Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

C .II.

Om̄iā regͣterre dedit mihidn̄s deus celi: et ip̄e p̄cepitmihi vt edificareꝫ ei domūin hieruſalē eſt in iudea.Quiſ ex vobis ē in om̄i populo eiuſ? Sit dn̄s deus ſuus eo aſcendat.Explicit liber Dabreiamin ſiue Paralypomenōſecundus. Incipit oratio manaſſesregis iuda captuſ teneretur in babylone.Omine deus om̄ipotēs patrū nr̄oꝝ abraam iſaac et iacob et ſeminieoꝝ iuſto feciſti celū terram cum om̄i ornatu eoꝝ:qui ſignaſti mare v̓bo p̄cepti tui: qui ꝯcluſiſti abyſſū: ſignaſti t̓ribili et laudabili nomini tuo: quē om̄s pauēt et tremūt a vultū v̓tutistue: et inſuſtētabilis ira ſuꝑpcc̄ores ꝯminatōis tue: immenſa v̓o et inueſtigabilismiſericordia ꝓmiſſiōis tueqm̄ tu es dn̄s altiſſimꝰ ſuꝑoēm terrā lōganimiſ multum miſericors penitensſuꝑ maliciā hoīm. Tu autē

dn̄e ſcd̓m bonitatē tuā ꝓmiſiſti pn̄iam remiſſionis peccatoꝝ: tu deus iuſtoꝝpoſuiſti pn̄iam iuſtiſ: abraāiſaac iacob: his tibipeccauer̄t: qu̓oniā peccauiſuꝑ numeꝝ harene maris:multiplicate ſunt iniꝗtatesmee: incuruatꝰ ſum multovinculo ferri: et eſt reſpiratio mihi: ꝗa excitaui iracundiā tuaꝫ: malū corā tefeci ſtatuēs abominatiōes:et multiplicās offenſiones.Et nunc flecto genua codiſmei p̄cans ad te bonitateꝫdn̄e. Peccaui dn̄e peccauiet iniquitatē meā agnoſco.Peto rogans te dn̄e remitte mihi r̄mitte mihi: ne ſiml̓ꝑdaſ me iniquitatibꝰ meis: neqꝫ in eternuꝫ reſeruesmala mihi: ꝗa̓ indignuꝫ ſaluabis me ſcd̓m magnā miſericodiā tuā: et laudabo teſemꝑ oībus diebꝰ vite meequ̓oniā te laudat oīs v̓tusceloꝝ: tibi eſt gloria in ſecula ſeculoꝝ amen. Explicit oratio manaſſes regis iuda.

c Om̄ia regna terre. id eſt ml̓ta regna: quia regna orientalia fuerunt ei ſubiecta: autem occidentalia: et eſtmodus loquendi hyperbolicus ad ſui magnificentiā.d Et ip̄e precepit mihi vt edificarem ei domum ⁊cͣ.ſignatū enim fuit ſibi de ꝓphetia Eſaie. xlv. et in eopleta: vbi p̄dixitEſai. cyrus ſubijceret ſibi gētesregna captiuitatem iudeorum remitte̓t: templuꝫreedificari p̄ciperet: quod factuꝫeſt: vt plenius habetur Eſdre. j. Poſtilla venerabilis fratriſ Nicolai de lyra ſuꝑlibros Paralypomenon finit. Oratio regismanaſſes incipit.Omined de. Iſtaorato regis manaſſeſ nonē in hebraico: necē de textu: et ideonon intendo eamexquiſite exponeere: ſed tm̄ breuit̓ꝑtranſire. In hacenim oratiōe primo recurrit ad diuinam magnificentiam: ſecundorecognoſcit ꝓpriam miſeriam: ibiQuoniam peccaui. tertio petit miſericordiaꝫ: ibi Etnunc flecto. Circa primū cōfitetur pͥmodei om̄ipotentiam ſiue maieſtatem ꝓpter quam debet coli: dicens: Domine deus om̄ipotenſ ⁊cͣ: b Qui ſignaſti mare v̓bo

precepti tui. dicēſ Gen̄. pͥmo: Congregent̉ aque que ſub celoſunt in locū vnum ⁊cͣ. c Qui cōcluſiſti abyſſum. repetitio eſt eiuſdem: quia mare abyſſus idem importāt. Scd̓ofatetur eius iuſticiā ſeu equitatem qua debet timeri: dicēs:Terribili laudabili ⁊cͣ. Tertio eius miẜicordiaꝫ ſeu pietatem quā ꝓmiſit penitentibus miſereri: ibiEt īueſtigabilis miſericordia ꝓmiſſionistue ⁊cͣ. et ſequitur:d Quoniaꝫ peccaui. Hic recognoſcit ſuam miſeriā: primo inpeccatoꝝ multitudine: ibi Super nume harene maris ⁊cͣ.et eorū grauitatē ſeuſeu magnitudinē: ibiStatuēs abominationes et multiplicansoffenſiones: patet.e Et nūc flecto. hiccōſequenter petit miſericordiam: pͥmo reuerenter. d. e Etnunc flecto genua cordis mei. qꝛ genua corporis flectere poterat: impeditus cōpedibus ferri: ſecūdo inſtanter petit: ibif Peto rogās te domine ⁊cͣ. petitionē ſuam pluries et ml̓tipliciter replicando. Tertio ꝯfidenter p̄ſumēsde diuina miſericordia: ibi g Quiaindignū ſaluabis meẜm miſericordiā tuā.et ꝓmittens emendari: ibi Et laudabo teſemꝑ: et ſic terminatoratiōem dicens:h Quoniaꝫ te lauoat om̄is virtus celorum .i. om̄es ordineszloria in ſecula ſeculorum Amen. Explicit oratio regis manaſſes.