.II.
tulit ad rogādū dn̄m: et p̄dicauit ieiuniuꝫ vniu̓ſo iuda. Cōgregatuſqꝫ ē iudasad dep̄cādū dn̄m: ſꝫ ⁊ oēsde vrbibꝰ ſuis vener̄t ad obſecrādū eū. Cunqꝫ ſtetiſſetioſaphat ī medio cetu iud̓⁊ hierl̓ꝫ in domo dn̄i anteatriū nouū ait: Dn̄ē deuspatrū nr̄oꝝ tū es deꝰ in celo: ⁊ dn̄aris cūctis regnisgētiū. In manu tua ē fortitudo ⁊ potētia: nec ꝗſqͣꝫ tibi pōt reſiſtere. Nonne tudeꝰ nr̄ int̓feciſti oēs habitatores terre huiꝰ corā ppl̓otuo iſrl̓: ⁊ dediſti eā ſeminiabraā amici tui ī ſēpit̓nuꝫ:Habitauer̄tqꝫ ī ea: ⁊ extruxerūt ī illa ſāctuarium nōituo dicētes: Si irruerit ſuꝑnos mala: gladiꝰ iudicij: peſtilētia ⁊ fames: ſtabim corā domo hac ī ꝯſpectu tuoin qͣ inuocatū ē nomē tuuꝫ⁊ clamabimꝰ ad te in tribulatōibus nr̄is: et exaudiesnos: ſaluoſqꝫ facies: Nu̓ncigit̉ ecce filij āmō ⁊ moab⁊ mons ſeyr per qͦs nō cōceſſiſti iſrl̓ vt tranſirent qn̄egrediebātur de egypto: ſꝫdeclinauerūt ab eis ⁊ nō īterfecerūt illos: econtrarioagunt ⁊ nitunt̉ eijcere nosde poſſeſſione quā tradidiſti nobis deꝰ noſter. Ergonō iudicab̓ eos? In noͣbisquidē nō eſt tāta fortitudovt poſſimꝰ huic multitudini reſiſtere q̄ irruit ſuꝑ nosſed cū ignoremꝰ quid agere debeamꝰ hoc ſolū habemꝰ reſidui vt oculos nr̄osdirigamꝰ ad te. Oīs vero
iuda ſtabat corā dn̄o: cumꝑuulis ⁊ vxoribꝰ ⁊ liberisſuis. Erat aūt iacihel filiꝰ cacharie filij banaie filij iehihel filij mathanie leuites d̓filijs aſaph: ſuꝑ quē factuseſt ſpūs dn̄i ī medio turbe⁊ ait: Attēdite oīs iuda ⁊ ꝗhabitatis ī hierl̓m: ⁊ tu rexioſaphat. Hec dic̄ dn̄s vobis: Noͣlite timere nec paueatis hāc multitudinem.Nō eſt enī vr̄a pugna: ſeddei. Crās deſcēdetis ꝯͣ eosAſcēſuri enī ſūt ꝑ diuū nomine ſeis: ⁊ īuenietis illosī ſūmitate torrētis ꝗ eſt cōtra ſolitudinem hierubel.Nō enī eritis vos ꝗ dimicabitis: ſꝫ tātūmō ꝯfideniſtate: ⁊ videbit auxiliū dn̄iſuꝑ vos. O iuda ⁊ hierl̓mnolite timere nec paueatisCras egrediemini ꝯͣ eos:⁊ dn̄s erit vobiſcum. Ioſaphat ergo ⁊ iuda ⁊ oēſ habitatores hierl̓m ceciderūtꝓni ī terrā corā dn̄o ⁊ adorauerūt euꝫ. Porro leuited̓ filijs caath ⁊ d̓ filijs chore laudabant dn̄m deū iſrl̓voce magna ī excelſū. Cūqꝫ mane ſurrexiſſent egreſſi ſūt ꝑ deſertū thecue: ꝓfectiſqꝫ eis ſta̓ns ioſophat inmedio eoꝝ dixit: Auditeme viri iuda: ⁊ oēs habitatores hierl̓m. Crēdite ī domino deo vr̄o: ⁊ ſecuri eritꝭcredite ꝓph̓is eiꝰ: ⁊ cūctaeueniēt ꝓſꝑa. Deditqꝫ cōſiliū ppl̓o: et ſtatuit cātoresdn̄i vt laudarēt eū ī turmisſuiſ: ⁊ an̄cede̓nt exercitū acvoce ꝯſona dice̓nt: Cōfite-
minū dep̄cat̉ ꝓ diuino auxilio īpetrādo: ⁊ ad hoc ſe ⁊ppl̓m diſponit cū dr̄: e ¶ Et p̄dicauit ieiuniū vniuerſo iuda. qꝛ afflictio ⁊ hūiliatō faciūt or̄oem exaudibilēf ¶ Cōgregatuſqꝫ ē oīs iuda. vt ꝙͣto or̄o eēt cōior: tātoexaudibilior. g ¶ Cūqꝫ ſtetiſſet ioſaphat ī medio. adaīanduꝫ alios adorādū. h ¶ An̄atriū nouum. inatrio eī illo regesiuda fecerāt aliqͣabomīabilia a qͥbus ip̄e eū purgauit: ⁊ ſic dr̄ atriuꝫrenouatum. IDn̄e deus. Hic coſequent̓ ioſaphatformat or̄onē ſuāin qͣ allegat quinqꝫ ad exauditōeꝫdep̄catōis ſue. primū eſt dei oīpotꝭtia cū dr̄: k Tues deus ī celo ⁊cͣ.⁊ iō libe̓a nos: qꝛpotes ſolo nutu.ᵐ eſt maieſtatisdiuine decētia: decet enī regiā maieſtatē defēdere vaſallo ſuo terramquā ſibi dedit: deus aūt terraꝫ promiſſionis dedit filijs iſrl̓ gͦ ⁊cͣ. ⁊ hecratio tāgit̉ cū dr̄:Nōne tu deus noſter: int̓feciſti oēshabitatores terrehuiꝰ ⁊cͣ. 3ᵐ eſt promiſſi diuini efficacia: cū enī edificato templo ſalomō rogauit dn̄mvt ſi ppl̓s afflictꝰibi orarꝫ dn̄m: ꝙip̄e exaudiret ī celo ¶ Et tn̄dit dn̄sſalomōi: ꝙ ſic faceret cuiꝰ ꝓmiſſiodebꝫ eē efficax: qꝛſcribit̉ ꝓuerbioꝝxxv. Nlubes ⁊ vētus ⁊ pluuie nō ſequētes vir gl̓oſus⁊ ꝓmiſſa non cōplēs: ⁊ hec rō tangitur ibi: l ¶ Habita. ī ea ⁊ extru.in ea ſan. dicētes.ſ. ꝑ ſalomonē: Sivenerint ſuꝑ nosmala ⁊cͣ. ſeqͥtur:m ¶ Et exaudieſnos. ⁊ ſupplēda ēreſpōſio dn̄i: qꝛ rn̄dit ſalomoni ſe exaudire: vt hr̄ ſupravij. ca. 4ᵐ eſt aduerſarioꝝ iniuſticia quinō nocuerūt
filij iſrl̓: nec terrā eoꝝ acceperūt: qn̄ egreſſi fuer̄t de egyptovt hr̄ deuter .jͣ. ⁊ iō iniuſte volebāt auferre filijs iſrl̓ terraꝫ adeo ſibi ꝯceſſā: ⁊ hec rō tangit̉ ibi: n ¶ Nūc igit̉ ecce filijāmon ⁊ moab ⁊ mōs ſeyr .i. habitatores mōtis ſeyr: qui dicūtur idumēi: ex qͦ pꝫ qd̓ p̄dcm̄ eſt in prīcipio capl̓i .ſ. ꝙ perammonitas intelligūtur idumei. a ¶ Perquos nō ꝯceſſiſti ⁊cͣ.vt hr̄ deūter. j. pErgo non iudicabiseos. tu qͥ es iuſtus iudex. q. d. īmo iudicabis eoꝝ iniuſticiā puniēdo. 5ᵐ eſt ꝓpria īpotētia cū dr̄: q ¶ Innobis quidē non eſttanta fortitudo: vt⁊cͣ. qͣſi. d. non habemus confidentiā niſiin te. r ¶ Omnisvero iuda ſta. coramdn̄o cū ꝑuulis ⁊cͣ. vtmagis īpetraret̉ diuina clemētia. s ¶ Eātaūt iazihel. Hic ꝯn̄terdeſcribit̉ ꝓph̓ica conſolatio: in qͣ pͥmo deſcribit̉ victorie denūciatō: 2º eiuſdē exhibitio: ibi Cūqꝫ cepiſſētlaudes ⁊cͣ. 3º p̄de collectio: ibi Uenit ergoioſaphat. Circa pͥmūponit̉ nomē ⁊ genꝰ ꝓphete: s ¶ Eat āt ⁊c̄.⁊ hoc ad denotādumauctoritatē ſue ꝓphetie. t ¶ Hec dic̄ dn̄svobis. ꝑ me loquensv ¶ Nolite timere ⁊cͣ.cuiꝰ cauſa ſubditur:Nō eſt enī veſtra pugna ſed dei: qꝛ expugnabit ꝓ vobis inimicos vr̄os: ſic̄ patebit infra ꝑ effectū. Cōſequēter denūciat eisprocedendi modum.x ¶ Cras aſcendetiscontra eos ⁊cͣ. ⁊ patetlittera vſqꝫ ibi: yCeciderūt ꝓni in terram coram domino.ad regratiandū ei detanto beneficio ſibi ꝓmiſſo. z ¶ Stans ioſaphat in medio. vtmelius audiretur.a ¶ Credite dominodeo vr̄o. timebat enīne aliqͥ puſilanimeseffecti verbis prophete diſcrederēt: ⁊ ſic fugerent. b ¶ Deditqꝫ ꝯſiliū ppl̓o. qꝛ nō debebat omittere ea q̄ eēt agēda: iō ſequit̉: c ¶ Et ſtatuit cātores dn̄i. ſic̄ ꝯſuctū erat ī bell̓ filioꝝ
S 4