¶ Neemie

Actuꝫ eſt in menſe niſan: āno viceſimo artharxerſis regis: ⁊ vinumerat an̄ eū. Et leuaui vinuꝫet d̓di regi: et erā quaſi languidꝰ an̄ faciē eiꝰ. Dixitqꝫmihi rex: Quare vultꝰ tuuſtriſtis eſt: cū te egrotū nonvideā? Nō eſt hoc fruſtra:ſed malū neſcio qd̓ ī cordetuo ē. Et timui valde ac nimis: ⁊ dixi regi: Rex ī eternū viue. Qu̓are nō mereatvultꝰ meꝰ: qꝛ ciuitas domꝰſepulchroꝝ pr̄is mei deſerta eſt: ⁊ porte eiꝰ ꝯbuſte ſūtigni? Et ait mihi rex: Proqua re poſtulas? Et orauideū celi: et dixi ad regē: Sivide̓tur regi bonū: ⁊ ſi placet ſeruis tuis ante faciemtuam vt mittas me in iudeaꝫ ad ciuitatē ſepulchri patriſ mei: ⁊ edificabo eā. Dixitque mihi rex ⁊ regina q̄ſedebat iuxͣ euꝫ. Uſqꝫ adqd̓ tempͤ erit iter tuū: ⁊ qn̄reu̓teris? Et placuit an̄ vultū regis: ⁊ miſit me. Et ꝯſtitui ei tempꝰ: et dixi regi: Sire̓gi videt̉ bonū: epiſtolas

det mihi ad duces regiōistrans flumen vt traducantme donec veniam in iudeam: et epiſtolam ad aſaphcuſtodem ſaltus regis: utdet mihi ligna vt tege poſſim portas turris domus:et muros ciuitatis: et domū quaꝫ ingreſſus fuero.Et dedit mihi rex: iuxͣ manum dei mei bonam mecum. Et veni ad duces regionis trās flumen: deditqꝫ eis epiſtolas regis. Miſerat aut rex mecum principes militum ⁊ equites. Etaudierūt ſenaballath oroniteſ: ⁊ tobias ſeruus amaniteſ: ⁊ contriſtati ſunt afflictōne magna ꝙ veniſſꝫ homo qui quereret proſperitatem filiorum iſrael. Et veni hieruſalem: ⁊ eram ibitribus diebus. Et ſurrexinocte ego ⁊ viri pauci mecum: ⁊ non indicaui cuiqͣꝫquid dominus dediſſet incorde meo: vt facerem inhieruſalem: e̓t iumentumnon erat mecum niſi animal cui ſedebam. Et egreſ

ei miām an̄ viꝝ hūc .i. an̄ artharxerſeꝫ regē: g ¶ Egoenī erā pincerna regis. hoc addit̉ ad oſtēdendū: ꝙ habebat defacili acceſſum ad ip̄m.¶ Ca. II.Actū eſt aūt. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ legatio ip̄iꝰ neemie: vbi pͥmo deſcribit̉ auctoritas quā meruitº facultaſquā obtinuit: ibiEt dixit regi. 3º ſagacitas qua negociū ſuū ſecrete tenuit: ibi Et audierūt. 4º voluntasquaꝫ aperuit: ibiEt dixi eis ¶ Circa pͥmuꝫ p̄mittit̉tempꝰ cū dicit̉:a ¶ Factū eſt aūtin mēſe niſan. hiceſt mēſis primusapud hebreoſ ẜmfeſta: ⁊ incipit a ꝓpinquiori lunatone eqͥnoctio v̓nali. Neemias autēceperat orare mēſe nono: vt p̄dcm̄eſt: ⁊ ſic pꝫ ꝙ iſtemēſis in quo porrexit vinū fuit qͣttus ab illo: ita ꝙtribꝰ mēſibꝰ fuit īor̄one ⁊ afflictiōeanno. xx. artharxerſis. Uidet̉ ꝙiſtud ſit falſum: ⁊ꝙ hoc fue̓it annoxxj. eiꝰ: qꝛ iſtud factu fuit qͣrto menſe poſtꝙͣ audiuerat rumoreſ d̓ oppreſſione ppl̓i ſui⁊ erat pͥmꝰ mēſisanni: cum igit̉ rumores p̄dcos audierit āno. .xx. artharxerſis menſenono eiuſdē: ſeqͥt̉ꝙ qn̄ porrexit vinū regi inceꝑat annꝰ. xxj. Ad qd̓ dicēdū ꝙ ſicut dcm̄ fuit gen̄. vij. ⁊ exodi. xij. Cōis eſt opinio iudeoꝝ: ꝙ mūdcreatus fuit ī mēſe qͥ vocat̉ apud eos tyſari: ⁊ ꝑtim correſpōdet ſeptēbri noſtro: ⁊ ꝑtim octobri: ⁊ dr̄ ille mēſisſimpl̓r primꝰ apud hebreos: ⁊ ẜm hūc modū cōputādicaſſeū eſt tertiꝰ mēſis: ⁊ niſan ſeptimꝰ: ⁊ cadūt ī eodē annō: ⁊ iſto mō fit hic ꝯputatio. Uerū tn̄ qꝛ filij iſrl̓ egreſſi ſunt de egypto menſe niſan: iō extūc ille mēſiſ ex hoceuētū vocatꝰ eſt pͥmꝰ: ẜm ꝙ dr̄ exodi. xij. ⁊ hoc mō ꝯputando caſleū ⁊ niſan ſequēs nō fuit in eodē anno: ſꝫ caſleū eſt nonus mēſis anni p̄cedētis: ⁊ niſan ſequēs ē principiū anni ſequētis: ⁊ hoc mō ꝓcedit obiectio inducta⁊ iō nō valet qꝛ hic accipit̉ prīcipiū anni ꝓut īcipit a tyſari: lꝫ aliqn̄ accipiatur principiū anni ꝓut incipit a niſāb ¶ Et leuaui vinū .i. cyphū in qͦ erat vinū. c ¶ Et dedi regi. qꝛ hoc ſpectabat ad officium neemie: cum eſſetpīcerna regis: vt dcm̄ eſt ca. precedenti. d ¶ Et etā qͣſilanguidꝰ. ex fletu ieiunio ⁊ or̄one p̄cedētibꝰ. e ¶ Qua

