.II.

¶ Incipit dabreiamin ſiueParalypomenon liber ſecundus. ¶ Ca. I.Onfortōt̉eſt ergo ſalomon filius dauid īregno ſuo⁊ dn̄s eratcum eo: ⁊ magnificauit euꝫin excelſuꝫ. Precepitqꝫ ſalomon vniuerſo iſrl̓i tribinis ⁊ centurionibuſ ⁊ ducibus et iudicibꝰ om̄is iſrl̓ etpͥncipibus familiarū: ⁊ abiit cū vniuerſa multitudine īexcelſum gabaon vbi erattabernaculum federis dn̄i:qd̓ fecit moyſes famulꝰ deiin ſolitudine. Arcām auteꝫdei adduxerat dauid de cariathiarim in locū quem p̄parauerat ei ⁊ vbi fixerat illi tabernaculū: hoc ē in hieruſalem. Altare quoqꝫ eneum qd̓ fabricatꝰ fuerat beſelehel filiꝰ vr̄i filij ur: ibi eratcoram tabernaculo dn̄i qd̓⁊ reꝗſiuit ſalomon et om̄iseccl̓ia. Aſce̓nditqꝫ ſalomōad altare eneū coraꝫ tabernaculo federis dn̄i: ⁊ obtulit in eo mille hoſtiaſ. Ecceautē in ip̄a nocte apparuitei deꝰ dicens: Poſtula qd̓vis vt dem tibi. Dixitqꝫ ſalomon deo: Tu feciſti cuꝫdauid pr̄e meo miſericordiam magnā: ⁊ cōſtituiſti meregem ꝓ eo: nunc ergo dn̄ede: impleat̉ ſermo tuꝰ quēpollicitꝰ es dauid pr̄i meo.Tu .n. me feciſti regē ſuper

telligentiā: ut ingrediar ⁊ egrediar coraꝫ populo tuo.Quis .n. pōt hunc populūtuū digne ꝗ tā grandis ē iudicare? Dixit aūt deꝰ ad ſalomonē: Quia hoc magisplacuit cordi tuo ⁊ non poſtulaſti diuitias et ſubſtātiā⁊ gloriā: neqꝫ aīas eoꝝ quite oderāt: ſed nec dies viteplurimoſ: petiſti aūt ſapientiā ⁊ ſcīam vt iudicare poſſis ppl̓m meū ſuꝑ queꝫ ꝯſtitui te regē: ſapiētia ⁊ ſciētiadata ſūt tibi. Diuitias āt etſubſtantiā ⁊ gloriā dabo tibi: ita vt nullus ī regibꝰ necan̄ te nec poſt te fuerit ſimil̓tui. Uēnit ergo ſalomō abexcelſo gabaon in hierl̓mcorā tab̓naculo federiſ: ⁊ regnauit ſuꝑ iſrl̓. Congregauitqꝫ ſibi currus ⁊ eꝗtes: etfacti ſunt ei mille qͣdringēticurrus: et duodecim miliaequitū: ⁊ fecit eos eſſe in vrbibꝰ qͣdrigarū et cū rege inhierl̓m. Prebuitqꝫ rex argentū et aurū in hierl̓m qͣſilapides: ⁊ cedros qͣſi ſycomoroſ q̄ naſcunt̉ in campeſtribͦ multitudine magna.Adducebant̉ aūt ei equi d̓egypto ⁊ de chōa a negociatoribꝰ regis: ꝗ ibāt et emebant p̄cio qͣdrigā equoruꝫſexcētis argēteis: ⁊ equū cētum quinqͣginta. Sil̓iter devniu̓ſis regnis cetheoꝝ ⁊ aregibꝰ ſyrie emptio celebra.¶ Ca. II.batur.Ecrēuit aūt ſalomonedifica̓e domū nomini dn̄i: ⁊ palatiū ſibi. Et nuiuit ſeptuaginta milia

Secūdus ꝑalypomenō incipit. ¶ Ca. I.Onfortat eſt ergo ſalomō. Poſtꝙͣ in libropͥmo actū eſt de regno iſrl̓: ꝓueniente .ſ. ipſidauid ex mera volūtate diuina: hic ꝯn̄teragit̉ de eodē regno ꝓueniente ex ſucceſſiōeprnaSicut .n. int̓ filioſdauid ſalomon adeo electꝰ fuit: vthr̄ libro. j. ca. vlt̓.ſic in regno patriſuo ſucceſſit. Primo igit̉ de iſto regno agit̉ ꝓut fuitintegrū ⁊ vnituꝫ:ſcd̓o de ipſo ꝓutfuit defalcatū ⁊ ꝑtitum: ca. x. Circapͥmū agitur pͥmode deuotōne ſalomonis circa diuina: ſcd̓o de eiꝰ magnificentia circahumana: ca. viij.iſta tn̄ diuiſio nōeſt p̄ciſa: qͥa int̓ illa que on̄dunt deuotiōeꝫ ſalomōisin diuinis: int̓ponuntur aliqua q̄on̄dunt eiꝰ magnificentiā in humanis et ecōuerſo: ſꝫdicta diuiſio accipitur ẜm ꝑtē maioreꝫ. Circa pͥmūv̓o on̄ditur pͥmodeuotio ſalomonis in oblatiōe ſacrificij: ſcd̓o in edificatiōe tēpli: caº..ij. Prima adhucin duas: qꝛ primoon̄dit̉ ſalomonisdeuotio in ſacrificijs: ſcd̓o interponitur eiꝰ magnitudo in diuitijs: ibiCongregauitqꝫ.Prima adhuc induas: qꝛ pͥmo deſcribit̉ ſalomonisoblatō: ſcd̓o diuina acceptatio: ibiEcce āt in ip̄a nocte. Sn̄ia v̓o iſtarum duarū partium patet ex dc̄isiij. Re. iij. ca. a pͥncipio capitl̓i vſqꝫad mediū: exceptꝭque ſequunt̉b ¶ Precepit ſalomon vniuerſoiſraeli. qͥa voluithonorare deū nō

ſolum ꝑ ſeip̄m: ſed ⁊ ꝑ ppl̓m ſibi ſubiectū. d ¶ Tribunis⁊ cēturionibꝰ ⁊cͣ. hoc addit̉ ad exponendū illud qd̓ p̄mittit̉:c ¶ Uniuerſo iſraeli. qꝛ tota multitudo ppl̓i nō fuit ibi ſediſti qui erāt pͥncipales in ppl̓o: ⁊ iō totus ppl̓s in ip̄is virtualiter ꝯtinebatur. e ¶ Arcā aūt dei adduxeat dauid de cariathiarim. ij. Re. vj.dr̄ ꝙ adduxit eam dedomo amīadab q̄ erat in gabaa. dicēduꝫꝙ ẜᵐ vitatem fuit adducta d̓ gabaa: ſed qꝛcariathiarim eſt q̄dāciuitas ꝓpinqua ipſigabaa: ⁊ ppl̓s fuit ibicōgregatus ꝓpter deductionē arce: iō dicitur h̓ de cariathiariꝫip̄am adductā fuiſſe:vt dictū fuit ibidem.f ¶ Altare qͣꝫ eneum.iſtud altae erat holocauſtoꝝ: ⁊ ꝓpter hocſalomo voluit ibi offerre. g ¶ Aſcēditqꝫſalomo ad altare. nōꝑ ſeip̄m: ſed ꝑ ſacē̓dotes: ad quoꝝ officiuꝫſpectabat offerre ſuꝑaltare: in ſcd̓a ꝑte dr̄:h ¶ Qui tā innumerabilis ē ꝙͣ puluis terre. hyperbole ē: ad deſignandū magnā populi multitudinem.i ¶ Ut egrediar et ingrediar corā populotuo. iſte egreſſus intelligit̉ ad bella ꝓ defenſione popl̓i: ingreſſusvero ad iudicia: ad p̄ſcindendū populi litigia. k ¶ Uenit ergoſalomo ab excelſo gabaon ī hierl̓m. vt ibicora tabēnaculo vbierat arca dn̄i offerrethoſtias: ſic̄ ⁊ in gabaon obtulerat.l ¶ Congregauitqꝫ.on̄ditur magnificētiaſalomonis in diuitijſ⁊ patet ſentētia ex dictis. iij. Regū. x. ca. infine.¶ Ca. II.Ecreuit autē.Io Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ deuotio ſalomonis in edificatiōe tēpli: et pͥmodeſcribit̉ huiꝰ edificationis p̄paratio: ſcd̓ooꝑis ꝓſecutio. iij. ca.t̓tio tēpli edificati dedicatio: ca. v. Preparatio aūt edificatiōisconſiſtit in materia ⁊

R 4