Liber
viginti q̄ habebāt ſolidosmillenoſ: ⁊ vaſa eris fulgentis optimi duo pulchra vtaurū. Et dixi eis: Vos ſancti dn̄i ⁊ vaſa ſcā: ⁊ argentū⁊ auꝝ qd̓ ſponte oblatū eſtdn̄o deo patrū nr̄oꝝ. Uigilate et cuſtodite: donec appēdatis coraꝫ principibꝰ ſacerdotū ⁊ leuitaꝝ ⁊ ducibꝰfamiliaꝝ iſrael in hieruſalēin theſaurū domꝰ dn̄i. Sulceperūt aūt ſacerdotes ⁊ leuite pōdus argēti et auri etvaſoꝝ vt deferret hieruſalēin domū dei nr̄i. Promouimꝰ ergo a flumine hanaduodecima die mēſis pͥmi:vt ꝑgeremꝰ hierl̓m. Et manus dei nr̄i fuit ſuꝑ noſ: ⁊ liberauit noſ de manu inimici ⁊ inſidiatōis in via. Et venimus hierl̓m: et māſimusibi tribꝰ diebus. Die̓ aūt qͣrta appēſum ē argentū ⁊ aurum et vaſa ī domo dei nr̄iꝑ manū remoth filij vrie ſacerdotis: ⁊ cū eo eleazar filius phinees: cūqꝫ eis iozaded filiꝰ ioſue et noadaia filius bennoni leuite: iuxͣ numerū ⁊ pōdus omniū. Deſcriptū eſt oē pōdus in tꝑeillo. Sed ⁊ ꝗ venerāt de captiuitate filij trāſmigratōisobtulerunt holocauſtomata deo iſrl̓: vitulos duodecīꝓ om̄i ppl̓o iſrl̓: arietes nonagītaſex: agnoſ ſeptuagintaſeptē: hircos ꝓ pcc̄o duo
decim: om̄ia in holocauſtūdn̄o. Deder̄t autē edicta regis ſatrapis ꝗ erāt de ꝯſpectu regis ⁊ ducibꝰ trans flumen ⁊ eleuauerūt ppl̓um ⁊domū dei.L. IX.OOſtqͣꝫ autē hec ꝯpleta ſunt: acceſſerūt adme pͥncipes dicēteſ: Nō eſtſeꝑatus ppl̓s iſrl̓ et ſacerdotes ⁊ leuite a ppl̓is terrarū:⁊ de abominatōibus eoꝝ:chananei videlicꝫ ⁊ etheī ⁊pherecei et iebucei et āmonitarū et moabitarū et egyptioꝝ ⁊ amorreoꝝ. Tuler̄t.n. de filiabꝰ eoꝝ ſibi ⁊ filijsſuiſ: ⁊ ꝯmiſcuerūt ſemē ſcm̄cū ppl̓is t̓rarū. Manꝰ etiāpͥncipū ⁊ magiſtratuū fuit ītrāſgreſſiōe hac pͥma. Cunqꝫ audiſſeꝫ ſermonē iſtū: ſcidi palliū meū ⁊ tunicam: ēteuulſi capillos capitis mei⁊ barbe: et ſedi merenſ. Cōue̓nerūt aūt ad me oēs quitimebāt verbū dei iſrael ꝓtranſgreſſione eoꝝ ꝗ de captiuitate venerant: ⁊ ego ſedebā triſtiſ vſqꝫ ad ſacrificium veſꝑtinū: et in ſacrificioveſꝑtino ſurrexi de afflictioon mea: et ſciſſo pallio ettunica curuaui genua meaet expādi manus meas addn̄m deū meū ⁊ dixi: Deuſmeꝰ ꝯfundor ⁊ erubeſco leuare faciē meā ad te: qm̄ iniꝗtates nr̄e multiplicate ſūtſuꝑ caput noſtrū: et delicta
Cetera patēt in lr̄a. k ¶ Promouimꝰ ergo. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ ꝓfectionis executio: vbi pͥmo tangit̉ terminꝰ a quo:cū dr̄: Promouimꝰ ergo a flumine hana. ⁊ terminꝰ ad queibi Ut ꝑge̓mꝰ hierl̓m. ⁊ modus ꝓficiſcendi: ibi l ¶ Et manus dei nr̄i fuit ſuꝑ nos .i. eiꝰ virtus nos dirigēs ⁊ ꝓtegēs.m ¶ Et manſimꝰ ibitribꝰ diebꝰ. vt quietep̄habita cum maiorideliberatōe traderentur p̄cioſa q̄ erant deportāda: iō ſubdit̉:n ¶ Die aūt qͣrta appenſum ē argentū ⁊cͣ.i. ſub certo pōdere ⁊numero traditū.o ¶ Sꝫ ⁊ qͥ ve. de captiui. ⁊cͣ. holo. obtulerūt. in quo apparetdeuotio illoꝝ qui venerūt. p ¶ Dederūtaūt edicta regis .i. epiſtolā eiꝰ ſiue decretuꝫſupra dc̄m: qd̓ erat infauoreꝫ iudeoꝝ: iō ſb̓ditur: q ¶ Et eleuauerūt ppl̓m et domūdei. qꝛ ppl̓s iſrael fuitin maiori honore qͣante: et miniſtri tēplifuerūt a tributo liberati: et templū muneribꝰ regis honoratūvt patet ex dictis.