re vultꝰ tuꝰ triſtis eſt. hoc dixit rex nō ſibi cōpatiendo: ſꝫ magis de eo ſuſpicādo ne meditaret̉ eū intoxicare: vl̓ aliquē deſibi aſſiſtētibꝰ: ⁊ ꝓpt̓ hoc eēt in facie mutatꝰ: iō ſequit̉: )Et timui valde. ꝓpt̓ iſtam ſuſpitōem regis. g ¶ Rex ī eternū viue. q. d. de morte tua nō cogito: ſed magis vitā deſidero. h ¶ Quare nōmereat vultꝰ meꝰ ⁊cͣ.in hoc ſe excuſat d̓ apparēti lāguore: ⁊ ideobn̄ ſubdit̉: i ¶ Et aitmihi rex. pro qͦ re poſtulas. q. d. paratꝰ ſuꝫꝯcedere qꝛ voluntatedei animꝰ regis mutatus fuerat ſubito de īdignatōe ꝯtra neemiam ad eiꝰ beniuolentiaꝫ: ẜm ꝙ dr̄ ꝓuerb.xx. Cor regis ī manudn̄i: quocunqꝫ voluerit īclinabit illud.k ¶ Et oraui deum.eo ꝙ ſic ꝯuerterat regis animuꝫ. l ¶ Etdixi ad regem. ex verbo eius formādo petitōeꝫ. m ¶ Si videtur re. bo. ⁊ ſi pla. ſer.ſuis .i. ſapiētibꝰ ſibi aſſiſtētibꝰ: de qͦꝝ ꝯſiliocuncta faciebat: vt hr̄eſdre .j. n ¶ Dixitqꝫmihi rex ⁊ regīa ⁊cͣ. I⁊ ẜm hͨ vr̄ ꝙ illd̓ qd̓ſeqͥtur: Uſqꝫ ad qd̓ tēpꝰ ⁊cͣ. ſit v̓bū regꝭ ⁊ regine ſil̓. in hebreo aūthr̄ ſic: Dixitqꝫ mihirex: ⁊ regina ſedebatiuxta eū: ⁊ ſic ē ſēſusꝙ qn̄ rex loq̄bat̉ neemie regina ſedebat iuxta eū: ⁊ illud qd̓ ſeqͥtur: Uſqꝫ ad qd̓ tēpꝰerit iter tuum ⁊ qn̄ reuerteris. ē v̓bū ſoliꝰ regis: ⁊ huic ꝯſonat lr̄aſequens cū dr̄: Et placuit an̄ vultū regis ⁊cͣ. ſeqͥtur: o ¶ Et dixi regi. Hic ꝯnterponit̉ facultas quā obtinuit cū dr̄:Si regi vr̄ bonuꝫ⁊cͣ. trans flumen .ſ. euphratē: ⁊ ſic n̄ ſolū īpetrauit licētiā cūdi: ſꝫ etiā ſecuꝝ ꝯductū ī via. q ¶ Et epl̓aꝫ ad aſaph cuſ. ſaltꝰ regis .i. nemoꝝ regis. r ¶ Ut det mihi ligna gratis. vt tegere poſſim portaſ: turres: domꝰ .ſ. tēpli iuxta quā .ſ. domūtēpli ītendebat facere turrī ad maiore tēpli ſecuritatē. sEt muros cītatis .i. ad tegēdū portas qͣs intēdo facere ī muro ciuitatꝭ. t ¶ Et domū qua īgreſſus fuero .i. domū quaedificare ītēdo ꝓ īhabitatōe mea. v ¶ Et dedit mihi rexiuxta manū dei .i. directōeꝫ eiꝰ ꝑ ſuā gr̄aꝫ. x ¶ Et audierūt.Hic ꝯn̄t̉ deſcribit̉ neemie ſagacitas: qͣ ptātē ſibi ꝯceſſaꝫ ſecrete tenuit vſqꝫ ad tēpꝰ debitu: nō potuit tn̄ celare: qui veniſſet ꝓ bono filioꝝ iſrl̓ cū eēt de eoꝝ gēte: ⁊ hoc ē qd̓ ſb̓dit̉:x ¶ Et audierūt ſanaballath ⁊cͣ. iſti aūt erāt aduerſarij iud̓oꝝ. y ¶ Et veni ī hierl̓m ⁊ erā ibi tribꝰ diebꝰ. an̄ꝙͣ on̄derē ad qͥd veniſſeꝫ: vn̄ ſb̓dit̉: At n̄ indicaui cuiꝙͣ ⁊cͣ. ſeqͥtur:z ¶ Et iumentū nō erat mecū: niſi aīal cui ſedebā. Alij aūt