eadē lege: hͦ īducit̉ ꝓ ratōne: ꝙ melius erat vēdere vel īpignorare t̓ras ⁊ poſſeſſiones regi gentili:ꝙͣ filios ⁊ filias ſubicere ſeruituti. Alit̓ hexponit̉ ⁊ meliꝰ vt videt̉: qꝛ corobabel eſdraſ ⁊ neemiaſ vt plures poſſēt ſecū adducere de babylone promiſerāt libertatē ⁊ ꝓſperitatē: iō aliqͥ eorūī afflictōne poſiti q̄relādo dicebat: ſ ¶ Etnunc ſicut carnes fratrū nr̄oꝝ .i. iudeoꝝ qͥremāſerūt ī babylōeſūt in afflictōe ⁊ labore. i ¶ Sic carnesnoſtre ſūt. hic in ꝯſil̓iafflictōe vel maiori.k ¶ Et ſicut filij eoꝝ.ſunt ſubiecti ſeruituti. Ita ⁊ filij noſtri:ideo ſubdit̉: mEcce nos ſubiugauimus filios nr̄os ⁊cͣ. ⁊ſic non ſumꝰ meliorisꝯditōis ꝙͣ ipſi: ſed ī aliquibꝰ peioris. nEt iratꝰ ſumnimis.Hic ponit̉ rep̄henſiodiuitū ꝓpt̓ oppreſſionem paupeꝝ p̄dcāmcū dr̄: Et iratꝰ ſum nimis. verbū eſt neemieirati: nō ira q̄ eſt ꝑ viciū: ſꝫ ꝑ celū. o ¶ Cūaudiſſē clamoreꝫ eoꝝẜm verba hec. qͥ ſonabāt diſplicere eis ꝙ d̓babylonia rediſſent.p ¶ Cogitauitqꝫ cormeū. mecū ita ꝙ nonimpetuoſe ſed ex modeſtia ⁊ deliberatōneꝓceſſit ad reprehēſionē diuitū. q ¶ Uſuras ne ſin. a fr̄ibꝰ vr̄is exigatis. q. d. hoc eſt manifeſtū: ⁊ cuꝫhoc ē valde malū ⁊ lege ꝓhibitū deutero. xxiij. r ¶ Et cōgregaui aduerſū eos ꝯcionē magnā. vt erubeſcerēt retinerecorrectōem meā rōnabilē. s ¶ Noſ vt ſcitis redemimꝰ fratres nr̄os iudeos ⁊c̄. licꝫ enī illi qͥ erāt in babylone redijſſētſine redēptore: tn̄ corobabel eſdras ⁊ neemias aliqͦs iudeosredemerat: qui fuerāt vēditi gentilibꝰ extra ptātem regiſ babylonis. t ¶ Et vos igit̉ vendite fr̄es veſtros. hebreos: qͦsemiſtis ī ſeruos ꝯtra legē. y ¶ Et ſiluerūt. non habentesrn̄ſionē rationabilē. x ¶ Ne exprobret̉ nobis a gētibꝰ .ſ.
ꝙ non timetis dn̄m: nec legē eiꝰ ſeruatis. y ¶ Et ego.Hic ꝯn̄ter ponit̉ remiſſio facta pauꝑibꝰ ex cōi charitate⁊ incipit Neemias a ſeip̄o dicens: Et ego ⁊ fratres mei⁊cͣ. ⁊ ſequit̉: z ¶ Non repetamꝰ in cōe iſtud .i. cōiter cōſentiamꝰ vt iſta nō repetant̉. a ¶ Reddite eis hodie agros. vēditos velipignoratos. ¶ bQui potiꝰ ⁊ cen.pe. fru. vini ⁊ oleiquā exig. ſole. abeis. vt ſoluereturregi ꝓ tributo terre. c ¶ Date proillis. quia ſunt itapauꝑes: ꝙ nō habent vnde ſoluātſoli eī ſacerdotes⁊ miniſtri erāt īmuneſ ab hoc tributo: vt hr̄ ſupraeſdre. vij. ¶ Etvocaui ſac̓dotes⁊cͣ. qꝛ erāt gubernatores ppl̓i a tēpore reditꝰ captiuitatis babylonice vt dcm̄ fuit ſupra ī principio eſdre: vt ſic verbuꝫiſtud eſſet firmū.e ¶ Inſuper excuſſi ſinū meū. ſicut enī ꝓphete aliqn̄ vtebant̉ ſenſibilibꝰ ſignis: vt ꝓphetie eoꝝ eſſentmagis note: ſicuteſaias iuit nudꝰ ⁊diſcalciatꝰ: vt hr̄eſaie. xx. c. ⁊ hieremiaſpoſuit cathenaſ ligneas in collo ſuo Hiere. xxviij. ī ſignū ꝙ ppl̓siſrl̓ ſic duceret̉ incaptiuitatē: ſic neemias excuſſit ſinū ſuū orando ꝙſic euacuaret̉ bonis ſuis: ⁊ eijceret̉de cōitate ppl̓i: qͥcūqꝫ nō ꝯſentiretverbo ⁊ fctō ī hꝰmodi remiſſione¶ A die aūt illa.Hic ꝯn̄t̉ deſcribit̉neemie expēſio ī hoſpitalitate: qꝛ ne ppl̓ſ grauaret̉: multa dimiſit ab eo pete q̄ ſibi tāꝙͣ duci debebant̉ ⁊ illos qͥex ꝑte regis veniebant recipiebat ⁊ ſuſtentabat de ꝓpͥoſuo: qͥ a cōitate ppl̓i debebāt ſuſtētari: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄:g ¶ Per annoſ duodecī. quibꝰ ſupple fuit dux miſſus arege arthaxerſe. h ¶ Annonas .i. victū. i ¶ Queducibꝰ debebant̉. a p̄plo iudeoꝝ rōe officij. k. Noncomedimꝰ. immo talia qͥtaui: ne ppl̓s nimis grauaret̉:ſic̄ fueāt tꝑe alioꝝ ducū. l ¶ Qui potiꝰ ī oꝑe muri edificaui. etiā manu ꝓpͥa: lꝫ eēꝫ ī ſtatu ducis vt ꝑ hoc ppl̓s