¶ Ca. IX.Oſtꝙͣ auteꝫ.p Hic ꝯſequenter deſcribit̉informatio ppl̓i pereſdrā ſacerdoteꝫ. Circa qd̓ pͥmo ponit̉ populi traſgreſſio: ſcd̓oeiuſdē corectio: ca. x.Circa pͥᵐ pͥmo ponittranſgreſſiōiſ manifeſtatio: 2º penitentie lamētatio: ibi Cūqꝫ audiſſem. Circa pͥᵐ ſciēdum ꝙ filij iſrl̓ qui d̓babylone venerat cūcorobabel et ioſue: vidētes ꝙ vxores ſue d̓ppl̓o iſrl̓ eſſent deturpate ⁊ confracte ex labore itine̓is ⁊ alijſ miſerijs qͣs ſuſtinuerantin via: cuꝫ veniſſent īiudea ꝯtempſerūt eaſet ꝓ magna ꝑte abiecerūt accipiētes ſibi vxores alienigenas ꝯtra preceptū legisDeut̓. vij. eo ꝙ erat occaſio idolatrie: qꝛ ſalomon ſapiētiſſimus ꝑ vxores aliēigenas fuit ad idolatriā tractꝰ: ⁊ hec trāſlatio fuit denūciata eſdre ſacerdoti ꝑ illos qͥ venerat cū eo:⁊ hoc ē qd̓ dr̄: Acceſſer̄t ad me pͥncipes dicēteſ: nō eſt ſeꝑatꝰ⁊cͣ. ⁊ patꝫ lr̄a ex dictis. Sciendū tn̄ ꝙ illi qͥ de nouo venerātcū eſdra nō erant ꝑticipes trāſgreſſionis illiꝰ: qꝛ adhuc nōfuerāt tantū in t̓ra iſrl̓ ꝙ accepiſſent ibi vxores alienigenas
⁊ filios ꝓcreaſſent. b ¶ Manº ⁊cͣ. in trāſgreſſione hacpͥma. Hoc duplicit̓ exponit̉: Uno mō ꝙ li pͥma ſit adiectiuū trāſgreſſionis: ita ꝙ iſta trāſgreſſio fuerit pͥma inqͣ ppl̓s iſrl̓ peccauit poſt reditū de captiuitate: ita ꝙ minores ppl̓i pͥmo peccauerūt in hoc: et ex ꝯſequēti maiores. Allio mō ꝙ lipͥma ſit adiectiuūhuiꝰ dictiōis manus: ⁊ ſic ē ſenſuſ:ꝙ pͥncipeſ ⁊ maiores pͥmo peccauerunt in hac tranſgreſſionē: ⁊ ꝯſeq̄nter minores. IcCunqꝫ audiſſem.Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ dc̄e trāſgreſſionis lamētatio: ⁊2º dei deprecatio:ibi Et ī ſacrificioveſꝑtino. Circa pͥmū dr̄: d ¶ Scidi palliū meum.hic erat modꝰ hebreoꝝ: ſcinder̄ veſtes ſuperueniētemagna triſticia.e ¶ Et euulſi capilloſ ⁊cͣ. in ſignūmagni doloris etpn̄ie. f ¶ Et fedimerēs. ſic̄ iob tonſo capite ſedit interra. lamentabataūt iſte pcc̄a aliorum tanꝙͣ ſua: qꝛerat membꝝ illiꝰppl̓i: ſic̄ ⁊ dan̄. ix.ca. cōfitet̉ pcc̄a populi iſrl̓ tanꝙͣ ipſoꝝ ꝑticeps: liceteſſet innocens.g ¶ Cōueneruntat ad me .ſ. ad cōſolādū qͣntū poterat fie̓i bono mō.h ¶ Et in ſacrificio. Hic ꝯſequentdeſcribitur ip̄iuseſdre dep̄catio: inqͣ primo ꝯfiteturpcc̄a p̄cedentium⁊ ſcd̓o p̄ſentium:ibi Et nunc qͥd dicemus. Circa ꝑdicit̉: h ¶ Et inſacrificio veſpertinō ſurr̄xi. ex quopatet ꝙ ꝑ totaꝫ diem fuerat in gemitu ⁊ luctu. i ¶ Etſciſſo pallio ⁊ tunica. in ſignū humiliatiōis. k ¶ Cuiuaui ge. mea ⁊cͣ. in ſignū deuotōis. l ¶ Deꝰ me ꝯfun.⁊ eru. le. fa. meā ad te .ſ. dep̄candum: cuiꝰ cauſa ſubdit̉:m ¶ Qm̄ iniquitates nr̄e multiplicate ſunt. eodeꝫ mōdicit̉ Luce. xviij. de publicano: qui ex ꝯfuſione peccatorum ſuoꝝ nō audebat oculos ſuos ad celum leuare.n ¶ Et delicta nr̄a creuerūt vſqꝫ in celū. hyperbole eſt: